Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2014 r., VII SA/Wa 2760/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2014 r., VII SA/Wa 2760/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skarg R. C. i H. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargi oddala

Uzasadnienie

2 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. znak:

3 [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14

4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267,

5 dalej: k.p.a.), w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

6 Warszawie z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 105/13, po ponownym rozpatrzeniu

7 odwołania R. C. - uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z

8 dnia [...] października 2012 r., Nr [...], odmawiającą stwierdzenia, na wniosek

9 G. S., nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia

10 [...] stycznia 2001 r. Nr [...], zatwierdzającej -na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1,

11 art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r., Nr

12 89, poz. 414 ze zm.)- projekt budowlany i wydającej W. M. pozwolenie

13 na budowę stacji do dystrybucji gazu propan-butan, na działce nr ew. [...], położonej

14 przy ul. [...], w [...], gm. [...], i stwierdził nieważność decyzji Starosty

15 Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r., Nr [...]

16 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że

17 stosując się do wytycznych sądu zawartych w wyroku z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt VII

18 SA/Wa 105/13, ustalił -na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego- że G.

19 S. posiada interes prawny upoważniający do weryfikacji w trybie

20 nadzwyczajnym decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r.

21 G. S. legitymuje się bowiem prawem własności działki nr ew. [...], co

22 potwierdza treść aktu notarialnego z dnia [...]lipca 1991 r. oraz księgi wieczystej nr

23 [...]prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] Wydział Ksiąg

24 Wieczystych.

25 Powyższe organ stwierdził na podstawie dokumentacji zgromadzonej w sprawie,

26 mianowicie z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty Powiatu

27 [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. wynika, że sporne zamierzenie budowlane

28 obejmuje budowę dwóch naziemnych zbiorników gazów skroplonych propan-butan (LPG)

29 o pojemności v = 48501, dystrybutora gazu skroplonego (Opis techniczny. Budowa, pkt 1 -

30 k. 22, k. 26) oraz budynku biurowego (Opis techniczny, k. 32).

31 Z kolei, minimalne odległości od granicy działki budowlanej, jakie zobowiązany jest

32 zachować inwestor sytuując budynek określa § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra

33 Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny

34 odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), o ile z § 13, 60,

35 271 i 273 lub przepisów odrębnych nie wynikają inne wymagania. Mając na uwadze

36 zakres spornej inwestycji, charakter przepisów odrębnych w niniejszej sprawie posiada

37 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

38 rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków

39 technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi

40 przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich

41 usytuowanie (Dz.U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.).

42 Przywołując § 124 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r.

43 organ wskazał, że określa on minimalne odległości dla tego rodzaju inwestycji.

44 Odnosząc się do powołanego przepisu organ wskazał, że w niniejszej sprawie zbiorniki

45 gazu płynnego LPG wraz z odmierzaczem zaprojektowane zostały w odległości 11,30 m

46 od granicy z działką [...]co oznacza, że właściciel ww. nieruchomości chcąc

47 zrealizować inwestycję zobowiązany byłby do zachowania odległości 18,70 m (w

48 przypadku budynku mieszkalnego jednorodzinnego), bądź 8,70 m (w przypadku budynku

49 innego aniżeli mieszkalny jednorodzinny, użyteczności publicznej, budynków

50 mieszkalnych wielorodzinnych i zamieszkania zbiorowego) od granicy z działką

51 inwestycyjną, w sytuacji gdy minimalne odległości, określone w § 12 ust. 1 rozporządzenia

52 Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. wynoszą: 3 m (w przypadku budynku

53 zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych) oraz 4 m (w przypadku

54 budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi).

55 W konsekwencji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że sporna

56 inwestycja wprowadza ograniczenia w swobodnym zagospodarowaniu działki nr ew.

57 [...], wynikające z § 124 ust. 1 pkt 3 i 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21

58 listopada 2005 r. w zw. z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12

59 kwietnia 2002 r., co przesądziło o przyznaniu G. S. przymiotu

60 strony.

61 Następnie organ omówił zasady rządzące postępowaniem nieważnościowym i wskazał,

62 że oceny kontrolowanego orzeczenia dokonywał w oparciu o stan prawny obowiązujący w

63 dniu jego wydania.

64 Powołując się na art. 32 ust. 4 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 b Prawa budowlanego

65 według stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 stycznia 2001 r. organ wskazał, że

66 decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. znak [...] Burmistrz [...] ustalił

67 warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na posadowieniu

68 zbiorników gazowych i dystrybutora (kompaktu gazowego) oraz lokalizacji obiektu

69 przenośnego z przeznaczeniem na pomieszczenie socjalno-biurowe na działce nr ew.

70 [...], położonej w [...] przy ul. [...]

71 Analiza projektu budowlanego prowadzi do stwierdzenia, że sporna inwestycja nie

72 narusza zapisów decyzji o wzizt w odniesieniu do: przeznaczenia nieruchomości -

73 zabudowa usługowa i rzemieślnicza; linii rozgraniczenia (projekt zagospodarowania

74 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

75 działki); sposobu zagospodarowania terenu inwestycji - utwardzony płytami ekologicznymi

76 rozbieralnymi (projekt zagospodarowania działki); obsługi komunikacyjnej - z istniejącego

77 wjazdu od strony ul. [...] (projekt zagospodarowania działki). Inwestor do wniosku o

78 pozwolenie na budowę dołączył kompletny projekt budowlany zawierający wymagane

79 opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, wykonany przez osoby posiadające

80 wymagane uprawnienia budowlane (art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego). Ponadto,

81 stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, inwestor wykazał prawo do

82 dysponowania nieruchomością na cele budowlane - w aktach sprawy znajduje się umowa

83 dzierżawy nieruchomości z dnia [...] grudnia 2000 r., z której wynika uprawnienie do budowy

84 stacji dystrybucji gazu propan-butan (§ 2 umowy).

85 Ostatnim warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ architektoniczno-budowlany

86 projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest stwierdzenie przez ten

87 organ zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym

88 techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c ówcześnie obowiązującego Prawa

89 budowlanego). Tego warunku organ powiatowy wydając pozwolenie na budowę nie

90 dopełnił.

91 W dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę obowiązywało rozporządzenie

92 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r. w sprawie warunków technicznych

93 jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do

94 transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 122, poz.

95 576).

96 Organ przeanalizował § 133 ust. 1 oraz § 75 cytowanego rozporządzenia i stwierdził, że

97 z projektu zagospodarowania działki wynika, że odległość naziemnych zbiorników gazu

98 LPG od budynku biurowego wynosi 7,50 m, co narusza § 133 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

99 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r., zaś odległość naziemnych

100 zbiorników gazu LPG od budynku znajdującego się na działce nr ew. [...] wynosi

101 7,50 m, co narusza § 133 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia. Jakkolwiek w drugim

102 przypadku zaprojektowana została ściana oddzielenia pożarowego, odpowiadająca

103 wymaganiom określonym w § 75 ust. 3 powołanego rozporządzenia (projekt ściany

104 oddzielenia pożarowego, rys. nr 5 - k. 36), tym nie mniej stosownie do § 133 ust. 2 pkt 1

105 ww. rozporządzenia odległość, o której mowa w § 133 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia,

106 powinna wynosić co najmniej 10 m. W odniesieniu zaś do odległości względem budynku

107 biurowego nie zachodzi okoliczność, o której mowa w § 133 ust. 2 rozporządzenia Ministra

108 Przemysłu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r.

109 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

110 W ocenie organu stwierdzone naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c Prawa budowlanego w

111 związku z § 133 ust. 1 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z 30 sierpnia

112 1996 r. - nie budzi wątpliwości.

113 Odwołując się do treści § 133 ww. rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1996 r. organ

114 stwierdził, że głównym jego zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa dla obiektów w

115 nim wskazanych. W sytuacji awarii, wybuchu lub pożaru skutki takiego zdarzenia

116 zaistnieją bez względu na to, czy w pierwszej kolejności wybudowano stację paliw czy

117 inne obiekty w sąsiedztwie tej stacji. Ochrona takich wartości jak zdrowie, życie i mienie

118 obywateli (gwarantowanych przez ustawę zasadniczą) przesądza, iż stwierdzone rażące

119 naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c Prawa budowlanego w zw. z § 133 ust. 1 pkt 1 i 4

120 rozporządzenia Ministra Przemyślu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r. przejawia

121 zdecydowanie większą wagę, aniżeli stabilność decyzji o pozwoleniu na budowę.

122 Powyższe oznacza, że decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia

123 2001 r., Nr [...], nie może być zaakceptowania jako rozstrzygnięcie wydane

124 przez organ praworządnego państwa.

125 Biorąc powyższe pod uwagę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzi, że

126 decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], została

127 wydana z rażącym naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającym na odmowie

128 stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] wydanej ze wskazanym wyżej

129 rażącym naruszeniem prawa.

130 W ocenie organu odwoławczego, decyzja Wojewody [...] w sposób rażący

131 narusza również interes społeczny. Jak zauważył WSA w Warszawie rażące naruszenie

132 interesu społecznego "wchodzi w grę dopiero wówczas, gdy w postępowaniu

133 odwoławczym zostanie stwierdzona wadliwość decyzji, choćby nie w stopniu rażącym"

134 (wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2005 r., VII SA/Wa 1149/04), jak ma to miejsce

135 w niniejszej sprawie z uwagi na wydanie decyzji organu wojewódzkiego z naruszeniem art.

136 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., co doprowadziło do odmowy stwierdzenia

137 nieważności wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę.

138 Interes społeczny, o którym mowa w art. 139 k.p.a., w ocenie Głównego Inspektora

139 Nadzoru Budowlanego należy utożsamiać nie z interesem inwestora, ale interesem ogółu

140 społeczeństwa, u podstaw którego leży obowiązek organów administracji publicznej

141 eliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięć obarczonych kwalifikowanymi wadami

142 prawnymi.

143 Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego

144 Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. złożyli R. C. i

145 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

146 H. M. Obaj wnieśli w swoich skargach o jej uchylenie oraz zasądzenie

147 kosztów postępowania.

148 R. C. w skardze wskazał na naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 139

149 k.p.a.

150 Zgodził się z poglądem wyrażonym w decyzji Wojewody [...], że decyzja

151 Starosty [...] o pozwoleniu na budowę stacji paliw nie narusza prawa.

152 Inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, zaś projekt budowlany został

153 uzgodniony z rzeczoznawca ds. ochrony przeciwpożarowej Straży Pożarnej pod

154 względem zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. A zatem skoro

155 projekt spełniał wymogi przeciwpożarowe nie może jednocześnie stanowić zagrożenia dla

156 życia, zdrowia i mienia Obywateli. Nadto uznał, że organ dokonał dowodnej interpretacji

157 przepisu art. 139 k.p.a.

158 H. M.i w swojej skardze zarzucił naruszenie:

159 -§113 ust. 2 w związku z § 75 ust. 3 rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z 30

160 sierpnia 1996 r., przez błędną interpretację przepisu prawa,

161 -§ 102 ust. 2 rozporządzenia jw. poprzez jego nie zastosowanie,

162 -art. 7 k.p.a., przez zajęcie przez organ stanowiska wyłącznie w interesie strony

163 przeciwnej,

164 -art. 8 k.p.a., przez uwzględnienie jedynie tych okoliczności, które przemawiały na

165 niekorzyść skarżącego, co miało wpływ na wynik postępowania,

166 -art. 9 k.p.a., przez niewyczerpujące wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ

167 wydając decyzję,

168 -art. 77 k.p.a., przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego,

169 -art. 156 § 1 ust. 1 k.p.a. poprzez niespełnienie przesłanek do jego zastosowania,

170 -art. 80, art. 81 k.p.a. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wskutek

171 pominięcia wielu istotnych dla sprawy dowodów i oparcie rozstrzygnięcia tylko o dowody i

172 fakty, które przemawiają na niekorzyść skarżącego.

173 W skardze H. M. wskazał, że żadna z przesłanek rażącego naruszenia

174 prawa nie zaistniała w niniejszej sprawie dlatego organ niesłusznie stwierdził nieważność

175 pozwolenia na budowę. Organ błędnie zinterpretował § 75 i § 133 rozporządzenia.

176 Skarżący uznał, że ochrona życia i zdrowia oraz okolicznych w stosunku do stacji

177 obiektów jest ważna. Natomiast nic nie zwalnia organu wydającego decyzję od wskazania,

178 na podstawie jakich przepisów prawa lub okoliczności faktycznych, zostało zajęte takie

179 stanowisko w sprawie. W powyższym zakresie nie zostało przeprowadzone żadne

180 postępowanie dowodowe, które w sposób rzeczywisty, potwierdziłoby, założone przez

181 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

182 organ zagrożenia. Ponadto na uwagę zasługuje fakt, że organ powiatowy nie wniósł

183 sprzeciwu w stosunku do użytkowania stacji paliw.

184 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w obu odpowiedziach na skargi wniósł o ich

185 oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

186 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

187 Na wstępie wskazać należy, że na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. Sąd wydał

188 postanowienie o połączeniu obu spraw, tj. ze skarg: R. C. i H.

189 M. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, co skutkowało wydaniem

190 jednego wyroku w sprawie pod sygnaturą akt VII SA/Wa 2760/13.

191 Skargi są niezasadne.

192 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

193 administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar

194 sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle §

195 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z

196 prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z

197 zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem

198 materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

199 Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę

200 żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z

201 naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

202 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej

203 p.p.s.a.), uchyla ją lub stwierdza jej nieważność.

204 Ponadto stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego

205 postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego

206 działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie

207 sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania

208 administracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie

209 administracyjne w sprawie.

210 Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na

211 uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

212 Zaskarżona do Sądu decyzja została wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania

213 administracyjnego, jakim jest postępowanie nieważnościowe.

214 Wskazać zatem trzeba, że stwierdzenie nieważności decyzji jest nadzwyczajnym

215 środkiem weryfikacji decyzji administracyjnej będącym wyjątkiem od zasady trwałości

216 decyzji. Służy on wzruszeniu i wyeliminowaniu z obrotu prawnego aktu dotkniętego

217 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

218 wadami prawnymi wymienionymi enumeratywnie w art. 156 § 1 k.p.a. Organ nadzorczy w

219 takim postępowaniu nie rozpatruje sprawy co do istoty, lecz bada decyzję wyłącznie pod

220 względem ewentualnego wystąpienia przesłanek nieważnościowych, biorąc pod uwagę

221 stan prawny obowiązujący w dacie wydania kontrolowanego rozstrzygnięcia, ale kierując

222 się ogólnymi regułami postępowania, o jakich mowa w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Jedną z

223 wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. przesłanek jest wydanie decyzji z rażącym

224 naruszeniem prawa. Z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia w sytuacji, gdy

225 interpretacja obowiązującego przepisu prawa nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości i

226 którego treść bez żadnych sporów może zostać ustalona, zaś organ narusza go w sposób

227 oczywisty i nie dający się w żadnej mierze pogodzić z zasadą praworządności.

228 Ponadto zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]

229 listopada 2013 r. została wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zgodnie z tym

230 przepisem organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym

231 zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie

232 pierwszej instancji w całości albo w części.

233 Rozpoznając ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym organ nie jest zatem

234 związany stanowiskiem organu pierwszej instancji i dokonując własnej oceny może podjąć

235 rozstrzygnięcie odmienne od tego, jakie zapadło w pierwszej instancji.

236 Analizując sprawę Sąd stwierdził, że organ odwoławczy prawidłowo przeanalizował

237 dokumentację sprawy, uchylił decyzję organu pierwszej instancji (Wojewody

238 [...] z dnia [...] października 2012 r.) i stwierdził nieważność decyzji o

239 pozwoleniu na budowę stacji paliw (Starosty [...] z dnia [...]stycznia 2001 r.).

240 Organ pierwszej instancji (Wojewoda [...]) odmawiając stwierdzenia

241 nieważności decyzji Starosty [...] naruszył szereg przepisów postępowania,

242 które miały wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w

243 związku z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

244 Obowiązkiem organu badającego ważność decyzji w aspekcie przesłanki rażącego

245 naruszenia prawa jest wyraźne ustalenie, który konkretny przepis został naruszony, przy

246 czym, rozpoznając sprawę w omawianym trybie, organ orzekający bierze pod uwagę stan

247 faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji objętej wnioskiem. W

248 postępowaniu dowodowym sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji organ zasadniczo

249 dokonuje ocen przez pryzmat akt postępowania zwykłego, nie przeprowadza zaś nowych

250 dowodów, które miałyby na celu podważanie, czy też kwestionowanie stanu faktycznego

251 sprawy zakończonej decyzją, która jest przedmiotem kontroli w postępowaniu nadzorczym. Ewentualne wady prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji muszą

252 tkwić w samej decyzji, a nie w postępowaniu, które doprowadziło do jej wydania. W

253 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

254 postępowaniu o stwierdzenie nieważności organ ogranicza się tylko do przesłanek

255 wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., a zatem koncentruje swoje zainteresowanie na

256 poszukiwaniu wad materialnoprawnych, a nie proceduralnych.

257 Zagadnienie, które legło u podstaw uchylenia decyzji Wojewody [...] i w

258 konsekwencji orzeczenia o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty [...] z

259 dnia [...] stycznia 2001 r., sprowadza się do oceny, czy zaprojektowana a następnie

260 wybudowana stacja paliw narusza przepisy techniczno-budowlane.

261 Odpowiedzi na powyższe dostarczy analiza ówcześnie obowiązujących przepisów oraz

262 stan faktyczny zawarty w dokumentacji sprawy.

263 Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 c Prawa budowlanego, obowiązującego w dniu

264 wydania decyzji Starosty [...], jednym z warunków zatwierdzenia przez

265 właściwy organ architektoniczno-budowlany projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia

266 na budowę jest stwierdzenie przez ten organ zgodności projektu zagospodarowania działki

267 lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

268 W dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ([...] stycznia 2001 r.) obowiązywało

269 rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r. w sprawie

270 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi

271 dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U.

272 z 1996 r. Nr 122, poz. 576).

273 Zgodnie z § 133 ust. 1 tego rozporządzenia zbiorniki przewoźne i magazyny butli z

274 gazem płynnym o masie do 1350 kg, stanowiska wydawania gazu płynnego do butli o

275 masie do 5 kg, stanowiska tankowania pojazdów samochodowych oraz zbiorniki gazu

276 płynnego - powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej niż: 10 m - od budynku

277 stacji paliw (pkt 1), 20 m - od budynków innych aniżeli budynki mieszkalne, użyteczności

278 publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz lasu (pkt 4). Ustęp 2 § 133 dopuszczał

279 zmniejszenie ww. odległości o połowę w przypadku zastosowania ściany oddzielenia

280 przeciwpożarowego, zgodnej z wymaganiami określonymi w § 75 ust. 3 ww.

281 rozporządzenia. § 75 cytowanego rozporządzenia znajduje się w dziale III rozporządzenia

282 regulującym warunki techniczne dotyczące bazy paliw płynnych.

283 Z uwagi na przeznaczenie spornej inwestycji będącej stacją paliw płynnych, a nie bazą -

284 definicję stacji o takim charakterze zawiera § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Przemysłu i

285 Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r. W niniejszej sprawie nie znajduje zatem zastosowania §

286 75 ust. 1 ww. rozporządzenia, albowiem dotyczy on bazy paliw płynnych gazu płynnego w

287 rozumieniu § 2 pkt 5 powołanego rozporządzenia, do której sporna inwestycja nie należy.

288 Z projektu zagospodarowania działki wynika, że odległość naziemnych zbiorników gazu

289 LPG od budynku biurowego wynosi 7,50 m, co narusza § 133 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

290 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

291 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30 sierpnia 1996 r., zaś odległość naziemnych

292 zbiorników gazu LPG od budynku znajdującego się na działce nr ew. [...]wynosi

293 7,50 m, co narusza § 133 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia. Jakkolwiek w drugim

294 przypadku zaprojektowana została ściana oddzielenia pożarowego, odpowiadająca

295 wymaganiom określonym w § 75 ust. 3 powołanego rozporządzenia (projekt ściany

296 oddzielenia pożarowego, rys. nr 5 - k. 36), tym nie mniej stosownie do § 133 ust. 2 pkt 1

297 ww. rozporządzenia odległość, o której mowa w § 133 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia,

298 powinna wynosić co najmniej 10 m, a wynosi 7,50 m. W odniesieniu zaś do odległości

299 względem budynku biurowego nie zachodzi okoliczność, o której mowa w § 133 ust. 2

300 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1996 r.

301 Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że głównym zadaniem § 133 ww.

302 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 1996 r. jest zapewnienie bezpieczeństwa dla obiektów

303 w nim wskazanych. W sytuacji awarii, wybuchu lub pożaru skutki takiego zdarzenia

304 zaistnieją bez względu na to, czy w pierwszej kolejności wybudowano stację paliw czy

305 inne obiekty w sąsiedztwie tej stacji. Ochrona takich wartości jak zdrowie, życie i mienie

306 obywateli (gwarantowanych przez ustawę zasadniczą) przesądza o rażącym naruszeniu w

307 niniejszej sprawie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c ówcześnie obowiązującego Prawa budowlanego

308 w zw. z § 133 ust. 1 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Przemyślu i Handlu z dnia 30

309 sierpnia 1996 r. Słusznie zatem organ Główny Inspektor stwierdził, że decyzja Starosty

310 Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r., Nr [...], nie może się ostać

311 w obrocie prawnym.

312 Stabilność decyzji w postępowaniu administracyjnym jest oczywiście bardzo istotnym

313 elementem zachowania zasad procedury i dlatego stosownie do art. 139 k.p.a. organ

314 odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że

315 zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny - tylko w

316 takich sytuacjach można wadliwą decyzję wzruszyć.

317 Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

318 W ocenie Sądu stwierdzone w decyzji Starosty [...] naruszenie ówcześnie

319 obowiązującego art. 35 ust. 1 pkt 1 lit c Prawa budowlanego w związku z § 133 ust. 1 pkt 1

320 i 4 rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z 30 sierpnia 1996 r. - jest niewątpliwe i

321 rażące. Przepisy, które miały w niniejszej sprawie zastosowanie były czytelne i nie

322 wymagały dodatkowej interpretacji, ani nie nasuwały jakichkolwiek wątpliwości, zaś organ

323 wydający pozwolenie na budowę naruszył je w sposób oczywisty i nie dający się w żadnej

324 mierze pogodzić z zasadą praworządności. Nie znajdują zatem uzasadnienia argumenty

325 podnoszone w skargach, zarówno dotyczące naruszenia art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a., jak i

326 Sygn. akt VII SA/Wa 2760/13

327 naruszenia art. 139 k.p.a., a także wskazane naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 77, art. 80

328 i art. 81 k.p.a. oraz przepisów rozporządzenia z 1996 r.

329 Nie można się zatem zgodzić z argumentacją skargi H. M. Wszystkie

330 przesłanki, o których mówi skarżący, wbrew jego twierdzeniom, wystąpiły w sprawie. A

331 zatem oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu prawa, który został naruszony

332 oraz skutki społeczne wywołane decyzją.

333 Z kolei Wojewoda [...]nie dostrzegając powyższych uchybień wydał decyzję z

334 naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a., które to naruszenie miało w niniejszej sprawie istotny

335 wpływ na jej wynik, w związku z czym prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru

336 Budowlanego tę decyzję uchylił i orzekł merytorycznie.

337 Na koniec już tylko wspomnieć należy, że ustawodawca nie bez przyczyny -biorąc pod

338 uwagę skutki ewentualnych awarii, wybuchu lub pożaru- wyznacza normy, które w ww.

339 sytuacjach w miarę możliwości pozwalają uniknąć tragedii. Wskazane w przepisach

340 szczególnych odległości mają za zadanie zapewnić ogólnie rozumiane bezpieczeństwo.

341 Ochrona zdrowia i życia obywateli oraz ich mienia winna być przecież priorytetem zawsze

342 i w każdej sytuacji.

343 Ten sam ustawodawca nakłada na organ obowiązek sprawdzenia -przed wydaniem

344 pozwolenia na budowę- projektu budowlanego pod względem zgodności ze stosownymi

345 przepisami (art. 35 ust. 1 pkt 1 c Prawa budowlanego). Starosta [...] nie dokonał w

346 niniejszej sprawie sprawdzenia projektu z obowiązującymi przepisami technicznymi, czym

347 rażąco naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1c ówcześnie obowiązującego Prawa budowlanego.

348 W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie znajdują oparcia w

349 przepisach prawa, a zatem nie mogły odnieść zamierzonego skutku, oraz biorąc

350 dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa

351 procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki

352 Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30

353 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r.,

354 poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.