Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2074/12
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2074/12
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części skargę oddala
Uzasadnienie
2 Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2006 r. wydaną na podstawie art.
3 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
4 (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora,
5 zatwierdził projekt budowlany i udzielił H. S. pozwolenia na budowę
6 budynku inwentarskiego z wewnętrznymi instalacjami, płyty gnojowej oraz zbiornika na
7 gnojowicę na działce nr [...] położonej w miejscowości J.
8 Wnioski o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji złożyli W. S.
9 i K. T. Zarzucono w nich, że pozwolenie na budowę dotyczy budynku
10 inwentarskiego, natomiast zatwierdzony projekt budowlany został sporządzony dla
11 tuczami świń, przy czym w projekcie została nieprawidłowo określona obsada trzody
12 chlewnej, bez uwzględnienia istniejącej hodowli. W ocenie wnioskodawców,
13 przedmiotowa inwestycja, jako uciążliwa dla środowiska, nie jest zgodna z ustaleniami
14 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym budowany
15 obiekt nie może pogorszyć stanu środowiska, a uciążliwość obiektu nie może
16 przekroczyć granic terenu będącego w prawnej dyspozycji inwestora. Wyjaśniono, że
17 nie została zachowana wymagana przepisami prawa odległość płyty gnojowej i
18 zbiornika na gnojowicę od budynków, znajdujących się na sąsiednich
19 nieruchomościach.
20 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., na podstawie art. 156 § 1
21 pkt 2 i art. 158 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosków W. S. i K.
22 T. stwierdził nieważność powyższej decyzji w części dotyczącej płyty gnojowej. W
23 uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że nieprawidłowo określono obszar oddziaływania
24 obiektów, nie uwzględniając sąsiednich nieruchomości, przez co naruszono § 6 pkt 4
25 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października
26 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze
27 i ich usytuowanie, gdyż określona w rozporządzeniu minimalna odległość płyty gnojowej
28 od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na
29 działkach sąsiednich powinna wynosić 30 m, natomiast z projektu zagospodarowania
30 działki wynika, że odległość płyty od budynku mieszkalnego na działce nr [...] wynosi
31 mniej niż 25 m.
32 W odniesieniu do pozostałych zarzutów podniesionych przez wnioskodawców
33 organ stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z
34 przepisami ww. rozporządzenia, odległość zbiorników na płynne odchody zwierzęce o
35 pojemności do 200 m określa się indywidualnie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, natomiast z projektu budowlanego wynika, że przewidziano
36 zbiornik o pojemności 59,40 m. Wskazał, że rozpiętość elementów konstrukcyjnych
37 obiektu nie przekracza 12 m (największa rozpiętość konstrukcji stropu wynosi 5,10 m, a
38 rozpiętość konstrukcji dachu - 11,92 m), więc przy jego realizacji nie obowiązywał
39 wymóg ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, stosownie do § 3 pkt 2
40 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów
41 obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora
42 nadzoru inwestorskiego.
43 Ponadto Wojewoda [...] ocenił, że budowa przedmiotowego obiektu nie
44 narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a budynek
45 został usytuowany zgodnie z § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12
46 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
47 i ich usytuowanie, tj. w odległości 6,70 m i 8,00 m od granicy działek sąsiednich.
48 Wskazał, że nie można przyjąć, iż budynek znajdujący się na działce nr [...], określony
49 na mapie symbolem "g", tzn. gospodarczy, jest przeznaczony na pobyt ludzi. Wyjaśnił
50 także, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie
51 określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
52 oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do
53 sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko nie wymienia budynków
54 inwentarskich o podanej w projekcie obsadzie trzody, a ustawa z dnia 14 marca 1985 r.
55 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie nakłada obowiązku uzgodnienia projektu z
56 powiatowym inspektorem sanitarnym w stosunku do tego rodzaju budynków
57 inwentarskich. Wojewoda [...] stwierdził również, że zarzuty dotyczące braku
58 uprawnień projektanta nie zostały potwierdzone. Organ dodał, że ustawa - Prawo
59 budowlane nie daje możliwości organom administracji architektoniczno-budowlanej
60 oceny projektu pod względem prawidłowości obliczeń czy przyjętych danych, także
61 kwestia wyboru przez inwestora działki pod inwestycję nie podlega ocenie organu.
62 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak:
63 [...] po rozpatrzeniu odwołania W. S. uchylił
64 decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r" znak: [...] i
65 stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2006 r., Nr
66 [...], znak: [...] w części dotyczącej płyty gnojowej, a w pozostałym
67 zakresie odmówił stwierdzenia nieważności.
68 Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ ocenił, że nie znajduje potwierdzenia w
69 aktach sprawy zarzut, iż budynek oznaczony literą "g" (gospodarczy) usytuowany na działce nr [...] służy stałemu pobytowi ludzi, a także nie znajduje potwierdzenia
70 stanowisko, iż obszar inwestycji znajduje się na terenach zalewowych i chronionego
71 krajobrazu. Zdaniem organu, nieuzasadniony jest również zarzut braku właściwych
72 uprawnień przez projektanta. Organ stwierdził, że zbiornik na gnojówkę jest zbiornikiem
73 zamkniętym, natomiast w odniesieniu do zarzutów dotyczących lokalizacji spornych
74 obiektów niezgodnie z wymogami warunków technicznych wskazał, że jedynie płyta
75 gnojowa nie odpowiada wymogom określonym w § 6 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia
76 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie
77 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie.
78 W wyniku wniesionej przez W. S. skargi Wojewódzki Sąd
79 Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 listopada 2007 r. uchylił zaskarżoną
80 decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
81 Wyrokiem z 26 października 2009 r. sygn. akt II OSK 857/08, po rozpoznaniu
82 sprawy ze skargi H. S., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok
83 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2007 r. i przekazał sprawę do
84 ponownego rozpoznania temu Sądowi. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu
85 odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej wskazał, że nowelizacja rozporządzenia w
86 sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zastąpiła pojęcie
87 "budownictwo osób fizycznych" pojęciem "budownictwo zagrodowe". Zarówno jednak
88 przed nowelizacją, jak i po nowelizacji, zawarte w § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w
89 sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie ograniczenie w
90 sporządzaniu projektów budynków o kubaturze przekraczającej 1000 m3 dotyczyło
91 innych budynków niż budownictwo osób fizycznych, a po nowelizacji innych budynków
92 niż budownictwo zagrodowe. Skoro zatem przedmiotowy projekt budowlany dotyczy
93 budownictwa zagrodowego, nie odnosi się do niego powyższe ograniczenie. Zasadnie
94 zatem organy orzekające nie uwzględniły zarzutu W. S. w tym
95 zakresie, a niedokonanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pełnej analizy stanu
96 prawnego nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny
97 wskazał także, że podniesiony przez Sąd pierwszej instancji zarzut niewyjaśnienia
98 przez organ kwestii uzyskania przez inwestora stosownych uzgodnień, jest tak
99 ogólnikowy, że uniemożliwia sądowi wyższej instancji ocenę trafności w tej części
100 zaskarżonego orzeczenia.
101 Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w
102 Warszawie wyrokiem z 25 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 42/10, po rozpoznaniu
103 sprawy ze skargi W. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie
104 stwierdzenia nieważności decyzji, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W
105 uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
106 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze
107 zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany granicami i
108 wnioskami skargi. Sąd obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać czy kontrolowana
109 decyzja nie jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., co skutkuje
110 obowiązkiem stwierdzenia nieważności decyzji nie badając przy tym wpływu tej wady
111 na treść rozstrzygnięcia. Taka sytuacja wystąpiła w sprawie. Sąd stwierdził, że
112 zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem art. 127, art. 138 § 1 pkt 2
113 oraz art. 16 k.p.a. Z zasady dwuinstancyjności wynika, że zakres rozstrzygnięcia
114 sprawy decyzją odwoławczą, wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy
115 decyzją organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie może zmienić rodzaju
116 sprawy a zatem w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznawana i
117 rozstrzygnięta wyłącznie tożsama sprawa pod względem podmiotowym i
118 przedmiotowym. Sąd podkreślił, że postępowanie odwoławcze jest oparte na zasadzie
119 skargowości, a to oznacza, że organ odwoławczy nie może poddać kontroli
120 niezaskarżonej części decyzji organu pierwszej instancji. Złożenie odwołania jedynie co
121 do części decyzji skutkuje ustatecznieniem się decyzji w pozostałej części po upływie
122 terminu do złożenia odwołania.
123 Sąd wskazał, że organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji bez
124 wniosku uprawnionego podmiotu, ponieważ postępowanie w sprawie zostało wszczęte
125 wnioskami W. S. i K. T. o stwierdzenie nieważności
126 decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
127 inwestycji składającej się - wg opisu organu - z 3 obiektów: budynku inwentarskiego,
128 płyty gnojowej oraz zbiornika na gnojowice. Co do każdego z tych obiektów
129 wnioskodawcy, zwłaszcza skarżący, podnieśli szereg zarzutów, które miałyby
130 uzasadniać twierdzenie, że decyzja z [...] marca 2006 r. dotknięta jest wadą nieważności
131 (co do każdego z tych obiektów). Organ pierwszej instancji stwierdził nieważność
132 przedmiotowej decyzji w części dotyczącej płyty gnojowej. Powyższe bezspornie wynika
133 z treści tej decyzji. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że uzasadnienie tego
134 rozstrzygnięcia odnosi się również do pozostałych obiektów i wskazuje, że organ nie
135 doszukał się wad rażącego naruszenia prawa. Wprawdzie prawidłowo sporządzone
136 uzasadnienie decyzji - tj. według zasad określonych w art. 107 § 3 k.p.a. - stanowi jej
137 integralną część jednakże nie może ono zastępować jej sentencji. Innymi słowy, brak rozstrzygnięcia co do pozostałych obiektów (poza płytą gnojową) w sentencji decyzji nie
138 może być zastąpiony uzasadnieniem decyzji w tym zakresie. A zatem organ pierwszej
139 instancji nie rozstrzygnął w całości wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji z [...]
140 marca 2006 r.
141 Sąd stwierdził, że skoro organ pierwszej instancji w postępowaniu
142 nieważnościowym rozstrzygnął jedynie co do części decyzji z [...] marca 2006 r. a żadna
143 ze stron postępowania nie wniosła odwołania co do tego rozstrzygnięcia, decyzja stała
144 się ostateczna zaś co do pozostałych obiektów objętych decyzją o pozwoleniu na
145 budowę (budynku inwentarskiego i zbiornika na gnojowicę), organ pierwszej instancji
146 winien wydać odrębne rozstrzygnięcie.
147 W. S. wniósł od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w
148 całości.
149 Wyrokiem z dnia 8 września 2011 roku sygn. akt II OSK 1282/10 Naczelny Sąd
150 Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej W. S. na wyrok
151 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn.
152 akt VII SA/Wa 42/10 stwierdzającej nieważność decyzję Głównego Inspektora Nadzoru
153 Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie
154 stwierdzenia nieważności decyzji oddalił skargę kasacyjną W. S.
155 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. po
156 ponownym rozpatrzeniu w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
157 Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 42/10
158 odwołania W. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia
159 2006 r., znak: [...], stwierdzającej po rozpatrzeniu wniosku
160 W. S. i K. T. nieważność decyzji Starosty
161 [...] z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...], znak: [...],
162 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej H. S. pozwolenia na
163 budowę budynku inwentarskiego z wewnętrznymi instalacjami, płyty gnojowej oraz
164 zbiornika na gnojownicę na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości J.
165 gm. J., w części dotyczącej płyty gnojowej, uchylił zaskarżoną decyzję
166 Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] w całości i
167 przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji stwierdzając w
168 uzasadnieniu, że decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2006 r.. znak: [...],
169 Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...]
170 marca 2006 r.. Nr [...], znak: [...] w części dotyczącej płyty gnojowej lecz
171 z powyższego wynikało, że organ wojewódzki stwierdzając nieważność w/w decyzji Starosty [...] jedynie w części dotyczącej płyty gnojowej, nie rozstrzygnął w
172 pozostałym zakresie co do przedmiotu postępowania.
173 Decyzją z dnia [...] lutego 2012r., znak: [...], Wojewoda [...]
174 stwierdził na wniosek W. S. i K. T. nieważność decyzji
175 Starosty [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr [...], znak: [...], w
176 części dotyczącej płyty gnojowej, w pozostałej części odmówił stwierdzenia jej
177 nieważności.
178 Po rozpatrzeniu odwołania D. S. i W. S. od
179 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012r. stwierdzającej na wniosek
180 W. S. i K. T. nieważność decyzji Starosty
181 [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr [...], znak: [...],
182 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej H. S. pozwolenia na
183 budowę budynku inwentarskiego z wewnętrznymi instalacjami, płyty gnojowej oraz
184 zbiornika na gnojowicę na działce nr [...] położonej w miejscowości J., gm.
185 J., w części dotyczącej płyty gnojowej, w pozostałej części odmawiającej
186 stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr
187 [...], znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia
188 [...] czerwca 2012r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję
189 decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012r., znak: [...],
190 stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr
191 [...], znak: [...], w części dotyczącej płyty gnojowej, w pozostałej części
192 odmawiającej stwierdzenia jej nieważności.
193 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał w uzasadnieniu, że działka nr
194 [...] jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
195 zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w J. z dnia [...] października 2001 r., Nr
196 [...], w sprawie dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania
197 przestrzennego gminy J. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] maja 2002r., Nr
198 [...], poz. [...]), na obszarze oznaczonym symbolem H1MR z przeznaczeniem: pod teren
199 zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem wydzielenia pojedynczych działek zabudowy
200 jednorodzinnej i nieuciążliwych usług dla ludności oraz nie pogarszających stanu
201 środowiska usług dla obsługi rolnictwa. Przedmiotowe przedsięwzięcie nie narusza
202 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
203 Dla spornej inwestycji [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...]
204 wydał decyzję z dnia [...] lutego 2006r., znak: [...], wyrażającą zgodę na
205 wydanie pozwolenia na budowę chlewni wraz z płytą gnojową na działce nr [...] przy ul. [...] w J.
206 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że inwestycje mogące
207 znacząco oddziaływać na środowisko zostały enumeratywnie wymienione w
208 rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia
209 rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz
210 szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do
211 sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257 poz. 2573
212 z późn. zm. wg stanu na dzień 29 marca 2006r.). Zgodnie z § 2 ust 1 pkt 43 w/w
213 rozporządzenia sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
214 wymaga chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie niższej niż 210 dużych jednostek
215 przeliczeniowych inwentarza (DJP); natomiast § 3 ust. 1 pkt 90 stanowi, że
216 sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać
217 chów lub hodowla zwierząt, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 43: a) w granicach
218 administracyjnych miast, w obrębie zwartej zabudowy wsi lub na terenach objętych
219 formami ochrony przyrody na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o
220 ochronie przyrody - w liczbie nie niższej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych
221 inwentarza (DJP), b) na pozostałych obszarach - w liczbie nie niższej niż 60 dużych
222 jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). Jak zaś wynika z projektu budowlanego
223 łączna obsada w tuczami została przewidziana na 25 DJP, a zatem brak było
224 obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
225 Odnosząc się do kwestii sytuowania obiektów objętych pozwoleniem na budowę,
226 organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma rozporządzenie Ministra
227 Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w
228 sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie -
229 w odniesieniu do budynku inwentarskiego oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i
230 Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. (Dz. U. z 1997r., Nr 132 , poz.
231 877) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i
232 ich usytuowanie - w zakresie płyty gnojowej i zbiornika na nieczystości płynne.
233 Zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki
234 Żywnościowej, odległości zaprojektowanych zbiorników na płynne odchody zwierzęce,
235 mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić co najmniej: od
236 otworów okiennych i drzwiowych w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi na
237 działkach sąsiednich - 15m, natomiast od granicy działki sąsiedniej - 4m (§ 6 ust. 3 pkt
238 3).
239 W myśl § 6 ust. 4 pkt 1 w/w rozporządzenia, odległość płyt gnojowych a) od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na
240 działkach sąsiednich - powinna wynosić co najmniej 30m, b) od granicy działki
241 sąsiedniej co najmniej - 4 m (§ 6 ust. 4 pkt 4).
242 Ponadto, zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12
243 kwietnia 2002r. jeżeli z przepisów § 13, 60, 271 i 273 lub przepisów odrębnych nie
244 wynikają inne wymagania, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z
245 sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 1) 4 m - w przypadku
246 budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy,
247 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub
248 drzwiowych w stronę tej granicy. Budynek inwentarski, budynek gospodarczy ze ścianą
249 z otworami okiennymi lub drzwiowymi nie mogą być sytuowane w odległości mniejszej
250 niż 8 m od ściany istniejącego budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania
251 zbiorowego albo budynku użyteczności publicznej, dla których wydano decyzję o
252 pozwoleniu na budowę na sąsiedniej działce (§ 12 ust. 7).
253 Budynek inwentarski został zaprojektowany w odległości 6,7m od granicy działki
254 nr [...], w odległości 8m od granicy działki nr [...], a od budynków mieszkalnych: na
255 działce nr [...] w odległości ponad 40m, na działce nr [...] - ok. 50m, na działce nr
256 [...]- 9,5m.
257 Płyta gnojowa i zamknięty zbiornik na gnojowicę usytuowany na gnojowicę
258 usytuowany pod płytą gnojową zaprojektowano w odległości od budynków
259 mieszkalnych: na działce nr [...] - ponad 30m, na działce nr [...] - ok. 40m, na działce
260 nr [...] - ok. 20m oraz od granicy działki nr [...] - w odległości 9m, od granicy działki
261 nr [...]-8m.
262 Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że usytuowanie płyty gnojowej w
263 odległości od 20m do ok. 25m od budynku mieszkalnego znajdującego się na działce
264 [...] jest niezgodne z § 6 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki
265 Żywnościowej, co stanowi rażące naruszenie tego przepisu. Wywołuje bowiem skutki
266 niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia państwa prawa, gdyż prowadzi do
267 naruszenia interesów właściciela działki nr [...].
268 Pozostałe obiekty, to jest budynek inwentarski i zamknięty zbiornik na gnojowicę
269 zostały zaprojektowane z zachowaniem warunków technicznych. Analiza kontrolowanej
270 decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr [...], znak:
271 [...], prowadzi do stwierdzenia, że nie jest ona obarczona żadną z wad
272 wymienionych w art. 156 § 1 Kpa w części dotyczącej wskazanych elementów. Decyzja
273 ta wydana została w oparciu o właściwą podstawę prawną, nie narusza przepisów o właściwości, nie dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,
274 nie została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, nie zawiera wady
275 powodującej nieważność z mocy prawa, w razie wykonania nie wywołałaby czynu
276 zagrożonego karą, nie była i nie jest trwale niewykonalna oraz nie wypełnia przesłanki
277 rażącego naruszenia prawa.
278 Z uwagi na powyższe organ stwierdził, że decyzja Starosty [...] z dnia
279 [...] marca 2006r.. Nr [...], znak: [...] w części w jakiej udzielała pozwolenia
280 na budowę płyty gnojowej jest obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. a więc w tym
281 zakresie należy stwierdzić jej nieważność. W pozostałej części należy odmówić
282 stwierdzenia jej nieważności.
283 Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących niezgodności inwestycji z
284 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ odwoławczy stwierdził,
285 że projektowana inwestycja mieści się w pojęciu zabudowa zagrodowa. Wynika to z
286 zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
287 legalnej definicji tego pojęcia, przez które należy rozumieć w szczególności budynki
288 mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach
289 rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych.
290 Ponadto wskazał, że dla budowy zbiornika na gnojowicę nie ma zastosowania §
291 34 oraz § 35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., bowiem
292 sytuowanie tego typu obiektów zostało uregulowane w rozporządzeniu Ministra
293 Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r.
294 Odnosząc się do zarzutów dotyczących badań geotechnicznych, należy wskazał,
295 że brak jest podstaw prawnych do kwestionowania obliczeń i danych zawartych w
296 "Obliczeniach geotechnicznych" sporządzonych przez projektanta S.
297 O.
298 Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego bezzasadny jest również
299 zarzut wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem nie została wydana
300 decyzja o wygaśnięciu decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2006r., Nr
301 [...] znak: [...]. Należy mieć na uwadze, że uregulowanie art. 37 ust. 1
302 Prawa budowlanego wymaga wydania odrębnej decyzji, której celem jest potwierdzenie
303 zaistnienia skutków prawnych wynikających z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego (wyrok
304 WSA w Warszawie z dnia 27 marca 2008r., VII SA/Wa 2219/07, LEX nr 491818).
305 Jednocześnie organ wyjaśnił, że jak wynika z projektu budowlanego obsada w
306 tuczami została przewidziana na 25 DJP. Organ w postępowaniu nieważnościowym
307 bada prawidłowość wydanego pozwolenia na budowę, a zatem kontroli pod kątem zgodności przepisami podlegają rozwiązania przyjęte w zatwierdzonym pozwoleniem
308 na budowę projekcie budowlanym. Natomiast zrealizowanie inwestycji niezgodnie z
309 projektem poprzez zwiększenie hodowli do 46,62 DJP pozostaje bez wpływu na
310 niniejsze postępowanie nadzorcze. Okoliczność ta może stanowić przedmiot
311 postępowania przed właściwym powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego.
312 Organ nie podzielił także stanowiska zawartego w odwołaniach, że nie jest
313 możliwe stwierdzenie nieważności decyzji wyłącznie w części dotyczącej płyty gnojowej
314 oraz pozostawienie w obrocie prawnym pozostałej części decyzji o pozwoleniu na
315 budowę, bowiem każdy z elementów objętych decyzją tj., budynek inwentarski,
316 zbiornika na gnojowicę, płyta gnojowa stanowi samodzielny obiekt mogący być
317 przedmiotem odrębnego pozwolenia na budowę.
318 W. S. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru
319 Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
320 Warszawie zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z
321 dnia 14 czerwca 1960r, Kodeks postępowania administracyjnego art. 5 ust 1, art. 33 ust
322 1, art. 81 ust ł Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) § 3 ust 1
323 pkt 90 litera a. § 4 i § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. ze
324 zmianą z dnia 10 maja 2005r. (obydwa obowiązujące w dniu wydania decyzji budowy),
325 przez niewłaściwe przyjęcie, że organy rozpoznające sprawę i wydające decyzję
326 (zarówno zaskarżoną jak i w 1- szej instancji) dopuściły się naruszenia prawa, poprzez
327 nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, które to uchybienie skutkowało
328 wydaniem zaskarżonej decyzji.
329 W uzasadnieniu skargi W. S. wskazał, że:
330 I. decyzję zezwalającą na budowę wydano na podstawie art. 33 ust I Prawo
331 budowlane, który określa że decyzje można wydać na całość zamierzenia budowlanego
332 lub na poszczególne obiekty mogące samodzielnie funkcjonować. Starosta [...]
333 wydając pozwolenie na budowę szeregu obiektów uznał, żc poszczególne obiekty jak
334 budynek tuczami, płyta gnojowa i zbiornik na płynne odchody zwierzęce nie mogą
335 samodzielnie funkcjonować, bo tuczarnia bez zbiornika i płyty gnojowej przy tuczami o
336 tej obsadzie na 25DJP doprowadziłaby do skażenia środowiska a obornik składowany
337 w ilości 21 ton w ciągu pół roku (691 kg na dobę) spowodowałby skażenie wód
338 gruntowych, dlatego organ wydal łączną decyzję na całość zamierzenia budowlanego.
339 Wynika z powyższego, że unieważnienie tylko części decyzji budowy powoduje
340 konieczność unieważnienie całej decyzji, bo tuczarnia bez unieważnionej płyty gnojowej
341 przy tuczami nie może funkcjonować co potwierdziła ekspertyza techniczna wykonana przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. T. B.
342 II. Ponadto strona podniosła ,że projektowana inwestycja nie mieści się w pojęciu
343 zabudowa zagrodowa i narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co
344 wynika z definicję zabudowy zagrodowej wg § 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra
345 Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., Wskazał, że w Ogólnym planie
346 zagospodarowania Gminy J. przewidziano dla zabudowy zagrodowej
347 wyszczególnionej w punktach od 1 do 5. gdzie nie ma ani słowa o budowie budynków
348 inwentarskich, ze względu na gęstość zabudowy
349 III. Ponadto wskazał, że organ stwierdzając, że nie ma obowiązku
350 sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko ponieważ obsada w tuczami została
351 przewidziana na 25 DJP nie uwzględnił istniejącej tuczami, w której inwestor prowadzi
352 hodowlę tuczników i inny zwierząt, a to powoduje już przekroczenie dopuszczalna
353 wartość 40 DJP.
354 IV. W zaskarżonej decyzji całkowicie pominięto, że zbiornik podziemny na
355 nieczystości ciekłe pochodzenia zwierzęcego został zaprojektowany i wydana decyzja
356 budowy na terenach zalewowych o wysokim poziomie wód gruntowych, gdzie ma być
357 zagłębiony poniżej 2.2m od powierzchni terenu
358 Zdaniem Skarżącego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie w
359 zaskarżonej decyzji ani Wojewoda [...] w swojej decyzji nie ustosunkowali się do
360 zarzutów Skarżącego zawartych w piśmie do Wojewody [...] z dnia [...]-02-
361 2012r., Skarżący podniósł, że płyta gnojowa jest za blisko budynków mieszkalnych-
362 mniej niż 30 m od okien tych budynków i uznali, że jest to rażące naruszenie prawa, bo
363 powstaje wbrew § 6 pkt 4 podpunkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa.
364 Zbiornik podziemny na płynne odchody zwierzęce zagłębiony poniżej 2.2m od
365 powierzchni terenu zaprojektowany i wydana decyzja budowy na terenie zalewowym o
366 wysokim poziomie wód gruntowych, w Obszarze Chronionego Krajobrazu powstaje
367 wbrew § 34 i § 35 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i to nie jest rażącym
368 naruszeniem prawa, ho powołali się na Rozporządzenie Ministra Rolnictwa, które nie
369 określa o budowie zbiorników poziemnych na terenach zalewowych i o wysokim
370 poziomie wód gruntowych.
371 Wskazał również, że w decyzji Nr [...] wyeliminowano obszar oddziaływania
372 obiektu pisząc w decyzji przez co strony postępowania nie brały udziału w tym
373 postępowaniu, co jest sprzeczne z art. 28 Kpa i art. 28 ust 2 Prawo budowlane i uznali,
374 ze nie jest to rażące naruszenie prawa, chociaż jest na to konkretny przepis prawny i
375 winno być zaliczone wg art. 156 § 1 Kpa.
376 Zdaniem Skarżącego wydana decyzja budowy tuczami świń jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy J., bo na tym terenie plan ten nie przewiduje budowy budynków inwentarskich, ani tuczami a jedynie budowę budynków mieszkalnych i gospodarczych, co jest sprzeczne z art. 35 list 1 pkt 1 Prawo budowlane.
377 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał
378 swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
379 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
380 Skarga nie jest zasadna.
381 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju
382 sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne
383 sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z
384 prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz
385 trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia
386 przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w
387 przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
388 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z
389 późn. zm.).
390 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec
391 czego skarga nie została uwzględniona.
392 W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego
393 z dnia [...] czerwca 2012r. oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia
394 [...] lutego 2012r. nie naruszają prawa.
395 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. Główny Inspektor Nadzoru
396 Budowlanego utrzymał w mocy decyzje Wojewody [...] stwierdzającą
397 nieważności decyzji Starosty[...] z dnia [...] marca 2006r., Nr [...], znak:
398 [...], w części dotyczącej płyty gnojowej a w pozostałej części o odmowie
399 stwierdzenia jej nieważności.
400 Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiące
401 wyjątek od zasady stabilności decyzji, wymaga bezspornego ustalenia, że kontrolowana
402 decyzja dotknięta jest jedną z wad określonych wart. 156§1 kpa.
403 Postępowanie nieważnościowe, ma charakter nadzwyczajny, a jego celem jest
404 wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą nieważności.
405 Przypadki te dotyczą zaś takich sytuacji, gdy decyzja administracyjna jest obarczona
406 tak poważną wadliwością, że jej trwałość i związana z tym pewność porządku prawnego musi ustąpić wymaganiom płynącym z zasady praworządności. Przesłanki stanowiące
407 podstawę stwierdzenia nieważności decyzji enumeratywnie wymienia art. 156 § 1 pkt 1
408 - 7 kpa. Przy czym niedopuszczalna jest ich wykładnia rozszerzająca, zważywszy na
409 fakt, że stwierdzenie nieważności decyzji jest odstępstwem od zasady stabilności
410 orzeczeń wyrażonej w art. 16 kpa i wymaga niekwestionowanego ustalenia, iż decyzja
411 administracyjna jest obarczona jedną z wad wymienionych w powołanym przepisie.
412 Rażące naruszenie prawa, określa się jako oczywiste i bezsporne naruszenie
413 przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania
414 organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa
415 urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. W odniesieniu do przepisów
416 proceduralnych rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji wskutek
417 naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w
418 indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego o dużym
419 ciężarze gatunkowym. Zachodzi ono w przypadku gdy czynności zmierzające do
420 wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona
421 stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy (zob. wyrok NSA, II SA 1726/00, LEX nr
422 51233).
423 O rażącym naruszeniu prawa z art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania
424 administracyjnego decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa,
425 charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze -
426 skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się
427 w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym
428 jego podstawę prawną przez proste ich zestawienie ze sobą (wyrok NSA z 11 sierpnia
429 2000 r., III SA 1935/99, zob. także wyrok NSA z 27 października 1998 r., II SA
430 1202/98). W sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być
431 stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania
432 wykładni prawa, a skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo,
433 to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności -
434 skutki gospodarcze lub społeczne naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie
435 jest możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organy praworządnego
436 państwa. / por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. ,
437 sygn. akt OSK 1134/04, LEXnr 165717/.
438 W ocenie sądu kontrolowane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Głównego
439 Inspektora Nadzoru Budowlanego jest prawidłowe.
440 Zgodzić się należy z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, że w niniejszej sprawie przesłanka nieważnościowa, określona w art. 156 § 1 pkt 1 - 7 kpa.
441 wystąpiła jedynie w odniesieniu do płyty gnojowej w odległości od 20m do ok. 25m od
442 budynku mieszkalnego znajdującego się na działce [...] jest niezgodne z § 6 ust. 4 pkt
443 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, co stanowi rażące
444 naruszenie tego przepisu. Wywołuje bowiem skutki niemożliwe do zaakceptowania z
445 punktu widzenia państwa prawa, gdyż prowadzi do naruszenia interesów właściciela
446 działki nr [...]. Pozostałe obiekty, to jest budynek inwentarski i zamknięty zbiornik na
447 gnojowicę zostały zaprojektowane z zachowaniem warunków technicznych.
448 Przede wszystkim należy jednak wskazać, że inwestycja jest zgodna z
449 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady
450 Gminy w J. z dnia [...] października 2001 r., Nr [...], w sprawie
451 dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy
452 J. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] maja 2002r., Nr [...], poz. [...]). Dla
453 przedmiotowej inwestycji brak było obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu
454 przedsięwzięcia na środowisko.
455 Dla spornej inwestycji [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...]
456 wydał decyzję z dnia [...] lutego 2006r., znak: [...], wyrażającą zgodę na
457 wydanie pozwolenia na budowę chlewni wraz z płytą gnojową na działce nr [...] przy
458 ul. [...] w J.
459 Budynek inwentarski został zaprojektowany w odległości 6,7m od granicy działki
460 nr [...], w odległości 8m od granicy działki nr [...], a od budynków mieszkalnych: na
461 działce nr [...] w odległości ponad 40m, na działce nr [...] - ok. 50m, na działce nr
462 [...]- 9,5m.
463 Płyta gnojowa i zamknięty zbiornik na gnojowicę usytuowany na gnojowicę
464 usytuowany pod płytą gnojową zaprojektowano w odległości od budynków
465 mieszkalnych: na działce nr [...] - ponad 30m. na działce nr [...] - ok. 40m, na działce
466 nr [...]- ok. 20m oraz od granicy działki nr [...] - w odległości 9m, od granicy działki
467 nr [...] - 8m. Wskazane obiekty zostały zaprojektowane z zachowaniem warunków
468 technicznych.
469 Utrzymując w mocy decyzję Wojewody [...], Główny Inspektor Nadzoru
470 Budowlanego wskazał w uzasadnieniu, że w myśl § 6 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia
471 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. (Dz. U. z
472 1997r., Nr 132 , poz. 877) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
473 odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie odległość płyt gnojowych a) od otworów
474 okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich - powinna wynosić co najmniej 30m, b) od granicy działki sąsiedniej co
475 najmniej - 4 m (§ 6 ust. 4 pkt 4). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że
476 usytuowanie płyty gnojowej w odległości od 20m do ok. 25m od budynku mieszkalnego
477 znajdującego się na działce [...] jest niezgodne z § 6 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia
478 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, co stanowi rażące naruszenie tego
479 przepisu. Wywołuje bowiem skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia
480 państwa prawa, gdyż prowadzi do naruszenia interesów właściciela działki nr [...].
481 Dlatego też należało stwierdzić nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...]
482 marca 2006r., Nr [...], znak: [...], w części w jakiej udzielała pozwolenia na
483 budowę płyty gnojowej.
484 Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdził również zgodność inwestycji z
485 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego której projekt mieści się w
486 pojęciu zabudowa zagrodowa. Wynika to z zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra
487 Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. legalnej definicji tego pojęcia, przez które
488 należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub
489 inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych
490 oraz w gospodarstwach leśnych.
491 W kwestii niezgodności budowy zbiornika na gnojowicę należy podzielić pogląd
492 organów, że nie ma w sprawie zastosowania § 34 oraz § 35 rozporządzenia Ministra
493 Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., bowiem sytuowanie tego typu obiektów zostało
494 uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7
495 października 1997r.
496 Odnosząc się do zarzutów dotyczących badań geotechnicznych, należy wskazać,
497 że brak jest podstaw prawnych do kwestionowania obliczeń i danych zawartych w
498 "Obliczeniach geotechnicznych" sporządzonych przez projektanta S.
499 O.
500 Podzielić należy również pogląd organu wyjaśnić należy, że kontroli pod kątem
501 zgodności przepisami podlegają rozwiązania przyjęte w zatwierdzonym pozwoleniem
502 na budowę projekcie budowlanym.
503 Sąd podziela również stanowisko organu, że jest możliwe stwierdzenie
504 nieważności decyzji wyłącznie w części dotyczącej płyty gnojowej oraz pozostawienie w
505 obrocie prawnym pozostałej części decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem każdy z
506 elementów objętych decyzją tj., budynek inwentarski, zbiornika na gnojowicę, płyta
507 gnojowa stanowi samodzielny obiekt mogący być przedmiotem odrębnego pozwolenia
508 na budowę.
509 Mając na uwadze zarzuty skargi Sąd stwierdza, iż organy orzekające w niniejszej sprawie, będąc związane przepisami art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.,
510 wypełniły swoje obowiązki wynikające z powołanych przepisów. Organy te podjęły
511 wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrały
512 i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, dokonały oceny
513 okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w
514 sprawie.
515 W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść
516 zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na
517 podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
518 sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 7
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 16
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 28
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 77 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 80
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 107 (§ 3)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 156 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 158 (§ 1)
- Prawo budowlane, art. 37
- Prawo budowlane, art. 156