Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r., VII SA/Wa 1355/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r., VII SA/Wa 1355/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] marca 2012 r., znak [...] Wojewoda

3 [...], działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

4 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.

5 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a." w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

6 Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), dalej:

7 "Prawo budowlane" oraz mając na uwadze prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu

8 Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2263/10,

9 po wszczęciu na wniosek S. W. postępowania administracyjnego w

10 sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia

11 2003 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i

12 udzielającej E. R. i J. R. pozwolenia na budowę budynku

13 stajni na 8 koni, na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w B.,

14 umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

15 Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], znak: [...].

16 Kierując się wytycznymi zawartymi w ww. wyroku organ ustalił strony

17 postępowania i zawiadomił je o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie

18 stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr

19 [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. R. i J.

20 R. pozwolenia na budowę budynku stajni na 8 koni na działce o numerze

21 ewidencyjnym [...] położonej w B.

22 Następnie organ, powołując się na art. 28 k.p.a. i art. 28 ust. 2 Prawa

23 budowlanego uznał, że wnioskodawczyni – S. W. nie przysługuje

24 przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności

25 decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., gdyż obszar oddziaływania

26 spornej inwestycji zamyka się w granicy nieruchomości inwestora. Tym samym

27 realizacja inwestycji zatwierdzonej badaną decyzją Starosty [...] w żaden

28 sposób nie spowoduje ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości

29 wnioskodawczyni.

30 Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że skoro z projektu

31 zagospodarowania terenu wynika, że sporny budynek o wysokości 7,46 m

32 zaprojektowany na działce nr ewid. [...] zlokalizowany jest w odległości 5,0 m od

33 granicy działki [...], której współwłaścicielką jest S. W., to takie

34 usytuowanie budynku jest zgodne z warunkami dotyczącymi sytuowania obiektów, o

35 których mowa w § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

36 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

37 usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), dalej: "rozporządzenia" - w kształcie

38 obowiązującym w dacie wydania badanej decyzji. Mimo wskazanego przez Sąd

39 pominięcia przez organy analizy przesłanek opisanych w § 12 ust. 6 rozporządzenia,

40 Wojewoda uznał, że analiza zgodności projektu budowlanego zatwierdzonego badaną

41 decyzją ze wskazanym powyżej przepisem nie jest możliwa, ponieważ przepis ten w

42 kształcie cytowanym przez Sąd nie obowiązywał w dacie wydania decyzji Starosty

43 [...]. Odnośnie budynków inwentarskich, w dacie wydania badanej decyzji

44 obowiązywał § 12 ust. 10 rozporządzenia i został spełniony w omawianej sprawie.

45 Rozważając kolejne wytyczne Sądu organ stanął na stanowisku, że w

46 rozpoznawanej sprawie nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra

47 Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r., w sprawie

48 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze (Dz. U. z 1997 r.

49 Nr 132, poz. 877), ponieważ przepisy te stosuje się przy projektowaniu, budowie,

50 odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie, modernizacji i zmianie sposobu

51 użytkowania budowli rolniczych lub ich części, a także związanych z nimi urządzeń

52 budowlanych, a badana decyzja Starosty [...] zatwierdziła projekt budowlany i

53 udzieliła pozwolenia na budowę budynku stajni.

54 Ponadto, zdaniem organu omawiana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć,

55 dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest bądź może być

56 wymagane zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. - Dz.

57 U. Nr 179, poz. 1490 w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco

58 oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z

59 kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

60 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak

61 [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu

62 odwołania S. W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

63 Organ odwoławczy ustalając obszar oddziaływania inwestycji i w tym kontekście

64 przymiot strony skarżącej w rozumieniu art. 28 Prawa budowlanego uznał, że obszar

65 oddziaływania projektowanej inwestycji (budowa stajni na 8 koni) w rozumieniu art. 3 pkt

66 20 Prawa budowlanego, nie obejmuje swym zakresem działki o nr ewid. [...].

67 Położenie wskazanej działki względem nieruchomości inwestycyjnej wyklucza uznanie,

68 iż sporna inwestycja niesie ze sobą jakiekolwiek uciążliwości lub ograniczenia w

69 możliwości zagospodarowania bądź korzystania z działki należącej do wnioskodawców,

70 które to uciążliwości lub ograniczenia wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa.

71 Organ II instancji wskazał, że sporny budynek stajni spełnia wymagania

72 wynikające z rozporządzenia w zakresie odległości od granicy z sąsiednią działką,

73 ponieważ przepisy przewidują odległość min. 4 m w przypadku budynku zwróconego

74 ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, a w niniejszej sprawie

75 elewacja południowa z otworami okiennymi planowanego budynku stajni o wysokości

76 7,46 m jest oddalona o 5,0 m od północnej granicy zabudowanej działki nr ewid. [...].

77 Ponadto projektowana inwestycja nie niesie ze sobą ograniczeń związanych z

78 przesłanianiem (§13 rozporządzenia) obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na

79 pobyt ludzi (zarówno istniejących, jak i potencjalnych) na działce nr ewid. [...] oraz nie

80 wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (przepis § 271 i n. rozporządzenia)

81 usytuowanych na niej obiektów (zarówno istniejących, jak i potencjalnych), jak również

82 nie pozbawia powyższej nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do

83 szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja).

84 Ponadto organ wskazał, że nieruchomość należąca do skarżącej nie znajduje się

85 również w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym m.in. w oparciu o przepis §

86 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) oraz przepis § 60 ust.

87 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych w godzinach 7:00 - 17:00) rozporządzenia.

88 Organ w uzasadnieniu również podniósł, że sporna inwestycja nie przewiduje

89 realizacji obiektów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki

90 Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r., w sprawie warunków technicznych, jakim

91 powinny odpowiadać budowle rolnie i ich usytuowanie i w związku z tym nie może na

92 podstawie w/w przepisów ograniczać zagospodarowania działki sąsiedniej, dodatkowo

93 wymiary działki inwestycyjnej - w przypadku gdyby inwestor pragnął uzupełnić

94 zagospodarowanie działki o obiekty wymienione w powyższym rozporządzeniu

95 pozwalają na takie ich usytuowanie aby nie ograniczały zagospodarowania

96 nieruchomości wnioskodawczyni. Sporna inwestycja nie należy również do

97 przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu

98 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., w sprawie określenia

99 rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz

100 szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do

101 sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz.

102 2573 ze zm.), nie emituje pól elektromagnetycznych (rozporządzenie Ministra Ochrony

103 Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól

104 elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania tych

105 poziomów - Dz. U. 2003 r. Nr 192, poz. 1883 ze zm.) oraz nie narusza stosunków

106 wodnych regulowanych ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr

107 239, poz. 2019 ze zm.). Przedsięwzięcie to nie obejmuje realizacji bazy i stacji paliw

108 płynnych, rurociągu przesyłowego dalekosiężnego służącego do transportu ropy

109 naftowej i produktów naftowych (rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada

110 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje

111 paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i

112 produktów naftowych i ich usytuowanie - Dz. U. z 2005 r. Nr 243, poz. 2063 ze zm.).

113 Konkludując GINB stanął na stanowisku, że wnioskodawczyni przysługuje w

114 niniejszej sprawie jedynie interes faktyczny, który nie daje podstaw do uznania za stronę

115 postępowania.

116 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

117 Warszawie wniosła S. W., zarzucając naruszenie:

118 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., przez jego zastosowanie;

119 2) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., przez jego niezastosowanie;

120 3) art. 28 k.p.a. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 28 Prawa budowlanego oraz art. 32

121 i 64 Konstytucji RP, przez jego niewłaściwe zastosowanie, organy popełniły błąd

122 subsumcji — tj. niewłaściwie uznały, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada

123 stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w art. 28

124 k.p.a.;

125 4) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., przez jego niezastosowanie;

126 5) art. 105 § 1 k.p.a., przez jego zastosowanie; postępowanie nie stało się

127 bezprzedmiotowe.

128 Zdaniem skarżącej skoro sprawa dotyczy budowy obiektu inwentarskiego

129 związanego z hodowlą koni (stajni) co z istoty swojej wskazuje na możliwość

130 generowania uciążliwych zapachów, hałasu, a także może mieć wpływ na usytuowanie

131 zabudowy mieszkalnej na działce skarżącej, to interes prawny skarżącej wynikający z

132 prawa rzeczowego jest bezsprzeczny, bowiem pozostaje w bezpośrednim związku z

133 prowadzoną sprawą administracyjną, a planowana inwestycja może naruszyć jej

134 chronione interesy.

135 Skarżąca podniosła, że pozwolenie na budowę stajni dla 8 koni nie obejmuje

136 budowy jakichkolwiek innych obiektów budowlanych (budowli) towarzyszących

137 (niezbędnych) tego typu budynkom tj. np. płyty gnojowej, zbiornika na gnojówkę,

138 wybiegu. Zatem posadzka w takim budynku inwentarskim pełni w pewnym sensie

139 funkcję płyty gnojowej. Stąd wniosek, że odległość budynku inwentarskiego, w którym

140 znajduje się obornik od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych

141 na pobyt ludzi na działkach sąsiednich powinna wynosić co najmniej 30 m, podczas gdy

142 w niniejszej sprawie wynosi zaledwie 5 m.

143 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej

144 oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację

145 zawartą w zaskarżonej decyzji.

146 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

147 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in.

148 art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

149 (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

150 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.

151 270 - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji

152 publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu

153 z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i

154 wykładni norm prawa materialnego.

155 Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy

156 i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. -

157 zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja

158 Wojewody [...] nie naruszają prawa.

159 Kwestią stanowiącą podstawę do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest

160 dokonanie oceny, czy organ w sposób prawidłowy ustalił, iż S. W. nie

161 przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż stroną

162 jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto

163 żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, źródłem

164 których jest przepis prawa materialnego.

165 Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji

166 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku stajni.

167 Nie zmienia to jednak faktu, że zarówno w postępowaniu zwykłym dotyczącym tego

168 przedmiotu jak i w postępowaniu nadzwyczajnym jakim jest weryfikacja decyzji w trybie

169 postępowania nieważnościowego, ma zastosowanie art. 28 k.p.a.

170 Jest poza sporem, że prawo żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie

171 stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej przysługuje stronie. Należy przy tym

172 uwzględnić, że stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie

173 tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji,

174 lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki

175 stwierdzenia nieważności tej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., sygn.

176 akt II SA 2164/92, ONSA 1995/1/32). W przypadku złożenia wniosku o stwierdzenie

177 nieważności decyzji przez osobę nie będącą stroną i wskazującą na własny interes

178 prawny organ administracji publicznej powinien wydać postanowienie o odmowie

179 wszczęcia postępowania. Jeżeli natomiast z podania osoby, która domaga się

180 stwierdzenia nieważności decyzji wynika, że jest ona przekonana, iż ma w tym własny

181 interes prawny i występuje w celu ochrony tego właśnie interesu, nie można wydać

182 postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego. Dopiero po

183 dokonaniu analizy - we wszczętym już postępowaniu i przeprowadzeniu postępowania

184 wyjaśniającego - w pierwszym rzędzie kwestii istnienia legitymacji materialnoprawnej

185 składającego wniosek (podanie, żądanie), a więc opartej na przepisach prawa

186 materialnego, okaże się, iż faktycznie wnioskodawca nie ma interesu prawnego w

187 sprawie, powinna być wydana decyzja o umorzeniu postępowania nieważnościowego.

188 Organ właściwy w sprawie rozważy wówczas, czy podejmie postępowanie

189 nieważnościowe z urzędu, traktując żądanie załatwione postanowieniem o odmowie

190 wszczęcia postępowania w sprawie nieważności jako inicjatywę, która zasadnie

191 wskazała na potrzebę zajęcia się sprawą przez organ z urzędu.

192 Jednocześnie należy mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd

193 Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 marca 2011 r. uchylił decyzję

194 Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I

195 instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności z

196 wniosku S. W.

197 Wskazać w związku z ty należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna

198 i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

199 w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem

200 zaskarżenia. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co

201 oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej

202 sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w

203 orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu podważałoby

204 obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad

205 aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania

206 systemu władzy publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego

207 podkreśla się, że ciążący na organie i na sądzie obowiązek podporządkowania się

208 ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tyko

209 w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny

210 nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (por.

211 wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000r" sygn. akt I SA/Ka 2408/98, LEX 44392, wyrok

212 WSA w Olsztynie z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 443/09).

213 W świetle powyższych faktów, zadaniem organów administracyjnych

214 w przedmiotowym postępowaniu było ustalenie w oparciu o wytyczne zawarte w wyroku

215 WSA z dnia 3 marca 2011 r. czy S. W. posiada interes prawny w

216 sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia

217 2003r" Nr [...].

218 Spełniając wymagania określone w wyżej wymienionym wyroku Wojewoda

219 [...] wszczął postępowanie administracyjne i w jego toku ocenił przymiot strony

220 S. W. Organ prawidłowo przyjął, iż projektowana inwestycja nie niesie

221 ze sobą żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr ewidencyjny [...]. Organ

222 dokonał w tym zakresie szczegółowej analizy inwestycji w kontekście rozporządzenia

223 Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych,

224 jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odniósł się również do zalecenia

225 wskazanego w cytowanym wcześniej wyroku skonfrontowania inwestycji z treścią § 12

226 ust. 6 rozporządzenia.

227 Należy przy tym pamiętać, iż wskazania zawarte w wyroku sądu sprowadzały się

228 do zalecenia oceny inwestycji pod kątem powyższego przepisu, nie sformułowano

229 natomiast nakazu zastosowania normy określonej w § 12 ust. 6 rozporządzenia.

230 W pozostałym zakresie organ ocenił wszystkie przepisy ww. rozporządzenia, które

231 mogły dotyczyć wpływu inwestycji na nieruchomość sąsiednią.

232 Za prawidłowe należy również uznać stanowisko Wojewody [...] co

233 do tego, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia

234 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać

235 budowle rolnicze nie ma zastosowania do inwestycji określonej w decyzji Starosty

236 [...]. W tym przypadku organ pierwszej instancji podobnie jak i w poprzedniej

237 kwestii dokonał analizy przepisów ww. rozporządzenia zgodnie z zaleceniami sądu. W

238 szczególności organ wskazał, że ewentualne budowle rolnicze, do których odnosi się to

239 rozporządzenie nie były objęte przedmiotowym pozwoleniem na budowę i ich budowa

240 może być przedmiotem odrębnego postępowania.

241 Nadto organ ocenił istnienie po stronie S. W. interesu prawnego

242 z punktu widzenia przepisów dotyczących ochrony środowiska prawidłowo wskazując, iż

243 przepisy te nie uzasadniają interesu prawnego S. W., a także określił

244 zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszar oddziaływania przedmiotowej

245 inwestycji wskazując, iż nie obejmuje on działki skarżącej.

246 Niezależnie od oceny przymiotu strony S. W. w przedmiotowym

247 postępowaniu, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku z dnia 3 marca 2011 r. organy

248 odniosły się do wszystkich zastrzeżeń zgłaszanych przez skarżącą, stanowisko organu

249 w tym zakresie w pełni podziela sąd orzekający w niniejszej sprawie. Należy przy tym

250 podkreślić, że S. W. nie wskazała na przepisy prawa, które by

251 uzasadniały przyznanie jej w niniejszym postępowaniu przymiotu strony.

252 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy uznać, że decyzja o umorzeniu

253 postępowania z wniosku S. W. była prawidłowa.

254 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy Prawo o

255 postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.