Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., VII SA/Wa 1053/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., VII SA/Wa 1053/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (spr.), Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. N. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia ... lutego 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru

3 Budowlanego (dalej: "GINB", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1

4 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z

5 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej "k.p.a.") w związku z art. 144 k.p.a., po

6 rozpoznaniu zażalenia S. N. (dalej: "skarżący") na postanowienie

7 Wojewody [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2012 r.,

8 odmawiające na podstawie art. 61 a k.p.a. wszczęcia postępowania w sprawie

9 stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] numer [...] z dnia [...]

10 września 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Ł.

11 W. (dalej: "inwestor") pozwolenia na budowę przydomowej elektrowni

12 wiatrowej na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w [...].,

13 zmienionej decyzją numer [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.

14 Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny i prawny:

15 Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Starosta [...] orzekł o zatwierdzeniu

16 projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przydomowej elektrowni

17 wiatrowej, składającej się z 3 wiatraków o wysokości po 29 m, położonej na działce

18 numer [...] w [...], należącej do Ł. W. Następnie, na

19 wniosek inwestora, Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. zmienił

20 wcześniejszą decyzję o pozwoleniu na budowę elektrowni przydomowej oraz

21 zatwierdził projekt budowlany zamienny w zakresie zmniejszenia ilości wiatraków z 3

22 do 2, zmiany wysokości masztu do 23 m i średnicy śmigła do 10,4 m.

23 Skarżący we wniosku z dnia 17 października 2011 r. żądał stwierdzenia

24 nieważności w/w decyzji na podstawie art. 156 § 1 punkt 2 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77

25 §1 k.p.a. z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ wydający zaskarżone

26 decyzje. Organ ten nie uwzględnił bowiem założeń miejscowego planu

27 zagospodarowania przestrzennego, w którym wskazano, że zaopatrzenie w energię

28 elektryczną następuje przez adaptację w planie istniejących napowietrznych linii

29 wysokiego napięcia. Uchwała Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania

30 przestrzennego nie zawiera regulacji dotyczących możliwości wznoszenia na terenie

31 objętym planem przydomowych elektrowni wiatrowych. Dopiero uchwała Rady Gminy

32 z dnia [...] maja 2011 r. przewiduje objęcie planem miejscowym działek o numerach:

33 [...] oraz [...], ale nie zamierza się wprowadzać zmian dotyczących możliwości

34 budowania elektrowni wiatrowych. Możliwość takiego budowania na terenie objętym

35 planem przewiduje dopiero projekt uchwały Rady Gminy [...], który jednak nie

36 wszedł jeszcze w życie i nie może być prawem obowiązującym na tym terenie.

37 Skarżący podnosił, że projekt budowlany musi być bezwzględnie zgodny z

38 ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który określa

39 przeznaczenie terenu, sposób zagospodarowania i warunki zabudowy.

40 Rozstrzygnięcie Starosty [...], w ocenie skarżącego, było jednostronne,

41 arbitralne i nie brało pod uwagę uciążliwości, jakie mogą wiązać się z planowaną

42 inwestycją.

43 Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że niedopuszczalne jest

44 wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji

45 na wniosek podmiotu nie będącego stroną. O tym, czy dany podmiot posiada

46 przymiot strony w danym postępowaniu, decyduje norma prawna, z której dla danego

47 podmiotu wynikają wprost określone prawa i obowiązki. O posiadaniu interesu

48 prawnego nie może decydować jedynie sama wola tego podmiotu. Na gruncie art. 28

49 ustęp 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2010 r., nr 243, poz.

50 1624 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są:

51 inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości,

52 znajdujących się w obszarze odziaływania obiektu. Znajdowanie się nieruchomości w

53 sferze oddziaływania obiektu należy z kolei rozumieć w ten sposób, iż przez to

54 oddziaływanie naruszone zostają konkretne normy oprawa materialnego, z których

55 dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania

56 administracyjnego (art. 3 punkt 20 Prawa budowlanego).

57 Skarżący jest właścicielem działki numer [...] w [...], sąsiaduje przez

58 drogę z inwestorem i nie brał udziału w postępowaniach zakończonych decyzjami

59 Starosty [...]. Oceniając legitymację skarżącego w oparciu o art. 28 ustęp 2

60 Prawa budowlanego organ uznał, że brak jest konkretnego przepisu prawa

61 powodującego ograniczenie w swobodnym korzystaniu przez skarżącego ze swojej

62 nieruchomości, wprowadzone ze względu na powstanie w sąsiedztwie przydomowej

63 elektrowni wiatrowej. Obiekt ten nie jest również zaliczany do obiektów stwarzających

64 zagrożenie dla środowiska lub mogących pogorszyć stan środowiska, zgodnie z

65 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia

66 rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do

67 sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. 2004 r., nr 257, poz.

68 2573, zwanym dalej: "rozporządzeniem"). Do przedsięwzięć znacząco

69 oddziaływujących na środowisko bądź mogących znacząco oddziaływać na

70 środowisko zalicza się kolejno instalacje o łącznej mocy nominalnej elektrowni nie

71 mniejszej niż 100 MW, bądź lokalizowane na obszarach objętych formami ochrony

72 przyrody i o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m. Przedmiotowa inwestycja

73 obejmuje 2 wiatraki o wysokości 23 m i mocy nominalnej 40 KW, a także nie narusza

74 dopuszczalnych poziomów hałasu, które wynikają z rozporządzenia Ministra

75 Środowiska z dnia 14 czerwca w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w

76 środowisku (Dz.U. 2007 r., nr 120, poz. 826). W związku z powyższym organ uznał,

77 że inwestycja ta nie narusza przepisów z zakresu prawa budowlanego i ochrony

78 środowiska, nie powoduje ograniczeń, zagrożeń oraz uciążliwości w korzystaniu z

79 nieruchomości należącej do skarżącego. Poza tym nie wskazał on, aby sporna

80 inwestycja ograniczała lub utrudniała sposób zagospodarowania i korzystania z jego

81 nieruchomości. Wyjaśnienie, czy wskazane przez skarżącego przyczyny nieważności

82 rzeczywiście miały miejsce, może nastąpić dopiero na dalszym etapie postępowania,

83 po jego wszczęciu. Organ w przedmiotowej sprawie nie badał przesłanek

84 nieważnościowych, ponieważ ustalił, że wniosek o stwierdzenie nieważności został

85 wniesiony przez osobę nie posiadającą legitymacji do jego złożenia.

86 Od powyższego postanowienia skarżący złożył zażalenie, podnosząc

87 naruszenie:

88 - przepisu art. 157 § 2 k.p.a. w związku z art. 7, art. 77 k.p.a. i art. 35 ustęp 1

89 punkt 1 Prawa budowlanego przez niesłuszne przyjęcie, że w sprawie nie zachodzą

90 okoliczności do stwierdzenia nieważności przedmiotowych decyzji z urzędu w

91 sytuacji kiedy skarżący podnosił niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania

92 przestrzennego,

93 - przepisu art. 28 ustęp 2 Prawa budowlanego przez przyjęcie, że nie ma on

94 przymiotu strony, gdy tymczasem sporna inwestycja ogranicza i utrudnia możliwość

95 zagospodarowania i korzystania z jego nieruchomości w taki sposób, że nie może

96 należycie wykonywać przysługującego mu prawa własności. Zdaniem skarżącego

97 sama możliwość ujemnego oddziaływania obiektu budowlanego na nieruchomość

98 jest równoznaczna z naruszeniem interesu prawnego zainteresowanego podmiotu.

99 Właściciel działki ma prawo żądać, aby właściwy organ skontrolował prawidłowość

100 3

101 działań inwestora, które ograniczają możliwość korzystania z własnej nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem. Skarżący wskazał, że podstawą do przyznania mu

102 statusu strony, a także wyrazem jego interesu prawnego we wszczęciu postępowania

103 w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji jest naruszenie przez

104 organ art. 35 Prawa budowlanego. Nadto naruszony został art. 222 § 2 k.c. w ten

105 sposób, że posadowienie na sąsiedniej działce elektrowni wiatrowej spowoduje

106 przede wszystkim pogorszenie warunków mieszkalnych skarżącego i jego rodziny.

107 Ograniczona zostanie prawnie zagwarantowana swoboda wykonywania władztwa

108 nad swoją własnością oraz obniżeniu ulegnie nie tylko wartość nieruchomości, lecz

109 także budynków i urządzeń na niej posadowionych.

110 Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. GINB orzekł o utrzymaniu w mocy

111 zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż

112 skarżący jest współwłaścicielem działki numer [...], oddzielonej od spornej

113 inwestycji drogą o szerokości 8 m (błędnie wskazaną w postanowieniu jako numer

114 [...], gdy tymczasem powinien być numer [...]). Jeden z wiatraków oddalony

115 jest od granicy jego działki o około 17,5 m, zaś drugi o około 31 m. Sporna inwestycja

116 nie wprowadza więc ograniczenia w możliwości zagospodarowania działki

117 skarżącego, o którym mowa w art. 3 ustęp 20 Prawa budowlanego, nie jest również

118 zaliczana do inwestycji określonych w rozporządzeniu. Gołosłowne wskazanie, iż

119 doszło do naruszenia jego interesu prawnego, bez wskazania z jakiego przepisu

120 prawa wynika, nie jest wystarczające do stwierdzenia, że skarżącemu przysługuje

121 przymiot strony. Okoliczności pogorszenia warunków mieszkalnych jego rodziny,

122 obniżenie wartości nieruchomości, budynków i urządzeń na niej posadowionych, nie

123 mogą stanowić o istnieniu interesu prawnego, uzasadniającego posiadanie przymiotu

124 strony w przedmiotowej sprawie.

125 W sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności wszczęcia

126 postępowania nieważnościowego, organ administracji publicznej nie bada, czy

127 decyzja administracyjna jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

128 Ponadto wniosek o stwierdzenie nieważności nie pochodzący od strony nie obliguje

129 organu do wszczęcia z urzędu postępowania w tym zakresie, ponieważ o wszczęciu

130 postępowania z urzędu decyduje organ właściwy w sprawie.

131 Skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie do

132 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S.

133 N., wnioskując o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego go

134 postanowienia. Skarżący powtórzył zarzuty z odwołania, a nadto podniósł naruszenie

135 art. 6 ustęp 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez jego niezastosowanie i przyjęcie przez organ, że wydanie

136 decyzji Starosty [...] nie stało w sprzeczności z interesem właścicieli

137 sąsiednich działek, na które może oddziaływać obiekt budowlany.

138 W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko

139 zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

140 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

141 Skarga jest zasadna.

142 Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

143 o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, zwanej

144 dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji

145 publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając

146 skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego

147 bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej

148 wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany

149 zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy

150 tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się

151 naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub

152 czynności.

153 Istotnym dla rozpoznania niniejszej sprawy jest ustalenie, czy organ zasadnie

154 odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji

155 dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

156 przydomowej elektrowni wiatrowej na działce inwestora z tego względu, że

157 skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu.

158 W pierwszej kolejności należy wskazać, że postępowanie w sprawie wszczyna

159 się na żądanie strony lub z urzędu z zastosowaniem art. 61 k.p.a. Podstawę prawną

160 kwestionowanego postanowienia stanowił art. 61 a § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ

161 administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania,

162 gdy żądanie jego wszczęcia zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną.

163 Zgodnie z definicją strony zawartą w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego,

164 stanowiącego lex specialis w stosunku do regulacji kodeksowej z art. 28 k.p.a.,

165 stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz

166 właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w

167 obszarze oddziaływania obiektu. Za obszar oddziaływania obiektu, w rozumieniu art.

168 3 punkt 20 Prawa budowlanego, należy uznać obszar określony dla projektowanego

169 obiektu budowlanego w chwili wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na

170 5

171 budowę tego obiektu, na podstawie jego rodzaju i charakterystyki. Właściciele,

172 użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości sąsiadujący z projektowaną

173 budową, muszą wskazać przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w

174 swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości, wprowadzone ze względu na

175 powstanie w sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego. Tylko ograniczenia w

176 zagospodarowaniu nieruchomości, wynikające z konkretnego przepisu prawa, dają

177 podstawę do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym

178 dotyczącym pozwolenia na budowę.

179 Wniosek o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji

180 uruchamia etap wstępny, w ramach którego organ bada jedynie kwestie formalne w

181 postaci wniesienia podania przez legitymowany podmiot, czy wskazanie podstawy z

182 art. 156 § 1 k.p.a. W odniesieniu do pierwszej przesłanki odmowa wszczęcia

183 postępowania nieważnościowego może nastąpić tylko wtedy, gdy brak przymiotu

184 strony jest oczywisty i nie budzi wątpliwości. Z taką oczywistością braku legitymacji

185 do żądania stwierdzenia nieważności decyzji będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy

186 już z treści samego wniosku wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że wnoszący

187 podanie takiego interesu prawnego w tym konkretnym postępowaniu nie posiada.

188 Gdy brak interesu prawnego po stronie wnoszącego podanie nie jest oczywisty i

189 organ w celu ustalenia tego przymiotu musi podjąć czynności, w szczególności

190 dokonać stosownych analiz, czy wyjaśnień, to wówczas konieczne jest wszczęcie

191 postępowania nieważnościowego, stosownie do brzmienia art. 61 § 3 k.p.a., co daje

192 możliwość szczegółowego badania interesu prawnego wnioskodawcy (porównaj:

193 wyroki NSA z dnia 21 lutego 2011 r., II OSK 147/10, LEX nr 952956, z dnia 8

194 listopada 1995 r., III SA 182/95, ONSA 1996 r., nr 4, poz. 167, z dnia 26 stycznia

195 2011 r., II OSK 2268/10, z dnia 20 grudnia 1994 r., I SA 1143/93, ONSA 1995 r., nr

196 3, poz.145, wyrok WSA w Warszawie z 27 maja 2010 r., sygn. VI SA/Wa 243/10, LEX

197 nr 675785).

198 Podkreślić należy, iż w związku z krótkim okresem obowiązywania art. 61 a

199 k.p.a. (który wszedł w życie 11 kwietnia 2011 r.) brak jest ugruntowanego stanowiska

200 orzecznictwa w odniesieniu do zawartych w nim regulacji. W zakresie omówionej

201 wyżej przesłanki odmowy wszczęcia postępowania aktualne pozostaje orzecznictwo

202 dotyczące uchylonego art. 157 § 3 k.p.a. Na tle tego przepisu na uwagę i aprobatę

203 zasługuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt

204 II OSK 147/10 stwierdzający, iż "wyjaśnienie okoliczności, czy wnioskujący o

205 stwierdzenie nieważności decyzji ma interes prawny w sprawie i czy jest stroną,

206 powinno mieć miejsce w postępowaniu administracyjnym. Nie można odmawiając

207 wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. w uzasadnieniu takiej

208 decyzji czynić rozważań na temat interesu prawnego, czy też braku takiego interesu

209 po stronie wnioskodawcy".

210 W związku z powyższym należy uznać, że nie można odmówić wszczęcia

211 postępowania o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 61 a k.p.a. w sytuacji,

212 gdy brak przymiotu strony wnoszącej podanie nie jest oczywisty.

213 Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, iż

214 wniosek o wszczęcie postępowania nieważnościowego dotyczył decyzji udzielającej

215 pozwolenia na budowę przydomowej elektrowni wiatrowej. Z uzasadnień

216 zaskarżonych postanowień jednoznacznie wynika, że wprawdzie skarżący jest

217 współwłaścicielem działki graniczącej przez drogę z działką, na której posadowiony

218 jest sporny obiekt budowlany, ale droga ta ma 8 m szerokości, a obiekt jest

219 nietypowy, bo składający się z 2 wiatraków o wysokości po 23 m każdy nad

220 poziomem terenu, wielkości śmigieł po 10,4 m i mocy znamionowej 40 KW/14 m/s.

221 Jeden z tych wiatraków usytuowany jest w odległości 17,5 m od granicy działki

222 skarżącego, a drugi w odległości około 31 m.

223 Skarżący swój interes prawny wywiódł z prawa własności (art. 222 § 2 k.c.),

224 które - jego zdaniem- zostało naruszone przez posadowienie na sąsiedniej działce

225 elektrowni wiatrowej. Ograniczona została prawnie zagwarantowana swoboda

226 wykonywania władztwa nad jego własnością. Z zaskarżonego postanowienia

227 wynika, że organ odwoławczy ustalił, że sporna inwestycja nie należy do

228 przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga

229 sporządzenia raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (§ 3 ustęp 1

230 punkt 6 rozporządzenia), jednak nie oznacza to, że elektrownia wiatrowa, przy

231 uwzględnieniu wymiarów wiatraków i ich usytuowania wobec działki skarżącego, nie

232 może potencjalnie oddziaływać na działkę skarżącego.

233 Zdaniem Sądu, organy obu instancji w przedmiotowej sprawie winny zbadać

234 przesłankę potencjalnego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na działkę

235 skarżącego, co powinno skutkować wszczęciem postępowania nieważnościowego.

236 W związku z powyższym, nie można już we wstępnej fazie postępowania

237 przesądzać, że skarżący jako właściciel nieruchomości sąsiedniej nie jest stroną.

238 Zdaniem Sądu, nie można w takim wypadku a priori (bez wszczęcia

239 postępowania) takiej osobie odmówić interesu prawnego i przymiotu strony w

240 postępowaniu nadzwyczajnym. Brzmienie art. 28 k.p.a. mającego zastosowanie w tej

241 sprawie, nie pozwala na rozstrzyganie takich kwestii poza postępowaniem

242 administracyjnym. Należy się w tym miejscu zgodzić ze skarżącym, że przyznanie

243 7

244 mu atrybutu strony nie oznacza, że wszelkie racje, prezentowane przez niego, będą

245 musiały być uwzględnione przez organ, ale istotne jest, aby nie odbierać mu

246 możliwości weryfikacji w ramach postępowania nadzwyczajnego zasadności jego

247 zastrzeżeń wobec decyzji Starosty [...] (strona 5 zażalenia). Natomiast

248 odmowa wszczęcia takiego postępowania powinna mieć miejsce w sytuacjach

249 wyjątkowych, kiedy nie ma żadnej wątpliwości co do przyczyn podmiotowych i

250 przedmiotowych.

251 Powyższe okoliczności uzasadniają, zdaniem Sądu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy wszczęcie postępowania nieważnościowego i zbadanie, czy

252 skarżącemu przysługuje przymiot strony w ramach postępowania rozpoznawczego

253 (tak wyrok NSA z dnia 17 listopada 2011 r, II OSK 1657/10). W przypadku ustalenia,

254 po wszczęciu postępowania nieważnościowego, iż skarżący nie posiada przymiotu

255 strony, organ winien rozważyć zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a. Jeśli natomiast

256 ustalenia będą pozytywne, organ winien ocenić przedmiotowy wniosek o wszczęcie

257 postępowania o stwierdzenie nieważności przez pryzmat wskazanych przez

258 skarżącego przesłanek nieważnościowych z art. 156 § 1 k.p.a.

259 W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c p.p.s.a. orzekł

260 jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania postanowienia

261 orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania na

262 podstawie art. 200 p.p.s.a.