Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2021 r., I SA/Wa 1060/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2021 r., I SA/Wa 1060/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Gabriela Nowak, sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, Protokolant referent Agnieszka Stefańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz [...] S.A. w [...] solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...], Minister Rozwoju, Pracy i Technologii, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm- dalej jako "kpa"), po rozpatrzeniu odwołania spółki [...]S.A. z siedzibą w [...] Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...], dalej "Skarżąca/[...]", od decyzji Wojewody [...] z dnia 26 stycznia 2021 r., znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" w [...], prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w [...], w obrębie 0013, [...], oznaczonego jako działka nr [...] o pow. 17 m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], utrzymał ją w mocy.

3 Stan sprawy przedstawiał się w sposób następujący.

4 Wojewoda Śląski, na podstawie art. 34 i 35 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "[...]" (Dz. U. z 2020 r., poz. 292 z późn. zm.), dalej "ustawa o komercjalizacji", § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 29), dalej "rozporządzenie", decyzją z 26 stycznia 2021 r., znak: [...]odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]", prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu. stanowiącego własność Skarbu Państwa.

5 Pismem z 11 lutego 2021 r. [...] złożyła odwołanie od ww. decyzji Wojewody Śląskiego wskazując, iż organ wojewódzki błędnie uznał, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 34 ustawy z dnia 8 września 2000 r.

6 Rozpoznając odwołanie organ administracji nie znalazł podstaw do odmiennej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

7 Wskazał, że stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu [...], co do których [...] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy, z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego [...]. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 3 budynki, inne urządzenia i lokale znajdujące się na gruntach, o których mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa, nieodpłatnie, własnością [...]. Zgodnie z art. 34 ust. 4 nabycie prawa, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3, nie może naruszać praw osób trzecich. Zatem zgodnie z art. 34 ust. 1 tej ustawy podstawową przesłanką warunkującą możliwość nabycia przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" prawa użytkowania wieczystego nieruchomości jest przysługujące Skarbowi Państwa w dniu 5 grudnia 1990 r. prawo własności gruntu objętego wnioskiem uwłaszczeniowym. Przedmiotem uwłaszczenia może być tylko nieruchomość, która 5 grudnia 1990 r. znajdowała się w posiadaniu [...], stanowiła własność Skarbu Państwa, tylko bowiem pod tym warunkiem mogła z mocy prawa stać się z dniem wejścia w życie ustawy przedmiotem prawa wieczystego użytkowania [...].

8 Organ I instancji ustalił, że nieruchomość oznaczona jako działka nr 4870/2, stanowiła w dniu 5 grudnia 1990 r. własność Skarbu Państwa, co potwierdza treść księgi wieczystej nr [...], gdzie jako podstawę wpisu wskazano decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 lutego 1979 r., znak: [...].

9 Kolejną przesłanką zastosowania art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000r. jest posiadanie przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" przedmiotowego gruntu w dniu 5 grudnia 1990 r.

10 Na potwierdzenie wykazania ww. przesłanki spółka [...]S.A. przedłożyła do akt postępowania wypis z rejestru gruntów sporządzony według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r., potwierdzający, że na przedmiotowej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 4870/2 znajdują się użytki oznaczone jako Ł (łąki trwałe, klasa V), a własność ww. nieruchomość wpisana jest na rzecz Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym Śląskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w [...]. Ponadto w uzasadnieniu wniosku, [...] wskazała, że działka zajęta we wniosku, oznaczona nr [...] nie jest zajęta pod infrastrukturę kolejową. [...] załączyły również wypis z rejestrów gruntów, sporządzony według stanu na dzień 27 kwietnia 2014 r. oraz kopię mapy ewidencyjnej, sporządzoną na dzień 28 lutego 2014 r.

11 W ocenie organu odwoławczego Wojewoda Śląski w ocenianej decyzji trafnie uznał, iż przedłożona przez [...] dokumentacja nie potwierdziła w niniejszej sprawie spełnienia przesłanki posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" przedmiotowego gruntu w stanie na dzień 5 grudnia 1990 r.

12 Dokumentacja w postaci wypisu z rejestru gruntów z dnia 27 kwietnia 2014 r. wskazuje jedynie, iż działka nr [...], oznaczona została w rejestrze gruntów jako tereny kolejowe, co w żaden sposób nie stanowi dowodu na posiadanie gruntu przez [...], zwłaszcza, że z wypisu z rejestru gruntów, sporządzonego na dzień 5 grudnia 1990 r., wynika, że grunt nie stanowił terenów kolejowych.

13 Organ wojewódzki zwrócił się pismem z dnia 27 listopada 2020 r., znak: NWIV.762.75.2014 do Prezydenta Miasta [...] o wskazanie podstawy prawnej i przedłożenie stosownego dokumentu będącego podstawą wpisu w ewidencji gruntów "[...]" – [...] Dyrekcji [...].

14 Pismem z 9 grudnia 2020 r., znak: [...], Naczelnik Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w [...] przekazał organowi I instancji, kopię decyzji Kierownika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w [...] z dnia 10 lutego 1979 r., znak: [...] o wywłaszczeniu nieruchomości i odszkodowaniu, która stanowi podstawę wpisu w ewidencji gruntów "[...]".

15 Ponadto jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia 15 kwietnia 2016 r., znak: [...], przedmiotowa nieruchomość, oznaczona jako działka nr [...] usytuowana jest na rozwidleniu dwóch torów kolejowych i nie jest zajęta pod infrastrukturę kolejową, a przedsiębiorstwo [...]nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu tego gruntu w zarząd w formie prawem przewidzianej oraz nie ponosiło opłat z tego tytułu.

16 Ostatecznie organ II instancji nie podzielił zarzutu skarżącej podniesionego w odwołaniu z dnia 11 lutego 2021 r., iż organ pierwszej instancji rażąco naruszył przepisy art. 7 i 77 kpa, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania w niezbędnym dla sprawy zakresie. Co do zasady, obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 kpa jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Z kolei przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do ustalenia prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

17 Zasada oficjalności postępowania dowodowego nie oznacza jednak, iż strona może zachowywać się biernie w jego toku, dlatego też to na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne Jeżeli strona odmawia przedstawienia żądanego przez organ dokumentu, z posiadania którego wywodzi dla siebie określone uprawnienia, a okoliczności wynikającej z tego dokumentu nie można ustalić w inny sposób, organ może odmówić żądaniu strony, a taka odmowa nie narusza prawa. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współdziałania w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony.

18 Wskazana w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. przesłanka posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" gruntu w stanie na dzień 5 grudnia 1990 r., stanowi okoliczność ściśle związaną z działalnością podejmowaną przez spółkę [...]S.A. na użytkowanych przez siebie gruntach, dlatego przede wszystkim to wnioskodawca - spółka [...]S.A. powinna mieć najpełniejszą i najlepszą wiedzę, popartą stosowną dokumentacją archiwalną, która pozwoliłaby na ustalenie, czy przedmiotowa nieruchomość pozostawała w dniu 5 grudnia w posiadaniu [...] S.A.

19 Mając na uwadze, iż zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy organ stwierdził, że [...] nie wykazało spełnienia przesłanki posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" przedmiotowego gruntu w dniu 5 grudnia 1990 r.

20 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Skarżąca spółka.

21 Zaskarżonej decyzji zarzucono:

22 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 26 stycznia 2021 r., pomimo tego, że zaskarżona decyzja winna zostać uchylona;

23 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 7 kpa oraz 8 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez zastosowanie normy prawa materialnego do nienależycie ustalonego stanu faktycznego oraz brak wyjaśnienia, z jakiego powodu organ odmówił mocy dowodowej dokumentom, znajdującym się w aktach sprawy.

24 3) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 37 a ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji poprzez uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki do uwłaszczenia [...] S.A. przedmiotową nieruchomością, podczas gdy [...] S.A. przedłożyła nie budzący wątpliwości dowód, iż w dniu 27 kwietnia 2014 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła grunt kolejowy i nie stanowiła własności Skarbu Państwa;

25 4) naruszenie art. 97 par. 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania.

26 Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

27 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

29 Skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.

30 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ppsa, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Ponadto wskazać należy, że Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga jedynie w granicach danej sprawy, jak stanowi art. 134 § 1 ustawy ppsa przy czym stosownie do art. 135 ppsa Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

31 Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

32 Oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że zapadła ona z naruszeniem prawa procesowego tj. art. 7, 77 § 1, 80, 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 34 ustawy o restrukturyzacji, § 2 pkt 1 ppkt 1 i 2 rozporządzenia.

33 Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 34 ustawy z 8 września 2000 r., którego treść w zaskarżonej decyzji przytoczył organ odwoławczy.

34 Z art. 34 ust. 1 powołanej ustawy wynikają trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby [...] mogły zostać uwłaszczone:

35 • grunt, który ma być przedmiotem uwłaszczenia stanowi własność Skarbu Państwa,

36 •grunt ten 5 grudnia 1990 r. znajdował się w posiadaniu [...],

37 •do przedmiotowego gruntu [...] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych.

38 Treść art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. stanowi, że uwłaszczeniu z mocy prawa podlegają grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu [...], co oznacza, że oprócz posiadania przez [...], także 5 grudnia 1990 r. grunt musiał być własnością Skarbu Państwa. Za niedopuszczalne należałoby bowiem uznać usankcjonowanie z mocą wsteczną posiadania [...] poprzez uwłaszczenie w dniu wejścia w życie ustawy, na gruntach innych niż będących własnością Skarbu Państwa, zwłaszcza, że uwłaszczenie odbywa się nieodpłatnie (ust. 2 i ust. 3) oraz nie może naruszać praw osób trzecich (ust. 4). Podkreślić przy tym należy, że wymienione w powyższym przepisie przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie. Oznacza to, że niespełnienie którejkolwiek z nich, nawet przy spełnieniu pozostałych, uniemożliwia skorzystanie z możliwości uwłaszczenia na podstawie art. 34 ustawy z 8 września 2000 r.

39 Nie ulega wątpliwości, że warunki o jakich mowa w art. 34 ustawy o komercjalizacji muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak któregoś z elementów powoduje niemożność nastąpienia skutku materialnoprawnego Przesłanki muszą być spełnione na 5 grudnia 1990 r. a skutek rzeczowy następuje z mocy prawa na 27 października 2000 r., co wynika z art. 34 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji.

40 Ustawa nakazuje badać stan posiadania gruntu, co wynika z art. 34 ust. 1 tej ustawy. Na jej gruncie nie zdefiniowano pojęcia posiadania co oznacza zasadność sięgnięcia do definicji zawartej w kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 336 kodeksu cywilnego. Posiadaczem jest podmiot który faktycznie włada rzeczą jak właściciel (posiadanie samoistne) jak i ten kto nią faktycznie włada jak użytkownik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo z którym łączy określone władztwo nad rzeczą.

41 W ocenie Sądu wykładnia celowościowa przepisów ustawy w świetle płynących z niej skutków prawnych (nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności budynków i urządzeń) uzasadnia twierdzenie, że posiadanie [...] o jakim mowa w art. 34 tej ustawy musi dotyczyć posiadania a więc faktycznego władania całą nieruchomością. Dla spełnienia przesłanki posiadania nie jest konieczne wykazanie kto był właścicielem tej nieruchomości. Posiadanie jest bowiem stanem faktycznym władania rzeczą a własność to tytuł rzeczowy do nieruchomości.

42 W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości w świetle księgi wieczystej KA1D/00054222/0, że właścicielem nieruchomości był na podstawie decyzji Kierownika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w [...] z 10 lutego 1979 r. nr GT-ZGT-8270/30/78 o wywłaszczeniu Skarb Państwa.

43 Wbrew wywodom skargi co do wadliwego ustalenia tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości, zapisy w księdze wieczystej są wiążące dla organów administracji publicznej, które nie mają kompetencji do ich kwestionowania. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U.2019.2204), dalej "ukwih", domniemywa się że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemanie to dotyczy także prawa, które wygasło a nie zostało wykreślone z księgi wieczystej. Jedynym sposobem obalenia tego domniemania jest przeprowadzenie postępowania przed sądem powszechnym o: uzgodnienie stanu prawnego z rzeczywistym stanem prawnym (art. 10 ukwih), o ustalenie (art. 189 kodeksu postępowania cywilnego) lub postępowania o zasiedzenie (art. 172 kodeksu cywilnego) – por. wyrok SN z 9 października 2013 r., sygn.. akt V CSK 450/12, wyrok NSA z 4 grudnia 2018 r., I OSK 1675/17, Stanisław Rudnicki we Własność nieruchomości Wydawnictwo Prawne LexisNexis Warszawa 2007). Dopóki zatem prawo to jest ujawnione w księdze wieczystej domniemywa się że wpisane jest prawidłowo.

44 Tym samym spełniona została przesłanka pozostawania nieruchomości we własności Skarbu Państwa.

45 Zdaniem Sądu, wbrew wywodom organów, spełniona została także druga z przesłanek – posiadanie.

46 Po pierwsze, jak wynika z decyzji wywłaszczeniowej z 10 lutego 1979 r., nieruchomość została wywłaszczona na wniosek [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w [...] jako niezbędną pod budowę układu torowego do Huty [...]. Zdjęcia z geoportalu krajowego wskazują, że teren ten położony jest pomiędzy dwoma torowiskami (funkcjonującymi). W księdze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości w dziale I obszar tej nieruchomości określony jest jako tereny kolejowe, potwierdza to wypis z rejestru gruntów sporządzony na datę uwłaszczenia. Na kopii mapy ewidencyjnej widać, że nieruchomość ta przylega do działek [...], [...] – również oznaczonych symbolem "TK" – tereny kolejowe.

47 Rozporządzenie Rady Ministrów z 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "[...]" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach wydane na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o komercjalizacji wymienia dokumenty na podstawie których [...] może potwierdzić posiadanie gruntów: Są to:

48 1) odpis z księgi wieczystej, zaświadczenie z księgi wieczystej zamkniętej lub ze zbioru dokumentów dla nieruchomości, jeżeli treść takiego odpisu lub zaświadczenia świadczy o posiadaniu gruntów przez [...],

49 2) wypis z ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości),

50 3) wypis z ewidencji środków trwałych, prowadzonej przez przedsiębiorstwo [...], dotyczącego budynków, budowli lub innych urządzeń trwale związanych z gruntem,

51 4) umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy,

52 5) decyzja lokalizacyjnej,

53 6) pozwolenie na budowę,

54 7) dokument poświadczający fakt ponoszenia przez [...] opłat z tytułu użytkowania nieruchomości lub zarządu nieruchomością albo płacenia podatków od nieruchomości,

55 8) inne dokumentów potwierdzających realizację inwestycji na posiadanym gruncie i świadczących o poniesieniu przez [...] własnych środków finansowych na finansowanie budowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz modernizacji lub likwidacji budynków, innych urządzeń i lokali, w szczególności takich, jak:

56 a) sprawozdania dotyczące finansowania inwestycji,

57 b) decyzje o przekazaniu środków finansowych na inwestycje,

58 c) umowy o współfinansowaniu kosztów inwestycji,

59 d) orzeczenia i protokoły z badania bilansów.

60 Gdyby te dokumenty się nie zachowały stwierdzenia posiadania można dokonać na podstawie art. 75 kpa.

61 Skarżący wykazał zatem dokumentami w postaci decyzji wywłaszczeniowej (cel wywłaszczenia - budowa układu torowego) wypisu z ewidencji gruntów, wypisem z księgi wieczystej, pomocniczo wydruku z geoportalu, że przedmiotowa działka stanowiła grunt o charakterze kolejowym pozostający we władaniu [...] DOKP. Dokumenty te o charakterze urzędowym nie zostały podważone przez organ jako wiarygodny dowód w sprawie. Trzeba również pamiętać, że w postępowaniu administracyjnym nie jest wykluczone odnoszenie się do zasad doświadczenia życiowego i domniemań prawnych. Te pierwsze wskazują, że skoro nieruchomość została wywłaszczona na potrzeby kolei, co jasno wynika z decyzji wywłaszczeniowej, a teren ten położony jest pomiędzy dwiema liniami kolejowymi to logika wskazuje, że muszą pozostawać w posiadaniu podmiotu, który zarządza koleją, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że działka ma jedynie 17 m2 a więc jest to malutki skrawek gruntu, który nie może być wykorzystany samodzielnie na potrzeby innego podmiotu. Zdaniem Sądu, nie zostało w toku postępowania zaprzeczone, aby ten grunt był w posiadaniu innego podmiotu niż [...] a tylko w takiej sytuacji, biorąc pod uwagę domniemanie posiadania o jakim mowa w art. 339 kodeksu cywilnego, można by wykluczyć, że [...] nie włada tym gruntem jak posiadacz. Poza tym skoro w księdze wieczystej grunt ten ujawniony jest jako "TK" , to informacje te pochodzą z ewidencji gruntów. Wypis z ewidencji gruntów skazujący na przeznaczenie danej nieruchomości stan owi jeden z dokumentów koniecznych do ujawnienia zmian w księdze wieczystej. Prezydent m. [...] potwierdził w piśmie z 15 kwietnia 2016 r., że dokumentacja geodezyjna ww. działki zgodna jest z zapisami w ewidencji gruntów. Te, wydane na stan z 5 grudnia 1990 r. wskazują, że jako władająca wpisana jest [...] DOKP.

62 Tym samym twierdzenia organów co do braku wykazania spełnienia przesłanki posiadania, w świetle treści uregulować ww. rozporządzenia nie są prawidłowe.

63 Co do przesłanki braku dokumentów o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych – okoliczność ta nie budzi wątpliwości Sądu gdyż Skarżący tego rodzaju dokumentów nie przedłożył.

64 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyda decyzję pozytywną.

65 Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c ppsa Sąd orzekł jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa zasądzając od organu na rzecz skarżącego 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.