Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2014 r., II SA/Wa 206/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2014 r., II SA/Wa 206/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Ewa Marcinkowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji - oddala skargę -

Uzasadnienie

2 Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania [...] A. M. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 2013 r. w sprawie zwolnienia z dniem [...] września 2013 r. z dotychczas zajmowanego stanowiska [...] w S. i przeniesienia od dnia [...] października 2013 r. do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Staży Granicznej w związku z przewidywanym zwolnieniem ze służby w Straży Granicznej, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

3 W uzasadnieniu decyzji podano, iż z rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2013 r. funkcjonariusz zapoznał się w dniu [...] września 2013 r. natomiast dnia [...] października 2013 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego – z zachowaniem ustawowego terminu – złożył od niego odwołanie, kwestionując rozkaz w całości, jako nieuzasadniony i wydany z naruszeniem przepisów, w tym regulacji formalnoprawnych. Jak stwierdził w odwołaniu "ostatnio naszło go dwóch mężczyzn w cywilkach, którzy machnęli mu jakąś decyzją przed nosem", tak, że nie miał czasu się z nią zapoznać, poza tym zastano go "jak był niedysponowany i o późnej porze". Dlatego też wniósł o skuteczne doręczenie pod jego adres decyzji, bowiem opisaną próbę doręczenia decyzji traktuje jako nieskuteczną z wyżej opisanych przyczyn.

4 Odwołanie [...] A. M. zakończył stwierdzeniem, że szczegółowe zarzuty podniesie po doręczeniu mu decyzji i umożliwieniu zaznajomienia się z jej treścią.

5 Organ II instancji uznał zarzuty odwołania z niezasadne i wskazał, że rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] września został funkcjonariuszowi doręczony zgodnie z art. 39 kpa, w miejscu zamieszkania strony, przez wyznaczonych funkcjonariuszy SG. Powyższe nastąpiło w dniu [...] września 2013 r. jako, że zainteresowany odmówił przyjęcia dostarczonej mu decyzji, tym samym zgodnie z art. 47 kpa należy uznać , iż datą doręczenia jest dzień odmowy jej przyjęcia przez adresata. Powyższa interpretacja zgodna jest z przyjętym w doktrynie poglądem, iż odmowa przyjęcia pisma przez adresata nie tamuje biegu postępowania z uwagi na treść art. 47 § 2 kpa, ustanawiającego fikcję doręczenia pozwalającą na ustalenie daty doręczenia pisma. Adresat nie może przez odmowę przyjęcia pisma uchylić się od skutków prawnych doręczenia.

6 Odnośnie zgodności samego rozstrzygnięcia z prawem, organ zauważył, że funkcjonariusz Straży Granicznej pełniący służbę podlega szczegółowym unormowaniom kształtującym przebieg i charakter jego służby, zawartym w ustawie o Straży Granicznej. Stosunek służby funkcjonariusza ma charakter stosunku administracyjnoprawnego, który charakteryzuje się przede wszystkim tym, że to organ administracyjny, tj. Komendant Główny Straży Granicznej bądź Komendant Oddziału Straży Granicznej jednostronnie i władczo określa sytuację prawną każdego funkcjonariusza. Istotą służby jest dyspozycyjność funkcjonariusza, który ma obowiązek podporządkowania się poleceniom przełożonego w kwestii kształtowania stosunku służbowego.

7 Organ wskazał, że ustawa o Straży Granicznej przewiduje możliwość przekształcenia stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej w drodze zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji właściwego przełożonego. Jest to czynność wynikająca z podległości służbowej.

8 Postawę materialno-prawną zaskarżonego rozkazu stanowi art. 36 ust. 1 i art. 39a ust. 1 ustawy o Straży Granicznej. Treść powyższych przepisów, jak również wydane przepisy wykonawcze – rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 181, poz. 1517) wskazują, że decyzja o zwolnieniu ze stanowiska i przeniesieniu do dyspozycji wydawana jest przez właściwego przełożonego, w tym przypadku komendanta oddziału.

9 Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, jak również odnosząc się do zarzutów podniesionych przez funkcjonariusza, dotyczących braku uzasadnienia do wydania zaskarżonego rozkazu personalnego oraz wydania go z naruszeniem regulacji materialnoprawnych organ stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie.

10 W ocenie organu odwoławczego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej zwalniając [...] A. M. z dotychczasowego stanowiska i przenosząc go do swojej dyspozycji postąpił zgodnie z art. 39 a ust. 1 i 2 ustawy o Straży Granicznej i § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej.

11 Dokonując przeniesienia funkcjonariusza uwzględniono wszczęte przez Komendanta Głównego Straży Granicznej postępowanie w przedmiocie zwolnienia ww. ze służby w Straży Granicznej w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy, jak również zmiany struktury etatowej oddziału skutkujące likwidacją zajmowanego przez funkcjonariusza stanowiska służbowego, a co za tym idzie koniecznością umiejscowienia go w nowej strukturze oddziału.

12 Wskazane zmiany organizacyjne zostały wprowadzone Zarządzeniami Komendanta Głównego Straży Granicznej Nr [...] z [...] stycznia 2013 r. oraz nr [...] z [...] lipca 2013 r. zmieniającymi zarządzenie w sprawie organizacji wchodzących w skład Straży Granicznej komend oddziałów, placówek, dywizjonów i ośrodków szkolenia. W ich wyniku z dniem [...] września 2013 r. zostały zniesione: Placówka SG w S., Placówka SG w P. oraz Placówka SG w G. Od dnia [...] października 2013 r. utworzono nową Placówkę SG [...] w S., w której strukturze organizacyjnej nie przewidziano m.in. Grupy Stanowisk Tymczasowych. Tym samym likwidacji uległo stanowisko, które funkcjonariusz zajmował.

13 W kontekście powyższego zwolnienie funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska było nieuniknione. Dodatkowo zważywszy na fakt, iż prowadzone przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej postępowanie w przedmiocie zwolnienia [...] A. M. ze służby w Straży Granicznej nie zostało zakończone zaistniała konieczność przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. Organ podkreślił, iż kwestionowane rozstrzygniecie nie niesie dla strony negatywnych konsekwencji. Funkcjonariusz pozostaje bowiem nieprzerwanie od [...] października 2006 r. zawieszony w czynnościach służbowych, w związku z tym nie wykonuje jakichkolwiek obowiązków służbowych, otrzymuje zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej połowę uposażenia należnego w dniu zawieszenia. W kontekście powyższego warunki pełnienia służby skarżącego, nie uległy zmianie.

14 Poza wykazanymi argumentami za przeniesieniem funkcjonariusza do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej przemawia również fakt, iż w wyniku wejścia w życie Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej zmieniającego zarządzenie w sprawie organizacji wchodzących w skład Straży Granicznej komend oddziałów, placówek, dywizjonów i ośrodków szkolenia z dniem [...] października 2013 r. Placówka SG [...] w S. została przeniesiona w struktury [...] Oddziału SG z zachowaniem zmian etatowych wprowadzonych wskazanymi wyżej Zarządzeniami Nr [...] i [...]. Jak wynika z powyższego pozostawienie funkcjonariusza w strukturach tejże placówki, skutkowałoby zmianą przełożonego w sprawach osobowych na Komendanta [...] OSG.

15 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. M. zarzucił decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. niezasadność oddalenia zarzutów skierowanych wobec decyzji I instancji w odwołaniu od tejże decyzji oraz nieuwzględnienie podnoszonych zarzutów polegających na:

16 1. przyjęciu, iż w sprawie:

17 - nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu rozkazu personalnego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w sprawie przeniesienia do dyspozycji, przy jednoczesnym zaniechaniu w tej sprawie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania skarżącego na okoliczność prawidłowości i skuteczności doręczenia decyzji,

18 - przy doręczaniu decyzji organu I instancji, podano skarżącemu motywy jej wydania oraz pouczono go o prawie i trybie do złożenia od nie odwołania,

19 2. uniemożliwieniu skarżącemu wypowiedzenia się w sprawie i podjęcia inicjatywy dowodowej, zarówno w toku postępowania I instancyjnego, jak i w przed organem II instancji, przez co postępowanie stało się postępowaniem czysto iluzorycznym, a podjęta decyzja zupełnie dowolną, z pominięciem udziału skarżącego w toku postępowania,

20 3. zaniechaniu należytego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie, w tym dotyczącego możliwości zagospodarowania skarżącego w strukturach SG na terenie kraju oraz w innych strukturach mundurowych SG, uzyskania opinii związków zawodowych funkcjonariuszy SG odnośnie planowanych zamian w strukturach pomiędzy [...] Oddziałem SG, a [...] Oddziałem SG, a także co do możliwości zagospodarowania skarżącego w strukturach SG na terenie kraju oraz w innych strukturach mundurowych SG, zaniechanie przesłuchania skarżącego w sprawie w charakterze strony, jak również dowodów na okoliczność zmiany struktury etatowej [...] Oddziału SG i [...] Oddziału SG oraz nowej struktury etatowej tych Oddziałów, po zmianach strukturalnych i etatowych, na które powołują się w decyzji organy obu instancji,

21 4. naruszeniu podstawowych zasady procedury administracyjnej określonych w art. 6, 8, 9, 10, oraz art. 11 kpa i art. 107 kpa, co skutkowało ostatecznie niemożnością obrony interesu skarżącego w niniejszej sprawie i nieważnością zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa,

22 5. rażącym naruszeniu art. 7 kpa przez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącego w sprawie i uniemożliwieniu skarżącego jego zgłoszenia w sprawie,

23 6. naruszeniu art. 77 § 1 kpa, przez wydanie decyzji bez zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, w tym w szczególności dokumentacji dotyczącej przewidywanych zmian organizacyjnych, na które powołują się organy administracji obu instancji,

24 7. w konsekwencji powyższych naruszeń, naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 39 a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (dalej: ustawa o SG), przez przyjęcie w sprawie zasadności przeniesienia skarżącego do dyspozycji w SG w celu zwolnienia ze służby, a nadto przez nierozważenie przewidywalności wyznaczenia skarżącego na inne stanowisko służbowe, zarówno na terenie [...] Oddziału SG, jak i innych Oddziałów SG na terenie kraju,

25 8. naruszeniu prawa materialnego tj. art. 39 a w zw. z art. 43 ustawy o SG, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz przyjęcie, że funkcjonariusz może jednocześnie pozostawać w zawieszeniu w czynnościach służbowych i w dyspozycji, które to instytucje się wykluczają,

26 9. rażącym naruszeniu przepisów § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 181, poz. 1517), co nie znajduje również odzwierciedlenia w treści zaskarżonej decyzji, a przez co dodatkowo naruszono § 6 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach,

27 10. mającym wpływ na wynik sprawy, rażącym naruszeniu art. 40a ust. 1-3 ustawy o Straży Granicznej, pominięcie tych przepisów i nierozważenie możliwości skierowania skarżącego do innej miejscowości niż miejscowość pełnienia służby;

28 11. mającym wpływ na wynik sprawy, rażącym naruszeniu przepisów art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o SG, poprzez ich pominięcie i nierozważenie możliwości powierzenia pełnienia skarżącego obowiązków służbowych na innym stanowisku lub delegowania do wykonywania pracy poza SG,

29 12. mającym wpływ na wynik sprawy, rażącym naruszeniu przepisów art. 42 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz art. 42 ust. 3 ustawy o SG, poprzez ich niezastosowanie i nierozważenie możliwości przeniesienia skarżącego na inne stanowisko, także za jej zgodą (nie zaoferowano skarżącemu jednocześnie takiej możliwości, co świadczy o tym, że możliwość wynikająca z ustawy w ogóle nie była rozważana w sprawie);

30 13. rażącym naruszeniu art. 108 § 1 kpa w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straty Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji w której nie zachodzą obiektywne i ustawowe przesłanki do nadania tego rygoru.

31 14. wydaniu decyzji przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej jako podmiotu niewłaściwego.

32 Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji KGSG i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

33 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej.

34 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, o następuje:

35 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami procesowymi.

36 Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 z późn. zm.), stosunek służbowy funkcjonariusza Straży Granicznej powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby. Fakt, że podstawę nawiązania służby stanowi mianowanie wpływa na kształt służby funkcjonariuszy Straży Granicznej. Istotą służby opartej na stosunku mianowania jest bowiem dyspozycyjność i podporządkowanie służbowe funkcjonariusza i dlatego temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza. W konsekwencji zawarte w ustawie o Straży Granicznej uregulowania w zakresie rozstrzygania o mianowaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu i zwolnieniu funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego dają przełożonemu służbowemu – co do zasady – władzę jednostronnego ustalenia treści stosunku służbowego, w tym do zwolnienia z zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji przełożonego.

37 Taki zakres kompetencji znajduje odzwierciedlenie w treści art. 36 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej oraz § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. (Dz.U. Nr 181, poz. 1517), zgodnie z którymi do przenoszenia oraz zwalniania ze stanowisk służbowych właściwi są przełożeni: Komendant Główny Staży Granicznej, komendanci oddziałów Straży Granicznej oraz komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.

38 W myśl art. 39a ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść do dyspozycji właściwego przełożonego, jeśli przewiduje się wyznaczenie go na inne stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby.

39 Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 39a ust. 1 wskazuje na uznaniowy charakter decyzji o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesieniu do dyspozycji przełożonego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 września 2010 r. sygn. akt I OSK 349/10, w przypadku decyzji uznaniowych wydanych w sprawach dotyczących stosunków służbowych, granice uznania wyznaczają normy dwojakiego rodzaju. Z jednej strony nie ulega wątpliwości, że ramy tego uznania wyznacza przepis art. 7 kpa, a mianowicie konieczność uwzględnienia interesu społecznego (na gruncie rozpoznawanej sprawy – interesu Straży Granicznej) oraz słusznego interesu funkcjonariusza. Z drugiej jednak strony nie można tracić z pola widzenia tego, że rozstrzygnięcie należy do organu administracji publicznej, którego z funkcjonariuszem łączy stosunek podległości służbowej i który, jak już wcześniej wskazano, władczo kształtuje sytuację prawną tego funkcjonariusza.

40 W konsekwencji od decyzji uznaniowej wydanej w rozpoznawanej sprawie oczekiwać należy rozpatrzenia okoliczności faktycznych sprawy i uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, jednak kontrola takich decyzji nie może dotyczyć takich aspektów sprawy, które wynikają z podległości służbowej między przełożonym a podwładnym.

41 Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż dokonując zwolnienia skarżącego ze stanowiska i przeniesienia do dyspozycji uwzględniono wszczęte postępowanie w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o Straży Granicznej, jak również zmiany struktury etatowej oddziału skutkujące likwidacją zajmowanego przez funkcjonariusza stanowiska służbowego.

42 Bezspornym jest, iż skarżący o dnia [...] października 2006 r. pozostaje zawieszony w czynnościach służbowydch w związku z prowadzonym w stosunku do niego postępowaniem karnym i wobec nieustania przyczyn będących podstawą zawieszenia Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w dniu [...] maja 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby, które jak wynika z odpowiedzi na skargę, zostało zakończone wydaniem w dniu [...] grudnia 2013 r. rozkazu personalnego nr [...] o zwolnieniu [...] A. M. ze służby w Straży Granicznej.

43 W uzasadnieniu decyzji o zwolnieniu skarżącego z zajmowanego stanowiska wskazano również na zmiany organizacyjne wprowadzone zarządzeniami Komendanta Głównego Straży Granicznej Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zmieniającymi zarządzenie w sprawie organizacji wchodzących w skład Straży Granicznej komend, oddziałów, placówek, dywizjonów i ośrodków szkolenia, w wyniku których z dniem [...] września 2013 r. została zmieniona m.in. Placówka SG w S., w strukturze której skarżący pozostawał. Natomiast utworzona z dniem [...] października 2013 r. nowa Placówka SG [...] w S., w swojej strukturze organizacyjnej nie przewidywała m.in. grupy stanowisk tymczasowych. Tym samym likwidacji uległo stanowisko, które funkcjonariusz zajmował.

44 Zarzuty skarżącego, iż "działania restrukturyzacyjne oparte na likwidacji stanowisk tymczasowych w [...]OSG były jednak działaniami pozornymi" uznać należy za gołosłownie.

45 Wskazać też należy, iż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej był organem właściwym do wydania w dniu [...] września 2013 r. rozkazu personalnego nr [...] w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji. Zgodnie bowiem z § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie zmiany niektórych oddziałów Straży Granicznej oraz zmiany rozporządzenia w sprawie utworzenia oddziałów Straży Granicznej (Dz.U. z 2013 r., poz. 342) sprawy wszczęte i niezakończone przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej prowadzone na obszarze części województwa [...], obejmującej powiaty: [...] – przed dniem [...] października 2013 r. – są prowadzone przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, z wyjątkiem spraw związanych ze stosunkiem służbowym albo stosunkiem pracy.

46 Przedmiotowa sprawa jest związana ze stosunkiem służbowym i zasadnie była prowadzona przez Komendanta [...]OSG.

47 Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego kwestionującego fakt skutecznego doręczenia decyzji organu I Instancji stwierdzić należy, iż nie jest on zasadny. Zgodnie z art. 39 kpa, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Przepis ten nie ustanawia wiążącej organ kolejności wymienionych w nim doręczycieli pism. Skarżący przyznaje w odwołaniu iż przedmiotowy rozkaz personalny doręczali wyznaczeni funkcjonariusze Straży Granicznej. Skarżący odmówił jego przyjęcia, co zostało stwierdzone w adnotacji znajdującej się na rozkazie personalnym i w notatce służbowej (k. 12) akt administracyjnych.

48 W tych okolicznościach istniały podstawy zgodnie z art. 47 § 1 i 2 kpa do uznania, że rozkaz personalny doręczony został w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.

49 W tym stanie sprawy, nie podzielając zarzutów skargi oraz uznając, iż organ prowadząc postępowanie administracyjne nie naruszył prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w wyroku.