Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r., III SA/Wa 2121/16

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r., III SA/Wa 2121/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędziowie sędzia WSA Honorata Łopianowska, sędzia WSA Dariusz Zalewski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 maja 2017 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Uzasadnienie

2 I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

3 1. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec majątku W.S. Sp. z o.o. (nazywana dalej: "skarżąca") na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2008 r. Nr SM [...] obejmującego zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.

4 Jak wynika z akt sprawy powyższy tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniami o zajęciu nr [...], [...], [...], [...] w dniu 25 listopada 2008 r. został doręczony pełnomocnikowi Spółki. Zawiadomieniami z dnia 18 listopada 2008 r. o nr od [...] do nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęć rachunków bankowych w B. M. S.A., B. I.S. S.A., B.H. S.A., B.B. S.A., R.B.P. S.A. P. B. S.A., N.B.P. S.A., F.B.P. S.A., D.B. S.A., B. S.A. Przy czym M. B.B. S.A., R.B.P. S.A. oraz F.B.P S.A. poinformowały, że nie prowadzą rachunków bankowych W.S. Sp. z o.o.

5 Organ egzekucyjny na podstawie zawiadomień o zajęciu z dnia 28 stycznia 2011 r. o nr [...], [...], [...] podejmował próby zajęcia rachunków bankowych w A.B. S.A., V.B.P. S.A. oraz E. E.E. S.A. Przy czym A.B S.A. oraz V.B. S.A., E.E.E. S.A. poinformowały, iż "W.S. " Sp. z o.o. nie jest posiadaczem rachunków w tych bankach.

6 Z przedmiotowych akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. na podstawie zawiadomień o zajęciu z dnia 14 października 2013 r., o nr [...] do nr [...] dokonał zajęcia rachunków bankowych w C.A.B. S.A., m R. B. S.A., D.N.B. S.A., G.B. S.A., I. B. S.A., M.B. S.A., E. B. S.A., F.B. S.A. Przy czym B. D. N. B. S.A., M.B. S.A., E. S.A. oraz F. B P. S.A. wskazały, iż nie prowadzą rachunków bankowych na rzecz Zobowiązanej Spółki. Ponadto z akt sprawy wynika, że organ egzekucyjny skierował do dłużnika zajętej wierzytelności – B.F. Sp. z o.o. zawiadomienie z dnia 17 listopada 2013 r. nr [...], które po dwukrotnym awizowaniu zostało zwrócone do nadawcy.

7 2. W dniu 10 maja 2013 r. "W.S. " Sp. z o.o. wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego z tytułu zaległości powstałej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), dalej również: u.p.e.a.

8 W uzasadnieniu zobowiązana Spółka podniosła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wyegzekwował w dniu 2 lipca 2007 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. kwotę należności głównej 373 477 zł, kwotę odsetek 207 634,70 zł oraz koszty egzekucji 29 958,80 zł.

9 Na potwierdzenie powyższego Skarżąca Spółka powołała się na pismo z dnia 14 listopada 2008 r. nr [...], w którym wierzyciel wnosił o wycofanie tytułu wykonawczego, gdyż został wystawiony na błędną kwotę. W ocenie "W.S. " Sp. z o.o. zaległości objęte tytułem wykonawczym nr SM [...] uległy zmianie i na dzień 14 listopada 2008 r. wynoszą 0 zł.

10 Ponadto Spółka podniosła naruszenie prawa polegające na tym, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wystąpił w roli gospodarza postępowania egzekucyjnego a nie wierzyciela, którym w tym dniu był Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. W dalszej części pisma Spółka podniosła, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. naruszył ustawę egzekucyjną, wydając postanowienie o umorzeniu egzekucji podczas gdy postępowanie wymiarowe w zakresie podatku CIT nie zostało jeszcze zakończone.

11 W rezultacie organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne i wstrzymał egzekucję podatku CIT za 2002 r. a ponadto zwrócił S. B. O. wyegzekwowaną od Spółki kwotę, która została zarachowana na poczet zaległości w CIT za 2002 r. Spółka poddała w wątpliwość zwrot nadpłaty w podatku podmiotowi, u którego nie dokonywał zajęcia środków pieniężnych. Zwrot kwoty nastąpił bez wydania decyzji o odpowiedzialności S. B. O. jako nabywcy składników majątku Spółki na podstawie art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), dalej również: O.p.

12 3. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie z dnia 11 września2013 r. Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W..

13 4. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku "W.S. " Sp. z o.o. na podstawie tytułu wykonawczego o nr SM [...] z uwagi na przedawnienie obowiązku.

14 Pismem z dnia 27 marca2014 r. "W.S. " Sp. z o.o. wniosła zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., o nr [...] Z Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

15 Postanowieniem z dnia [...] kwietnia2015 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku "W.S. " Sp. z o.o. na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...] listopada 2008 r. z uwagi na przedawnienie.

16 Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik Spółki wniósł zażalenie pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W..

17 Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. umorzył postępowanie egzekucyjne w trybie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, prowadzone wobec "W.S. " Sp. z o.o. na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...] listopada 2008r. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wyjaśnił, iż w związku z przejęciem przez S.B.O. prawa wieczystego użytkowania nieruchomości należącej do w/w Spółki, na której dokonano zabezpieczenia, w/w bank dokonał wpłaty w dniu 2 lipca 2007 r. na depozytowy rachunek Działu Egzekucji Urzędu Skarbowego W. na zaległości wynikające z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] na CIT za 12/2002r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]. Wpłata została dokonana z tytułu: zaległości podatkowych zbywającego tj. firmy "W.S. " Sp. z o.o. (opis z polecenia przelewu).

18 Ponadto organ egzekucyjny wskazał, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], została przez Spółkę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem sygn. akt: III SA/Wa 3800/06 z dnia 25 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję organu nadzoru z dnia [...] września 2006 r.

19 Po powtórnym przeanalizowaniu akt sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia 5 listopada 2007 r. uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uchylenie ww. decyzji spowodowało nadpłatę w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w wysokości 521.206,81 zł, która została zwrócona przez organ egzekucyjny na konto S. w dniu 22 lipca 2007 r., który jako nabywca składników przedsiębiorstwa "W.S. " Sp. z o.o. dokonał wpłaty na poczet zaległości wynikających z uchylonej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W.

20 5. W dniu [...] sierpnia 2008 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wydał decyzję nr [...]T określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w wysokości 312 288 zł. Na jej podstawie został wystawiony tytuł wykonawczy o nr SM [...], który został zamknięty na żądanie wierzyciela w dniu 14 listopada 2008r. z uwagi na błędną kwotę. W dniu [...] listopada 2008 r. został wystawiony nowy tytuł wykonawczy o nr SM [...]. W dniu 23 grudnia 2008 r. W.S. " Sp. z o.o. złożyła odwołanie od w/w decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r., wnosząc o uchylenie w/w decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia.

21 Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu odwołania Spółki, decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w kwocie 245 164 zł. Ponadto, Naczelnik Urzędu Skarbowego W., ponownie analizując akta sprawy stwierdził, iż Spółka nie wywiązywała się ze zobowiązań podatkowych przed wszczęciem dnia 13 listopada 2008r. postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy nr SM 4/3059/08. Wpłata na zeznanie podatkowe CIT-8W za 2002 r. w kwocie 17.053 zł została dokonana z ponad trzymiesięcznym opóźnieniem wraz z należnymi odsetkami.

22 W ocenie organu w sprawie zaszły przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec "W.S. " Sp. z o.o. na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...] listopada 2008 r. z uwagi na przedawnienie zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.

23 Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka w dniu 22 grudnia 2015 r. złożyła zażalenie na w/w postanowienie, wnosząc o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz zwrot kwoty 391.000 zł nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2002r. wraz z należnymi odsetkami.

24 Dyrektor Izby Skarbowej w W. rozpatrzył powyższe zażalenie wydając postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...], którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Przedmiotowe postanowienie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 12 maja 2016r.

25 6. Strona, nie godząc się z ww. postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. złożyła z zachowaniem terminu, pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie.

26 W skardze Spółka zarzuciła skarżonemu postanowieniu DIS naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 79 § 1, art. 120, art. 122, art. 144 O.p. polegające na nieprawidłowym przeprowadzeniu postępowania i skutkujące rażącym naruszeniem prawa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto wnosiła o umorzenie postępowania egzekucyjnego w tej sprawie na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz dokonania zwrotu nadwyżki podatku dochodowego za 2002 rok wraz z odsetkami.

27 Strona konsekwentnie podnosiła w uzasadnieniu skargi, że organ egzekucyjny wyegzekwował kwotę 612.000 zł. i na podatek CIT zarachował 374500 zł. Następnie organ zwrócił obcemu podmiotowi (B.S.O.) kwotę 612.000 zł. Po wydaniu nowej decyzji określającej podatek w kwocie 221.000 zł., podjął ponownie postępowanie egzekucyjne i umorzył je z uwagi na przedawnienie. W ocenie Strony, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. powinien umorzyć postępowanie egzekucyjne z uwagi na zapłatę podatku przed wszczęciem postępowania, a pozostałe środki zwrócić Spółce, a nie Bankowi.

28 Skarżąca podniosła dodatkowo, że organ nie zebrał kompletnego materiału dowodowego, a utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie podał podstawy prawnej rozstrzygnięcia i nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w sprawie.

29 7. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

30 II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

31 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

32 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

33 3. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia, zaś stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga okazała się nieuzasadniona.

34 4. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zarzuty skargi są chybione. Kontroli Sądu poddano postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. o nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2015 r. o nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr SM [...].

35 5. Z akt sprawy wynika, że "W.S. " Sp. z o.o. konsekwentnie domaga się umorzenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazując, iż obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a organ bezprawnie zwrócił wyegzekwowane środki S.B.O. (SBO).

36 W ocenie Sądu zarzuty te nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Twierdzenie Skarżącej, że w dniu 2 lipca 2007 r. na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. organ egzekucyjny wyegzekwował kwotę 612.000 zł wobec czego doszło do zapłaty podatku przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.

37 Jak wynika z akt zgromadzonych w sprawie, SBO jako nabywca składników przedsiębiorstwa "W.S. " Sp. z o.o. przejął prawo wieczystego użytkowania nieruchomości należącej do ww. Spółki, na której dokonano zabezpieczenia na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. W dniu 2 lipca 2007 r. na depozytowy rachunek Działu Egzekucji Urzędu Skarbowego W. wpłynęła kwota w wysokości 1.796.522,01 zł, przekazana z własnego rachunku przez SBO w Warszawie na zaległości wynikające z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. o nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...].

38 Według polecenia przelewu wpłata została dokonana tytułem "zaległość podatkowa zbywającego "W.S. " sp. z o.o., zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Skarbowego W." (karta akt sprawy nr 212).

39 W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie nie zachodziła przesłanka określona w art. 59 § pkt 1 u.p.e.a. Wpłata z tytułu zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. została dokonana w dniu 2 lipca 2007 r. przez nabywcę składników majątku Skarżącej, co potwierdzają polecenia przelewu, a nie jak twierdzi Skarżąca wyegzekwowana z majątku Spółki.

40 Z akt wynika ponadto, że w dniu 22 lipca 2008 r. organ egzekucyjny zwrócił SBO kwotę nadpłaty w wysokości 521.206,81 zł, która powstała w wyniku uchylenia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2006 r. o nr [...] przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] (karta akt sprawy nr 211).

41 6. Jak wynika z wyjaśnień Dyrektora Izby Skarbowej w W., wnioskiem z dnia 18 lutego 2008 r. Spółka występowała do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. Organ postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. o nr [...] odmówił zwrotu ww. podatku.

42 Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie, jednak Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Zatem kwestia zwrotu podatku była przedmiotem odrębnego postępowania przed organem podatkowym, w którym Strona nie skorzystała skutecznie z przysługujących środków zaskarżenia.

43 7. Odnosząc się do zarzutu nieprzedawnienia zobowiązania. Zgodnie z przepisem art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do regulacji zawartej w art. 70 § 4 O.p. bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

44 Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa łącznie z odsetkami za zwłokę. Po upływie okresu przedawnienia z mocy prawa, bez konieczności wydawania żadnych decyzji, przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem i wierzycielem podatkowym. Wierzyciel, chociaż niezaspokojony, nie ma już podstaw do egzekwowania zobowiązania podatkowego. Dobrowolne spełnienie tego zobowiązania przez podatnika prowadzi do powstania nadpłaty, która podlega zwrotowi.

45 W przedmiotowej sprawie, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2008 r. o nr SM [...]. Zawiadomieniem z dnia 18 listopada 2008 r. nr [....] organ egzekucyjny dokonał skutecznego zajęcia rachunku bankowego w S.B.O.. Powyższe zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało skutecznie doręczone Spółce w dniu 25 listopada 2008 r. Dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu w dniu 24 listopada 2008 r. Pismem z dnia 26 listopada 2008 r. S.B.O. potwierdził przyjęcie ww. zajęcia do realizacji.

46 Powyższe wskazuje, że bieg terminu przedawnienia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. został przerwany i zaczął biec na nowo od dnia 25 listopada 2008 r. W toku dalszej egzekucji nie zaistniały inne przesłanki, o których mowa w art. 70 ustawy O.p. powodujące przerwanie bądź zawieszenie biegu terminu przedawnienia w związku z powyższym ww. zaległość uległa przedawnieniu w dniu 24 listopada 2013 r. W ocenie Sądu zasadne było umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

47 Jak wskazano powyżej, organ egzekucyjny umarza postępowanie egzekucyjne z urzędu, gdy w jakikolwiek sposób uzyska informacje o przyczynach uzasadniających umorzenie. Wystąpienie przesłanek stanowiących podstawę umorzenia postępowania obliguje zawsze do takiego zakończenia postępowania, bez względu na to czy zostaną one stwierdzone z urzędu, czy też wyjdą na jaw w wyniku zgłoszonych zarzutów, bądź też w inny sposób zostaną zakomunikowane organowi egzekucyjnemu. W związku z powyższym żądanie Skarżącej dotyczące uchylenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] i umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § pkt 1 ustawy egzekucyjnej nie zasługiwało na uwzględnienie.

48 8. W ocenie Sądu zarzuty Skarżącej, co do naruszenia przez DIS art. 79 § 1, art. 120, art. 122 i art. 144 O.p. nie są zasadne. W postępowaniu egzekucyjnym nie mają bowiem zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, tylko przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

49 Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio większość zasad ogólnych przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, przy czym zróżnicowany jest zakres adaptacji tych zasad w postępowaniu egzekucyjnym. Najszersze zastosowanie mają zasady: legalności (art. 6 K.p.a.), prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), zaufania (art. 8 K.p.a.), udzielania informacji (art. 9 K.p.a.), przekonywania (art. 11 K.p.a.), szybkości i prostoty postępowania (art. 12 k.p.a.) i sądowej weryfikacji rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej (art. 16 K.p.a.).

50 Przykładem zastosowania ww. zasad jest stanowisko, zgodnie z którym wszczęcie postępowania egzekucyjnego po złożeniu przez podatnika wniosku o odroczenie zapłaty zaległości podatkowej (art. 67a § 1 pkt 2 O.p.) wymaga oceny respektowania zasad ogólnych postępowania (art. 121 § 1 O.p. oraz art. 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.) oraz nie może doprowadzić do sytuacji, w której jedynym celem tego postępowania stanie się naliczenie opłat, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 u.p.e.a. (wyrok NSA z dnia 6 maja 2010 r., II FSK 2135/08).

51 Nie mniej, w ocenie Sądu, w tej sprawie nie naruszono art. 6, art. 8 i art. 39 K.p.a., które są odpowiednikami art. 120, art. 122 i art. 144 O.p. wymienionych w skardze. W ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów procesowych zawarte w skardze nie mogły odnieść skutku. Zdaniem Sądu orzekającego, organ zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Dokonana przez organ ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z przepisami prawa i doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a postępowanie administracyjne nie zostało obarczone żadnymi istotnymi wadami, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę skarżącą nie przesądza, że oceny organów są błędne. W sprawie zgromadzono dokumenty księgowe i rozstrzygnięcia, które zapadały w postępowaniu podatkowym. Na ich podstawie ustalono stan faktyczny. Strona w toku postępowania nie składała dodatkowych wniosków dowodowych i nie wskazała również jakie dodatkowe dowody powinien powołać organ.

52 Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty o którym mowa w art. 79 O.p. jest postępowaniem odrębnym i ustalenia w tym zakresie nie są podejmowane w ramach trybu art. 59 u.p.e.a. Wymagane jest wówczas wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego. Sprawa zwrotu nadpłaty powinna być więc oddzielnie rozstrzygnięta i nie mieści się w zakresie kognicji Sądu rozpatrującego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [.] maja 2016 r. o Nr [...].

53 9. W tych okolicznościach sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.