Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 grudnia 2020 r., II SA/Sz 433/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 grudnia 2020 r., II SA/Sz 433/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2020 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2019 r.

3 nr [...] o nałożeniu na A. T. Sp. z o.o.

4 (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") karę pieniężną w wysokości [...] zł za:

5 - niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku, skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny; skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin;

6 za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin;

7 - skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: o czas do 3 godzin; o czas powyżej 3 godzin

8 do 9 godzin;

9 - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego: o czas do 2 godzin; o czas powyżej 2 godzin do 4 godzin; o czas powyżej 4 godzin;

10 - przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: o czas do mniej niż 3 godzin; o czas

11 od 3 godzin do mniej niż 12 godzin; o czas od 12 godzin;

12 - niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce

13 lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi;

14 - niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień;

15 - nieumieszczenie na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów

16 lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych.

17 Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym sprawy.

18 W siedzibie A. T. sp. z o.o., przeprowadzono kontrolę w zakresie przestrzegania przez Stronę obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 ustawy z dnia

19 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U.2019.2140; dalej: "u.t.d."). Kontrolą objęto okres od dnia 11.09.2018 r. do dnia 11.09.2019 r. Do kontroli Strona okazała licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wydaną dnia 17.11.2017 r., ważną od dnia 13.12.2017 r. do dnia 12.12.2022 r. oraz zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, udzielone w dniu 17.11.2017 r., ważne bezterminowo.

20 Zgodnie z okazanymi dokumentami, w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przedsiębiorca zatrudniał średnio 3 kierowców. Strona w okresie kontroli używała 3 pojazdów samochodowych do przewozu rzeczy o dmc większej niż 3,5 tony. W toku kontroli ustalono nieprawidłowości w ww. zakresie

21 objętym zaskarżoną decyzją. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem

22 nr [...] z dnia 26.09.2019 r. wraz z załącznikiem, zawierającym stwierdzone naruszenia, który dnia 26.09.2019 r. doręczono Stronie wraz z zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego

23 w przedmiocie stwierdzonych nieprawidłowości.

24 W dniach 21-22.10.2019 r. do organu I instancji wpłynęły pisma Strony zawierające uwagi i wyjaśnienia do protokołu ww. kontroli wraz z załącznikiem zawierający oświadczenia kierowcy M. P.. W wyjaśnieniach odniesiono

25 się do stwierdzonych naruszeń w zakresie naruszenia l.p. 5.11 dotyczącego kierowcy L. S. i naruszenia lp. 6.2.1. dotyczącego kierowcy M. P..

26 Po przeprowadzeniu postępowania Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] orzekł o nałożeniu na Stronę kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł

27 za ww. naruszenia.

28 Strona nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu I instancji i we wniesionym odwołaniu zarzuciła mu naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego,

29 tj. art. 6, art. 7, art. 7a § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 81a ustawy

30 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2020.256; dalej: "K.p.a.") i prawa materialnego, tj. art. 92a ust. 3 pkt 2 u.t.d. oraz lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d., lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. Strona wniosła

31 o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie naruszeń lp. 6.2.1 i lp. 6.3.14 załącznika

32 nr 3 do u.t.d. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

33 W uzasadnieniu w zakresie naruszenia lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. Strona wskazał, że przedstawiła wyjaśnienia dotyczące przebywania kierowcy

34 P. M. od godz. 10:45 dnia 14.04.2019 r. do godz. 13:15 dnia 15.04.2019 r.

35 na odpoczynku tygodniowym, w czasie którego kierowca nie wykonywał przewozu. W ocenie Strony z opisu i analizy organu kontrolnego wynika, że różnica w zapisie długości drogi jest wynikiem błędu matematycznego. Zdaniem Strony brak rejestrowania zapisów aktywności w ww. okresie nie dotyczył kierowcy P. M.,

36 a stwierdzony stan faktyczny odpowiada lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. Odnośnie przypadków naruszenia lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. Strona zarzuciła,

37 że wykresówki należą do kierowcy P. M., a brak imienia kierowcy

38 na wykresówce nie stanowił okoliczności, która uniemożliwiała odczytanie danych

39 z wykresówki tego kierowcy.

40 Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2020 r. znak [...] utrzymał w całości w mocy ww. decyzję organu

41 I instancji.

42 W uzasadnieniu decyzji organ II instancji, po przytoczeniu przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, zaznaczył, że w niniejszej sprawie nie znalazł zastosowania art. 189a § 2 pkt 1-3 K.p.a. Organ wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. Treść art. 92a ust. 1 i 7 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do u.t.d. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku

43 z powyższym regulacja wynikająca z art. 189d K.p.a., na mocy art. 189a § 2 pkt 1

44 nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

45 Ponadto, wskazał, iż zastosowania nie znajdzie również art. 189e

46 oraz art. 189f, które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez u.t.d.

47 w art. 92c ust. 1 pkt 1, zaś w odniesieniu do naruszeń związanych

48 z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku zastosowanie ma art. 92b ust. 1.

49 Jak dalej wskazał organ odwoławczy reguła kolizyjna wyrażona w art. 189a

50 § 2 K.p.a. daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym, a nie przepisom zawartym w dziale IVa K.p.a.

51 Następnie organ II instancji odniósł się do poszczególnych nieprawidłowości,

52 i wskazał co następuje.

53 I. Odnośnie naruszenia polegającego na braku spełnienia wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku, tj. lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d.

54 1. Organ II instancji wskazał, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy L. V., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, wykazała, iż w dniach

55 16 - 17.04.2019 r. podczas pracy na terytorium Rosji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie o 1 godzinę 32 minuty. Odpoczynek dzienny został odebrany w dniu 16.04.2019 r. od godz. 5:10 do godz. 11:16,

56 tj. 6 godzin 6 minut - pierwsza część liczona jako norma wynosząca 3 godziny

57 i od godz. 21:25 dnia 16.04.2019 r. do godz. 4:53 dnia 17.04.2019 r., tj. 7 godzin

58 28 minut - brak drugiej części odniesionej do normy 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie 10 godzin 28 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 4:53 dnia 16.04.2019 r. do godz. 4:53 dnia 17.04.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 14-16.04.2019 r. i 19-25.04.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

59 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

60 lub odpoczynków.

61 Organ wskazał, że kara pieniężna w tym przypadku wynosiła [...] zł.

62 2. Odnosząc się w dalszej kolejności do analizy plików cyfrowych z karty kierowcy K. M., organ odwoławczy wskazał, że wynika z niej,

63 iż po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, w dniach 2 - 3.03.2019 r. podczas pracy

64 na terytorium Turcji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie o 3 godziny 35 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany dnia 2.03.2019 r. od godz. 16:58 do godz. 20:22, tj. 3 godziny 24 minuty -pierwsza część liczona jako norma wynosząca 3 godziny i od godz. 1:59 do godz. 7:24 dnia 3.03.2019 r., tj. 5 godzin 25 minut - brak drugiej części odniesionej do normy

65 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie

66 8 godzin 25 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 7:24 dnia 2.03.2019 r. do godz. 7:24 dnia 3.03.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 1.03.2019 r. i 3 - 21.03.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

67 Organ wskazał, że kara pieniężna w tym przypadku wynosiła [...] zł.

68 3. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy K. M., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, wykazała,

69 iż w dniach 18 - 19.04.2019 r. podczas pracy na terytorium Rosji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie o 37 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany dnia 19.04.2019 r. od godz. 7:55 do godz. 12:59, tj. 5 godzin 4 minuty - pierwsza część liczona jako norma wynosząca 3 godziny i od godz. 15:19 do godz. 23:42, tj. 8 godzin 23 minuty - brak drugiej części odniesionej do normy

70 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie

71 11 godzin 23 minuty. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 23:42 dnia 18.04.2019 r. do godz. 23:42 dnia 19.04.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 15 - 17.04.2019 r. i 19.04 - 15.05.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

72 Organ wskazał, że kara pieniężna za naruszenia polegające na braku spełnienia wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku, tj. lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d. w wysokości [...] zł, w powyżej wskazanym stanie faktycznym, została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

73 II. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone, tj. lp. 5.8 załącznika nr 3

74 do u.t.d.

75 1. Organ II instancji wskazał, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy L. V., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, wykazała, iż w dniach

76 6 - 8.05.2019 r. podczas pracy na terytorium Niemiec, ww. kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 3 godziny 28 minut do normy 45 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał

77 się od godz. 13:29 dnia 6.05.2019 r. do godz. 7:01 dnia 8.05.2019 r. i wyniósł

78 41 godzin 32 minuty. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

79 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

80 lub odpoczynków.

81 Organ wskazał ponadto, że mając na uwadze, iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR, obliczenia odniesiono

82 do norm wynikających z przepisów obowiązujących w obu wyżej wymienionych regionach. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] złotych została nałożona słusznie i zgodnie

83 z przepisami prawa (organ przytoczył przepisy prawa w tym zakresie).

84 III. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego, tj. lp. 5.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

85 1. Organ II instancji wskazał, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy oraz wykresówek kierowcy M. P., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, wykazała, iż w dniach 8 - 9.05.2019 r. podczas pracy na terytorium Niemiec

86 ww. kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 4 godziny 30 minut do normy

87 24 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał

88 się od godz. 12:25 dnia 8.05.2019 r. do godz. 7:55 dnia 9.05.2019 r. i wyniósł

89 19 godzin 30 minut. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

90 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

91 lub odpoczynków.

92 Organ wskazał, że mając na uwadze, iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe na terytorium państw - stron UE, obliczenia odniesiono do norm wynikających z przepisów obowiązujących w wyżej wymienionym regionie. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa (organ przytoczył przepisy prawa w tym zakresie).

93 IV. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu 6 kolejnych okresów

94 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, tj. lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d.

95 1.Organ II instancji wskazał, że analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy i z tachografu cyfrowego po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, iż kierowca K. M. po odebraniu prawidłowego odpoczynku tygodniowego, który zakończył

96 się w dniu 27.03.2019 r. o godz. 5:05, powinien po sześciu kolejnych 24-godzinnych okresach, rozpocząć kolejny odpoczynek tygodniowy, który powinien rozpocząć

97 się (po uwzględnieniu zmiany czasu w dniu 31.03.2019 r.) najpóźniej w dniu 2.04.2019 r. o godz. 6:05. Kierowca zaś rozpoczął odbierać prawidłowy odpoczynek tygodniowy o godz. 8:33 dnia 3.04.2019 r. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku o 26 godzin i 27 minut.

98 Biorąc pod uwagę powyższe, organ wskazał, że kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosiła [...] zł, jednakże - mając na względzie treść art. 139 K.p.a. -podlegała ograniczeniu do wysokości [...] zł.

99 V. Odnośnie naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, tj. lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d.

100 1. Organ II instancji wskazał, że ponowna analiza okazanych podczas kontroli zapisów aktywności kierowców wykazała, iż w wymienionych przypadkach

101 miała miejsce niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego

102 i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Kierowca M. P. w dniu 14.04.2019 r. o godz. 10:45 (wykresówką za dni 13-14.04.2019 r.), pracując w pojeździe o nr rej. [...], zakończył używanie wykresówki

103 w miejscowości K. przy stanie końcowym licznika 102622 km i wyjął wykresówkę z tachografu. Kierowca dokonał na tej wykresówce wpisów ręcznych celem obliczenia przebytej drogi: 102622 km - 102205 km = 417 km, co jest zgodne

104 z wyrysem przebytej drogi zarejestrowanym przez tachograf na tej wykresówce.

105 W dniu 15.04.2019 r. ww. kierowca w tym samym pojeździe, w miejscowości K.,

106 o godz. 13:15 włożył kolejną wykresówkę do tachografu, rozpoczynając jej używanie wpisał 102622 km jako stan początkowy przejechanych kilometrów i o godz. 13:10 dnia 16.04.2019 r. zakończył używanie tej wykresówki w miejscowości Y., wyjął ją z tachografu wpisując 103201 km, jako stan końcowy licznika przejechanych kilometrów. Jednocześnie dokonał wpisu ręcznego obliczenia przebytej drogi: 103201 km - 102622 km = 579 km. Powyższe 41 jest niezgodne z wyrysem przebytej drogi zarejestrowanym przez tachograf, który wynosi 496 km, a różnica przebytej drogi pomiędzy wpisem dokonanym przez kierowcę, a wyrysem zarejestrowanym przez tachograf wynosi 579 km - 496 km = 83 km. Powyższą niezgodność potwierdza również różne położenie pisaka dokonującego wyrysu drogi

107 na wykresówkach za dni: 14-15.04.2019 r.

108 Organ wskazał ponadto, że mając na uwadze, iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw

109 - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR, obliczenia odniesiono

110 do norm wynikających z przepisów obowiązujących w obu wyżej wymienionych regionach i kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości

111 [...] złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

112 VI. Odnośnie naruszenia polegającego na niepoprawnym operowaniu

113 przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy

114 - za każdy dzień; tj. lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d.

115 1. Organ II instancji wskazał, że analiza danych cyfrowych zawartych

116 na karcie kierowcy L. S. wykazała, iż niepoprawnie operował

117 on przełącznikiem tachografu cyfrowego w okresie od godziny 20.28. do godz. 21.17 w dniu 29.04.2019 r.

118 Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

119 VII. Odnośnie naruszenia polegającego na nieumieszczeniu na wykresówce

120 lub wydruku wymaganych wpisów lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych, lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d.

121 1. Organ II instancji wskazał, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy M. P., iż na wszystkich okazanych wykresówkach ww. kierowcy za kontrolowany okres, tj. 1.03.2019 r. - 31.05.2019 r., brak było wymaganego wpisu w postaci imienia kierowcy - łącznie 32 sztuki. Powyższe naruszenie stwierdzono na wskazanych

122 w decyzji wykresówkach.

123 Mając na uwadze, iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR, obliczenia odniesiono do norm wynikających

124 z przepisów obowiązujących w obu wyżej wymienionych regionach. Biorąc

125 pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł ([...] zł) została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

126 W dalszej części decyzji organ II instancji odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, uznając za niezasadne, w związku z czym stwierdził,

127 że nie zasługują na uwzględnienie.

128 Strona zaskarżyła ww. decyzję organu odwoławczego skargą wniesioną

129 do tutejszego Sądu, decyzji tej zarzucając naruszenie:

130 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu

131 I instancji;

132 2) art. 15 K.p.a. oraz stanowiącego jego konkretyzację art. 127 K.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, jako gwarancji procesowej strony postępowania administracyjnego, wyrażającej się w możliwości żądania przez nią wyjaśnienia wątpliwości faktycznych i prawnych w ponownym rozstrzygnięciu jej sprawy indywidualnej załatwionej decyzją organu I instancji;

133 3) przepisu materialnego Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 u.t.d. poprzez niewłaściwą jego wykładnię prowadzącą do błędnego zastosowania i uznania,

134 że doświadczenie życiowe kontrolującego może wypełniać domyślną hipotezę czy też dyspozycję normy prawnej;

135 4) przepisu Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. w zw. z art. 80 K.p.a.

136 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 6 K.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego wyrażającą się w ustaleniu stanu faktycznego przez organy, na podstawie tylko niezgodności zapisów na kolejnych wykresówkach, dotyczących ręcznych wpisów ilości przejechanych kilometrów, przez co opis naruszenia i ustalenia nie są pełne i precyzyjne oraz nie pozwalają

137 na prawidłową jego ocenę i kwalifikację;

138 5) przepisów Ip. 5.6, 5.8, 5.9 i Ip. 3.10 załącznika nr 3, bowiem organ odwoławczy nie zweryfikował prawidłowego sposobu wymierzenia kar

139 za naruszenie norm czasowych, przez organ I instancji;

140 6) zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynikających z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 K.p.a., tj. zasady praworządności i działania na podstawie przepisów prawa, zasady dążenia do prawdy obiektywnej i zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej;

141 7) zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 K.p.a. realizowanej na mocy

142 art. 9 i 107 § 3 K.p.a. poprzez niewystarczające w ustalonym stanie faktycznym wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek i środków dowodowych, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy

143 i w konsekwencji wydanie decyzji bez wyczerpującego umotywowania i oceny wszystkich okoliczności sprawy;

144 8) przepisów postępowania, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i niewydanie decyzji w oparciu

145 o całokształt okoliczności sprawy, a także przez orzekanie na podstawie domyślnych faktów bez kierowania się zasadą słuszności interesu strony oraz przepisami K.p.a. - art. 7a § 1 i art. 81a, które nakazują rozstrzygać wątpliwości, co do stanu faktycznego lub wątpliwości prawnych na korzyść strony postępowania.

146 W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

147 W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w sprawie.

148 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

149 Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

150 Przedmiotem sprawy objętej skargą jest decyzja o nałożeniu na Skarżącą kary pieniężnej za naruszenia stwierdzone w transporcie drogowym. Zaskarżoną decyzją nałożono na Skarżącą karę pieniężną w wysokości [...] zł zaś podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiło:

151 - brak spełnienia wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku:

152 - skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny;

153 - skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin;

154 - skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: - o czas do 3 godzin; - o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin;

155 - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego:

156 - o czas do 2 godzin; - o czas powyżej 2 godzin do 4 godzin; - o czas powyżej 4 godzin;

157 - przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: - o czas do mniej niż 3 godzin; - o czas

158 od 3 godzin do mniej niż 12 godzin; - o czas od 12 godzin;

159 - niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce

160 lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi;

161 - niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień;

162 - nieumieszczenie na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów

163 lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych.

164 Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły,

165 co do zasady, przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Organy odwoływały się również, na podstawie art. 4 pkt 22 u.t.d., do zapisów wymienionych w nim aktów prawnych, w szczególności wskazanego poniżej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r., Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz.U.2014.409) jak i rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

166 Postępowanie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności i nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 92a u.t.d. jest postępowaniem administracyjnym,

167 do którego zastosowanie znajdują przepisy K.p.a. Na podstawie art. 93 ust. 7 u.t.d., w postępowaniu tym nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2019.900 j.t. ze zm.).

168 W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym

169 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.1481) do spraw dotyczących naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego określonych w załączniku nr 3

170 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

171 w życie niniejszej ustawy sankcjonowanych administracyjnymi karami pieniężnymi, powstałych i ujawnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

172 się przepisy dotychczasowe. Stosownie do treści ust. 2 i 3 ww. przepisu,

173 w przypadku gdy postępowanie administracyjne - prowadzone w sprawach dotyczących naruszeń, o których mowa w ust. 1, zostało wszczęte po dniu wejścia

174 w życie niniejszej ustawy, a naruszenie lub naruszenia powstały przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i zostały ujawnione po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe, chyba że przepisy dotychczasowe

175 są względniejsze dla strony. W przypadku gdy w postępowaniu administracyjnym,

176 o którym mowa w ust. 2, ujawniono naruszenia powstałe przed dniem wejścia

177 w życie niniejszej ustawy oraz naruszenia powstałe po dniu jej wejścia w życie,

178 do ustalenia sumy administracyjnych kar pieniężnych stosuje się przepisy nowe.

179 Stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d., który co do zasady, stanowi prawną podstawę zaskarżonej decyzji, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej (w drodze decyzji – art. 93 ust. 1),

180 w wysokości od 50 złotych do 12.000 złotych za każde naruszenie. Kara ta ma charakter administracyjny, zatem nie jest związana z ustaleniem winy danego podmiotu za zaistniałe naruszenia, lecz samym faktem ustalenia zaistnienia naruszenia. Określona w tym przepisie kara nie jest zatem konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego, lecz jest następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Istotą kary, o której mowa we wskazanej regulacji,

181 jest przymuszenie podmiotów w niej wymienionych do respektowania nakazów

182 i zakazów wynikających z przepisów prawa. Wykaz naruszeń obowiązków

183 lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1 i przypisanych

184 im wysokości kar pieniężnych zawarty został w załączniku nr 3 do u.t.d., do którego odsyła art. 92a ust. 7 u.t.d. Decyzja o nałożeniu kary ma charakter decyzji związanej i wobec stwierdzenia naruszenia obowiązków lub warunków wykonywania przewozu drogowego organ, co do zasady, zobowiązany jest do ustalenia kary pieniężnej określonej w załączniku i nałożenia jej w wysokości wynikającej z art. 92a ust. 1 i 3 u.t.d.

185 Odstąpienie od nałożenia kary i zwolnienie się przez wykonującego przewóz

186 z odpowiedzialności możliwe jest jedynie w sytuacji wystąpienia okoliczności przewidzianych w art. 92c u.t.d. Zgodnie bowiem z art. 92c ust. 1 pkt 1) u.t.d. podmiot, wobec którego stwierdzono naruszenie, domagać się od organu niewszczynania lub umorzenia wszczętego postępowania wykazując, że okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności nie mógł przewidzieć.

187 W myśl art. 92a ust. 5 u.t.d., suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć 15 000 złotych dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie

188 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. W myśl ust. 7 wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku nr 1

189 do rozporządzenia komisji (UE) 2016/403:

190 - popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1- 9;

191 - popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10;

192 załącznika nr 3 do ustawy.

193 W myśl art. 92b ust. 1 u.t.d., nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz drogowy zapewnił:

194 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku

195 do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów:

196 a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006,

197 b) rozporządzenia (UE) nr 165/2014,

198 c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 409),

199 d) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców;

200 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia

201 lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

202 Sąd podkreśla również, że zgodnie z art. 4 pkt 22 u.t.d., obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów u.t.d.

203 oraz aktów w niej wskazanych, w tym m.in. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych

204 w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60

205 z 28.02.2014, str. 1) lub aktów wykonawczych do rozporządzenia (UE) nr 165/2014; wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego.

206 W rozpoznawanej sprawie organy transportu drogowego nałożyły na Skarżącą karę pieniężną w wysokości [...] zł za następujące naruszenia, które szczegółowo wskazano powyżej w opisie rozstrzygnięcia organu odwoławczego:

207 1) niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku, skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny; skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin;

208 za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin – lp. 5.6. załącznika nr 3

209 do u.t.d.;

210 2) skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: o czas do 3 godzin; o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin – lp. 5.8. załącznika nr 3 do u.t.d.;

211 3) skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego: o czas do 2 godzin; o czas powyżej 2 godzin do 4 godzin; o czas powyżej 4 godzin – lp. 5.9. załącznika nr 3 do u.t.d.;

212 4) przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: o czas do mniej niż 3 godzin; o czas

213 od 3 godzin do mniej niż 12 godzin; o czas od 12 godzin – lp. 5.10. załącznika nr 3 do u.t.d.;

214 5) niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi – l.p. 6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d.;

215 6) niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień – lp. 6.3.11 załącznika nr 3

216 do u.t.d.;

217 7) nieumieszczenie na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów

218 lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych – lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d.

219 W kontekście zarzutów skargi, badając w pierwszej kolejności legalność działań podejmowanych w niniejszej sprawie przez organy w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy i organy nie dopuściły się naruszenia przepisów regulujących ich działania w tym postępowaniu. Natomiast ocena przeprowadzona na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie

220 w zgromadzonym materiale dowodowym.

221 W zakresie naruszenia przepisów postępowania Skarżąca powołała

222 się na naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 9, art. 15, art. 77, art. 80,

223 art. 81a, art. 107 § 3, art. 138 § 1 oraz art. 145 § 1 K.p.a.

224 Sąd zauważa, że zgodnie z art. 6 K.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W myśl zaś art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności,

225 z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne

226 do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając

227 na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak stanowi art. 7a K.p.a. (§ 1) jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane

228 na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. (§ 2) Przepisu

229 § 1 nie stosuje się: 1) jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny, w tym istotne interesy państwa, a w szczególności jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego; 2) w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych. Zgodnie z art. 8 K.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie

230 w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując

231 się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (§ 1),

232 a ponadto organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują

233 od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym

234 i prawnym (§ 2). W myśl art. 9 K.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych

235 i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

236 Ponadto Sąd wskazuje, że zgodnie z normą art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej zaś zgodnie z art. 77 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (§ 1), organ może

237 w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu (§ 2), organ przeprowadzający postępowanie na wezwanie organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 52) może z urzędu

238 lub na wniosek strony przesłuchać również nowych świadków i biegłych

239 na okoliczności będące przedmiotem tego postępowania (§ 3) natomiast fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie (§ 4). Zebrane w toku postepowania dowody organ ocenia z poszanowaniem wynikającej z art. 80 K.p.a. zasady swobodnej oceny dowodów, tj. ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Z kolei, jak stanowi

240 art. 81 K.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba

241 że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. Przepis art. 81a § 1 ustanawiający zasadę rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości

242 te są rozstrzygane na korzyść strony.

243 Sąd zauważa ponadto, że zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

244 zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 6) K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.

245 W ostatniej zaś kolejności Sąd wskazuje, że w myśl art. 138 § 1 pkt 1) K.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję.

246 W ocenie Sądu organy w rozpoznawanej sprawie nie uchybiły powyższym regułom postępowania.

247 Sąd zauważa bowiem, że rozpoznawana sprawa nie była prowadzona w trybie wznowienia postępowania stąd zarzut skargi w zakresie naruszenia przepisu

248 art. 145 § 1 pkt 6) K.p.a. okazał się bezzasadny, tym bardziej że Skarżący

249 nie wskazuje jakie stanowisko i jakiego organu uniemożliwiało wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu oparcie się przez organy

250 w rozpoznawanej sprawie na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania uprawniało organy do wydania w niej rozstrzygnięcia bez konieczności uprzedniego uzyskania stanowiska innego organu.

251 Sąd zauważa również, że wbrew zarzutom skargi, zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji, zawierają elementy wskazane w art. 107 § 3 K.p.a., tj. organy w sposób precyzyjny i szczegółowy wskazały okoliczności stanu faktycznego stanowiące podstawę nałożenia na Skarżącą określonych kar

252 w odniesieniu do każdego z naruszeń z osobna a powołane przez organ okoliczności znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym znajdującym

253 się w aktach sprawy. Jednocześnie w odniesieniu do każdego ze stwierdzonych naruszeń organy w sposób wyczerpujący powołały właściwą podstawę prawną dokonując jej wyjaśnienia. Organy również w sposób prawidłowy dokonały procesu subsumpcji.

254 Ponadto w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postepowania (art. 15 K.p.a.). Sąd wskazuje bowiem,

255 że zgodnie z powyższą zasadą każda sprawa rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega, w wyniku wniesienia odwołania, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. W efekcie sprawa podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu, co wiąże się dla organu z obowiązkiem dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Istotą postępowania odwoławczego jest zatem ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo

256 i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H.BECK 2004, s. 96).

257 Dla jej realizacji konieczne jest, aby rozstrzygnięcia w obydwu instancjach zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wydana została

258 ona z poszanowaniem powyższej zasady, albowiem organ ten dokonał samodzielnej analizy i oceny stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy jak i dokonał w sposób prawidłowy i samodzielnie procesu subsumpcji.

259 Sąd nie podziela również stanowiska Skarżącego w zakresie zupełności stanu faktycznego ustalonego przez organy jaki i dokonanej przez organy oceny dowodów.

260 Sąd wskazuje bowiem, że w postępowaniu administracyjnym reguły determinujące czynności ustalania stanu faktycznego, zwane zbiorczo postępowaniem wyjaśniającym, wytyczone są przede wszystkim przez uregulowane w ww. art. 7,

261 art. 77 § 1 i art. 80 k. p. a. zasadę prawdy obiektywnej, zasadę oficjalności, zasadę ciężaru dowodu, bezpośredniości i zupełności zgromadzonego materiału. Treścią zasady prawdy obiektywnej jest powinność organu procesowego dokonania ustaleń co do faktów zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Tylko takie fakty mogą stanowić podstawę załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 14.02.2013 r., II GSK 2173/11, LEX nr 1358369). Za zgodne z prawdą przyjmuje się w orzecznictwie takie ustalenia faktyczne, które prowadzą do konkluzji, że "w świetle przeprowadzonych dowodów fakt przeciwny dowodzeniu jest niemożliwy lub wysoce nieprawdopodobny" (zob. postanowienie SN z 4.04.2013 r., V KK 13/13, LEX nr 1312594; wyrok SA

262 w Katowicach z 13.06.2013 r., II AKa 156/13, LEX nr 1349898). Natomiast ustanowiona w kodeksie zasada oficjalności obciąża organ administracji publicznej obowiązkiem zebrania, a następnie rozważenia całego materiału dowodowego

263 z urzędu. Koresponduje z nim przyjęta w postępowaniu administracyjnym koncepcja spoczywającego na organach administracji ciężaru dowodu, która nabiera szczególnego znaczenia w postępowaniu, którego przedmiotem jest nałożenie

264 na stronę postępowania kar pieniężnych czy tez określonych nakazów, tak jak

265 to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Warto zauważyć również, że zaufanie

266 do organów władzy publicznej to przekonanie, że postępowanie administracyjne prowadzone jest zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa,

267 że respektowane są uprawnienia jego uczestników, że organ wywiązuje

268 się ze swoich obowiązków i dąży do sprawnego i efektywnego zakończenia sprawy. Zasada zaufania uznawana jest za klamrę, która spina całość ogólnych zasad postępowania. (por. Ż. Skrenty, Zaufanie obywateli do organów władzy publicznej

269 w świetle orzecznictwa sądowego i poglądów doktryny, PWSZ IPiA Studia Lubuskie, Tom IX Sulechów 2013, s. 97-99). Obowiązek organu działania zgodnego z prawem (art. 6 K.p.a.) wynika z prawa do dobrej administracji wywodzonego z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), zasady sprawności

270 i rzetelności działań instytucji publicznych (preambuła do Konstytucji RP) czy zasady dobra wspólnego (art. 1 Konstytucji RP).

271 W świetle powyższego Sąd przyznał rację organowi odwoławczemu, który wskazał, że organy szczegółowo opisały w oparciu o jakie dowody stwierdziły naruszenia, tj. dane cyfrowe z kart kierowców, dane cyfrowe z tachografów oraz zapisy z protokołu kontroli. Organy także wyjaśniły, iż w toku kontroli w przypadkach stwierdzonych naruszeń nie okazano żadnego dokumentu mogącego uzasadnić odstąpienie od obowiązku przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw i odpoczynków. Organ do argumentacji Skarżącej w tym zakresie odniósł

272 się w zaskarżonej decyzji, opisując szczegółowo sporne naruszenia.

273 Sąd zauważa również, że zgodzić należało się z organem odwoławczym

274 także co faktu i oceny naruszenia lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d. w odniesieniu

275 do ustalenia, że kierowca M. P. w dniu 14.04.2019 r. o godz. 10:45 (wykresówką za dni 13-14.04.2019 r.), pracując w pojeździe o nr rej. [...], zakończył używanie wykresówki w miejscowości K. przy stanie końcowym licznika 102622 km i wyjął wykresówkę z tachografu. Kierowca dokonał na tej wykresówce wpisów ręcznych celem obliczenia przebytej drogi: 102622 km - 102205 km = 417 km, co jest zgodne z wyrysem przebytej drogi zarejestrowanym przez tachograf

276 na tej wykresówce. W dniu 15.04.2019 r. ww. kierowca w tym samym pojeździe,

277 w miejscowości K., o godz. 13:15 włożył kolejną wykresówkę do tachografu, rozpoczynając jej używanie wpisał 102622 km jako stan początkowy przejechanych kilometrów i o godz. 13:10 dnia 16.04.2019 r. zakończył używanie tej wykresówki

278 w miejscowości Y., wyjął ją z tachografu wpisując 103201 km, jako stan końcowy licznika przejechanych kilometrów. Jednocześnie dokonał wpisu ręcznego obliczenia przebytej drogi: 103201 km - 102622 km = 579 km. Z ustaleń tych, znajdujących potwierdzenie w aktach sprawy, wynika zatem, że zasadnie przyjęły organy, iż jak wynika z zapisów tachografu różnica przebytej drogi pomiędzy wpisem dokonanym przez kierowcę, a wyrysem zarejestrowanym przez tachograf wynosi

279 83 km. Powyższą niezgodność potwierdza również różne położenie pisaka dokonującego wyrysu drogi na wykresówkach za dni: 14-15.04.2019 r. Zasadnie przy tym wskazał organ, że Skarżąca nie wykazała, aby pojazd o nr rej. [...]

280 w okresie od godziny 10:45 dnia 14.04.2019 r. do godziny 13:15 dnia 15.04.2019 r. podlegał wyłączaniu spod obowiązku rejestrowania przejazdu. Fakt poruszenia

281 się pojazdu o nr rej. [...] w ww. okresie na dystansie 83 km jest bezsporny

282 i został ustalony na podstawie różnicy przebytej drogi pomiędzy wpisem dokonanym przez kierowcę, a wyrysem zarejestrowanym przez tachograf. Powyższe przejawia się w różnicy wyrysu drogi na wykresówkach z dnia 14-15.04.2019 r. oraz z dnia

283 15-16.04.2019 r. Obecne twierdzenia Strony w zakresie przerwy w czasie pracy kierowcy celem odwiedzenia rodziny nie znajdują wystarczającego potwierdzenia

284 w aktach sprawy samo zaś powoływanie się na oświadczenie kierowcy

285 czy Skarżącej, Sąd uznał za niewystarczające dla uznania, że ocena przywołanych przez organy dowodów w tym zakresie nosiła cechy dowolności.

286 Za niezasadny Sąd uznał również zarzut w zakresie naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., albowiem zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2017 r.: II GSK 1840/15 oraz II GSK 1750/15). A zatem naruszenie tego przepisu może odnieść skutek wówczas, gdy wykazane zostanie iż uchybienie

287 to uniemożliwiło stronie postępowania administracyjnego dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK 831/05; wyrok NSA z dnia 24 maja 2007 r., I GSK 4/07; wyrok NSA z dnia 1 lutego 2011 r., II OSK 1098/10 a także uchwała 7 sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04 dotycząca naruszenia art. 200 § 1 O.p.). Zasadnie, wobec powyższych rozważań prawnych, wskazał organ odwoławczy, że Skarżąca nie wykazała, jakie istotne czynności mogłaby podjąć w ramach przysługującego jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, a których to miałaby być działaniem organów pozbawiona. Sąd zauważa ponadto, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca została powiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego, gdzie pouczono ją o przysługujących jej uprawnieniach, organ także przed wydaniem decyzji wezwał Skarżącą do złożenia wyjaśnień i przedłożenia wszelkich dokumentów będących w jej posiadaniu, związanych ze sprawą. Ponadto, na wniosek Skarżącej, organ pismem z dnia 08.10.2019 r. przedłużył termin

288 do złożenia wyjaśnień zaś Skarżąca pismem z dnia 10.10.2019 r. złożyła stosowne wyjaśnienia.

289 Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, ze w rozpoznawanej sprawie organy nie uchybiły przepisom postępowania, w tym wskazanym

290 w zarzutach skargi, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji

291 z obrotu prawnego w myśl art. 145 § 1 ust. 1 lit. b), lit. c) czy też ust. 2 tego przepisu.

292 Odnosząc się zatem do zarzutów naruszenia przepisów załącznika

293 nr 3 do u.t.d., tj. lp. 6.2.1. i lp. 6.3.14 , lp. 5.6, 5.8., 5.9. i lp. 5.10 Sąd i w tym zakresie zarzutów skargi nie podzielił.

294 W odniesieniu do lp. 6.2.1. Sąd odwołuje się do powyżej wskazanej oceny ustaleń organów w zakresie kierowcy M. P. pracującego w pojeździe

295 o nr rej. [...] Zasadnie w tym zakresie wskazały bowiem organy,

296 że sankcjonuje on naruszenie polegające na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi

297 zaś analiza okazanych podczas kontroli zapisów aktywności kierowców wykazała,

298 iż w ww. przypadku miała miejsce niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkująca nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi.

299 W tym zakresie organy zasadnie powołały przepisy art. 34, 32 ust. 3

300 ww. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia

301 4 lutego 2014 r. oraz art. 12 ust. 2 lit. a) Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. jako że w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE,

302 jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR.

303 W powyższym zakresie zasadnie wskazano, że jak wynika z zapisów tachografu różnica przebytej drogi pomiędzy wpisem dokonanym przez kierowcę,

304 a wyrysem zarejestrowanym przez tachograf wynosi 83 km. Sąd ponownie wskazuje,

305 że zasadnie wskazał organ, że Skarżąca nie wykazała, aby pojazd o nr rej. [...] w okresie od godziny 10:45 dnia 14.04.2019 r. do godziny 13:15 dnia 15.04.2019 r. podlegał wyłączaniu spod obowiązku rejestrowania przejazdu a fakt poruszenia

306 się pojazdu o nr rej. [...] w ww. okresie na dystansie 83 km został ustalony

307 na podstawie różnicy przebytej drogi pomiędzy wpisem dokonanym przez kierowcę, a wyrysem zarejestrowanym przez tachograf. Treść lp. 6.2.1 załącznika nr 3

308 do u.t.d., karą pieniężną w wysokości [...] zł sankcjonuje naruszenie polegające

309 na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, co jak wykazał organ w rozpoznawanej sprawie miało miejsce w ww. przypadku.

310 Odnosząc się do ustaleń w zakresie przewidzianym w lp. 6.3.14 załącznika

311 nr 3 do u.t.d. Sąd wskazuje, że jego treść sankcjonuje nieumieszczenie

312 na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych karą pieniężną w wysokości [...] zł

313 za każdy brak wpisu nie więcej niż [...] zł za jedną wykresówkę lub jeden wydruk. Jako, że w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR wskazać należy, że jak wynika z art. 10, art. 12 ust. 5 lit. (a), Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz.U.2014.409), pracodawca i kierowcy zapewniają prawidłowe funkcjonowanie

314 i właściwe użytkowanie, z jedne strony, przyrządu kontrolnego, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w przyrząd kontrolny zgodny z załącznikiem 1B. Każdy członek załogi wprowadza na swoją wykresówkę następujące informacje: na początku używania wykresówki – nazwisko i imię. Ponadto zgodnie z art. 32 ust. 1, art. 34 ust. 6 lit. a ww. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia

315 4 lutego 2014 r. przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają

316 ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: na początku używania wykresówki – swoje nazwisko i imię.

317 Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy i uzasadnienia decyzji organów - okazane w toku kontroli 32 wykresówki kierowcy M. P. – nie zawierały wymaganego wpisu w postaci imienia kierowcy. Powyższe naruszenie stwierdzono na wykresówkach z dni: 12-13.04 r.; 15.04; 17-18.04; 16-17.04; 13-14.04; 18-19.04; 19-20.04; 20-21.04; 21- 22.04; 22-23.04; 23-24.04; 24-25.04; 25-26.04; 26-27.04;

318 27-28.04; 28-29.04; 29-30.04; 30.04-1.05; 1- 2.05; 2-3.05; 3-4.05; 4-5.05; 5-6.05

319 i 6-7.05.2019 r.

320 Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że organy prawidłowo zatem zastosowały

321 w rozpoznawanej sprawie lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. z uwzględnieniem

322 ww. norm prawnych (przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR). Tym samym nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł ([...] zł) okazało się zasadne.

323 Odnosząc się z kolei do prawidłowości zastosowania w rozpoznawanej sprawie lp. 5.6, 5.8., 5.9. i lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d. Sąd wskazuje, że i w tym zakresie uznał stanowisko organów za zasadne.

324 W odniesieniu do lp. 5.6. załącznika nr 3 do u.t.d. i prawidłowości stwierdzenia naruszenia polegającego na niespełnieniu wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 8 ust. 1-4 ww. umowy AETR

325 1. Kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku, które określone są w artykule 1 litera (o). W myśl art. 1 (o) umowy AETR "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" oraz "skrócony dzienny okres odpoczynku": - "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin; alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach,

326 z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga

327 co najmniej 9 godzin; - "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin.

328 Konsekwencją powyższych rozwiązań, jak zasadnie wskazały organy,

329 jest treść lp. 5.6.1, lp. 5.6.2 oraz lp. 5.6.3 załącznika nr 3 do u.t.d., która sankcjonuje niespełnienie wymogu dzielonego dziennego odpoczynku, skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego.

330 Zarówno z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy L. V., po uwzględnieniu zdarzeń

331 lub błędów, wykazała, iż w dniach 16-17.04.2019 r. podczas pracy

332 na terytorium Rosji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie o 1 godzinę 32 minuty. Odpoczynek dzienny został odebrany dnia 16.04.2019 r. od godz. 05:10 do godz. 11:16, tj. 6 godzin 6 minut - pierwsza część liczona jako norma wynosząca 3 godziny i od godz. 21:25 dnia 16.04.2019 r.

333 do godz. 04:53 dnia 17.04.2019 r., tj. 7 godzin 28 minut - brak drugiej części odniesionej do normy 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie 10 godzin 28 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał

334 się od godz. 04:53 dnia 16.04.2019 r. do godz. 04:53 dnia 17.04.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 14-16.04.2019 r.

335 i 9-25.04.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

336 A zatem, w ocenie Sądu, zasadnie uznały organy, że za powyższe kara pieniężna wynosi [...] zł.

337 Z kolei z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy K. M., wykazała, iż w dniach

338 2-3.03.2019 r. podczas pracy na terytorium Turcji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie o 3 godziny 35 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany dnia 2.03.2019 r. od godz. 16:58 do godz. 20:22,

339 tj. 3 godziny 24 minuty - pierwsza część liczona jako norma wynosząca

340 3 godziny i od godz. 01:59 do godz. 07:24 dnia 3.03.2019 r., tj. 5 godzin

341 25 minut - brak drugiej części odniesionej do normy 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie 8 godzin 25 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 07:24 dnia 2.03.2019 r. do godz. 07:24 dnia 3.03.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 1.03.2019 r. i 3- 21.03.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

342 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

343 lub odpoczynków.

344 Zasadnie zatem ustalono, że za powyższe kara pieniężna wynosi [...] zł.

345 Ponadto z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy K. M., po uwzględnieniu zdarzeń

346 lub błędów, wykazała, iż w dniach 18-19.04.2019 r. podczas pracy na terytorium Rosji ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku odbierany alternatywnie

347 o 37 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany dnia 19.04.2019r. od godz. 07:55 do godz. 12:59,tj. 5 godzin 4 minuty - pierwsza część liczona jako norma wynosząca 3 godziny i od godz. 15:19 do godz. 23:42, tj. 8 godzin 23 minuty - brak drugiej części odniesionej do normy 9 godzin. Na potrzeby odpoczynku odbieranego alternatywnie, zaliczono łącznie 11 godzin 23 minuty. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał

348 się od godz. 23:42 dnia 18.04.2019 r. do godz. 23:42 dnia 19.04.2019 r. Obliczenie odniesiono do normy regularnego dziennego odpoczynku odbieranego alternatywnie, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi zawartymi w dniach 15-17.04.2019 r. i 19.04-15.05.2019 r. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

349 Zasadnie zatem uznano, że za powyższe kara pieniężna wynosi [...] zł.

350 Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że w zakresie lp.5.6. pkt 1-3 organy zasadnie uznały, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł (lp. 5.6.1 – naruszenie trzykrotne, lp. 5.6.2. – naruszenie dwukrotne,

351 lp. 5.6.3. – naruszenie dwukrotne).

352 Odnosząc się do naruszenia polegającego na skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone, tj. lp. 5.8 załącznika nr 3 do u.t.d. – również i w tym zakresie Sąd uznał wydane rozstrzygnięcie za zgodne z prawem.

353 W tym zakresie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 1 pkt (p) lit. (i), art. 8 ust. 6 pkt (a) lit. (i-ii) ww. umowy AETR "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oraz "skrócony tygodniowy okres odpoczynku". "Regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24h. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później, niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Jak wynika z art. 4 lit. i), art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. , w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG)

354 nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG)

355 nr 3820/85 ( Dz. Urz. L 102 z 11.04.2006 r., str. 1 ze zm.) "tydzień" oznacza okres

356 od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę, w ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje, co najmniej : - dwa regularne okresy odpoczynku,

357 lub – jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 h. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później, niż po zakończeniu sześciu okresów

358 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

359 Powyższe regulacje mają na celu zapewnienie utrzymania bardzo rygorystycznych warunków bezpieczeństwa drogowego, zwłaszcza poprzez sprawdzanie, czy łączny skumulowany czas prowadzenia pojazdu nie jest zbyt długi.

360 Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym

361 co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania

362 dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.

363 Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.8.1 oraz lp. 5.8.2 załącznika nr 3 do u.t.d., która sankcjonuje skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie było dozwolone: - czas

364 do 3 godzin karą pieniężną w wysokości [...] zł; - czas powyżej 3 godzin do 9 godzin karą pieniężną w wysokości [...] zł.

365 Zarówno z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy p. L. Y., po uwzględnieniu zdarzeń

366 lub błędów, wykazała, iż w dniach 6-8.05.2019 r. podczas pracy na terytorium Niemiec, ww. kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 3 godziny 28 minut

367 do normy 45 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godz. 13:29 dnia 6.05.2019 r. do godz. 07:01 dnia 8.05.2019 r.

368 i wyniósł 41 godzin 32 minuty. Podczas kontroli nie okazano

369 dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

370 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

371 lub odpoczynków.

372 Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że w zakresie lp.5.8. pkt 1 i 2

373 ww. załącznika organy zasadnie nałożyły wskazaną karę pieniężną uwzględniając,

374 iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe zarówno na terytorium państw - stron UE, jak i na terytorium państw - stron Umowy AETR.

375 Odnosząc się w dalszej kolejności do naruszenia polegającego

376 na skróceniu wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego, tj. lp. 5.9 załącznika nr 3 do u.t.d. – również w tym zakresie stanowisko organów okazało się uzasadnione. Treść lp. 5.9.1, lp. 5.9.2 oraz lp. 5.9.3 załącznika nr 3 do u.t.d. sankcjonuje skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego.

377 W tym zakresie zasadnie powołały organy powyżej już przytoczone przepisy art. 1 pkt (p) lit. (ii) oraz art. 8 ust. 6 pkt (a) lit. (i-ii) ww. umowy AETR jaki i art. 4 lit. i), art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

378 Z przywołanych powyżej regulacji wynika, że w odniesieniu do tygodniowego czasu odpoczynku okresem rozliczeniowym jest okres dwóch tygodni, wyznaczony dla każdego tygodnia w sposób sztywny - od poniedziałku godz. 00:00 do niedzieli godz. 24:00 - z ewentualnym uwzględnieniem dodatkowego okresu trzech tygodni następujących po tygodniu, w którym kierowca wykorzystał skrócony tygodniowy czas odpoczynku. W ramach tak wyznaczonego okresu rozliczeniowego kierowca powinien wykorzystać co najmniej dwa tygodniowe czasy odpoczynku (2x regularne lub 1x regularny i 1x skrócony).

379 Jak zasadnie również wskazały organu, konsekwencją powyższego jest treść lp. 5.9.1, lp. 5.9.2 oraz lp. 5.9.3 załącznika nr 3 do u.t.d., który skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego.

380 Zarówno z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza plików cyfrowych z karty kierowcy oraz wykresówek kierowcy M. P.,

381 po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, wykazała, iż w dniach 8-9.05.2019 r. podczas pracy na terytorium Niemiec ww. kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku

382 o 4 godziny 30 minut do normy 24 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godz. 12:25 dnia 8.05.2019 r. do godz. 07:55 dnia 9.05.2019 r. i wyniósł 19 godzin 30 minut. Podczas kontroli nie okazano

383 dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie

384 od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw

385 lub odpoczynków.

386 Mając na uwadze, iż w okresie popełnienia naruszenia kierowca wykonywał przewozy drogowe na terytorium państw - stron UE, obliczenia odniesiono do norm wynikających z przepisów obowiązujących w wyżej wymienionym regionie. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny została nałożona zasadnie.

387 Odnosząc się do naruszenia polegającego na przekroczeniu 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku,

388 tj. lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d.- Sąd i w tym zakresie uznał stanowisko organów

389 za uzasadnione.

390 W powyższym zakresie zasadnie organy powołały przepisy art. 8 ust. 6a umowy AETR 6. (a). Zasadnie również wskazały, że (b) na zasadzie odstępstwa

391 od postanowień ustępu 6 litera (a) kierowca samodzielnie wykonujący międzynarodowy przewóz osób, inny niż przewóz regularny, może przełożyć tygodniowy okres odpoczynku przez maksymalnie dwanaście kolejnych okresów

392 24-godzinnych po poprzednim regularnym tygodniowym okresie odpoczynku,

393 z zastrzeżeniem że:

394 (i) przewóz trwa co najmniej 24 kolejne godziny na terytorium Umawiającej się Strony lub państwa trzeciego innego niż państwo, w którym przewóz został rozpoczęty,

395 oraz kierowca po skorzystaniu z odstępstwa wykorzysta:

396 a) dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub

397 b) jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny; skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po zakończeniu okresu odstępstwa, oraz

398 Na zasadzie odstępstwa od postanowień ustępu 6 litera (a) kierowcy należący do kilkuosobowej załogi w każdym tygodniu wykorzystują regularny tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 45 godzin. Okres ten może być skrócony

399 do co najmniej 24 godzin (skrócony tygodniowy okres odpoczynku). Każde skrócenie należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24- godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

400 Zasadnie również wskazał organ, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.10.1, lp. 5.10.2 oraz lp. 5.10.3 załącznika nr 3 do u.t.d., która sankcjonuje przekroczenie 6 kolejnych okresów 24 godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

401 Zarówno z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji organów wynika, że analiza zapisów z protokołu kontroli, oraz danych cyfrowych z karty kierowcy

402 i z tachografu cyfrowego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, iż kierowca K. M. po odebraniu prawidłowego odpoczynku tygodniowego, który zakończył się w dniu 27.03.2019r. o godz. 05:05, powinien po sześciu kolejnych 24-godzinnych okresach rozpocząć kolejny odpoczynek tygodniowy, który powinien rozpocząć się (po uwzględnieniu zmiany czasu w dniu 31.03.2019 r.) najpóźniej w dniu 2.04.2019r. o godz. 06:05. Kierowca zaś rozpoczął odbierać prawidłowy odpoczynek tygodniowy o godz. 08:33 dnia 3.04.2019 r. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 6 kolejnych okresów

403 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku o 26 godzin

404 i 27 minut.

405 Sąd wskazuje, że choć kara za ww. naruszenie wynosi [...] zł, jednakże mając na względzie treść art. 139 K.p.a. zasadnie organ ograniczył ją do wysokości [...] zł z uwagi na niekorzystną dla Skarżącej zmianę kwalifikacji naruszenia

406 w odniesieniu do kwalifikacji dokonanej przez organ I instancji.

407 Reasumując, mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd uznał zatem, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie

408 z przepisami procedury administracyjnej i prawa materialnego. Zarzuty skargi

409 nie znalazły potwierdzenia w okolicznościach niniejszej sprawy, co oznacza

410 że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

411 Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia

412 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

413 (Dz.U.2019.2325 j.t. ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.

414 Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów dostępne są na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.