Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2012 r., II SA/Rz 767/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2012 r., II SA/Rz 767/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata W. L. z Kancelarii Adwokackiej [...] wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi Z. Z. jest decyzja Wojewody [...] z [...].06.2011 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...].05.2011 r. nr [...], L.dz. [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. M. pozwolenia na budowę, wydana w następujących okolicznościach:

3 Wnioskiem z 1.12.2009 r. P. M. wystąpił do Starosty Powiatu [...] o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 342/3 położonej w J. Decyzją z [...].01.2010 r. nr [...], znak [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił wnioskodawcy pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce ewid. nr 342/3 w J., gm. [...]. Po rozpoznaniu odwołania Z. Z. Wojewoda [...] decyzją z [...].03.2010 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na skutek skargi sądowoadministracyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Rzeszowie wyrokiem z 9.12.2010 r. II SA/Rz 434/10 uchylił obie wyżej wymienione decyzje. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego określiły krąg stron postępowania administracyjnego nie wyjaśniając stwierdzonych przez Sąd z urzędu rozbieżności pomiędzy wykazem z rejestru gruntów, na którym bazowały organy, a aktualnym stanem ewidencji gruntów i budynków. Wobec tego polecono wyjaśnienie tej rozbieżności i ustalenie kręgu stron, mając na względzie szczególną wobec przepisu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego regulację zawartą w przepisach art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego określająca ten katalog w oparciu o kryterium "obszaru oddziaływania obiektu".

4 Po przeprowadzonym ponownie postępowaniu powołaną na wstępie decyzją z [...].05.2011 r. Starosta [...] ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi ( P. M. pozwolenia na budowę na inwestycję polegającą na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce ewidencyjnej nr 342/3 w J., gm. [...], według przedłożonego projektu budowlanego, zobowiązując go do zabezpieczenia terenu budowy tymczasowym ogrodzeniem, zapewnienia objęcia kierownictwa budowy przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności, zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego, co najmniej 21 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania, o zakończeniu budowy, prowadzenia przez kierownika budowy dziennika budowy oraz umieszczenia na budowie w widocznym miejscu tablicy informacyjnej i ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia. Obszar oddziaływania inwestycji określono jako obejmujący działki nr 342/3 i 342/1. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Nr 243 z 2010 r., poz. 1623 z późn. zm.; dalej "Upb") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.; dalej "K.p.a.").

5 W nawiązaniu do wyroku WSA w Rzeszowie z 9.12.2010 r. II SA/RZ 434/10, Starosta wyjaśnił, że zgodnie z wytycznymi Sądu ustalono krąg stron postępowania zgodnie z art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Upb. Organ wyjaśnił, że według projektu budowlanego projektowany obiekt będzie budynkiem parterowym z poddaszem użytkowym o wymiarach 10,08 m x 12,78 m, wysokości w kalenicy ( 7,56 m, usytuowanym w odległości od 7,50 m do 8,0 m od granicy pomiędzy działkami nr 342/3 i 342/1 oraz od 10,20 m do 11,70 m od granicy z działką nr 341 i 10,0 m od granicy z działką nr 345/2. Działka nr 342/1 należąca do Z. Z. zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym, usytuowanymi w odległości 45,0 m - 55,0 m od projektowanego budynku. Natomiast w stosunku do granic innych pobliskich działek i obiektów budowlanych budynek usytuowany będzie w odległości kilkudziesięciu metrów. Mając to na względzie Starosta ustalił krąg stron postępowania zaliczając do niego poza inwestorem również właścicielkę działki nr 342/1, co ma w jego ocenie uzasadnienie w przepisie § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 680 ze zm., dalej "rozp. MI z 2002") regulującym odległości pomiędzy ścianami zewnętrznymi budynków o kategorii zagrożenia ludzi ZL (m. in. budynki mieszkalne jednorodzinne) albo pomiędzy budynkami ZL i inwentarskimi IN, która powinna wynosić co najmniej 8,0 m. Odległość od granicy pomiędzy działkami nr 342/1 i 342/3 a projektowanym budynkiem wynosi w najbliższym miejscu 7,50 m. Ustalając, że działka nr 342/1 obciążona jest służebnością gruntową ustanowioną na rzecz każdoczesnych właścicieli działki nr 342/3 organ I instancji stwierdził, że z tego względu przymiotu strony nie posiada właścicielka działki nr 342/1, ani właściciel działki nr 342/2. Obciążenie działki służebnością gruntową nie jest bowiem podstawą do uznania właściciela nieruchomości za stronę postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, ponieważ ograniczenie w zagospodarowaniu nieruchomości nie powstaje tu z powodu projektowanego obiektu, lecz powstało wcześniej na podstawie aktu ustanawiającego taką służebność (tutaj aktu notarialnego). Zatem właścicielowi działki nr 342/2 nie przysługuje przymiot strony. Status ten przysługuje jednak właścicielce działki nr 342/1, lecz z innego powodu.

6 Starosta wskazał ponadto, że w obrocie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...].08.2010 r. w sprawie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów wnioskowanych przez właścicielkę działki nr 342/1. Skargę na tę decyzję oddalił WSA w Rzeszowie wyrokiem z 23.03.2011 r. II SA/Rz 932/10, a skargę kasacyjną w tej sprawie odrzucono postanowieniem tego Sądu z 11.04.2011 r. W aktach zalega kopia aktu notarialnego nr [...] z 23.05.2007 r., z treści którego wynikać ma, że właściciel działki nr 342/3 ma prawo służebności gruntowej m.in. poprzez działkę nr 342/1.

7 Konkludując organ I instancji stwierdził, że wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę był kompletny, projekt budowlany został wykonany przez uprawnioną osobę i jest on zgodny z decyzją Wójta Gminy [...] z [...].10.2009 r. nr [...] o warunkach zabudowy, przepisami ochrony środowiska oraz przepisami techniczno - budowlanymi, posiada też wymagane opinie. Inwestor spełnił przez to wymogi art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Upb i należało mu udzielić pozwolenia na budowę. W odniesieniu do zarzutów Z. Z. organ uznał je za niezasadne dla toku postępowania stwierdzając, że fakt zakwestionowania prawa inwestora do nieruchomości, chociażby w innym postępowaniu, nie ma wpływu na niniejsze postępowanie. Inwestor wykazał bowiem w sposób niewątpliwy prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

8 W odwołaniu od powyższej decyzji E. Z. działając jako pełnomocnik Z. Z. zarzucił, że projekt budowlany stanowi powielenie treści poprzedniego projektu, nie został uzgodniony ze stronami. Zarzucił też bezprawność działania służb geodezyjnych Starostwa Powiatowego [...] mającą polegać na zmniejszeniu powierzchni działki stanowiącej własność Z. Z., nieuregulowanego stanu prawnego w zakresie służebności dojazdu do działki inwestora oraz kwestie braku rozgraniczenia działek. Stanowi to w ocenie odwołującego przeszkodę w udzieleniu P. M. pozwolenia na budowę.

9 Powołaną na wstępie decyzją z [...].06.2011 r. Wojewoda [...], działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 35 ust. 1 Upb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał, że decyzja Starosty wydana została zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego i prawa materialnego. Organ I instancji prawidłowo ustalił krąg stron postępowania, wykonując zalecenia prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie z 9.12.2010 r. SA/Rz 434/10. Niezależnie od powyższego organ pierwszoinstancyjny przeprowadził też postępowanie mające na celu ustalenie, czy nie toczą się postępowania w sprawie np. zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] dotyczące granic i przywrócenia powierzchni działki nr ewid. 342/1 oraz rozgraniczenia nieruchomości działek o nr ewid. 342/1 i 342/3. Zgromadzony materiał dowodowy wykluczył taką sytuację. Stwierdzono również, że inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budynku mieszkalnego przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 Upb. Dokonano też sprawdzenia projektu budowlanego w zakresie zgodności z ustaleniami decyzji Wójta Gminy [...] z [...].10.2009 r. ustalającej sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa wart. 20 ust. 1 pkt 1b Upb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Upb. Stwierdzono ponadto, że projekt zagospodarowania działki został sporządzony na mapie opatrzonej klauzulą "mapa do celów projektowych" w skali 1:500 przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa [...] pod numerem [...]. Projekt został również uzgodniony pozytywnie z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Starostwa [...]. Nie było też podstaw do kwestionowania stanu prawnego wynikającego z mapy, na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki, w szczególności w zakresie przebiegu granic działek. Podkreślono, że odległość ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku na działce nr 342/3 od granicy z działką skarżącej nr 342/1 wynosi w najmniejszej odległości 7,5 m, co jest zgodne z treścią § 12 ust. 1 pkt 1 rozp. MI z 2002. Wobec tego nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ inwestor spełnił wymogi przewidziane przepisami art. 32 ust. 4 Upb, a nie zachodziły okoliczności do odmowy wydania pozwolenia na budowę w trybie art. 35 ust. 1 Upb. Nie został również naruszony uzasadniony interes osób trzecich w obszarze oddziaływania obiektu, w tym zapewniony jest dostęp do drogi publicznej.

10 Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się Z. Z., imieniem której skargę wniósł jako pełnomocnik jej mąż E. Z. Zarzucono w niej, że wydane w aktualnie prowadzonym postępowaniu decyzje są niemal tej samej treści co poprzednio wydane w sprawie, a uchylone przez WSA w Rzeszowie wyrokiem z 9.12.2010 r. II SA/Rz 434/10. Podkreślono, że pomimo postępowania sądowoadministracyjnego inwestor P. M. w szybkim tempie realizował inwestycję. Zapadłe w sprawach zmian w ewidencji gruntów mają być fałszywe, ponieważ na skutek pomiarów z lat 1996-1998 pomniejszono powierzchnię działki skarżącej zwiększając powierzchnię działki nr 342/3 o obszar długości 42 m i szerokości 3,50 m. Podkreślono, że zgodnie z posiadanym aktem własności ziemi działka nr 342/1 powinna mieć powierzchnię 29 arów. Zarazem zwrócono uwagę, że dla działki inwestora nie ustanowiono służebności gruntowej, co ma czynić zasadnym domaganie się uchylenia decyzji, aż do czasu uregulowania kwestii przebiegu drogi i rozgraniczenia nieruchomości. Do skargi dołączono ponadto pismo adresowane do Wojewody [...], w której użyto porównań pod adresem pracowników Starostwa [...] jako "chandlarzy, łapowników i złodziei", którzy mieli "inspektora w R. zrobić w Konika i to, co Koń nosi pod brzuchem". Pismo to sygnowane jest podpisem E. Z.

11 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji.

12 Uwzględniając wniosek o przyznanie prawa pomocy WSA w Rzeszowie zwolnił skarżącą od kosztów oraz ustanowił na jej rzecz adwokata z urzędu.

13 W trakcie rozprawy działający w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej sprecyzował wniosek skargi o uchylenie decyzji obu instancji. Wedle samej skarżącej toczyć się ma postępowanie przed sądem powszechnym, w którym kwestionować ma ona istnienie służebności przez jej działkę. Złożył ponadto wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej.

14 Sąd działając z urzędu dopuścił dowód z aktu notarialnego z 5.11.1970 r. Rep. A nr [...] oraz zwrócił się do Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny w J. o nadesłanie informacji na temat ewentualnego postępowania z powództwa Z. Z. w sprawie służebności.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

16 Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

17 W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

18 Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

19 Skarga nie jest zasadna.

20 Przedmiotem kontroli Sądu poddana jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję udzielającą pozwolenia na budowę. Ponieważ w sprawie zapadł prawomocny wyrok tut. Sądu (II SA/Rz 434/10) przeto z mocy art. 153 Ppsa, wedle którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, rolą Sądu rozpoznającego kolejną skargę jest sprawdzenie, czy organy ponownie rozpoznając sprawę administracyjną zastosowały się do wytycznych zawartych w wyroku. W wyroku z 9.12.2010 r. WSA w Rzeszowie zakwestionował w poprzednio prowadzonym postępowaniu poprawność posługiwania się przez organy danymi z ewidencji gruntów, które pozostawały w sprzeczności z innymi danymi zalegającymi w aktach, zalecając wyjaśnić tę sprzeczność. Ponownie prowadząc postępowanie uzupełniono akta sprawy o aktualny wypis z rejestru gruntów, z którego wynika, że właścicielką działki nr 342/1 przylegającej do działki inwestora P. M. – 342/3, jest Z. Z. Starosta [...] ponownie rozpoznając wniosek P. M. o wydanie pozwolenia na budowę wywiódł, iż przymiot strony w postępowaniu służy inwestorowi oraz Z. Z., a to ze względu na treść § 271 ust. 1 rozp. MI z 2002, w aspekcie wymaganej odległości między ścianami zewnętrznymi budynków o kategorii zagrożenia ludzi ZL, co do reguły twierdzenia te podzielił Wojewoda [...]. Organ I instancji szczegółowo wywodził na temat braku źródła legitymacji strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę w fakcie istnienia służebności gruntowej dla właściciela działki objętej zamiarem inwestycyjnym, wskazując że legitymację strony w tego typu sprawach normuje art. 28 ust. 2 Upb podług którego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości, znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Stanowisko swe wsparto także odwołując się do poglądu wyrażonego przez WSA w Rzeszowie w wyroku II SA/Rz 276/09 z 20.08.2009 r. Prezentowany w cyt. wyroku pogląd, iż korzystanie ze służebności drogi koniecznej nie stanowi podstawy do uznania za stronę postępowania właściciela działki obciążonej tą służebnością podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 10.02.2011 r. II OSK 268/10 (wyrok dostępny w internetowej bazie danych orzeczenia. nsa.gov. pl) oddalił skargę kasacyjną od wyroku II SA/Rz 276/09. Stanowiska takie podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, uznać przeto należy, iż organy uzupełniły materiał dowodowy w kierunku wskazanym w wyroku II SA/Rz 434/10. Zarzuty skargi wywodzącej, że wydane w powtórnie prowadzonym postępowaniu decyzje są identyczne, jak te, które zostały w/w wyrokiem WSA w Rzeszowie uchylone, nie mogą prowadzić do wniosku, że wydane pozwolenie na budowę oraz decyzja organu odwoławczego utrzymująca ją w mocy, zapadły z naruszeniem prawa. WSA w Rzeszowie w wyroku II SA/Rz 434/10 dopatrzył się wyłącznie naruszeń procesowych, skoro powtórnie prowadząc postępowanie organy je usunęły, to brak podstaw do wnioskowania, że cyt. wyrok stał na przeszkodzie, aby wydać korzystną decyzję dla inwestora.

21 Znaczna część wątków skargi odnosi się do kwestii związanych z powierzchnią działki Z. Z. oraz przebiegu granicy jej działki 342/1 z działką inwestora 342/1. Trafnie organ I instancji wskazał, że kwestie te wyjaśniono dostatecznie dla potrzeb postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Ze zgromadzonych przez organy dokumentów (decyzji, orzeczeń sądowych) wynika jednoznacznie, iż zapadły prawomocne decyzje odmawiające wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów odnoszących się do działki skarżącej, nie toczy się także postępowanie rozgraniczeniowe. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe, aby przy okazji rozpatrywania spraw dotyczących pozwolenia na budowę wyrzekać w kwestii prawdziwości map geodezyjnych czy powierzchni działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji.

22 Głównym zarzutem skargi uczyniono brak dojazdu dla działki inwestora od strony drogi publicznej, sprowadzony do negowania istnienia służebności drogi koniecznej dla działki 342/3. Orzekające w sprawie organy przyjęły, że inwestorowi takie prawo przysługuje. Zdaniem Sądu jest to poprawna ocena. Z przeprowadzonego przez Sąd dowodu z aktu notarialnego z 5.11.1970 r. Rep. A nr [...] (k. 80-81 akt sądowych) wynika, że właścicielka działek oznaczonych ówcześnie numerami 276/1, 276/2, 276/3, 276/4, 276/5, 276/6 położonych w J. – E. C. darowała swej córce Z. C. działkę 276/3 ustanawiając służebność przejazdu, przechodu i przegonu południowym skrajem swej działki 276/1. Tym samym aktem notarialnym Z. C. ustanowiła służebność przejazdu, przechodu i przegonu południowym skrajem swej działki 276/3 na rzecz każdoczesnych właścicieli działek 276/4 i 276/6. Z wypisu z aktu notarialnego z 21.11.1970 r. Rep. A nr [...] wynika, że E. C. darowała swej córce R. P. działkę nr 276/6, która w tym stanie rzeczy dysponowała służebnością z obciążeniem działek 276/1, 276/3 i 276/4. Z kopii map ewidencyjnych znajdujących się w aktach (k. 11 akt organu I instancji) wynika, że działka oznaczona jako parcela gruntowa 276/6 zmieniła oznaczenie na działkę 342/3. Tę ostatnią R. P. sprzedała S. M. aktem notarialnym z 23.05.2007 r. Rep. A nr [...], nabywczyni darowała ją jednocześnie P. M. (dowód w aktach administracyjnych przy k. 11). Wynika zatem, że działka inwestora korzysta ze służebności, a działką obciążoną jest m.in. działka Z. Z. (342/1), zarzuty skargi w tym aspekcie są nietrafne. Dodatkowo, jak wynika to z pisma Sądu Rejonowego w J. (k. 83 akt sądowych) to P. M. wniósł powództwo przeciwko Z. Z. o ochronę służebności, nie zaś Z. Z., która miałaby, jak wywodził to podczas rozprawy w dniu 3.04.2012 r. jej pełnomocnik, kwestionować istnienie służebności.

23 Podstawy materialnoprawne orzekania w przedmiotowej sprawie administracyjnej stanowiły odpowiednie przepisy Prawa budowlanego – Upb. W myśl art. 32 ust. 4 cyt. ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto m.in. złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Niesporne jest, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę zawiera oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania działką nr 342/3 na cele budowlane, wniosek ten złożono w okresie ważności decyzji Wójta Gminy [...] z [...].10.2009 r. ustalającej warunki zabudowy. Trafnie orzekły organy obu instancji, że przedłożony projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zawodowe i jest zgodny z warunkami ustalonymi przez Wójta Gminy [...], nadto projekt jest kompletny, a projekt zagospodarowania działki zgodny z przepisami prawa. W myśl art. 35 ust. 4 Upb w takiej sytuacji nie można odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Zasadnie przeto Starosta [...] udzielił pozwolenia na budowę, zaś Wojewoda [...] zgodnie z prawem utrzymał w mocy tę decyzję.

24 W konkluzji prowadzi to do wniosku, że skargę jako nieuzasadniona należało oddalić, jednocześnie przyznając wynagrodzenie dla adwokata działającego w ramach prawa pomocy.