Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2012 r., II SAB/Po 22/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2012 r., II SAB/Po 22/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. w przedmiocie zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej; postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. /-/ B. Drzazga

Uzasadnienie

2 W dniu 23 marca 2012 r. W. M. reprezentowany przez radcę prawną D. S. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. w przedmiocie zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej. Jednocześnie uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł.

3 Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wyczerpał on przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia, a mianowicie wniósł w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu wyższego stopnia, a więc Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P., pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 maja 2012 r. i w zakreślonym terminie nie wykazał on, by skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujące mu środki prawne. W piśmie z dnia 11 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę i wniósł o zwrot opłaty sądowej.

4 W związku z powyższym skargę W. M. jako niedopuszczalną należało odrzucić.

5 Wyjaśnić należy, iż obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym.

6 Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

7 W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organem wyższego stopnia w stosunku do Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. jest w myśl art. 17 pkt 3 kpa w związku z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P..

8 Z powołanych przepisów wynika zatem, że skarżący winien był przed złożeniem niniejszej skargi wnieść do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. zażalenie na niezałatwienie przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. w terminie określonym w art. 35 kpa sprawy dotyczącej zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej.

9 Zważywszy zatem na fakt, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia - zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa) jego skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.

10 W świetle tych okoliczności oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu nie mogło wywołać skutków prawnych, gdyż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, tj. dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, obliguje Sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia.

11 O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 p.p.s.a.

12 /-/ B. Drzazga