Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2011 r., II SA/Lu 735/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2011 r., II SA/Lu 735/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie dotyczącej wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego D. M. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Dyrektor Wydziału Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego w L. działając z upoważnienia Wojewody L. decyzją dnia [...] września 2010 r. Nr [...] wydaną na postawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 3 kpa po rozpatrzeniu odwołania K. M. od decyzji Starosty L. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] orzekającej o niezbędności wejścia przez L. W. na teren działki nr ewid. [...] położonej w B. przy ul. T. – umorzył postępowanie odwoławcze.

3 W motywach powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że zaskarżoną decyzją organ I instancji działając na podstawie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego na wniosek L. W. orzekł o niezbędności wejścia na teren działki Nr [...] w celu wykonania prac konserwacyjnych polegających na naprawie ubytków murów oraz otynkowaniu ściany budynku mieszkalnego na działce Nr [...].

4 Od decyzji Starosty L. odwołał się K. M. Skarżący oświadczył, że nie jest właścicielem działki Nr [...]. Podniósł, że podczas prowadzonych robót dociepleniowych nie będą zachowane granice działek, wobec czego nastąpi zagarnięcie gruntu. Zarzucił, iż decyzja została wydana bez zgody prawowitego właściciela działki.

5 Rozpatrując odwołanie Wojewoda L. stwierdził, że odwołujący K. M. nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie wejścia na teren działki Nr [...].

6 Z przepisu art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że stroną postępowania w sprawie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest jedynie właściciel nieruchomości. Skarżący w odwołaniu oświadczył, że nie jest właścicielem działki Nr [...]. Nie posiada więc przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, w myśl którego stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.

7 W związku z tym, iż odwołanie od decyzji organu I instancji złożone zostało przez osobę, której nie przysługuje przymiot strony, orzeczono o umorzeniu postępowania odwoławczego.

8 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody Lubelskiego wniósł D. M. podnosząc, że jako właściciel działki Nr [...] nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Zarzucił, że inwestorka L. W. nie zastosowała się do wymogów art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż zobowiązana była uzyskać zgodę właściciela nieruchomości na wejście na jej teren. Ona zaś nie zwracała się do niego w tej sprawie. W ocenie skarżącego postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone nieobiektywnie, bez udziału jego jako właściciela nieruchomości na każdym etapie postępowania.

9 Skargę wniosła również matka D. M. – J. M., zaznaczając, że wnosi ją z upoważnienia syna. Na wezwanie Sądu nie przedstawiła jednakże stosownego pełnomocnictwa, a w piśmie z dnia 20 listopada 2010 r. oświadczyła, że nie występuje w niniejszej sprawie jako pełnomocnik.

10 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaskarżonej decyzji. Wskazał, że argumenty podniesione w skardze dotyczą zagadnień merytorycznych będących przedmiotem orzeczenia wydanego przez organ I instancji oraz uchybień formalnych przy wydawaniu decyzji. Kwestie poruszane w skardze mogą być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Decyzja Wojewody wydana w niniejszej sprawie, będąca przedmiotem zaskarżenia, nie jest zaś orzeczeniem wydanym w trybie odwoławczym, lecz umorzeniem postępowania odwoławczego w związku z wniesieniem odwołania przez osobę nie będącą stroną w sprawie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje wskazane w przepisie orzeczenia wydawane przez organy administracji publicznej, w tym decyzje administracyjne.

13 W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną".

14 W okolicznościach rozpoznawanej sprawy – niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze – zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest uprawnienie K. M. do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W decyzji tej jako właściciel działki Nr [...] położonej w B. przy ul. T., na teren której orzeczono o niezbędności wejścia przez inwestorkę L. W., został potraktowany Z. M., do którego skierowano decyzję.

15 Odwołanie wniósł zaś K. M., który – jak sam jednoznacznie stwierdził w treści odwołania – nie jest właścicielem działki Nr [...].

16 Na rozprawie sądowej w dniu 19 kwietnia 2011 r. okazano umowę darowizny z dnia 5 marca 2009 r. , którą K. Z. M. darował swojemu bratu D. M. działkę Nr [...].

17 Jednocześnie ojciec skarżącego A. M. oświadczył, że nie ma osoby określonej jako "Z. M.", a jest tylko "K. Z. M.". Oznacza to, że osobą do której skierował decyzję organ I instancji jest ta sama osoba, która wniosła odwołanie od tej decyzji, tj. K. Z. M. W dacie wydania decyzji przez Starostę L. istotnie nie był on już właścicielem działki Nr [...] i nie powinien być stroną przedmiotowego postępowania.

18 Jak wynika z akt sprawy dopiero w postępowaniu odwoławczym zażądano odpisu z rejestru gruntów, w którym jako właściciel tej działki ujawniony jest D. M. Oznacza to jednocześnie, że w postępowaniu nie brała udziału osoba będąca rzeczywiście stroną.

19 Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wniesienie odwołania przez osobę, której nie przysługuje przymiot strony w danym postępowaniu, powinno spowodować umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

20 Jednakże sytuacja, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie jest specyficzna o tyle, że organ I instancji skierował decyzję do osoby, której w rzeczywistości nie przysługiwał przymiot strony. W takim przypadku przyjmuje się, że osoba ta ma legitymację do wniesienia odwołania, gdyż ma interes prawny w obaleniu takiej decyzji administracyjnej (zob. B.Adamiak [w:] B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 3. wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2000, s.507). Taki też pogląd wyrażony został w orzecznictwie sądowym (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2009 r. , IV SA/Gl 109/09 – LEX nr 553424 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2004 r. , I SA 706/03 – LEX nr 164509). Wskazano przy tym, że nie ma racjonalnych powodów do odmiennej interpretacji, która zakładałaby konieczność uruchomienia nadzwyczajnych trybów postępowania w celu wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego. W świetle zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 kpa ) rozwiązywanie tego rodzaju sytuacji winno następować w pierwszej kolejności w postępowaniu zwykłym – odwoławczym.

21 Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawione wyżej stanowisko i przemawiającą za nim argumentację.

22 Rozpatrując ponownie sprawę organ odwoławczy winien zatem na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia z udziałem ustalonych w sposób prawidłowy stron postępowania.

23 Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ oraz art. 200 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.