Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 stycznia 2019 r., III SA/Łd 919/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 stycznia 2019 r., III SA/Łd 919/18

Sentencja

1 Dnia 25 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant sekretarz sądowy Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych uiszczony na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i zarejestrowany pod pozycją 4821 w dniu 16 listopada 2018 roku

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

3 w [...] po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w zw. z art. 59 § 1, art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.), dalej u.p.e.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

4 Przesyłka zawierająca ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] została skierowana do M. K. na podany w toku postępowania administracyjnego adres (tj. [...], ul. [...]) i po uprzednim dwukrotnym awizo (tj. pierwsze awizo w dniu 2 sierpnia 2018 r. i drugie awizo w dniu 10 sierpnia 2018 r.) została wydana skarżącemu przez placówkę pocztową w [...] w dniu 21 sierpnia 2018 r. Okoliczność powyższą skarżący potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki własnoręcznym podpisem.

5 W dniu 20 września 2018 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 27 lipca 2018 r.

6 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując, że zaskarżone postanowienie należy uznać za doręczone w trybie art. 44 k.p.a., tj. w dniu 16 sierpnia 2018 r.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga podlega odrzuceniu.

9 Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

10 Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.

11 W pierwszej kolejności należy wskazać, że w prowadzonym przez organy postępowaniu egzekucyjnym, m.in. w zakresie doręczenia pism (w tym postanowień), odpowiednie zastosowanie znajdowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wynika to wprost z art. 18 u.p.e.a., zgodnie z którym jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

12 Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z kolei, w myśl art. 43 § 1 zd. 1 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

13 Stosownie natomiast do treści art. 44 § 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

14 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

15 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

16 Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).

17 W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).

18 Z akt rozpoznawanej sprawy oraz wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. (https://emonitoring.poczta-polska.pl) wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie z powodu nieobecności adresata była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 2 sierpnia 2018 r. oraz w dniu 10 sierpnia 2018 r. W dniu 21 sierpnia 2018 r. w placówce pocztowej w [...] przesyłka została wydana skarżącemu. Okoliczność powyższą skarżący potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki własnoręcznym podpisem. Powyższe oznacza, że przesyłka została wydana skarżącemu po upływie czternastodniowego terminu wynikającego z art. 44 § 3 k.p.a., który upływał w dniu 16 sierpnia 2018 r. (czwartek).

19 Zdaniem sądu okoliczność, że skarżący odebrał przesyłkę po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w cyt. art. 44 § 3 k.p.a. nie oznacza, że termin ten uległ przedłużeniu, bądź podlega obliczeniu według innych zasad, niż wynika to z przywołanych przepisów prawa. Należy podkreślić, że wprowadzona przez ustawodawcę fikcja doręczenia jest w tej sytuacji prawnie skuteczna, to znaczy pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, w tym także skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie placówka pocztowa faktycznie wydała przesyłkę adresatowi w dniu 21 sierpnia 2018 r., co w żadnym przypadku nie może przesądzać o skutku doręczenia decyzji w rozumieniu przepisów k.p.a., ten bowiem z mocy art. 44 § 4 k.p.a. następuje z mocy prawa z upływem ostatniego dnia, czternastodniowego terminu liczonego od daty pierwszego awiza przesyłki. W tej kwestii sąd podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony na gruncie analogicznych unormowań zawartych w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2018r., poz. 800 ze zm.) m.in. w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2010r., sygn. akt II FSK 1908/09 oraz w wyroku z dnia 11 grudnia 2009r., sygn. akt II FSK 1075/08, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji (postanowienia) prawidłowo złożonej w placówce pocztowej, a nie dzień późniejszego, faktycznego wydania jej w tej placówce adresatowi. Takie nieprawidłowe działanie placówki pocztowej mogłoby zostać rozważone jedynie w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jednakże takiego wniosku skarżący nie złożył.

20 Powyższe oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 17 sierpnia 2018 r.

21 W myśl art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, że w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 15 września 2018 r. (tj. sobota), to należy uznać, że termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek, czyli w dniu 17 września 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący nie złożył skargi, uczynił do dopiero w dniu 20 września 2018 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

22 Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

23 ab/