Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2017 r., II SA/Kr 148/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2017 r., II SA/Kr 148/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. K. kwotę 1000,00 zł (tysiąc złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Decyzją nr [...] z 17 czerwca 2016 r., znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił panu A. D. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: budowa budynku usługowego, czterech dwulokalowych budynków jednorodzinnych, rozbiórkę istniejącego budynku jednorodzinnego wraz z budową wewnętrznych dojazdów i dojść do budynków, przebudową istniejącego zjazdu do parametrów zjazdu publicznego oraz budowę przyłącza wodociągowego, wewnętrznej instalacji wodociągowej, wewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej, wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej wraz przyłączem, wewnętrznej linii zasilania i wewnętrznej linii gazowej, rozbiórkę części istniejącego przyłącza energetycznego wraz z budową nowego odcinka tego przyłącza - etap I na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] w [...].

3 W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, że projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Planowana inwestycja zlokalizowana jest w obszarze planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka obszar "A", zatwierdzonym Uchwałą Nr XLVI/763/2010 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., zmienionym Uchwałą Nr XXVI/336/2012 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 19 grudnia 2012 r., zmienionym Uchwałą Nr XLV/6003/2014 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 30 czerwca 2015 r., zmienionym Uchwałą Nr W48/2015 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 30 marca 2015 r., zmienionym Uchwałą Nr X/112/2015 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 29 września 2015 r. oraz wymaganiami ochrony środowiska. Wnioskowane zamierzenie budowlane zgodne jest z obowiązującymi przepisami, w tym z wymogami planu, określonymi dla obszaru o symbolu 101 MN oraz strefy oznaczonej w planie jako K2, czyli strefy pośredniej ochrony konserwatorskiej. Inwestor uzyskał stosowne pozwolenie konserwatorskie na prowadzenie robót budowlanych na ww. obszarze oraz pozwolenie konserwatorskie na prowadzenie badań archeologicznych.

4 Odwołanie od powyższej decyzji Starosty [...] wniosła M. K. Skarżąca zarzuciła, że organ I instancji nie wyjaśnił, w jakiej części decyzja udziela pozwolenia na budowę, a w jakiej udziela pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jakiego zakresu rozbiórki dotyczy decyzja Starosty, w sytuacji, gdy cała inwestycja została podzielona na trzy etapy. Dodała, że rozbiórka przewidziana została także w III etapie inwestycji, a w tym postępowaniu nie została ona uznana, jako strona postępowania. Zarzuciła również, że organ I instancji nie uwzględnił w postępowaniu opinii geologicznej z marca 1989 r., która zawierała odmienne wnioski i oceny uwarunkowań geologicznych inwestowanego terenu, świadczące o tym, że jest to teren osuwiskowy. Wskazała, że organ pominął również wnioski zawarte w opinii Kopalni [...] w [...] SA nr [...] z [...] .06.2016 r., co doprowadziło do nienałożenia na inwestora w wydanej decyzji obowiązku wykonania prac mających na celu podparcie zbocza. Stwierdziła, że organ nie dokonał analizy głębokości posadowienia projektowanego budynku usługowego, mimo, że z treści opinii geotechnicznej, przedłożonej przez inwestora, wynika, że wkopy dokonane w miejscu posadowienia ww. budynku wykazały zupełną nienośność gruntu, w związku, z czym będzie on podlegał całkowitemu wybraniu na głębokości do ok. 3,5 m.

5 Ponadto M. K. złożyła pismo pn.: uzupełnienie odwołania. Skarżąca podniosła kwestię nieuzasadnionego włączenia w zakres inwestycji działki nr [...], pomimo oczywistego - jej zdaniem - braku zagospodarowania tego terenu przez inwestora. W związku z powyższym, na pozostałym terenie inwestycji nastąpiła nienormatywna intensyfikacja zabudowy, tj. przekroczenie dopuszczalnych wskaźników gęstości zabudowy i zaniżenie ponad dopuszczalny poziom obszaru powierzchni biologicznie czynnej. Wskazała, że skutkiem takiego działania inwestora nastąpi zwiększenie poziomu hałasu, ruchu pojazdów na ograniczonym obszarze, a także zwiększona siła oddziaływania inwestycji (przez wzgląd na m.in. wagę projektowanych budynków, ich zagęszczenie i wysokości) na nieruchomości sąsiednie. Skarżąca zwróciła uwagę na nadmierne, sprzeczne z przepisami zacienienie budynku znajdującego się przy ul. [...] poprzez posadowienie budynków w ramach planowanej inwestycji. M. K. wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii górniczo-geologicznej z marca 1989 r. oraz opinii budowlanej z [...] maja 1989 r.

6 Wojewoda [...] decyzją z dnia 29 listopada 2016 r., znak [...] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - zwanej dalej k.p.a. (Dz. U. z 2016 poz. 23) i art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016poz. 290 - tekst jednolity) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

7 W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, sprawdza, czy zostały spełnione wymogi:

8 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

9 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

10 3) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa wart. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. i 2 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2pkt 6 (...).

11 Natomiast ,stosownie do art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane: W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. l, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. .

12 Organ I instancji w toku prowadzonego postępowania w sprawie, w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane 17 lutego 2016 r. i 9 maja 2016 r., wydał postanowienia, którymi nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. W związku z wnoszonymi uwagami stron na piśmie, organ każdorazowo wzywał projektanta o ustosunkowanie się do zawartych w nich zastrzeżeń. Ponadto [...] czerwca 2016 r. organ I instancji, przeprowadził także rozprawę administracyjną, na której projektant udzielał wyjaśnień i odpowiedzi na pytania i uwagi stron oraz przedstawił animację komputerową, z której, wynika, (co również potwierdził Starosta, w decyzji z 17 czerwca 2016 r.), że zakres cienia od projektowanych budynków kończy się przed istniejącymi budynkami stron postępowania.

13 Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu zakresem inwestycji zostały objęte działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] w [...]. Sposób zagospodarowania ww. terenu ustalono w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka obszar A. Przedmiotowe działki zlokalizowane są w obszarze o symbolu 101 MN (§ 26) - oznaczającym tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Jako przeznaczenie dopuszczalne przewidziano tutaj możliwość lokalizacji zabudowy usługowej wolnostojącej na działce z budynkiem mieszkalnym lub na odrębnej działce. Dodatkowo, teren ten, objęty jest również strefą pośredniej ochrony konserwatorskiej, oznaczoną w planie K2 (§ 11 pkt 2 ppkt Ib). Zgodnie z ustaleniami [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...], forma projektowanych budynków nawiązuje do tradycyjnej w przedmiotowym obszarze, historycznej formy zabudowy. W tej kwestii inwestor przedłożył opinię konserwatorską z [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], [...], którą [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...], zatwierdził pozytywnie dokumentację sprawy pn.: Domy [...], Etap 1 i dopuścił na jej podstawie, prowadzenie robót budowlanych w ramach pozwolenia konserwatorskiego. Decyzją [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] Nr [...] z 23 września 2015r., znak: [...] . udzielono pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych na obszarze wpisanego do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] Nr [...] z 1 października 2015 r., znak: [...] o pozwoleniu naprowadzenie badań archeologicznych związanych z budową zespołu 5 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną, budynku usługowego, garażu podziemnego i przebudowie istniejącego budynku na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] w [...], przy ul. [...] W ocenie organu odwoławczego wnioskowana inwestycja spełnia wymogi planu w zakresie projektowanej wysokości budynków, kształtu dachu, kąta jego nachylenia, miejsc postojowych, materiałów wykończeniowych i ich kolorystyki oraz wartości wskaźników intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. W powyższym zakresie organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień.

14 Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących etapowania inwestycji, w związku z czym poszczególne obiekty budowlane, ujęte w kolejne etapy II i III, ,nie będą mogły samodzielnie funkcjonować - wyjaśniono, że przepisy ustawy Prawo budowlane dopuszczają etapowanie inwestycji. Zgodnie, bowiem z art. 33 ust. 1 ww. ustawy: Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Z projektu budowlanego wynika jednoznacznie, że każdy z etapów inwestycji został przygotowany tak, by wymogi tego przepisu zostały spełnione. Dokumentacja projektowa, zawiera projekt zagospodarowania terenu, dla całego obszaru objętego zakresem inwestycji, z czytelnie przedstawionym etapowaniem poszczególnych części inwestycji. Do I etapu przyporządkowano niezbędną infrastrukturę, tj.: przebudowę zjazdu, budowę wewnętrznych dojazdów i dojść do budynków, budowę przyłącza wodociągowego oraz kanalizacji deszczowej, budowa wewnętrznej instalacji gazowej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej, rozbiórkę istniejącego budynku jednorodzinnego przy ul. [...] oraz wycinkę drzew kolidujących z lokalizacją projektowanych budynków i elementami infrastruktury technicznej. Dojazd do ww. działek, jak i niezbędna infrastruktura, zapewnią samodzielne funkcjonowanie każdemu z obiektów budowanych realizowanych w kolejnych etapach budowy.

15 Z treści uzasadnienia decyzji wynika, że zawarte w niej wnioski poprzedzone zostały wnikliwą analizą dokumentacji projektowej. Akta sprawy organu I instancji potwierdzają czynności organu I instancji podejmowane celem wyjaśnienia spornych kwestii.

16 Zarzut skarżących dotyczący włączenia działki nr [...] celem spełnienia przez inwestora wymogów planu, w tym wskaźników powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni zabudowy na terenie inwestycji, nie jest zasadny. Z informacji przedstawionych przez projektanta (wyliczeń) wynika jednoznacznie, że w przypadku wyłączenia z zakresu inwestycji działki nr [...], wymagania dotyczące, wymienionych przez skarżące, wskaźników powierzchni zabudowy i biologicznie czynnej, zostaną spełnione. Odnosząc się przy tym do uwag dotyczących intensyfikacji zabudowy na pozostałych działkach objętych zakresem inwestycji, wyjaśnić należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do ingerencji w zgłoszony przez inwestora zakres zamierzenia budowlanego, w tym wskazanych w projekcie działek inwestycyjnych. W ramach swojej właściwości, sprawdza, czy przedstawione przez projektanta zagospodarowanie terenu, w tym usytuowanie projektowanego obiektu, uwzględnia obowiązujące przepisy. W przypadku stwierdzenia prawidłowości takiej lokalizacji i zgodności inwestycji z ww. przepisami, organ nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, w tym uprawnień do kwestionowania bądź sugerowania inwestorowi zmiany miejsca lokalizacji projektowanych budynków. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy Prawo budowlane: Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W projekcie budowlanym projektant zawarł informację dotyczącą planowanego zagospodarowania działki nr [...]. Wyjaśnił, że w związku z budową budynku (I etap inwestycji), który przylegał będzie jedną ze ścian do istniejącego budynku jednorodzinnego przy ul. [...] (dz. nr [...]), konieczne będzie podbicie fundamentów, nadbudowa kominów, częściowa rozbiórka przyłącza wodociągowego i budowa nowego odcinka tego przyłącza, budowa chodnika, rozbiórka chodnika, rozbiórka muru i urządzenie trawnika (informacje str. 146, 190 i 101 B projektu). Wskaźniki powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy zostały spełnione i są zgodne z wymogami § 11 pkt 2 ppkt 1 b miejscowego planu, dla obszaru K2. Bez znaczenia jest również, czy inwestor jest właścicielem działki nr [...], czy nie, w sytuacji, gdy złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. Taki dokument został dołączony przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę.

17 Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących braku nałożenia na inwestora obowiązku wyjaśnienia kwestii związanych z głębokością posadowienia (wykopu) budynku usługowego oraz uwag dotyczących wątpliwości skarżącej, czy lokalizacja ww. budynku nie naruszy substancji budynku przy ul. [...], wyjaśnić należy, że dokumentacja projektowa przedstawia wyczerpujące informacje, wskazujące na prawidłowość przyjętych rozwiązań w powyższym zakresie. Projekt budowlany zawiera wymaganą przepisami opinię geotechniczną, w której zostały zawarte informacje odnośnie gruntu, na którym ma być realizowana inwestycja oraz wiążące zalecenia, co do prawidłowego postępowania w trakcie budowy projektowanych budynków. Określone zostały normy, niezbędne do wykonywania planowanych robót budowlanych.

18 Projektant zobowiązany jest opracować projekt zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Sama realizacja i prawidłowość powadzenia robót budowlanych, w oparciu o przedstawione w projekcie budowlanym rozwiązania projektowe oraz ewentualne przyszłe zdarzenia na terenie budowy, nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego. Mogą być natomiast sprawdzone w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego. Kwestie posadowienia projektowanego budynku usługowego i pozostałych, objętych inwestycją zostały omówione z udziałem stron biorących udział w postępowaniu. Ponadto, w decyzji Starosty [...], w pkt 1 ppkt 2, został nałożony na inwestora obowiązek, zgodnie z którym: roboty budowlane należy wykonywać zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, ze sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami i Polskimi normami. Z mapy do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, nie wynika, że w terenie pomiędzy budynkiem zlokalizowanym przy ul. [...] a projektowanym budynkiem usługowym, jest zbocze osuwiskowe. Rzędne terenu na mapie służącej do celów projektowych, opracowanej przez uprawnionego geodetę nie wskazują na zarzucane przez skarżącą różnice w ukształtowaniu terenu. Zgodnie z ww. rzędnymi, teren ulega nieznacznej zmianie (spadek terenu wynosi ok. 6%), przy odległości pomiędzy budynkami ponad 11 m. Odnosząc się zatem do uwag odwołania, dotyczących nienośności gruntów pod projektowanym budynkiem usługowym i konieczności całkowitego wybrania go do głębokości 3,5 m, stwierdzić należy, że zawarta w projekcie goeotechnicznym analiza i ocena gruntów, jak również wnioski dotyczące przeprowadzonych badań w terenie inwestycji, nie świadczą o nieprawidłowościach w projekcie budowlanym. Powyższe potwierdza wyłącznie, że grunt, na którym projektowany jest budynek usługowy został zbadany i oceniony pod względem możliwości jego wykorzystania pod planowaną zabudowę, przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia w tym zakresie. Ponadto, dokumentacja projektowa nie potwierdziła, że grunt pod budynkiem ma podlegać całkowitemu wybraniu do głębokości 3,5 m. Z projektu budowlanego wynika natomiast, że w przypadku konieczności przeprowadzenia takich robót, wartość ta nie przekroczy 2,5 m. Z części konstrukcyjnej projektu wynika także, że celem zabezpieczenia mas ziemnych i utrzymania ich stabilności, budynek usługowy ma być posadowiony za pomocą płyty fundamentowej, opartej na wymienionym gruncie nośnym. Teren inwestycji, według oceny zawartej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nie został zakwalifikowany jako teren osuwiskowy. W tej kwestii inwestor przedłożył opinię o warunkach geologiczno-górniczych z [...] czerwca 2016 r., znak: [...], wydaną przez Kopalnię [...] w [...], Spółka Akcyjna. Z treści opinii wynika, że na potrzeby wnioskowanej inwestycji została przeprowadzona analiza terenu w odniesieniu do wszystkich etapów planowanej budowy, pod kątem warunków geologicznych i warunków górniczych.

19 Zgodnie z przepisami z zakresu ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych oraz spełnieniu zawartych w nich zaleceń, dokumentacja winna być opracowana przez uprawnionego geologa, co zostało spełnione w niniejszym przypadku. Inwestor przedłożył szerokie opracowanie, pn.: Opinia geotechniczna wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego i projektem geotechnicznym z [...] listopada 2013 r., sporządzone przez uprawnionego geologa J. O. Zgodnie z wnioskami zawartymi w dokumentacji geotechnicznej, m.in. nie stwierdzono świeżych form osuwiskowych, spełzów zboczowych oraz innych zjawisk geodynamicznych destabilizujących podłoże budowlane. We wnioskach, w pkt. l, opinii geotechnicznej, uprawniony geolog wskazał, że grunty zaliczane do nienośnych należy w całości wybrać i zastąpić gruntem nośnym, w pkt 6: W trakcie wykonywania wykopów fundamentowych i innych robót ziemnych należy powiadomić geologa, który dokona odbioru geologicznego podłoża budowlanego i wpisem do dziennika budowy dopuści grunty w wykopie fundamentowym do dalszych prac budowlanych. W pkt 3 opinii wyjaśniono: Nie stwierdzono występowania świeżych form osuwiskowych, spełzów zboczowych oraz innych zjawisk geodynamicznych destabilizujących podłoże budowlane. W pkt 5 wskazano na II kategorię geotechniczną, o prostych warunkach gruntowych. W projekcie geotechnicznym, w pkt 1 geolog uprawniony, wskazał m.in., że projekt został opracowany zgodnie z normą PN-EN 1997-1-2. W pkt 2, pn.: Prognoza zmian własności gruntów i wyjaśnił: Ze względu na zaleganie w podłożu budowlanym gruntów spoistych, w stanie twardoplastycznym i plastycznym oraz oddziaływania na podłoże obciążeń niedynamicznych, grunty te nie będą ulegać ponadnormatywnemu osiadaniu budowli. W związku z tym, że głębokość posadowienia projektowanej inwestycji wynosi znacznie poniżej 1,0 m p.p.t., a więc poniżej strefy przemarzania gruntów, nie przewiduje się zmian objętościowych gruntów. W pkt 9, geolog stwierdził, że: Roboty ziemne należy wykonywać zgodnie z normą PN-B-06050 Geotechnika Roboty ziemne oraz PN-B-10736. Ww. dokumentacja geotechniczna z [...] listopada 2013 r. zawiera załączniki, które przedstawiają rysunki i wyjaśnienia, profile geologiczne otworów badawczych (x5), przekroje geologiczno-inżynierskie (x 3) oraz wartości parametrów geotechnicznych gruntów. Wobec opracowania opinii przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia w tym zakresie oraz biorąc pod uwagę aktualność zawartych w niej zapisów oraz opinię Kopalni [...] w [...], uznano, że przedłożona przez skarżące, opinia górniczo-geologiczna z marca 1989r., opracowana przez dr inż. S. W., m.in. na podstawie badań i dokumentacji z lat 70-80 ubiegłego stulecia, nie może być wiążąca w niniejszym postępowaniu. Nie odnosi się do (obecnego) stanu faktycznego w terenie objętym inwestycją (działek inwestycyjnych), co uwzględnia natomiast opinia geotechniczna wraz projektem geotechnicznym z [...] listopada 2013 r. Z dokumentu sporządzonego w marcu 1989 r. wynika, że opinia ta została sporządzona dla ustalenia czy i w jakim zakresie roboty górnicze prowadzone w Kopalni [...] w [...] miały wpływ na uszkodzenia obiektu użytkowanego pod ww. adresem przez 38 lat, (a w przypadku ich braku oceny pod katem innych kwestii). Z kolei opina budowlana z [...] maja 1989 r. znak: [...], dołączona przez skarżące, nie dotyczy przedmiotu niniejszego postępowania, dlatego również nie może być w nim uwzględniona.

20 Zauważono, że w decyzji z 16 czerwca 2016 r., Starosta [...] ustalił warunki konieczne do realizacji inwestycji. W pkt 1 ppkt 2, wskazał: roboty budowlane należy wykonywać zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, że sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami i Polskimi normami. W pkt 4 ppkt 1 wskazał na szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie: na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane oraz w powiązaniu z § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19.11.2001 r., w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji wymagane jest ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U Nr 138, póz. 1554) - na inwestora nakłada się obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego odpowiedniej specjalności. W pkt. 6: W trakcie wykonywania wykopów fundamentowych i innych robót ziemnych należy powiadomić geologa, który dokona odbioru geologicznego podłoża budowlanego i wpisem do dziennika budowy dopuści grunty w wykopie fundamentowym do dalszych prac budowlanych. Kwestia ta winna być, zatem opracowana i kontrolowana przez kierownika budowy na etapie przygotowania do robót budowlanych, zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23.06.2003 r. w sprawie informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zawarte w dokumentacji projektowej informacje w powyższym zakresie należy uznać za wyczerpujące i wystarczające do stwierdzenia, że materiał dowodowy zgodny jest z wymogami obowiązujących przepisów, jak zostało również wskazane w stosownych oświadczenia projektantów uprawnionych.

21 Organ odwoławczy nie może również uwzględnić zarzutów dotyczących naruszenia interesów osób trzecich poprzez nadmierne obciążenie działek inwestycyjnych ruchem samochodów, podwyższonym hałasem i intensyfikacją zabudowy. Skarżące nie precyzują bowiem tych uwag. Podnoszone w odwołaniu argumenty dotyczące utrudnień jakie planowana inwestycja wniesie dla terenu przez nich użytkowanego, należy uznać za bezprzedmiotowe, z uwagi na zgodność zamierzenia inwestycyjnego z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu, teren inwestycji został przewidziany pod zabudowę mieszkaniową. W § 26 miejscowego planu, wpisano, że tereny oznaczone symbolem 101 MN, przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą, bliźniaczą i szeregową. W § 26 pkt 3 planu, jako przeznaczenie dopuszczalne, ustalono możliwość lokalizacji zabudowy usługowej wolnostojącej na działce z budynkiem mieszkalnym lub na odrębnej działce. Zgodność inwestycji należy również stwierdzić w odniesieniu do wymogów § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Lokalizacja projektowanych budynków nie narusza wymogów ww. przepisu.

22 Podniesiony przy tej okazji zarzut dotyczący zacieniania przez planowaną inwestycję budynku przy ul. [...] również nie został podparty dokumentami, potwierdzającymi stanowisko M. K. Weryfikacja dokumentacji projektowej, przeprowadzona przez organ odwoławczy wykazała, że projektant uwzględnił sąsiedztwo zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich, zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. W odpowiedzi na zarzuty M. K., dotyczące długości czasu nasłonecznienia w pomieszczeniach mieszkalnych zlokalizowanych na 1 piętrze budynku, projektant sporządził analizę nasłonecznienia (str. 50 akt sprawy organu I instancji oraz str. 104 projektu budowlanego etap I, tom. I) przedstawiającą zasięg i układ cieni od projektowanej zabudowy w płaszczyźnie porównawczej równej poziomowi parapetu okien pierwszego piętra, tj. + 245,30 m n.p.m. Analiza nasłonecznienia okien badanych pomieszczeń w budynku przy ul. [...], została przeprowadzona, jako analiza układu cieni od projektowanych budynków w etapie I inwestycji, a także w omawianym w niniejszej decyzji etapie II, w godzinnych odstępach czasu od godziny 7.00 do godziny 17.00 w dniu równonocy wiosennej - zgodnie z wytycznymi zawartymi w § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 -jednolity tekst) Z analizy wynika, że okna pomieszczeń mieszkalnych budynku przy ul. [...] w ogóle nie znajdują się w zasięgu cienia od projektowanej inwestycji (powyższe dotyczy wszystkich trzech etapów inwestycji). Organ stwierdził, że skarżące nie uprawdopodobniły i nie wykazały, że wnioskowana inwestycja mogłaby powodować bezpośredni negatywny wpływ, bądź jakiekolwiek zmiany w dotychczasowym korzystaniu z ich nieruchomości. Realizacja przedmiotowego zamierzenia budowlanego może być odczuwalna dla osób mieszkających w terenie bezpośrednio sąsiadującym z terenem inwestycji, może wzbudzać dyskomfort jego użytkowników, jak realizacja każdej nowej inwestycji w sąsiedztwie. Organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest do sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami, w tym z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w tym zakresie tutejszy organ nie stwierdził uchybień i istnienia przesłanek, które potwierdzałyby stanowisko skarżących.

23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 03 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/08 wskazał: "(...) nawet pewne ustalenia dotyczące uciążliwości związanych z działalnością powstających obiektów (...) nie należy utożsamiać z oceną obszaru oddziaływania realizowanych obiektów budowlanych na tereny sąsiadujące w rozumieniu cytowanych przepisów. Nie ulega wątpliwości, że organ prowadząc postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę powinien bardzo często uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, z drugiej zaś osób, których prawa mogą zostać poprzez realizację inwestycji naruszone. Czym innym jednak jest interes prawny, którego granice zakreślają powołane wyżej przepisy Prawa budowlanego, a czym innym postulaty, oczekiwania i życzenia obywateli dotyczące prowadzenia określonej polityki planowania przestrzennego i realizowanych inwestycji. Podkreślenia wymaga, że praktycznie każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów (...). Argumenty podnoszone przez skarżącego należy zatem rozpatrywać w kontekście przedstawionego wyżej interesu faktycznego (...). Interes faktyczny zaś, pomimo, iż istotny dla zainteresowanych nie daje podstaw do uznania za stronę postępowania zarówno w świetle art. 28 K.p.a. i art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego". Dlatego też, właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową, muszą wskazać konkretny przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości, wprowadzone ze względu na powstanie w sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego. W każdym przypadku zarzuty stron muszą znaleźć podstawę w powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość nie jest wystarczające. Interes prawny musi istnieć obiektywnie, a nie odnosić się do subiektywnych odczuć. Tylko takie ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, które są związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym je, dają właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości prawo do egzekwowania zmian w projektowanej inwestycji, lub argument do wydania odmowy udzielenia pozwolenia na wnioskowane przez inwestora zamierzenie budowlane. W oparciu o powyższe uznać należy, że realizacja przedmiotowego zamierzenia budowlanego nie wprowadzi zmian w dotychczasowym użytkowaniu działek sąsiednich. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. (sygn. akt I OSK 1559/06) odnosząc się do pojęcia interesu prawnego lub obowiązku, stwierdził: Pojęcie interes prawny, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony w postępowaniu administracyjnym, należy ustalać według norm prawa materialnego, a mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązujący, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Dodać tutaj należy, że zgodność planowanego zamierzenia budowlanego, jak wskazano wyżej, badana była również przed [...] Konserwatorem Zabytków w [...], który zatwierdził pozytywnie wnioskowaną inwestycję we wskazanym przez inwestora obszarze.

24 Odnosząc się do uwag dotyczących rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i braku informacji w decyzji co do zakresu tej rozbiórki, stwierdzono, że zarzut strony nie jest zasadny. Projekt budowlany zawiera bowiem szerokie opracowanie w powyższym zakresie, opis, rysunki, ekspertyzę techniczną, informację dotyczącą sposobu i kolejności prowadzenia robót rozbiórkowych, dokumentację fotograficzną, wnioski i zalecenia, uwagi, oświadczenia projektantów (zgodnie z art. 20 ust.4 ustawy Prawo budowlane).

25 Niezasadny jest przy tym zarzut skarżącej, dotyczący pominięcia jej jako strony w postępowaniu w sprawie III etapu inwestycji. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, nieruchomość przewidziana do rozbiórki i budowa nowego budynku mieszkalnego, zlokalizowana jest w odległości powyżej 20 m od budynku, którego właścicielem jest M. K. Zatem działka nr [...], nie znajduje się w obszarze oddziaływania ww. zamierzania budowlanego, jaki został sprecyzowany w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Powyższe potwierdza również znajdująca się w projekcie budowlanym Analiza Obszaru Oddziaływania Obiektu. Planowana przez inwestora rozbiórka dotyczy całego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], przewidziana w I etapie inwestycji, wynika z wymogów określonych w obowiązujących przepisach, czyli kolejności wykonywania poszczególnych robót budowlanych, w tym, co istotne ich bezpieczeństwa. Planowane zamierzenie budowlane obejmuje po rozbiórce budynku przy ul. [...] (I etap), przylegającego jedną ścianą do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] (dz. nr [...]), szereg prac mających na celu ochronę tego budynku, tj.: podbicie fundamentów, nadbudowę kominów, częściową rozbiórkę oraz odtworzenie poszycia dachowego, rozbiórkę części przyłącza wodociągowego oraz budowę nowego odcinka tego przyłącza, budowę chodnika, rozbiórkę muru i urządzenie trawnika. Etapy inwestycji zostały wykazane na projekcie zagospodarowania terenu (oznaczenia w legendzie do projektu).

26 Odnosząc się do uwag skarżących dotyczących braku dostępu do istniejącej zieleni na działkach objętych inwestycją, na skutek realizacji zamierzenia budowlanego, organ wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu nie wynika, że nie będzie dostępu do istniejącej zieleni na ww. działkach. W ramach inwestycji planowana jest wycinka poszczególnych drzew zlokalizowanych w centralnej części terenu oraz wycięcie wąskich pasów w żywopłocie zlokalizowanym wzdłuż ogrodzenia od strony ulicy [...], zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy w [...] z 9 kwietnia 2015 r., znak: [...]

27 Na podsumowanie, organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził zarzutów zawartych w odwołaniu strony. Dokumentacja projektowa zawiera wymagane przepisami elementy, w tym oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz opinię geotechniczną. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projektant złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej, w związku z czym, bierze odpowiedzialność za sporządzenie projektu zgodnie z przepisami. Powyższe jest równoznaczne ze spełnieniem wymogów art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Dokonana przez organ odwoławczy analiza całości akt sprawy wykazała, że wnioskowana inwestycja spełnia ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka. Wnioskowana inwestycja wraz z towarzyszącą infrastrukturą zgodna jest, z wymogami planu określonymi w § 26 dla obszaru 101 MN i w § 11 pkt 2ppkt 1 b dla strefy pośredniej ochrony konserwatorskiej oznaczonej w planie K2

28 Wobec spełnienia przez inwestora wymagań określonych przepisami ustawy Prawo budowlane zdaniem organu II instancji należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] nr [...] z 17 czerwca 2016 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu panu A. D. pozwolenia na budowę.

29 Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. K., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci:

30 1) art. 28 ust. 1 w zw z art. 33 ust 2 pkt 1 oraz art 35 ust 1 pkt 2 i lipca 1994r Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy brak jest wymaganej przepisami decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytów w [...] w zakresie dotyczącym działki nr [...], albowiem w przedłożonej do akt sprawy decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] o nr [...] z dnia 23 września 2015r znak [...] nie ujęto przedmiotowej działki nr [...] pomimo, że zgodnie z par 11 pkt 2 ppktl lit b) uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wynika obowiązek zachowania istniejącej historycznej substancji (obiektów i zespołów), układu ulic i placów;

31 2) art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji sprzecznej z postanowieniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, a to z:

32 a) §14 uchwały nr XLVI/763/2010 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10.11.2010r zmienionej uchwałą nr XXVI/366/2012 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 19.12.2012r poprzez nie zobowiązanie inwestora do przedstawienia precyzyjnej opinii geotechnicznej, która w sposób nic budzący wątpliwości potwierdzałaby, że: projektowana inwestycja nie naruszy zaburzenia równowagi gruntu i nie spowoduje uaktywnienia się osuwiska w sytuacji, gdy takowe stwierdzenia wymagane są obowiązującym prawem miejscowym;

33 b) § 26 pkt 5 ppkt 1 w zw z § 11 pkt 2 ppkt 1 b uchwały nr XLVI/763/2010 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10.11.2010r zmienionej uchwałą nr XXVI/366/2012 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 19.12.2012r, bowiem została przekroczona dopuszczalna maksymalna powierzchnia zabudowy dla terenu objętego inwestycją, która w tym przypadku powinna wynosić 904,2 m kw, a faktycznie wynosi 958,5 m kw;

34 3) art. 33 ust 1 ustawy z da z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. póz. 1409 z późn. zm.) poprzez podzielenie przedmiotowego zamierzenia budowlanego i wydanie osobnych pozwoleń na budowę na wybrane przez inwestora obiekty składające się odpowiednio na etap I, II i III planowanej inwestycji w sytuacji, gdy obiekty przyporządkowane do etapu II i III inwestycji nie mogą funkcjonować samodzielnie zgodnie z przeznaczeniem.

35 Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

36 1) naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez nie rozpoznanie sprawy merytorycznie przez organ II instancji, co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego;

37 2) naruszenie zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a., to jest czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania, przez nie zawiadomienie strony o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

38 3) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, albowiem została pominięta inna opinia geologiczna z marca 1989r. która zawierała odmienne wnioski i oceny uwarunkowań geologicznych inwestowanego terenu świadczące o tym, że jest to teren osuwiskowy, który wg takich ocen winien być zaliczony do III kategorii geotechnicznej, bądź kategorii drugiej, lecz o złożonych warunkach gruntowych, które to wnioski różnią się od oceny zawartej w opinii geotechnicznej przedłożonej przez inwestora co doprowadziło do zaniechania nałożenia na inwestora obowiązku wyjaśnienia i ustosunkowania się do rozbieżności pomiędzy dwoma różnymi opiniami sporządzonymi przez osoby uprawnione do ich wydania;

39 4) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a to wobec pominięcia wniosków wynikających z opinii Kopalni [...] SA nr [...] z dnia [...].06.2016r załączonej do pisma z dnia 13.06.2016r co doprowadziło do nie nałożenia na inwestora w wydanej decyzji na podstawie art. 36 ust 1 pkt 1) ustawy Prawo budowlane obowiązku wykonania prac mających na celu podparcie zbocza;

40 5) art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniono okoliczność polegającą na zapewnieniu dostępu światła do nieruchomości sąsiedniej, nieprzekroczenia maksymalnych wskaźników powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej; oparcie rozstrzygnięcia w sprawie przy braku rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący poprzez pominięcia immisji, jakie będzie powodować wentylacja garażu usytuowana na dachu budynku usługowego nr [...] sytuowanego na wprost okien budynku skarżącej (vide str. 287 projektu budowlanego);

41 6) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania przez Organ II instancji w uzasadnieniu na jakiej podstawie uznał, iż zostały spełnione minimalne wskaźniki zachowania norm w przedmiocie maksymalnej powierzchni zabudowy, w sytuacji, gdy z wyliczeń i danych wskazanych w zgromadzonym materiale dowodowym i podniesionych w odwołaniu od decyzji Organu I instancji, wynika, że wskaźniki określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie zostały zachowane;

42 7) art. 138 § 2 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji i jej nieuchylenie.

43 Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i o stwierdzenie nieważności decyzji organu II instancji w całości, ewentualnie w przypadku uznania przez Sąd, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji - o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II - instancji - Wojewody [...] z dnia 29.11.2016r znak: [...] - w całości, a ponadto o ewentualne uchylenie w całości decyzji Organu I Instancji. Na podstawie art. 200 p.p.s.a wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadmiriistracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

44 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

45 Uczestnik postępowania A. D. w piśmie z dnia 4 kwietnia 2017 r. wniósł o oddalenie skargi w całości.

46 W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 11 kwietnia 2017 r skarżąca zarzuciła dodatkowo, że inwestor A. D. w dniu 27 czerwca 2016 r , to jest 10 dni po dacie wydania decyzji przez organ I instancji sprzedał udziały w wysokości ½ części nieruchomości objętych inwestycją na rzecz P. C. W aktach brak jest zgody tego współwłaściciela na dysponowanie nieruchomościami na cele budowlane.

47 Na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku uczestnik A. D. potwierdził, że sprzedał ½ udziału w działkach wymienionych w uzupełnieniu skargi z dnia 11 kwietnia 2017 r ( protokół k – 61 akt)

48 Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

49 Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

50 Stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest, zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

51 Skarga zasługuje na uwzględnienie w związku z argumentami zawartymi w jej uzupełnieniu z dnia 11 kwietnia 2017 r i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.

52 Stosownie do art. 33 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 , poz. 414 ze zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 11 prawa budowlanego przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie do wykonywania robót budowlanych.

53 Wyrażone w decyzji Wojewody [...] stanowisko odnośnie spełnienia przez wniosek o pozwolenie na budowę wszystkich wymogów, o których mowa w art. 33 ustawy prawo budowlane jest przedwczesne. Organ II instancji działający, jako organ merytoryczny, powinien powtórnie rozstrzygnąć sprawę po koniecznym zbadaniu czy istnieje zgoda współwłaścicieli nieruchomości na wykonanie robót budowlanych przez inwestora, o których mowa w złożonym wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Brak zgody na wykonywanie robót budowlanych wyklucza możliwość wydania przez organ budowlany pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r inwestor A. D. potwierdził, że zbył udziały w wysokości ½ części w nieruchomościach, których dotyczy inwestycja na rzecz P.C. a nastąpiło to przed rozpoznaniem przez organ II instancji odwołania od decyzji. P. C. nie był uczestnikiem postępowania administracyjnego a do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane ( k – 12- 14 akt adm. ) na których realizowana ma być inwestycja - w których A. D. określił swój tytuł do nieruchomości stanowiących działki [...] , [...] , [...],[...] jako własność a nie współwłasność. Brak danych odnośnie zgody współwłaściciela..

54 Z tego względu zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ II instancji przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 art. 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postepowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 30 , poz. 168 ze zm.) są zasadne.

55 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy mieć na względzie, że inwestycja budowlana na nieruchomości stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólna a przepis art. 199 kodeksu cywilnego uzależnia skuteczność takiej czynności od zgody wszystkich współwłaścicieli. Inwestor, składając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w przypadku współwłasności, zobowiązany jest posiadać zgodę współwłaściciela nieruchomości. Zgoda właściciela (współwłaściciela) nieruchomości, upoważniająca inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny i nie może być dorozumiana ( wyrok NSA z 8 marca 2000, IV SA 316/98 Legalis)

56 Stosownie do art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ww. ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie, bowiem z jego treścią: Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (...); 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Planowana inwestycja nie narusza występujących w obszarze uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane). Powołując się, zatem dalej na treść art. 4 ustawy Prawo budowlane: Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

57 Z tych względów zarzut skargi sformułowany w jej uzupełnieniu z dnia 11 kwietnia 2017 r był wystraczający do tego by uchylić zaskarżoną decyzję.

58 Poza tym zauważyć należy, że do złożonych przez skarżącą wniosków o przeprowadzenie dowodu przez organ II instancji z opinii górniczo – geologicznej z marca 1989 r sporządzonej przez dr. inż. S. W. oraz opinii budowlanej z dnia [...] maja 1989 r sporządzonej przez biegłego sądowego R. K. organ II instancji odniósł się w zaskarżonej decyzji stwierdzając, że brak podstaw do ich uwzględnienia, bowiem złożone opinie nie są aktualne, nie odnoszą się do obecnego stanu faktycznego i sporządzone były dla innych celów. Organ trafnie dostrzegł, że teren inwestycji według oceny zawartej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie został zakwalifikowany, jako teren osuwiskowy. W tej kwestii inwestor przedłożył opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego i projektem geotechnicznym z [...] listopada 2013 r, w której wyjaśniono, że " nie stwierdzono występowania świeżych form osuwiskowych, spełzów zboczowych oraz innych zjawisk geodynamicznych destabilizujących podłoże budowlane". Jednocześnie zgodnie z opinią Nr [...] Kopalni [...] z [...] czerwca 2016 r teren przydatny jest do zabudowy w świetle warunków geologiczno – górniczych z uwagi na zaliczenie do kategorii "wpływów nieszkodliwych" , przy czym teren wymaga niewielkich prac uzdatniających podłoże.

59 Następnie stwierdzić należy, że prawidłowe są ustalenia i oceny organu II instancji wskazujące na to, że zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z wymogami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określonymi w § 26 dla obszaru 101 MN i w § 11 pkt 2 ppkt 1 b dla strefy pośredniej ochrony konserwatorskiej oznaczonej w planie K2. W § 26 planu zapisano że tereny oznaczone symbolem 101 MN , przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną , wolnostojąca , bliźniaczą i szeregową. W § 26 pkt 3 planu, jako przeznaczenie dopuszczalne, ustalono możliwość lokalizacji zabudowy usługowej wolnostojącej na działce z budynkiem mieszkalnym lub na odrębnej działce.

60 Inwestor przedłożył stanowczą opinię [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z 19 kwietnia 2016 r, który dopuścił prowadzenie na jej podstawie robót budowlanych w ramach pozwolenia konserwatorskiego.

61 Ze znajdującej się w aktach administracyjnych analizy nasłoneczniania jaką sporządził projektant przedstawiającej zasięg i układ cieni od projektowanej budowy wynika że okna pomieszczeń mieszkalnych budynku przy ul [...] w ogóle nie znajdują się w zasięgu cienia od projektowanej inwestycji , a skarżąca M. K. nie wykazała by projektowana inwestycja powodowała bezpośredni negatywny wpływ.

62 Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 tej ustawy zasądzając je od organu na rzecz strony skarżącej.