Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15 maja 2023 r., II K 164/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15 maja 2023 r., II K 164/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 II K 164/21

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może

5 ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,

6 art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie

7 o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji

8 zawartych w częściach 3–8 formularza.

9 1. USTALENIE FAKTÓW

10 1.1. Fakty uznane za udowodnione

11 Lp.

12 Oskarżony

13 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie

14 przypisano)

15 1.

16 A. B. (1)

17 czyny zarzucane oskarżonemu w akcie oskarżenia – z modyfikacją dokonaną w pkt 1 sentencji wyroku

18 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

19 Dowód

20 Numer karty

21 1. W dniu 4 grudnia 2019 roku ok. godz. 18.30 A. B. (1) samochodem marki A., udostępnionym mu przez jego znajomego T. S., przyjechał na ul. (...) w W.. Zaparkował przy znajdującej się tam myjni samochodowej, na przeciwko pizzerni (...) i czekał na kolegę, z którym był umówiony. Na ramieniu miał przewieszoną saszetkę, torebka była na wysokości jego klatki piersiowej, w której znajdował się nóż i pistolet (...)z podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 naboi.

22 W tym samym czasie, po drugiej stronie jezdni, nieopodal pizzerni (...), w nieoznakowanym pojeździe służbowym znajdował nieumundurowany funkcjonariusz Policji z Komendy Powiatowej Policji w W. K. G., pełniący w tym czasie dyżur w grupie operacyjno-dochodzeniowej.

23 A. B. (1) krzyknął do K. G.: ,,na co się, kurwo, gapisz, wypierdalaj stąd, bo Ci przypierdolę” i zaczął się do niego zbliżać trzymając prawą rękę na saszetce. K. G. nie miał wcześniej osobistej styczności z A. B. (1), jednak w związku z wykonywanym zawodem miał wiedzę, że był on karany, między innymi za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. W związku z agresywnym zachowaniem A. B. (1) K. G. wysiadł z samochodu celem podjęcia interwencji. A. B. (1) nadal się do niego zbliżał, używając przy tym wobec niego słów wulgarnych i grożąc pobiciem, mówił „wypierdalaj, bo Cię dojebię”. K. G. poinformował go, że jest funkcjonariuszem Policji i okazał legitymację służbową. Jednocześnie wyciągnął broń służbową oraz polecił A. B. (1) zdjęcie ręki z saszetki, okazanie dokumentu tożsamości i położenia rąk na masce radiowozu. A. B. (1) nie zastosował się do wydanych poleceń. W celu zmuszenia K. G., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, do zaniechania podjętej czynności legitymowania i zatrzymania go, groził mu pobiciem i jednocześnie znieważał go słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe, mówiąc ,,kurwo, wypierdalaj, bo Ci zajebię”. Używał wobec niego siły fizycznej odpychając K. G., by w ten sposób uniemożliwić zbliżenie się do niego.

24 K. G. wezwał dodatkowy patrol Policji celem udzielania mu pomocy. Na miejsce przybyli mł. asp. M. W. (1) i sierż. S. G.. Po ich przybyciu A. B. (1) zaczął stosować się do wydawanych poleceń. W trakcie przeszukania ujawniono u A. B. (1) w saszetce odbezpieczony pistolet model (...) wraz z podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 sztuk nabojów M. (...)

25 wyjaśnienia oskarżonego A. B. (1) w części

26 zeznania świadka K. G.

27 zeznania świadka S. G.

28 zeznania świadka M. W. (1)

29 protokół przeszukania osoby

30 protokół oględzin osoby

31 protokół oględzin rzeczy broni palnej wraz z amunicją

32 protokół oględzin rzeczy noża rozkładanego

33 kserokopia mandatu

34 pismo Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia 13.03.2023 r.

35 k. 43, k. 67v-68, k. 107v, 00:03:33-00:27:23 na k. 556v-558

36 k. 15-16v, 00:08:54-00:35:18 na k. 325-326v, 00:28:01-00:46:16 na k. 558v-560

37 k. 32v, 00:11:03-00:22:12 na k. 342-342v

38 k. 35v, 00:36:27-00:45:40 na k. 327-327v

39 k. 2-4

40 k. 28-31v

41 k. 55-57

42 k. 78-83

43 k. 88

44 k. 565

45 2. Co najmniej w dniu 29 listopada 2019 roku A. B. (1) na targowisku w G. kupił od nieustalonej osoby broń palną w postaci pistoletu (...)bez numeru fabrycznego wraz z amunicją w postaci 10 sztuk nabojów M. (...).

46 W dniu 04 grudnia 2019 roku na ul. (...) w W. podczas zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji ujawniono, że A. B. (1) posiadał przy sobie w/w broń palną wraz podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 sztuk nabojów M. (...), którą ujawniono podczas jego przeszukania.

47 W dniu 05 grudnia 2019 roku dokonano przeszukania miejsca zamieszkania A. B. (1) przy ul. (...) w Ł.. Ujawniono w toku tej czynności 4 sztuki amunicji w postaci nabojów M. (...).

48 A. B. (1) nie posiadał zezwolenia na posiadanie broni palnej. A. B. (1) działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.

49 wyjaśnienia oskarżonego A. B. (1) w części

50 zeznania świadka K. G.

51 zeznania świadka S. G.

52 zeznania świadka M. W. (1)

53 protokół przeszukania osoby

54 protokół przeszukania lokalu mieszkalnego, piwnicy, garażu

55 protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych w wyniku przeszukania pomieszczeń lokalnych i gospodarczych

56 protokół oględzin rzeczy broni palnej wraz z amunicją

57 opinia biegłego sądowego z zakresu bronioznawstwo broń i amunicja M. W. (2) wraz z opinią ustną

58 opinia wydana w Laboratorium Kryminalistycznym KWP w G. z zakresu badań broni i balistyki

59 opinia z przeprowadzonych badań broni i balistyki wykonanych w (...)

60 k. 43, k. 67v-68, k. 107v, 00:03:33-00:27:23 na k. 556v-558

61 k. 15-16v, 00:08:54-00:35:18 na k. 325-326v, 00:28:01-00:46:16 na k. 558v-560

62 k. 32v, 00:11:03-00:22:12 na k. 342-342v

63 k. 35v, 00:36:27-00:45:40 na k. 327-327v

64 k. 2-4

65 k. 21-23v

66 k. 51-54

67 k. 55-57

68 k. 60v, k. 94-98

69 k. 123-124

70 k. 164-165

71 3. A. B. (1) urodził się w (...) roku. Ma wykształcenie średnie, z zawodu jest mechanikiem pojazdów samochodowych. Jest żonaty, nie ma dzieci. Z tytułu wykonywanej pracy osiąga dochód w wysokości 2600 zł miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Był uprzednio karany.

72 dane o podejrzanym

73 dane podane do protokołu rozprawy

74 informacja z Krajowego Rejestru Karnego

75 k. 108

76 k. 556v

77 k. 599-599v

78 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

79 Lp.

80 Oskarżony

81 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie

82 przypisano)

83 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

84 Dowód

85 Numer karty

86 2. OCENA DOWODÓW

87 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

88 Lp. faktu z pkt 1.1

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach uznania dowodu

91 1.1.1-1.1.2

92 wyjaśnienia oskarżonego A. B. (1) w części

93 Podczas przesłuchania w dniu 05 grudnia 2019 roku w toku postępowania przygotowawczego (k. 67v-68) oraz przed Sądem (...) na k. 556v-558) A. B. (1) przyznał się do czynów zarzucanych mu w pkt I i III aktu oskarżenia, tj. posiadania bez wymaganego zezwolenia broni palnej w postaci pistoletu(...) bez numeru fabrycznego wraz podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 sztuk nabojów M. (...) – ujawnionych podczas zatrzymania w dniu 04 grudnia 2019 roku oraz 4 sztuk amunicji w postaci nabojów M. (...) – ujawnionych podczas przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych w dniu 05 grudnia 2019 roku.

94 Fakt posiadania broni i amunicji znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadków K. G., S. G. i M. W. (1), jak również w dowodach z dokumentów - protokole przeszukania osoby, protokole przeszukania lokalu mieszkalnego, piwnicy, garażu, protokole oględzin rzeczy zabezpieczonych w wyniku przeszukania pomieszczeń lokalnych i gospodarczych, protokole oględzin rzeczy broni palnej wraz z amunicją.

95 Z opinii biegłego sądowego z zakresu bronioznawstwa wynikało nadto, że zabezpieczona (...) broń palna w postaci pistoletu (...) M. to przenośna broń lufowa przystosowana do miotania pocisku w wyniku działania materiałów miotających – broń palna bojowa. Zabezpieczona amunicja (...) M. w ilości dziesięciu sztuk to przeznaczona do broni palnej amunicja centralnego zapłonu. Niekwestionowanym faktem w sprawie było też to, że na posiadanie wymienionej wyżej broni i amunicji wymagane jest pozwolenie, jak również to, że A. B. (2) nie ma takiego pozwolenia.

96 Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia złożone w dniu 05 grudnia 2019 roku w toku postępowania przygotowawczego (k. 67v-68) oraz przed Sądem ((...) na k. 556v-558) zasługują na danie im wiary jedynie w z nieznacznej części, w której potwierdził, że:

97 - w dniu 04 grudnia 2019 roku samochodem marki A. przyjechał do W., zatrzymał się przy ulicy, przy której znajduje się myjnia samochodowa,

98 - zaczepił znajdującego się w tym samym miejscu w samochodzie K. G.,

99 - po przyjeździe wezwanego przez K. G. dodatkowego patrolu Policji wykonywał wydawane mu polecenia.

100 Wyjaśnienia w tym zakresie korespondują z w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, tj. z zeznaniami świadka K. G., M. W. (1) i S. G..

101 Podczas przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego w dniu 31 grudnia 2019 roku (k. 107v) oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów i nie złożył wyjaśnień. Przyznanie się oskarżonego także do czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia nie budzi wątpliwości. Ze zgromadzonym w sprawie materiału dowodowego jednoznaczne wynika, że w celu zmuszenia K. G., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, do zaniechania legitymowania i zatrzymania go, groził mu pobiciem, jednocześnie znieważał, odpychał. W ocenie Sądu, oskarżony chciał w ten sposób uniknąć ujawnienia broni palnej, którą posiadał przy sobie, by uniknąć za to odpowiedzialności karnej.

102 1.1.1-1.1.2

103 zeznania świadka K. G.

104 Świadek K. G. jest funkcjonariuszem Policji. W swoich zeznaniach wskazał, że w dniu 04 grudnia 2019 roku wykonywał czynności służbowe na terenie W.. Fakt wykonywania przez świadka czynności służbowych jednoznacznie wynika z informacji uzyskanej od Komendanta Powiatowego Policji w W..

105 K. G. zrelacjonował przebieg interwencji z udziałem A. B. (1). Wersja podana przez niego nie budzi wątpliwości Sądu, jest spójna i logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Co prawda nie było żadnego innego naocznego świadka przebiegu całego zdarzenia, Sąd nie znalazł jednak żadnych obiektywnych przyczyn, dla których oskarżony miałby zeznawać bezpodstawnie obciążając oskarżonego.

106 To oskarżony A. B. (1) zainicjował kontakt z K. G. – na co jednoznacznie wskazał w swoich wyjaśnieniach. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że podchodząc do siedzącego w samochodzie mężczyzny rozpoczął z nim rozmowę.

107 Świadek K. G. szczegółowo opisał podjęte czynności oraz zachowanie oskarżonego. Wskazał, że od razu po opuszczeniu nieoznakowanego radiowozu poinformował oskarżonego, że jest funkcjonariuszem Policji, wyciągnął legitymację służbową oraz broń z uwagi na poczucie zagrożenia. Oskarżony zachowywał się agresywnie, kierował w jego stronę słowa wulgarne, trzymał rękę na przewieszonej przez ramię, znajdującej się na wysokości klatki piersiowe saszetce. Mimo to, A. B. (1) nie stosował się do jego poleceń. Nie okazał dokumentu tożsamości, nie położył rąk na masce samochodu. Groził mu, odpychał uniemożliwiając zbliżenie się do niego, znieważał słowami wulgarnymi. Grożąc pobiciem próbował odwieść go od podjętych czynności legitymowania i zatrzymania. K. G. wskazał, że wobec tego przez dyżurnego wezwał dodatkowy patrol Policji celem udzielenia mu wsparcia podczas podjętej interwencji.

108 Zauważyć należy, że gdyby oskarżony nie zaczepił K. G., nie zachowywał się agresywnie, nie wypowiadał słów wulgarnych, K. G. nie miałby podstaw do podjęcia wobec niego czynności służbowych, a następnie gdyby wykonywał wydawane mu polecenia, mógłby przeprowadzić czynność w postaci legitymowania oskarżonego bez konieczności wzywania dodatkowego patrolu. Fakt, że zwrócił się o pomoc o przyjazd dodatkowych funkcjonariuszy Policji potwierdza to, że oskarżony nie poddawał się wydawanym mu poleceniom. K. G. wskazał, że dopiero, po ich przyjeździe, oskarżony zaczął wykonywać wydawane mu polecenia. Zeznania w tym zakresie korespondują z zeznaniami świadków M. W. (1) i S. G..

109 W ocenie Sądu zeznania K. G. nie budzą wątpliwości. Jako funkcjonariusza publiczny nie miał on żadnego interesu w wydaniu przez Sąd określonego rozstrzygnięcia. Pewne występujące w zeznaniach przed Sądem nieścisłości, brak pamięci co do szczegółów, są w ocenie Sądu zupełnie uzasadnione z uwagi na upływ czasu.

110 1.1.1-1.1.2

111 1.1.1-1.1.2

112 zeznania świadka S. G.

113 zeznania świadka M. W. (1)

114 Sąd dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy Policji S. G. i M. W. (1), którzy udzielali wsparcia K. G. podczas interwencji w stosunku do A. B. (1). Z ich zeznań wynika, że po ich przybyciu na miejscu zdarzenia A. B. (1) wykonał wydane mu polecenia. Położył ręce na masce samochodu oraz ujawnił, że posiada przy sobie broń. Sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne, ponieważ były bezstronne, a Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich relacji. Nie pamiętali oni dokładnie szczegółów przed Sądem, jednak jest to w pełni usprawiedliwione z uwagi na upływ czasu.

115 1.1.1-1.1.2

116 1.1.1

117 1.1.1

118 1.1.1

119 1.1.1

120 1.1.1

121 1.1.2

122 1.1.2

123 1.1.1

124 1.1.3

125 protokół przeszukania osoby

126 protokół oględzin osoby

127 protokół oględzin rzeczy broni palnej wraz z amunicją

128 protokół oględzin rzeczy noża rozkładanego

129 kserokopia mandatu

130 pismo Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia 13.03.2023 r.

131 protokół przeszukania lokalu mieszkalnego, piwnicy, garażu

132 protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych w wyniku przeszukania pomieszczeń lokalnych i gospodarczych

133 protokół oględzin rzeczy broni palnej wraz z amunicją

134 informacja z Krajowego Rejestru Karnego

135 Nie budzą żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji.

136 1.1.2

137 opinia biegłego sądowego z zakresu bronioznawstwo broń i amunicja M. W. (2) wraz z opinią ustną

138 Sąd za w pełni wiarygodny uznał dowód ze wskazanej opinii. Płynące z opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości. Biegły z zakresu bronioznawstwa broni i amunicji wskazał, że w dowodowym przypadku zmieniono rodzaj, kaliber i przeznaczenie broni palnej gazowej na broń palną centralnego zapłonu poprzez wymianę lufy przystosowanej do wystrzelenia pocisku amunicji (...) M.. Zabezpieczona (...) broń palna w postaci pistoletu (...) M. to przenośna broń lufowa przystosowana do miotania pocisku w wyniku działania materiałów miotających – broń palna bojowa, co w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji czyni z niej broń palną, na posiadanie której na postawie art. 9 ust. 1 wymienionej ustawy wymagane jest pozwolenie. Zabezpieczona amunicja (...) M. w ilości dziesięciu sztuk to przeznaczona do broni palnej amunicja centralnego zapłonu. Amunicja przekazana do badania jako materiał dowodowy to amunicja do broni palnej co czyni z niej amunicję w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji. Z uwagi na powyższe na jej posiadanie na podstawie art. 9 ust. 1 przedmiotowej ustawy wymagane jest pozwolenie.

139 1.1.2

140 opinia wydana w Laboratorium Kryminalistycznym KWP w G. z zakresu badań broni i balistyki

141 Sąd za w pełni wiarygodny uznał dowód ze wskazanej opinii. Płynące z opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości. Z opinii wydanej w Laboratorium Kryminalistycznym KWP w G. z zakresu badań broni i balistyki wynika, że samodziałowo przerobiony pistolet gazowy (...) produkcji polskiej, jest sprawny i nadaje się do oddawania strzałów przy użyciu naboi pistoletowych (...) (...).

142 1.1.2

143 opinia z przeprowadzonych badań broni i balistyki wykonanych w (...)

144 Sąd za w pełni wiarygodny uznał dowód ze wskazanej opinii. Płynące z opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości. W opinii z przeprowadzonych badań broni i balistyki wykonanych w Centralnym Laboratorium Kryminalistycznym Policji stwierdzono, że w zbiorze łusek i pocisków pochodzących z miejsc zdarzeń, Krajowych Zbiorów Ł. i Pocisków, nie stwierdzono łusek i pocisków pochodzących od nabojów odstrzelonych z tego samego egzemplarza broni, co nadesłane do badań łuski i pociski porównawcze.

145 1.1.3

146 opinia sądowa psychiaryczno-psychologiczna

147 Opinia została wydana przez lekarzy specjalistów psychiatrów dr n. med. J. S. oraz dr n. med. R. K. i psychologa klinicznego mgr B. Ł. na podstawie jednorazowego badania sądowo-psychiatrycznego przeprowadzonego oraz analizy materiałów akt sprawy i dokumentacji medycznej.

148 Na podstawie dostępnych danych biegli nie rozpoznali u A. B. (1) tempore criminis choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Stwierdzono, że oskarżony jest uzależniony od alkoholu, ujawnia zaburzenia osobowości. T. criminis nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynów ani pokierowania swoim postępowaniem (nie zachodzą warunki art. 31 § 1 ani art. 31 § 2 kk). Aktualnie A. B. (1) nie ujawnia objawów choroby psychicznej ani nasilonych zaburzeń nastroju. Może uczestniczyć w czynnościach procesowych. W ocenie Sądu, uzyskana opinia jest jasna, rzetelna i kompletna. Fachowość i wiedza biegłych nie budziły żadnych wątpliwości. W związku z tym, Sąd w pełni podzielił wnioski w niej sformułowane.

149 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

150 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

151 dla ustalenia faktów)

152 Lp. faktu z pkt

153 1.1 albo 1.2

154 Dowód

155 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

156 ---

157 wyjaśnienia oskarżonego A. B. (1) w części

158 Na wiarę nie zasługują wyjaśnienia oskarżonego złożone w dniu 05 grudnia 2019 roku w toku postępowania przygotowawczego (k. 67v-68), jak i przed Sądem (...) na k. 556v-558) dotyczące czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia - w części dotyczącej przebiegu interwencji przeprowadzonej przez funkcjonariusza Policji K. G.. Oskarżony wyjaśnił, że gdy znajdował się pod myjnią samochodową, to podjechał inny samochód i opuściła się szyba od strony kierowcy. W listopadzie 2019 roku został pobity przez nieznanych mu sprawców i przestraszył się, że znowu mu coś grozi. Powiedział do kierowcy ,,co się tak patrzysz”, a kierowca zapytał, czy chce się z nim bić. Odpowiedział na to: ,,no, to chodź”. Wtedy mężczyzna ten wyszedł z pojazdu, powiedział, że jest policjantem, wyjął odznakę i broń. Kazał mu podejść do siebie, co też zrobił. Zaczęli rozmawiać. Oskarżony wyjaśnił, że nie wyzywał K. G., nie groził mu i wykonywał jego polecenia. Gdy podszedł do samochodu, to policjant kazał mu położyć ręce trzymać na masce, co też zrobił. Potem policjant wezwał wsparcie. Gdy przyjechali inni policjanci, to powiedział, że ma broń i wskazał gdzie. Wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne z zeznaniami świadka K. G., którego relacja nie budziła żadnych wątpliwości Sądu. Wyjaśnienia, w zakresie jakim wskazywał, że bał się, że zostanie ponownie zaatakowany nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności. Są nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. K. G. znajdował się w samochodzie po drugiej stronie jezdni. To A. B. (1) podszedł do niego, zachowywał się agresywnie. Gdyby oskarżony obawiał się o swoje życie i zdrowie, to nie dążyłby do spotkania i eskalacji konfliktu, a raczej wrócił do samochodu i pospiesznie odjechał, ewentualnie zadzwonił na Policję. Z całą pewnością nie można uznać, że zachowanie oskarżonego miało charakter obronny. Oskarżony czuł się pewnie, zainicjował kontakt słowny z K. G. i wręcz dążył do konfrontacji. Wskazywanie przez oskarżonego, że jego zachowanie wiązało się z mającą mieć miejsce napaścią na niego stanowią wyłączenie przyjętą przez niego linię obrony.

159 Gdy K. G. powiedział, że jest funkcjonariuszem Policji i okazał swoją legitymację służbową, to zachowanie A. B. (1) – wbrew przedstawionej przez niego wersji - nie zmieniło się. Nie stosował się do wydawanych przez K. G. poleceń - nie chciał okazać dokumentu tożsamości, położyć rąk na masce samochodu. Oskarżony – jak ujawniono w trakcie przeszukania jego osoby – posiadał przy sobie broń palną i amunicję, mimo braku stosownego zezwolenia. To było w ocenie Sądu przyczyną, dla której oskarżony nie chciał dopuścić do interwencji z jego udziałem, a nie obawa o to, że zostanie zaatakowany.

160 ---

161 zeznania świadka T. S. (k. 47v, (...) na k. 372-372v)

162 Zeznania świadka T. S. nie były przydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Jest on znajomym A. B. (2) i udostępnił mu samochód marki A., którym oskarżony poruszał się w dniu 04 grudnia 2019 roku. Świadek ten nie miał wiedzy dotyczącej zdarzeń objętych aktem oskarżenia.

163 ---

164 płyta CD z nagraniem monitoringu (k. 75) i protokół oględzin rzeczy (k. 101-102v)

165 Zarejestrowane na nagraniu zdarzenie mające polegać na pobiciu A. B. (1) w listopadzie 2019 roku w Ł. nie jest objęte niniejszym postępowaniem. W tym zakresie oskarżony może złożyć stosowne zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Jak już wskazano, powoływanie się na to, że jego zachowanie wobec K. G. wynikało z obawy przed kolejną napaścią stanowi wyłącznie przyjętą przez oskarżonego linię obrony.

166 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

167 Punkt rozstrzygnięcia

168 z wyroku

169 Oskarżony

170 3.1.Podstawa prawna

171 skazania albo warunkowego

172 umorzenia postępowania

173 zgodna z zarzutem

174 1, 4

175 A. B. (1)

176 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

177 Odnośnie czynów zarzucanych w pkt I i III aktu oskarżenia:

178 Zgodnie z art. 263 § 2 kk, kto bez wymaganego zezwolenia posiada broń palną lub amunicję, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

179 Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U.2022.2516 t.j. z dnia 2022.12.07) – dalej uba, w rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego, a zgodnie z art. 4 ust. 1 amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.

180 Art. 9 ust. 1 uba broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych - na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

181 W pierwszej kolejności wskazać należy, że oskarżony generalnie w toku całego postępowania konsekwentnie przyznawał się do tego, że posiadał broń palną w postaci pistoletu(...)bez numeru fabrycznego wraz podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 sztuk nabojów M. (...)oraz 4 sztuki amunicji w postaci nabojów M. (...), mimo braku zezwolenia. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie budziły żadnych wątpliwości i korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Broń palna w postaci pistoletu (...) bez numeru fabrycznego wraz podpiętym magazynkiem wypełnionym amunicją w postaci 6 sztuk nabojów M. (...)została ujawniona w saszetce, którą oskarżony miał przy sobie w toku czynności przeszukania jego osoby. Kolejne sztuki amunicji w postaci nabojów M. (...) zostały ujawnione podczas przeszukania zajmowanego przez niego mieszkania, co znajduje potwierdzenie w sporządzonych z tych czynności protokołach. Nie był kwestionowany fakt, że oskarżony nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 uba.

182 W toku postępowania uzyskano opinię biegłego sądowego z zakresu bronioznawstwo broń i amunicja M. W. (2), z której wynika, że w niniejszym przypadku zmieniono rodzaj, kaliber i przeznaczenie broni palnej gazowej na broń palną centralnego zapłonu poprzez wymianę lufy przystosowanej do wystrzelenia pocisku amunicji kal. 9mm x 18 M.. Zabezpieczona (...) broń palna w postaci pistoletu (...) M. to przenośna broń lufowa przystosowana do miotania pocisku w wyniku działania materiałów miotających – broń palna bojowa, co w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji czyni z niej broń palną na posiadanie której na postawie art. 9 ust. 1 wymienionej ustawy wymagane jest pozwolenie. Zabezpieczona amunicja (...) M. w ilości dziesięciu sztuk to przeznaczona do broni palnej amunicja centralnego zapłonu. Amunicja przekazana do badania jako materiał dowodowy to amunicja do broni palnej co czyni z niej amunicję w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji. Z uwagi na powyższe na jej posiadanie na podstawie art. 9 ust. 1 przedmiotowej ustawy wymagane jest pozwolenie. Opinia ta nie budziła wątpliwości, wobec czego Sąd oparł na niej swoje ustalenia.

183 W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie należało przyjąć, że oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach, o których mowa w art. 12 § 1 kk. Nie ulega wątpliwości, że A. B. (1) działał w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, (posiadał on zarówno broń, jak i amunicję co najmniej od dnia 29 listopada 2019) wobec czego konieczna stała się modyfikacja opisu czynu zrzucanego oskarżonemu. Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego, nabył on broń i amunicję ok. 29 listopada 2019 roku, a zatem należało uznać, że dopuścił się on popełnienia zarzucanego mu czynu w okresie od co najmniej 29 listopada 2019 roku do 05 grudnia 2019 roku.

184 Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim.

185 Odnośnie czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia:

186 Zgodnie z art. 224 § 2 kk, karze podlega, kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej.

187 Art. 226 § 1 kk stanowi, że kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

188 A. B. (1) w trakcie pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia tego czyn, podczas drugiego przesłuchania przyznał się i złożył wniosek o dobrowolne podanie się karze, natomiast przez Sądem ponownie wskazał, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż wcześniej przyznał się w obawie przed zastosowaniem wobec niego tymczasowego aresztowania. W swoich wyjaśnieniach wskazywał, że początkowo jego zachowanie mogło być niewłaściwie – wynikało ono z obawy, że zostanie ponownie zaatakowany (do takiego zdarzenia miało dojść w listopadzie 2019 roku), a nadto nie wiedział, że osobą znajdującą się w pojeździe jest funkcjonariusz Policji. Gdy K. G. oznajmił, że jest policjantem i okazał legitymację służbową, to stosował się do wydawanych przez niego poleceń. Wyjaśnienia A. B. (1) nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, w ocenie Sądu stanowią jedynie przyjęta przez niego linię obrony.

189 Nie budzi wątpliwości, że policjant K. G. jest funkcjonariuszem publicznym, o którym mowa w art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk. Zgodnie z art. 115 § 1 pkt 7 kk, funkcjonariuszem publicznym jest funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej. W myśl art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U.2023.171 t.j. z dnia 2023.01.24) do podstawowych zadań Policji należą: ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji publicznej, w ruchu drogowym i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania.

190 Niewątpliwie do zastosowania groźby, przemocy oraz znieważenia K. G. doszło podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Jak wynika z pisma Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia 13 marca 2023 roku K. G. w dniu 04 grudnia 2019 roku pełnił dyżur w grupie operacyjno-dochodzeniowej w godz. 14:00-22.00. Funkcjonariusze Policji podjął wobec oskarżonego czynności w granicach swoich uprawnień, dążąc do wylegitymowania oskarżonego w związku z używaniem wobec niego słów nieprzyzwoitych w miejscu publicznym (za co A. B. (1) został ukarany mandatem - k. 88), agresywnym zachowaniem. K. G. nie był umundurowany, jednak po opuszczeniu samochodu oznajmił, że jest funkcjonariuszem Policji i okazał legitymację służbową, co potwierdził w swoich zeznaniach sam oskarżony, nie wpłynęło to jednak na zmianę zachowania oskarżonego.

191 Oskarżony dążąc do zaniechania podjętej czynności legitymowania go (w obawie, że zostanie ujawniona broń palna i amunicja, którą posiadał wbrew wymaganego zezwolenia), a następnie zatrzymania, groził K. G. pobiciem. Nie stosował się do wydanych poleceń – nie okazał dokumentu tożsamości, nie położył rąk na masce samochodu - używał wobec niego siły fizycznej – odpychał go od siebie. Nazwał funkcjonariusza Policji ,,kurwą”. Zwrócenie się w ten sposób do funkcjonariusza Policji stanowiło wyraz lekceważenia i pogardy, braku szacunku. Bez wątpienia oskarżony swoich zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z z art. 224 § 2 kk i z art. 226 § 1 kk.

192 Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim

193 W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem A. B. (1) można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanych przez niego występków.

194 3.2.Podstawa prawna

195 skazania albo warunkowego

196 umorzenia postępowania

197 niezgodna z zarzutem

198 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

199 3.3.Warunkowe umorzenie

200 postępowania

201 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

202 3.4.Umorzenie postępowania

203 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

204 3.5.Uniewinnienie

205 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

206 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE

I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

207 Oskarżony

208 Punkt

209 rozstrzygnięcia

210 z wyroku

211 Punkt z wyroku

212 odnoszący się

213 do przypisanego

214 czynu

215 Przytoczyć okoliczności

216 A. B. (1)

217 1

218 2

219 2

220 4

221 5

222 6

I, III

I, III

223 II

224 II

I-III

225 - w myśl art. 4 § 1 kk, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. "

226 - w ocenie Sądu, względniejsza dla A. B. (1) jest ustawa obowiązująca uprzednio, tj. w dacie popełnienia przez niego czynu. Nie istniało wówczas obostrzenie kary za czyn ciągły (art. 12 § 1 kk). Sąd orzekał zatem stosując – na podstawie art. 4 § 1 kk – przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz.U. 2020 poz. 1086)

227 – przestępstwo z art. 263 § 2 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8

228 - wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa.

229 - orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować wobec A. B. (1)

230 - jedynie kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni cele dla niej przewidziane i wdroży oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

231 - Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem.

232 -oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez A. B. (1) jest wysoki. Oskarżony swoim zachowaniem godził w ochronę osób i mienia. Oczywistym jest, że broń palna i amunicja do takiej broni są niebezpiecznymi materiałami. Tym samym ich posiadanie jest kontrolowane przez wymóg posiadania stosownego pozwolenia.

233 - jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego

234 - Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących

235 - na podstawie art. 44 § 6 kk Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych

236 - zgodnie z tym przepisem, w razie skazania za przestępstwo polegające na naruszeniu zakazu wytwarzania, posiadania, obrotu, przesyłania, przenoszenia lub przewozu określonych przedmiotów, sąd może orzec, a w wypadkach przewidzianych w ustawie orzeka, ich przepadek.

237 - posiadanie bez zezwolenia przedmiotów wymienionych w pkt 2 wyroku jest zabronione, z tego powodu obowiązek ten był obligatoryjny

238 - w myśl art. 11 § 3 kk, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów i wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, w związku z czym Sąd wymierzył oskarżonemu karę na podstawie art. 224 § 2 kk, który przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności do lat 3

239 - wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa.

240 - orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy wymiarze jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować wobec A. B. (1)

241 - jedynie kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni cele dla niej przewidziane i wdroży oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

242 - Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem.

243 -oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez A. B. (1) jest wysoki. Zachowanie oskarżonego godziło w niezakłócone funkcjonowanie instytucji publicznych oraz godności funkcjonariuszy publicznych, oskarżony w trakcie interwencji używał wobec funkcjonariusza Policji słów wulgarnych, groził mu pobiciem, popychał, tym samym dał dowód na to, że nie szanuje powagi funkcjonariusza publicznego, działał z zamiarem bezpośrednim, a motywem jego działania było uniknięcie odpowiedzialności karnej za posiadanie bez wymaganego pozwolenia broni i amunicji

244 - jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa z użyciem przemocy i znieważenie oraz popełnienie czynu w okresie próby, co w ocenie Sądu wskazuje, iż oskarżony nie wyciągnął wniosków z wcześniejszych skazań

245 - Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących

246 - na podstawie art. 46 § 2 kk Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego K. G. nawiązkę w kwocie 2000 złotych, co powinno częściowo złagodzić ujemne przeżycia pokrzywdzonego

247 - na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk Sąd połączył oskarżonemu A. B. (1) kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 1 i 4 i wymierza oskarżonemu łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności

248 - Sąd miał na względzie prewencyjne dyrektywy jej wymiaru i związek podmiotowo - przedmiotowy zachodzący pomiędzy czynami,

249 - pomiędzy przestępstwami popełnionymi przez oskarżonego zachodził generalnie bliski związek czasowy i miejscowy. Czyny oskarżonego skierowane były przeciwko innym dobrom prawnym

250 - za zastosowaniem zasady asperacji przemawiała potrzeba uwzględnienia prewencyjnego oddziaływania kary, tak w znaczeniu prewencji indywidualnej, jak i ogólnej

251 - w ocenie Sądu kara w orzeczonym wymiarze jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, uzmysławiająca oskarżonemu naganność oraz niedopuszczalność podobnych zachowań

252 - A. B. (1) nie wyciągał konstruktywnych wniosków ze swoich poprzednich skazań i dopuścił się popełnienia kolejnych występków i to w okresie próby. Oskarżony powinien zrozumieć niewłaściwość i bezprawność swych czynów i ponieść odpowiednie konsekwencje prawne

253 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

254 Oskarżony

255 Punkt

256 rozstrzygnięcia

257 ,z wyroku

258 Punkt z wyroku

259 odnoszący się

260 do przypisanego

261 czynu

262 Przytoczyć okoliczności

263 A. B. (1)

264 3

265 7

I-III

I-III

266 - na podstawie art. 230 § 2 kpk Sąd nakazał zwrócić oskarżonemu dowody rzeczowe wskazane w pkt 3 sentencji wyroku - wobec ich nieprzydatności dla niniejszego postępowania

267 - oskarżony był zatrzymywany do sprawy, dlatego okres ten, na podstawie art. 63 § 1 kk, należało zaliczyć mu na poczet kary

268 6. INNE ZAGADNIENIA

269 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

270 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował

271 określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez

272 stronę

273 7. KOSZTY PROCESU

274 Punkt

275 rozstrzygnięcia z wyroku

276 Przytoczyć okoliczności

277 8

278 Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie kwotę 300 złotych opłaty oraz kwotę 4209,68 złotych tytułem kosztów postępowania w sprawie. Sąd miał na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, w tym przede wszystkim fakt, że osiąga on stały dochód z tytułu wykonywanej pracy zarobkowej.

279 8. PODPIS