Wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 19 kwietnia 2022 r., II K 70/22

wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 19 kwietnia 2022 r., II K 70/22

Tekst

1 Sygn. akt II K 70/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 19/04/2022 r.

3 Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący - Sędzia Agata Makowska - Boniecka

5 Protokolant - sekretarz sądowy A. K.

6 przy udziale Prokuratora - ---

7 po rozpoznaniu w dniu 19/04/2022 r.

8 sprawy:

9 J. A.

10 s. B. i S. z domu B.

11 ur. (...) w B.

12 oskarżonego o to, że:

13 w dniu 6 stycznia 2022 roku w M. nie zastosował się do decyzji Starosty (...) z dnia(...)roku sygn. (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A,B,T w ten sposób, że na drodze publicznej kierował samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...),

14 tj. o czyn z art. 180a kk

15 orzeka:

16 I. uznaje oskarżonego J. A. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, t.j. występku z art. 180a k.k. i za to na podstawie art. 180a k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

17 II. na mocy art. 42 § 1a pkt 1 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat,

18 III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 1

20 Sygnatura akt

21 II K 70/22

22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

23 1. USTALENIE FAKTÓW

24 1.1. Fakty uznane za udowodnione

25 Lp.

26 Oskarżony

27 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

28 1.

29 J. A.

30 W dniu 6 stycznia 2022 roku w M. nie zastosował się do decyzji Starosty (...) z dnia (...) roku sygn. (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A,B,T w ten sposób, że na drodze publicznej kierował samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...),

31 tj. czyn z art. 180a kk

32 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

33 Dowód

34 Numer karty

35 W dniu 15 marca 2006 roku Starosta (...) – działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137)– cofnął J. A. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, T w związku z niepoddaniem się kontrolnemu badaniu lekarskiemu, na które został skierowany przez Komendanta Miejskiego Policji w T.. Odpis decyzji został doręczony oskarżonemu osobiście w dniu 23 marca 2006 roku. J. A. – pomimo tego, że uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi zostały mu cofnięte – nadal kierował samochodem.

36 - odpis decyzji z z.p.o.

37 6-7

38 W dniu 6 stycznia 2022 roku w M. J. A. nie zastosował się do decyzji organu administracji samorządu terytorialnego – Starosty (...) z dnia (...) roku sygn. (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. A, B, T prowadząc na drodze publicznej samochód osobowy marki F. (...) nr rej. (...). W trakcie kierowania pojazdem po drodze publicznej J. A. popełnił wykroczenie drogowe z art. 97 k.w. w postaci niestosowania się do obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa oraz przewoził pasażera na przednim fotelu niezgodnie z przepisami o obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa.

39 - wyjaśnienia

40 oskarżonego

41 - zeznania świadka T.

42 D.

43 - notatka urzędowa

44 12-13

45 3-4

46 1

47 J. A. (lat(...)) jest żonatym ojcem jednego dziecka w wieku (...) lat, ma wykształcenie(...) (...) nie pozostaje w stałym stosunku pracy, jest bezrobotny, uzyskuje zasiłek socjalny w kwocie 380 zł netto, nie posiada majątku większej wartości. Według oświadczenia obecnie nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo. Był szesnastokrotnie karany (w tym wyroki łączne) za przestępstwa różnego rodzaju, m. in. przeciwko mieniu (art. 283 § 1 k.k. w zw. art. 279 § 1 k.k., art. 289 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k.), dwukrotnie z art. 242 § 3 k.k, z art. 178 a § 1 i inne.

48 - wyjaśnienia

49 oskarżonego,

50 - dane o karalności

51 - inf. z ksiąg wieczystych

52 12-13

53 20

54 11

55 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

56 Lp.

57 Oskarżony

58 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

59 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

60 Dowód

61 Numer karty

62 2. OCENA DOWODÓW

63 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

64 Lp. faktu z pkt 1.1

65 Dowód

66 Zwięźle o powodach uznania dowodu

67 1

68 Wyjaśnienia oskarżonego

69 Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim przyznał się on do winy, gdyż są one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

70 1.

71 Zeznania świadka

72 Sąd dał wiarę zeznaniom świadka T. D., gdyż były spójne, logiczne, rzeczowe, znajdowały potwierdzenie w notatce urzędowej. Funkcjonariusz w niniejszej sprawie był służbowo na miejscu zdarzenia, nie miał powodów, by zeznawać nieprawdę odnośnie zachowania oskarżonego.

73 1.

74 dokumenty

75 Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów w postaci odpisu decyzji Starosty (...) z potwierdzeniem jej odbioru, karty karnej, informacji o majątku oskarżonego, albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.

76 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

77 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

78 dla ustalenia faktów)

79 Lp. faktu z pkt

80 1.1 albo 1.2

81 Dowód

82 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

83 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

84 Punkt rozstrzygnięcia

85 z wyroku

86 Oskarżony

87 3.1. Podstawa prawna

88 skazania albo warunkowego

89 umorzenia postępowania

90 zgodna z zarzutem

91 I

92 J. A.

93 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

94 Przepis art. 180a k.k. stanowi, iż karze podlega ten kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W przepisie art. 180a k.k. został stypizowany czyn zabroniony polegający na prowadzeniu pojazdu określonego rodzaju w określonych miejscach wbrew decyzji organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Czyn ten może być popełniony tylko przez działanie. Ma charakter formalny, do jego znamion nie należy skutek w postaci sprowadzenia niebezpieczeństwa, spowodowania wypadku czy naruszenia zasad ruchu. Czyn zabroniony z art. 180a k.k. ma charakter powszechny. Jego znamiona zostają zrealizowane wówczas, gdy wobec sprawcy wydano decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Cofnięcie uprawnień może nastąpić w drodze administracyjnej. W myśl art. 103 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 155 z późn. zm.) starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia braku zdolności do kierowania pojazdem, naruszenia przez kierującego przepisów oraz orzeczenia sądu. Do pierwszej grupy należy istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdem - zdrowotnych (na podstawie orzeczenia lekarskiego) lub psychologicznych (na podstawie orzeczenia psychologicznego) - albo utrata kwalifikacji na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy lub niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy, który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 lit. b tej ustawy. Cofnięcie uprawnień może nastąpić także w razie ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w ciągu 5 lat od dnia wydania skierowania na kurs reedukacyjny, popełnienia w okresie próbnym trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz kierowania pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d (chodzi o kierowanie pojazdem mimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy; starosta wydaje wówczas decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy). Podstawę decyzji starosty może stanowić także orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów, uchylenie sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 182a § 2 k.k.w. Przestępstwo z art. 180a k.k. może zostać popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim. (por. Magdalena Budyn-Kulik, Komentarz do art. 180a Kodeksu karnego, [w:] Mozgawa M. (red.), Budyn-Kulik M., Kozłowska-Kalisz P., Kulik M., Kodeks karny. Komentarz, WK 2015, dostępny w serwisie LEX).

95 W powyższej sprawie oskarżony J. A. wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego z art. 180a k.k. albowiem w dniu 6 stycznia 2022 r. w miejscowości M. na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego F. (...) o nr rej. (...) nie stosując się do ostatecznej decyzji Starosty (...) z dnia (...)roku nr (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, B i T. Oskarżony wiedział, iż przedmiotową decyzją zostały mu cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami, co wynika wprost z potwierdzenia odbioru decyzji (k. 7). Tak więc oskarżony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim pomimo wydania w/w decyzji. Z tych względów zarówno okoliczności sprawy, jak i wina oskarżonego co do popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu z art. 180a k.k. nie budzą wątpliwości.

96 3.2. Podstawa prawna

97 skazania albo warunkowego

98 umorzenia postępowania

99 niezgodna z zarzutem

100 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

101 3.3. Warunkowe umorzenie

102 postępowania

103 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

104 3.4. Umorzenie postępowania

105 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

106 3.5. Uniewinnienie

107 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

108 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE

I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

109 Oskarżony

110 Punkt rozstrzygnięcia

111 z wyroku

112 Punkt z wyroku odnoszący się

113 do przypisanego czynu

114 Przytoczyć okoliczności

115 J. A.

116 I

117 I

118 Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i wysokiego stopnia jego społecznej szkodliwości będzie kara 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

119 Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 53 § 1 i 2 k.k. Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę.

120 Przepis art. 180a k.k. przewiduje trzy rodzaje kar: grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności w wymiarze od 1 miesiąca do 2 lat. Sąd uznał, że biorąc pod uwagę sytuację finansową oskarżonego orzeczenie wobec niego grzywny jest całkowicie niecelowe, zaś orzeczenie kary pozbawienia wolności byłoby karą zbyt surową.

121 Wybierając rodzaj kary Sąd miał na uwadze, iż mimo dotychczasowej karalności do ostatniego skazania oskarżonego doszło dość dawno, bo w 2013 roku.

122 Okoliczności łagodzące:

123 - oskarżony przyznał się do winy.

124 Okoliczności obciążające:

125 - uprzednia wielokrotna karalność.

126 Brak poszanowania dla porządku prawnego, którym już czternasty raz wykazał się oskarżony, świadczy o całkowitym niezrozumieniu norm społecznych i prawnych, a nawet swojego rodzaju niedojrzałości społecznej i demoralizacji. Konsekwencją takiego zachowania jest bowiem nie tylko podważanie autorytetu stosownych instytucji, ale także stwarzanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oskarżony bezrefleksyjnie podszedł do uprawnienia, jakim jest prowadzenie pojazdów mechanicznych i zlekceważył decyzję Starosty (...) z dnia (...). wydaną na wniosek Komendanta Miejskiego Policji w T.. Oskarżony był w przeszłości 16- krotnie karany sądownie i odbywał kary pozbawienia wolności. Fakt ten ukazuje zachowanie oskarżonego jako przejaw świadomego i konsekwentnego lekceważenia porządku prawnego, a nie jako wynik pewnej niefrasobliwości życiowej. Orzeczenie grzywny wskazywałoby w ocenie Sądu na pobłażliwe traktowanie czynu oskarżonego i utwierdziłoby jego samego, jak też i jego otoczenie, w przekonaniu o tolerowaniu podobnych zachowań. Wzgląd na społeczne oddziaływanie kary jest w przedmiotowej sprawie nie do przecenienia gdy uwzględni się, że wyroki tutejszego Sądu funkcjonują w stosunkowo małej społeczności, gdzie kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw społecznych i prawnych ma szczególnie istotne znaczenie w kontekście prewencji ogólnej. Fakt skazania oskarżonego i to na karę powodującą konieczność wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne będzie także i dla oskarżonego ostrzeżeniem, iż obecnie nie ma pobłażliwości dla kierowców łamiących przepisu ustawy prawo o ruchu drogowym i rozdziału XXI kodeksu karnego. Jednocześnie jednak podkreślić należy, że Sąd zastosował karę o charakterze wolnościowym, bowiem J. A. nie należy do kategorii sprawców na tyle zdemoralizowanych, by konieczne było orzeczenie wobec niego kary izolacyjnej. Przez niemal 9 ostatnich lat funkcjonował on bowiem w społeczeństwie prawidłowo.

127 J. A.

128 II

129 II

130 Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przedmiotowej sprawie z uwagi na treść art. 42 § 1a pkt 1 k.k. było obligatoryjne. Sąd uznał, że oskarżony ponieść musi konsekwencje swego zachowania przede wszystkim w zakresie pozbawienia go możliwości kierowania pojazdami mechanicznymi, z uwagi zaś na omówione wyżej okoliczności obciążające zakaz ten winien być orzeczony na okres dłuższy od minimalnego. W konsekwencji Sąd orzekł na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 k.k. i art. 43 § 1 k.k. wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.

131 Sąd orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie określając ich rodzaju czy strefy ruchu, albowiem zakres przedmiotowy środka karnego określonego w przepisie art. 42 § 1a k.k. obejmuje tylko wszelkie pojazdy mechaniczne.

132 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

133 Oskarżony

134 Punkt rozstrzygnięcia

135 z wyroku

136 Punkt z wyroku

137 odnoszący się

138 do przypisanego

139 czynu

140 Przytoczyć okoliczności

141 6. INNE ZAGADNIENIA

142 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

143 7. KOSZTY PROCESU

144 Punkt rozstrzygnięcia

145 z wyroku

146 Przytoczyć okoliczności

III

147 Uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest zbyt dobra i że nie będzie on w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.). Ponadto Sąd nie obciążył oskarżonego kosztami postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepis art. 624 § 1 k.p.k.

148 8. PODPIS

149 SSR Agata Makowska-Boniecka

150 C., 4 maja 2022 roku