Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., VI Ka 86/22
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., VI Ka 86/22
Tekst
1 Warszawa, dnia 27 maja 2022 r.
2 Sygn. akt VI Ka 86/22
3 1.
4 2.WYROK
5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
7 4. Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz
8 6.protokolant sądowy Natalia Wierzbicka
9 7.przy udziale prokuratora Marii Jaskuły
10 8.po rozpoznaniu dnia 27 maja 2022 r.
11 9.sprawy Ł. R., syna J. i B., ur. (...) w N.
12 10.oskarżonego o przestępstwo z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
13 11.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
14 12.od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim
15 13.z dnia 18 października 2021 r. sygn. akt II K 608/20
16 15.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim na rzecz adw. K. K. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT; zwalnia oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
Uzasadnienie
17 Formularz UK 2
18 Sygnatura akt
19 VI Ka 86/22
20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
21 1
22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
24 wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 18 października 2021r. , sygn. akt II K 608/20
25 1.2. Podmiot wnoszący apelację
26 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
27 ☐ oskarżyciel posiłkowy
28 ☐ oskarżyciel prywatny
29 ☒ obrońca
30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
31 ☐ inny
32 1.3. Granice zaskarżenia
33 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
34 ☒ na korzyść
35 ☐ na niekorzyść
36 ☒ w całości
37 ☐ w części
38 ☐
39 co do winy
40 ☐
41 co do kary
42 ☐
43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
44 1.1.2. Podniesione zarzuty
45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
46 ☐
47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
48 ☐
49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
51 ☒
52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
53 ☐
54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
56 ☐
57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
58 ☐
60 ☐
61 brak zarzutów
62 1.4. Wnioski
63 ☐
64 uchylenie
65 ☒
66 zmiana
67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
68 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
69 1.5. Ustalenie faktów
70 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
71 Lp.
72 Oskarżony
73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
74 Dowód
75 Numer karty
76 2.1.1.1.
77 Ł. R.
78 oskarżony jest osobą karaną
79 informacja z KRK
80 259
81 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
82 Lp.
83 Oskarżony
84 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
85 Dowód
86 Numer karty
87 2.1.2.1.
88 1.6. Ocena dowodów
89 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
90 Lp. faktu z pkt 2.1.1
91 Dowód
92 Zwięźle o powodach uznania dowodu
93 2.1.1.1
94 informacja z KRK
95 Sąd obdarzył wiarą informację z KRK albowiem został wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej wiarygodność nie był kwestionowana przez strony
96 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
98 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
99 Dowód
100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
101 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
102 Lp.
103 Zarzut
104 3.1.
105 obraza praw procesowego mająca wpływ na treść orzeczenia , tj. art. 7 kpk poprzez odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom świadka K. R. w zakresie w jakim wskazywali, iż oskarżycielka posiłkowa stosował przemoc wobec oskarżonego w okresie objętym zarzutem
106 ☐ zasadny
107 ☐ częściowo zasadny
108 ☒ niezasadny
109 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
110 Złożona w przedmiotowej sprawie apelacja obrońcy okazała się bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.
111 W opinii Sąd Odwoławczego, Sąd pierwszej instancji przeprowadził przewód sądowy zgodnie z wymogami procedury karnej i nie dopuścił się żadnych podlegających uwzględnieniu z urzędu uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, stosownie do wymogów art. 439 kpk lub art. 440 kpk. Nie zaistniały żadne podstawy skutkujące koniecznością dokonania zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
112 Sąd Okręgowy po dokonaniu wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, zajął stanowisko, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe, wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych, tak co do samego przebiegu mających miejsce zdarzeń, jak i rozstrzygając kwestie sprawstwa i winy oskarżonego. Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z należytą starannością i poszanowaniem proceduralnych zasad obowiązujących w polskim procesie karnym, dlatego nie było w sprawie żadnych podstaw ani do skutecznego kwestionowania dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny zebranego materiału dowodowego, ani też poczynionych na podstawie tego materiału ustaleń faktycznych w sprawie.
113 Rozpoczynając analizę zarzutów apelacyjnych sformułowanych przez obrońcę oskarżonego w złożonym środku odwoławczym Sąd Okręgowy podkreśla, iż nie podziela stanowiska skarżącego jakoby w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 7 kpk
114 Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów o której mowa w treści art. 7 kpk, organ procesowy ocenia dowody i wyciąga z nich wnioski według wewnętrznego przekonania, nieskrępowanego regułami prawnymi. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza jednak, iż ocena ta ma charakter dowolny, albowiem sąd powinien wyjaśnić, w jaki sposób dowody ocenił i dlaczego wyciągnął z nich takie, a nie inne wnioski dotyczące konkretnych ustaleń faktycznych. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niemożności przypisania tej cechy innym dowodom, pozostaje pod ochroną art. 7 kpk wówczas, gdy jest ono poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, z uwzględnieniem zasady prawdy materialnej, zasady obiektywizmu, a także, gdy jednocześnie jest wyczerpująco oraz logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.09.2007r., sygn. akt SNO 57/07).
115 Zdaniem Sądu Okręgowego argumenty sformułowane we wniesionej apelacji stanowią jedynie ocenę własną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poczynioną przez skarżącego, bez skutecznego podważenia wnioskowania Sądu I instancji. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. ( zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Krytyka odwoławcza jest zdaniem Sądu Okręgowego zupełnie gołosłowna, obrońca oskarżonego niesłusznie pomija wnikliwą analizę dowodów przeprowadzoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w żaden sposób jej nie podważając, a jedynie prezentując własną wersję inkryminowanych zdarzeń. Powyższe nie może odnieść spodziewanych skutków, albowiem jest to jedynie próba uchronienia oskarżonego od poniesienia odpowiedzialności karnej.
116 Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji, procedując w niniejszej sprawie, spełnił wszystkie wskazane wyżej wymogi i nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych. Dyrektywy swobodnej oceny zostały przez Sąd I instancji prawidłowo uwzględnione i dano temu wyraz w uzasadnieniu orzeczenia. Oceny tej nie sposób skutecznie kwestionować, zaś polemika uzasadnienia apelacji pozbawiona jest w tym zakresie rzeczowych argumentów. Choć istotnie odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest naturalnie prawem obrońcy, to nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez Sąd orzekający charakteryzowała się dowolnością. Przeciwstawne stanowisku Sądu I instancji zarzuty są, zdaniem Sądu Okręgowego, przedstawione wybiórczo i nie odnoszą się do całości faktów wykazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, których ocena w całokształcie doprowadziła do wydania wyroku. Skarżący nie wykazał skutecznie, aby rozumowanie Sądu Rejonowego, przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne.
117 Zważyć zatem należy, iż w zakresie kwestionowanej przez skarżącego oceny zeznań świadka K. R. Sąd Okręgowy w całości podziela argumentacje poczynioną w uzasadnieniu Sądu I instancji, nie widząc jednocześnie potrzeby czynienia ponownej analizy tożsamych okoliczności.
118 Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny wyjaśnień oskarżonego i szczegółowo wskazał z jakich przyczyn nie dał im wiary. Ich analiza jest szczegółowa i precyzyjna. Wskazano na okoliczności negatywnie rzutujące na ocenę wiarygodności oskarżonego. Odmienna ocena dokonana przez obronę ma charakter polemiczny. W szczególności twierdzenie, że pokrzywdzona nadużywał alkoholu i z pewnością dopuszczała się rękoczynów wobec oskarżonego, znajdując się w tym stanie a co ma wykluczyć sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu z art. 207§1 kk jest dowolne i nieuprawnione . Zdaniem Sądu Okręgowego nie było żadnych podstaw do tego aby kwestionować dokonaną przez Sąd I instancji ocenę depozycji oskarżonego, a apelacja skarżącego nie przedstawiła przekonywujących argumentów, które podważałyby prawidłowe ustalenia Sądu I instancji w analizowanym zakresie. Jeżeli oskarżony został pobity z polecenia pokrzywdzonej to winien złożyć stosowne zawiadomienie o przestępstwie. Niemniej nawet zaistnienie takiego zdarzenia nie wyklucza samo w sobie realizacji przez oskarżonego znamion przestępstwa znęcania. Nie można choćby wykluczyć motywu odwetowego pokrzywdzonej za popełnione na jej szkodę długotrwałe przestępstwo. Póki co twierdzenie oskarżonego w tym przedmiocie jest całkowicie gołosłowne i jawi się jako nieudolna próba zdyskredytowania wiarygodności wieloźródłowego materiału dowodowego, przemawiającego za przypisaniem mu zarzucanego mu czynu.
119 Wniosek
120 o zmianę wyroku poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się jedynie w dniu 18.06.2020 występku z art. 157§2 kk i stosowne złagodzenie wymierzonej kary
121 ☐ zasadny
122 ☐ częściowo zasadny
123 ☒ niezasadny
124 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
125 Wobec niepodzielenia zarzutu apelacji wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Wymierzona kara za przypisany czyn nie może być uznana za niewspółmiernie surową. Sąd Rejonowy orzekający w kwestii wymiaru kary wypowiedział się szczegółowo i właściwie ocenił okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu. Orzeczona wobec oskarżonego kara nie może zostać uznana za naruszającą dyrektywy z art. 53kk, nie przekracza bowiem stopnia winy oskarżonego, jak i stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez niego występku. Zarówno okoliczności łagodzące i obciążające zostały prawidłowo rozważone przez Sąd I instancji. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż zarówno ukształtowany wobec skazanego przez Sąd I instancji wymiar kary pozbawienia wolności jest zgodny z zasadami obowiązującymi przy jej wymiarze i nie razi swoją surowością, zaś apelacja nie dostarczyła tego typu argumentów, które władne byłyby podważyć ocenę poczynioną przez Sąd Rejonowy.
126 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
127 4.1.
128 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
129 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
130 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
131 5.1.1.
132 Przedmiot utrzymania w mocy
133 wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 18 października 2021r. , sygn. akt II K 608/20
134 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
135 Podniesiona w apelacji argumentacja obrońcy oskarżonego nie mogła podważyć słusznych i prawidłowo uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy. Z tego względu, zarzuty skarżącego uznano za niezasadne, a wyrok utrzymano w mocy.
136 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
137 5.2.1.
138 Przedmiot i zakres zmiany
139 Zwięźle o powodach zmiany
140 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
141 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
142 5.3.1.1.1.
144 Zwięźle o powodach uchylenia
145 5.3.1.2.1.
146 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
148 Zwięźle o powodach uchylenia
149 5.3.1.3.1.
150 Konieczność umorzenia postępowania
152 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
153 5.3.1.4.1.
155 Zwięźle o powodach uchylenia
156 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
157 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
158 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
159 Przytoczyć okoliczności
160 6. Koszty Procesu
161 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
162 Przytoczyć okoliczności
163 Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adw. K. K. kwotę 516, 60 złotych, obejmującą wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT. Wysokość opłaty ustalono na podstawie § 17 ust. 2 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 toku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zgodnie z którym opłata za obronę przed sądem okręgowym jako drugą instancją wynosi 420 złotych. Powyższą kwotę należało następnie, zgodnie z § 4 ust. 3 ww. Rozporządzenia, podwyższyć o kwotę podatku VAT.
164 Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Zgodnie bowiem. z art. 624 § 1 k.p.k., sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. W ocenie Sądu Okręgowego, okoliczności przedmiotowej sprawy, zwłaszcza sytuacja materialna oskarżonego , odbywanie kary pozbawienia wolności uzasadniały zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
165 7. PODPIS
166 1.11. Granice zaskarżenia
167 Kolejny numer załącznika
168 1
169 Podmiot wnoszący apelację
170 obrońca
171 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
172 wyrok w całości
173 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
174 ☒ na korzyść
175 ☐ na niekorzyść
176 ☒ w całości
177 ☐ w części
178 ☐
179 co do winy
180 ☐
181 co do kary
182 ☐
183 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
184 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
185 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
186 ☐
187 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
188 ☐
189 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
190 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
191 ☒
192 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
193 ☐
194 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
195 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
196 ☐
197 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
198 ☐
200 ☐
201 brak zarzutów
202 0.1.1.4. Wnioski
203 ☐
204 uchylenie
205 ☒
206 zmiana
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 11 (§ 2)
- Kodeks karny, art. 53
- Kodeks karny, art. 157 (§ 2)
- Kodeks karny, art. 207 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 7
- Kodeks postępowania karnego, art. 410
- Kodeks postępowania karnego, art. 437 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 438
- Kodeks postępowania karnego, art. 439
- Kodeks postępowania karnego, art. 440
- Kodeks postępowania karnego, art. 454 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 624 (§ 1)