Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., VI Ka 638/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., VI Ka 638/24

Tekst

1 Warszawa, dnia 4 lipca 2025 r.

2 Sygn. akt VI Ka 638/24

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4. Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko

8 6.protokolant: protokolant sądowy – stażysta Jakub Stuleblak

9 7.przy udziale prokuratora Marka Traczyka

10 8.po rozpoznaniu dnia 4 lipca 2025 r.

11 9.sprawy S. K.-M., syna W. i M., ur. (...) w S.

12 10.oskarżonego o przestępstwo z art.190a § 1 kk

13 11.na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej B. P. (1)

14 12.od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku

15 13.z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 942/19

16 1.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

17 2.zasądza od oskarżycielki posiłkowej B. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za drugą instancję kwotę 200 zł oraz obciąża ją pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 VI Ka 638/24

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 14.12.2023 r. sygn. akt II K 942/19

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☒ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☐ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☐ na korzyść

36 ☒ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.1.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☒

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☒

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☒

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

67 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 1.5. Ustalenie faktów

69 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 2.1.1.1

76 S. M.

77 Niekarany

78 Informacja z Krajowego Rejestru Karnego

79 427

80 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 1.6. Ocena dowodów

87 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

88 Lp. faktu z pkt 2.1.1

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach uznania dowodu

91 2.1.1.1

92 Informacja z Krajowego Rejestru Karnego

93 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

94 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

95 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

96 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

97 Dowód

98 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

99 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

100 Lp.

101 Zarzut

102 3.1.

103 1. Obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. :

104 a) obraza art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez zaniechanie rozważenia wszystkich okoliczności sprawy ujawnionych w toku postępowania i arbitralne nadanie waloru pełnej wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego z pomięciem dowodów z dokumentów ujawnionych w postępowaniu, co miało wpływ na nieuprawnione rozstrzygnięcie, iż oskarżony nie popełnił zarzucanemu czynu;

105 b) obraza art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonego uznając je w całości za wiarygodny dowód w sprawie i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu w sytuacji gdy prawidłowa ocena tych depozycji dokonana wespół z dowodami w postaci wiadomości sms i korespondencji listowej winna doprowadzić do jego skazania;

106 c) obraza art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań świadka W. P. uznając, że nie zasługuje na walor wiarygodności w części w której świadek ten zeznał, że zachowanie oskarżonego powodowało nasilenie poczucia zagrożenia u pokrzywdzonej

107 w sytuacji gdy z niekwestionowanych przez strony a uznanych przez sąd za wiarygodne dowodów z dokumentów w tym korespondencji listowej

108 i wiadomości sms wynika per se, że zachowanie oskarżonego wypełniło przesłanki nękania i mogło powodować poczucie takowego zagrożenia które de facto pokrzywdzona przejawiała skoro złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez oskarżonego;

109 d) obrazę art. 7 k.p.k. poprzez pominięcie przy wyrokowaniu, że oskarżony cyklicznie i uporczywie pojawiał się przed domem oskarżycielki posiłkowej;

110 ☐ zasadny

111 ☐ częściowo zasadny

112 ☒ niezasadny

113 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

114 Zarzut dotyczący obrazy przepisów postępowania jest niezasadny.

115 Sąd I instancji nie naruszył art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. bowiem ocenił zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z zasadami logicznego rozumowania wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd rozważył wszystkie zgromadzone w tej sprawę dowody i zasadnie doszedł do przekonania, że zachowanie oskarżonego nie wyczerpało znamion czynu z art. 190a § 1 k.k. bowiem korzystał z uprawnień pracowniczych dążąc do uzyskania wynagrodzenia za pracę, wynagrodzenia za gotowość do pracy, świadectwa pracy oraz wydruku pit.

116 W ocenie pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej sąd błędnie uznał, że nie doszło do popełnienia czynu z art. 190a §1 k.k. gdyż także sposób realizacji przynależnych jednostce praw może wypełniać znamiona przestępstwa nękania. Odnosząc się do powyższego wskazać trzeba, że od przestępstwa nękania należy odróżnić korzystanie przez oskarżonego z przysługujących mu uprawnień

117 z zakresu prawa pracy. Nie ulega wątpliwości, ze oskarżony w okresie zarzutu od lipca 2019 doku do listopada 2019 r. wysyłał smsy do pokrzywdzonej jako do pracodawcy z informacją, że jest gotowy do świadczenia pracy. Wysyłał także do firmy, której właścicielką jest pokrzywdzona – B. P. (2), pisma stanowiące żądania finansowe przysługujące mu jako pracownikowi. Było to zachowanie pozostające pod ochroną przepisów prawa pracy. Oskarżony pozwem z dnia 12 września 2019 roku wystąpił do sądu pracy i jego roszczenia opisane w pozwie a wcześniej w pismach kierowanych do pokrzywdzonej znalazły potwierdzenie, bowiem jak wynika z akt sądu pracy VI P 377/19, w dniu 9 listopada 2020 roku, została zawarta ugoda. Pokrzywdzona zobowiązała się wypłacić oskarżonemu pieniądze w wysokości 6.000 zł

118 z tytułu odszkodowania wyczerpując tym samym roszczenia oskarżonego wynikające z umów cywilno - prawnych i stosunku pracy.

119 Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że kluczowym znamieniem omawianego przestępstwa jest „uporczywe nękanie". W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że jest ono spełnione, gdy występują łącznie dwa elementy - obiektywny i subiektywny, to jest powtarzalność zachowania sprawcy jak również szczególne nastawienie psychiczne sprawcy do czynu polegające na nieustępliwości czy też chęci postawienia na swoim (obojętne z jakich pobudek. (vide Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2023 r. I KK 279/22). Dla odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. nie ma znaczenia cel działania sprawcy, który sam w sobie nie musi być społecznie naganny. Realizacja celu, który sam w sobie nie zasługuje na negatywną ocenę, środkami stanowiącymi uporczywe nękanie innej osoby prowadzące do wzbudzenia w niej poczucia zagrożenia, poniżenia lub udręczenia lub naruszające jej prywatność może wypełniać znamiona przestępstwa z art. 190a k.k. (vide Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2020 r. III KK 266/20).

120 Tym samym mimo, że cel działania sprawcy nie należy do znamion czynu to należy wskazać, że oskarżony nie pisał pism personalnie kierując je do pokrzywdzonej lecz pisał je do firmy, która jak twierdzi, zatrudniała go w oparciu o umowę o pracę. Istotnym jest w tym względzie art. 81 kodeksu pracy zgodnie z którym, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za gotowość do pracy. Zgłoszenie gotowości do świadczenia pracy może nastąpić przez każde zachowanie pracownika objawiające w dostateczny sposób jego zamiar kontynuacji stosunku pracy (vide Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2016 r. I PK 255/15).

121 Dla rozstrzygnięcia podstawowej kwestii spornej w niniejszej sprawie pomocny jest też pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 października 2013 r., II PK 16/13, (LEX nr 1409527). Stwierdzono w nim, że przy ocenie zachowania należytej staranności pracowniczej wymaganej i koniecznej do nabycia wynagrodzenia z tytułu gotowości do pracy (art. 81 § 1 k.p.) pracownik powinien aktywnie manifestować pozostawanie w stanie permanentnej (stałej) gotowości do natychmiastowego podjęcia i świadczenia pracy w uzgodnionym miejscu, czasie i rozmiarze pracy, co wymaga co najmniej systematycznego lub periodycznego powiadamiania pracodawcy o miejscu przebywania i sposobach wezwania pracownika do świadczenia pracy w formach dostatecznie informujących pracodawcę o stanie gotowości do pracy, co najmniej przez comiesięczne żądanie wypłaty wynagrodzenia z tytułu gotowości do pracy. Natomiast

122 w wyroku (I PK 126/07) Sąd Najwyższy stwierdził, że jednorazowe zgłoszenie gotowości do pracy nie może być uznane za wystarczające wówczas, gdy pracownik dochodzi na podstawie art. 81 § 1 k.p. wynagrodzenia za okres roku.

123 Tak więc przepisy prawa pracy, umożliwiały oskarżonemu takie działanie jakie podjął względem pokrzywdzonej, czyli manifestowanie pracodawcy o gotowości do pracy oraz wskazywanie w pismach swoich roszczeń względem pracodawcy. Te zachowania przyczyniły się też ostatecznie do uznania jego roszczeń w sądzie pracy i zawarciem ugody z pokrzywdzoną. Należy zatem dojść do wniosku, że pokrzywdzona przyznała fakt, że została zawarta z oskarżonym umowa o pracę, tylko że została ona zwarta w formie ustnej. Nie zmienia to jednak faktu, że w tej sytuacji oskarżonemu przysługiwały wszystkie uprawnienia jakie powinien mieć pracownik wobec pracodawcy. Dlatego też zachowanie oskarżonego nie wypełniło przesłanek nękania albowiem domagał się on spełnienia swoich praw pracowniczych i to środkami, które dopuszcza kodeks pracy. Działanie oskarżonego nie mogło wzbudzić u pokrzywdzonej poczucia zagrożenia, skoro w treści pism była mowa o należnościach z tytułu stosunku pracy, zaś w smsach o gotowości do pracy. Pokrzywdzona nie odpowiadała na pisma oskarżonego, nie odnosiła się do jego zadań wynikających z zawartego stosunku pracy. Dopiero przed sądem pracy pokrzywdzona złożyła odpowiedź na pozew. Wcześniej nie nawiązała z oskarżonym żadnego kontaktu. Nie wyjaśniała swojego stanowiska. Pokrzywdzona jako pracodawca nie może być zaskoczona roszczeniami pracownika, jak również brak jest przesłanek do tego aby jego zachowanie traktować inaczej skoro nie udzielała żadnej odpowiedzi.

124 Odnośnie zarzutu z pkt d) jakoby oskarżony cyklicznie i uporczywie pojawiał się przed domem oskarżycielki posiłkowej należy wskazać, że nikt poza pokrzywdzoną nie potwierdził, aby takie sytuacje miały miejsce.

125 Lp.

126 Zarzut

127 3.2.

128 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przejawiający się w uznaniu iż:

129 a) oskarżony nie podejmował w stosunku do oskarżycielki posiłkowej działań bezprawnych albowiem wystąpił na drogę cywilną w celu obrony swoich praw pracowniczych w sytuacji gdy wysłanie oskarżycielce posiłkowej szeregu wiadomości sms tej samej treści oraz korespondencji listowej w krótkich ostępach czasu pozostaje bez związku z podjętymi przez niego działaniami na drodze cywilnej albowiem ww. działania wyczerpując przesłanki uznania ich z przejaw stalkingu, niezależnie od cywilnych roszczeń oskarżonego , albowiem znacznie przekroczyły normę zwyklej korespondencji, która wskazywałaby na potrzebę uzyskania przez oskarżonego potrzebnych informacji co wprost nakazywało uznać jej za uporczywe zaś pojawianie się oskarżonego pod domem pokrzywdzonej bez żadnego racjonalnego powodu w oczywisty sposób wzbudzało u niej poczucie zagrożenia a bez wątpienia naruszyło prywatność jej rodziny.

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☒ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

134 Zarzut jest niezasadny. Kwestia ta została już wyjaśniona przy okazji omawiania zarzutów dotyczących obrazy prawa materialnego. Nie powtarzając zatem całości przestawionych tam wywodów jedynie w skrócie należy wskazać, że przepisy prawa pracy umożliwiały oskarżonemu takie działanie jakie podjął względem pokrzywdzonej, czyli częste manifestowanie pracodawcy o gotowości do pracy oraz wskazywanie w pismach swoich roszczeń względem pracodawcy, co ostatecznie zakończyło się zawarciem ugody w sądzie pracy potwierdzając słuszność jego działań. Ponadto jak już wyżej wskazano, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego pracownik powinien aktywnie manifestować pozostawanie

135 w stanie permanentnej -stałej gotowości do natychmiastowego podjęcia i świadczenia pracy

136 w uzgodnionym miejscu, czasie i rozmiarze pracy, co wymaga co najmniej systematycznego lub periodycznego powiadamiania pracodawcy o miejscu przebywania i sposobach wezwania pracownika do świadczenia pracy w formach dostatecznie informujących pracodawcę o stanie gotowości do pracy, co najmniej przez comiesięczne żądanie wypłaty wynagrodzenia z tytułu gotowości do pracy. Jednorazowe zgłoszenie gotowości do pracy nie mogło by być uznane za wystarczające gdyby pracownik chciał dochodzić na podstawie art. 81 § 1 k.p. wynagrodzenia za okres roku. Roszczenie oskarżonego zostało uznane w sądzie pracy co potwierdza zawarta przed tym sądem ugoda z pokrzywdzoną.

137 Niezasadna jest również druga część zarzutu dotycząca uporczywego pojawiania się oskarżonego pod domem pokrzywdzonej bez żadnego racjonalnego powodu, co miało w oczywisty sposób wzbudzać u niej poczucie zagrożenia wskazać. Oskarżony zaprzeczył, aby przyjeżdżał pod dom pokrzywdzonej. W sprawie nie ma też żadnego innego dowodu np. w postaci nagrania, które rozstrzygnęłoby tą kwestię. Wskazywanej okoliczności nie potwierdzili również świadkowie B. W., M. M. (3) którzy zatrudnieni byli w firmie pokrzywdzonej, oraz W. P., który jest jej mężem.

138 Lp.

139 Zarzut

140 3.3.

141 3. obraza prawa materialnego tj. art. 190 a § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy i uznanie, że zachowanie oskarżonego w postaci wysłania licznych wiadomość sms tej samej treści wysyłanie licznej korespondencji listowej i podjeżdżanie pod posesję oskarżycielki posiłkowej i jej obserwację przez oskarżonego nie wyczerpuje znamion ww. przepisu albowiem oskarżony podejmował w tej sposób obronę swoich praw w postępowaniu cywilnym vide uzasadnienie wyroku w sytuacji gdy nawet istnienie potencjalnie zasadnych roszczeń cywilnych nie eliminuje odpowiedzialności karnej z ww. przepisu jeśli działanie oskarżonego wprost wyczerpało przesłanki, o których w nim mowa.

142 ☐ zasadny

143 ☐ częściowo zasadny

144 ☒ niezasadny

145 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

146 Zarzut jest niezasadny. Jak wskazano przy okazji omawiania poprzednich zarzutów, pisanie pism, wysyłanie smsów o gotowości do świadczenia pracy, to normalna procedura związana z dochodzeniem swoich uprawnień i roszczeń wynikających z prawa pracy. Natomiast pobyt pod domem nie został udowodniony co również już wyjaśniono bowiem zeznania pokrzywdzonej nie znajdują potwierdzania

147 w zeznanych świadka B. W. i M. M. (3), którzy byli pracownikami w firmie pokrzywdzonej. Pokrzywdzona nic im o tym nie mówiła, a jej dom znajduje się blisko firmy; nie zeznał o tym także mąż pokrzywdzonej W. P., a przecież powinien o tym wiedzieć skoro pokrzywdzona - jak zeznała - czuła się zagrożona zachowaniem oskarżonego.

148 Lp.

149 Wniosek

150 3.3.

151 1. o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i wymierzenie oskarżonemu kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia;

152 2. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej kosztów procesu za I i II instancję według norm przepisanych ewentualnie z uwagi na naruszenie przepisów postępowania

153 - ewentualnie -

154 3. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji;

155 ☐ zasadny

156 ☐ częściowo zasadny

157 ☒ niezasadny

158 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

159 Wobec niezasadności zarzutów apelacji z przyczyn wskazanych i omówionych w punktach 3.1, 3.2 i 3.3. niniejszego uzasadnienia, żaden ze skorelowanych z nimi wniosków nie zasługiwał na uwzględnienie.

160 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

161 4.1.

162 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

163 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

164 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

165 5.1.1.

166 Przedmiot utrzymania w mocy

167 Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 14.12.2023 r. sygn. akt II K 942/19

168 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

169 Jak wykazano w pkt. 3.1, 3.2 i 3.3 niniejszego uzasadnienia, podniesione zarzuty są niezasadne.

170 W sprawie brak było również okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych w art. 439 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k.

171 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

172 5.2.1.

173 Przedmiot i zakres zmiany

174 Zwięźle o powodach zmiany

175 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

176 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

177 5.3.1.1.1.

178 ☐ art. 439 k.p.k.

179 Zwięźle o powodach uchylenia

180 5.3.1.2.1.

181 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

182 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

183 Zwięźle o powodach uchylenia

184 5.3.1.3.1.

185 Konieczność umorzenia postępowania

186 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

187 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

188 5.3.1.4.1.

189 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

190 Zwięźle o powodach uchylenia

191 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

192 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

193 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

194 Przytoczyć okoliczności

195 6. Koszty Procesu

196 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

197 Przytoczyć okoliczności

198 2.

199 O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. natomiast wysokość opłaty w kwocie 200 zł została ustalona w oparciu o art. 13 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.

200 7. PODPIS

201 SSO Ludmiła Tułaczko

202 1.11. Granice zaskarżenia

203 Kolejny numer załącznika

204 1

205 Podmiot wnoszący apelację

206 Oskarżyciel posiłkowy

207 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

208 Całość wyroku

209 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

210 ☐ na korzyść

211 ☒ na niekorzyść

212 ☒ w całości

213 ☐ w części

214 ☐

215 co do winy

216 ☐

217 co do kary

218 ☐

219 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

220 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

221 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

222 ☒

223 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

224 ☐

225 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

226 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

227 ☒

228 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

229 ☒

230 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

231 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

232 ☐

233 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

234 ☐

235 art. 439 k.p.k.

236 ☐

237 brak zarzutów

238 0.1.1.4. Wnioski

239 ☒

240 Uchylenie

241 ☒

242 zmiana