Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 1 września 2021 r., VI Ka 380/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 1 września 2021 r., VI Ka 380/21

Tekst

1 Warszawa, dnia 1 września 2021 r.

2 Sygn. akt VI Ka 380/21

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSR (del.) Tomasz Morycz

8 protokolant: protokolant sądowy Marta Herc

9 4przy udziale prokuratora Józefa Gacka

10 po rozpoznaniu dnia 1 września 2021 r.

11 5sprawy K. Ż., syna T. i H., ur. (...) w L.

12 6oskarżonego o przestępstwo z art. 13 § 2 kk w zw. z art. 200a § 2 kk

13 7na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

14 8od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

15 9z dnia 30 grudnia 2020 r. sygn. akt VIII K 546/17

16 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

17 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. K. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu;

18 III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, którymi obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 380/21

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 546/17.

27 1.2 Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 0.11.3. Granice zaskarżenia

35 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☐ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☐

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 0.11.4. Wnioski

65 ☐

66 uchylenie

67 ☒

68 zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 0.12.1. Ustalenie faktów

71 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Wskazać oskarżonego.

74 Wskazać fakt.

75 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

76 K. Ż.

77 Karalność

78 Sytuacja majątkowa

79 Karta karna - k.311-317

80 Informacja z e-P. - k.310

81 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

82 Lp.

83 Wskazać oskarżonego.

84 Wskazać fakt.

85 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

86 0.12.2. Ocena dowodów

87 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

88 Wskazać fakt

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

91 Karalność

92 Sytuacja majątkowa

93 Karta karna

94 Informacja z e-P.

95 Wskazane dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowiąc dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

96 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

98 Wskazać fakt

99 Dowód

100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

101 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

102 Lp.

103 Zarzut

104 1. obraza przepisu prawa procesowego, to jest art. 7 kpk poprzez niezgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że od samego początku był przekonany, że osoba, która z nim pisze ma powyżej 15 lat co potwierdzało przesłane mu zdjęcie, co miało wpływ na treść wyroku albowiem doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego i w konsekwencji błędnego przyjęcia, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu z art. 200a § 2 kk;

105 2. obraza przepisu prawa procesowego, to jest art. 5 § 2 kpk poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, pomimo niezabezpieczenia przez organy ścigania zdjęcia przesłanego oskarżonemu i przyjęcie, że oskarżony wiedział, że osoba, z którą korespondował nie miała 15 lat, w sytuacji, gdy z zeznań świadka M. W. wynika, że zdjęcie, które świadek przesłała oskarżonemu, przedstawiało osobę starszą od tej, za którą się podawała, co miało wpływ na treść wyroku, albowiem doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego i w konsekwencji błędnego przyjęcia, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu z art. 200a § 2 kk;

106 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony rzekomo wiedział, że osoba z którą korespondował miała 14 lat, w sytuacji, gdy z zeznań świadka M. W. wynika, że zdjęcie, które świadek przesyłała oskarżonemu przedstawiało osobę starszą od tej za którą się podawała, co uzasadniało po stronie oskarżonego przypuszczenie, że osoba, z którą pisze jest w wieku powyżej 15 lat, co miało wpływ na treść orzeczenia i niesłuszne przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu z art. 200a § 2 kk.

107 W razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów rażąca niewspółmierność kary, polegająca na wymierzeniu oskarżonemu za przypisany mu występek z art. 200a § 2 kk kary bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy w sytuacji, gdy mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy wymierzenie oskarżonemu kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia spełniałoby wszelkie cele prewencji ogólnej i indywidualnej.

108 ☐ zasadny

109 ☐ częściowo zasadny

110 ☒ niezasadny

111 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

112 Na wstępie podnieść należy, że rodzaj, ilość i wzajemne powiązanie zarzutów przemawiały za ich zbiorczym omówieniem.

113 Odnosząc się do pierwszego zarzutu, wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, czyniąc to zgodnie z dyrektywami wynikającymi z treści art. 7 kpk. W szczególności skupił się na okolicznościach mających znaczenie dla ustalenia czy doszło do popełnienia przestępstwa, pomijając te, które były nieistotne. W prawdzie materiał dowodowy nie zawiera zdjęcia, które zostało przesłane oskarżonemu, a które miało przedstawiać jego rozmówczynię, niemniej kwestia ustalenia czy osoba na fotografii wyglądała na osobę poniżej lat 15 czy starszą było kwestią drugorzędną. Kluczowe było to, że w korespondencji prowadzonej przez oskarżonego i świadka M. W. zadeklarowany przez nią wiek nie był przez oskarżonego kwestionowany i nie budził jego wątpliwości.

114 Na wstępie świadek M. W. napisała do oskarżonego wiadomość o treści „M. mam 14 lat jestem młoda jeszcze ale wyglądam na 18 każdy ze znajomych mi mówi. Pochodzę z W. moje hobby to są zwierzątka bardzo bym chciała zostać weterynarzem. Lecz niektórzy mi odradzają nie wiem dlaczego;(”. Tym samym poinformowała go, ile ma lat. Nie zniechęciło to oskarżonego. Wręcz przeciwnie, bo w jednej z pierwszych wiadomości, odpowiadając na wiadomość „Ale ja nie wiem co się robi na takich spotkaniach”, a odnosząc się do charakteru znajomości i przebiegu spotkań, zaproponował wprost „(...)”. Kiedy świadek M. W. chciała potwierdzić, że informacja o wieku rozmówczyni dotarła do oskarżonego, pytając „(...)”, jak również poinformowała go o nie podejmowaniu dotąd kontaktów seksualnych, pisząc „Nie wiem bo jeszcze tego nie robiłam” i „Ja się boję bo nigdy tego nie robiłam” - co dodatkowo to uwiarygadniało - ten odparł kolejno „(...)”, (...)”, „(...)” i „(...)”. W dalszej kolejności oskarżony podał adres i numer telefonu, umawiając się na spotkanie i przychodząc w ustalone miejsce celem realizacji swoich propozycji.

115 Zachowanie oskarżonego nie zmieniło się po obejrzeniu zdjęcia przesłanego mu przez świadka M. W.. W szczególności nie dopytywał o wygląd i wiek rozmówczyni. Nie prosił też o kolejną fotografię. W żaden sposób nie ujawniał, że traktuje to jako żart. Wręcz przeciwnie, kontynuował rozmowę, zdecydowanie dążąc do spotkania i realizacji celu w postaci współżycia z osobą poniżej lat 15. W tym miejscu wskazać należy, że rozmówczyni poinformowała oskarżonego, że wgląda na starszą. Zjawisko to jest dość powszechne, mając na uwadze różny stopień rozwoju fizycznego u osób w tym wieku, jak również odpowiedni ubiór, uczesanie czy makijaż. Wobec powyższego przedstawiona przez obrońcę oskarżonego argumentacja stanowi jedynie subiektywną ocenę zaistniałych okoliczności i gołosłowną polemikę z prawidłową oceną dowodów, a co za tym idzie prawidłowo ustalonym przez Sąd Rejonowy stanem faktycznym. Co istotne, oskarżony zmienił stanowisko procesowe dopiero w postępowaniu sądowym. Ponadto popadł w oczywistą sprzeczność, twierdząc jednocześnie, że traktował to jako żart i padł ofiarą żartu, a w rzeczywistości popełniając przestępstwo i zostając ujęty na gorącym uczynku. Wcześniej, w postępowaniu przygotowawczym, oskarżony nie kwestionował swojej winy i uzgodnił nawet sposób zakończenia niniejszego postępowania.

116 Decydujący dla popełnienia przestępstwa zarzucanego oskarżonemu jest wiek. Nie ma przy tym znaczenia czy dana osoba istnieje czy nie, jak również ile ma rzeczywiście lat. Na tym polega istotna usiłowania nieudolnego, którego się dopuścił. Jak wynika z korespondencji prowadzonej ze świadkiem M. W. oskarżony w żaden sposób nie kwestionował wieku rozmówczyni, od początku będąc zainteresowany znajomością o charakterze seksualnym, w tym współżyciem z osobą poniżej lat 15. Dokonując kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy nie dopatrzył się także naruszenia zasady wyrażonej w art. 5 § 2 kpk, która ma zastosowanie tylko wtedy, gdy zaistniały wątpliwości i nie można ich w żaden sposób usunąć. Tych w niniejszej sprawie nie było, a zatem nie zaistniały ku temu żadne podstawy. Obrońca oskarżonego skupił się na zdjęciu przesłanym oskarżonemu przez jego rozmówczynię, które nie zostało dołączone. Tyle, że fotografia nie była jedyną informacją o tej osobie, w tym jej wieku. Stanowiła jedynie uzupełnienie prowadzonej korespondencji. Oskarżonemu było wszystko jedno, czy będzie współżył seksualnie z osobą 18-letnią, 16-letnią czy 14-letnią. Twierdzenia, że szukał tylko dorosłej kobiety nijak się mają do tego, co pisał.

117 Co również warte podkreślenia, przy ocenie zaistnienia znamion przestępstwa z art. 200a § 2 kk nie jest istotne jak do owej propozycji, skierowanej do osoby małoletniej poniżej lat 15, odniesie się sama pokrzywdzona. Nawet akceptowanie przez nią postępowania oskarżonego nie eliminuje wypełnienia znamion przestępstwa. Celem penalizacji zachowań stanowiących przestępstwo groomingu (uwodzenia dziecka) jest sprzeciwianie się wykorzystywaniu seksualnemu osób do lat 15 przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii komunikacyjnych i jest to przestępstwo o charakterze formalnym (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 22/18). Bezprawności zachowania nie uchyla również okoliczność, że szereg portali przewiduje możliwość korzystania z nich przez osoby pełnoletnie, wymagając potwierdzenia tego faktu. Jest to jedynie deklaracja, która nie podlega żadnej weryfikacji i powszechnie wiadomym jest, że osoby nieletnie, w tym poniżej lat 15, znajdują się wśród ich użytkowników. Ludzie tacy jak oskarżony niejednokrotnie to wykorzystują.

118 Odnosząc się do ewentualnego zarzutu rażącej niewspółmierności kary, to podkreślić należy, że może ona zachodzić tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną a karą, jaką należałoby wymierzyć przy prawidłowym zastosowaniu dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 kk. Nie chodzi tu zatem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, że karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby „rażąco niewspółmierną”, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. Mając powyższe na uwadze, orzeczona wobec oskarżonego kara 4 miesięcy pozbawienia wolności z pewnością nie jest karą rażąco niewspółmierną.

119 Po pierwsze, czyn z art. 200a § 2 kk jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Orzeczona kara jest zbliżona do dolnej granicy ustawowego zagrożenia wynoszącej 1 miesiąc. Po drugie, oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną - aktualnie 25 skazań - nie zasługując na wymierzenie mu innej kary niż kara pozbawienia wolności. Nawet jeśli dopuszczał się przestępstw innego rodzaju, to regularnie i poważnie naruszał porządek prawny. Po trzecie, stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu należy uznać za znaczny. Wprawdzie tym razem rozmówczyni była pełnoletnia, ale wielokrotnie są to osoby poniżej lat 15, mówiąc wprost dzieci, które ludzie tacy jak oskarżony skutecznie namawiają do różnego zachowań, w tym obcowania płciowego, innej czynności seksualnej czy udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści pornograficznych. Nie wiadomo, co by się wydarzyło, gdyby oskarżony trafił na taką osobę, wykorzystując jej młody wiek, ufność czy nieświadomość. Wszak zaprosił ją do swojego domu, w którym miał być sam i gotowy do współżycia seksualnego. Dlatego kara 4 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako w pełni adekwatna.

120 Wniosek

121 Zmiana zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu, ewentualnie zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

122 ☐ zasadny

123 ☐ częściowo zasadny

124 ☒ niezasadny

125 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

126 Wobec bezzasadności zarzutów apelacji brak było podstaw do wydania wnioskowanych orzeczeń.

127 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

128 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

129 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

130 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

131 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

132 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

133 1.3 1.

134 Przedmiot utrzymania w mocy

135 0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 546/17.

136 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

137 Z opisanych wyżej względów zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

138 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

139 1.3.1 1.

140 Przedmiot i zakres zmiany

141 Zwięźle o powodach zmiany.

142 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

143 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

144 ☐ art. 439 k.p.k.

145 Zwięźle o powodach uchylenia.

146 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

147 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia.

149 Konieczność umorzenia postępowania

150 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

151 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

152 4.

153 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

154 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

156 5.

157 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

158 Zwięźle o powodach uchylenia.

159 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

160 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

161 Lp.

162 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

163 Przytoczyć okoliczności.

164 6. Koszty Procesu

165 Wskazać oskarżonego.

166 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

167 Przytoczyć okoliczności.

168 K. Ż.

169 II i III

170 Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. K. kwotę 516,60, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej. Ponadto na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Oskarżony jest pozbawiony wolności, a tym samym nie uzyskuje dochodów i nie byłby w stanie uiścić tych należności.

171 7. PODPIS

172 0.11.3 Granice zaskarżenia

173 Wpisać kolejny numer załącznika 1

174 Podmiot wnoszący apelację

175 Obrońca oskarżonego

176 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

177 Całość wyroku

178 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

179 ☒ na korzyść

180 ☐ na niekorzyść

181 ☒ w całości

182 ☐ w części

183 ☐

184 co do winy

185 ☐

186 co do kary

187 ☐

188 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

189 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

190 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

191 ☐

192 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

193 ☐

194 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

195 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

196 ☒

197 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

198 ☒

199 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

200 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

201 ☒

202 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

203 ☐

204 art. 439 k.p.k.

205 ☐

206 brak zarzutów

207 0.11.4. Wnioski

208 ☐

209 Uchylenie

210 ☒

211 zmiana