Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 listopada 2023 r., VI Ka 247/22

wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 listopada 2023 r., VI Ka 247/22

Tekst

1 Warszawa, dnia 7 listopada 2023 r.

2 Sygn. akt VI Ka 247/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący: SSO Justyna Dołhy

5 protokolant: Aneta Dygas

6 przy udziale prokuratora Katarzyny Ryniewicz- Smela

7 po rozpoznaniu dnia 7 listopada 2023 r.

8 sprawy S. O. syna W. i J., ur. (...) w W.

9 oskarżonego o przestępstwo z art. 177 § 1 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

10 na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego

11 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

12 z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III K 818/21

13 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

14 zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

15 Formularz UK 2

16 Sygnatura akt

17 VI Ka 247/22

18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

19 2

CZĘŚĆ WSTĘPNA

20 1.1Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

21 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III K 818/21.

22 1.2Podmiot wnoszący apelację

23 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

24 ☐ oskarżyciel posiłkowy

25 ☐ oskarżyciel prywatny

26 ☒ obrońca

27 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ inny

29 1.3. Granice zaskarżenia

30 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

31 ☒ na korzyść

32 ☒ na niekorzyść

33 ☒ w całości

34 ☒ w części

35 ☐

36 co do winy

37 ☐

38 co do kary

39 ☐

40 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

41 1.3.2. Podniesione zarzuty

42 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

43 ☐

44 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

45 ☐

46 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

47 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

48 ☒

49 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

50 ☒

51 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

52 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

53 ☐

54 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

55 ☐

56 art. 439 k.p.k.

57 ☐

58 brak zarzutów

59 1.4. Wnioski

60 ☒

61 uchylenie

62 ☒

63 zmiana

64 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

65 2.1. Ustalenie faktów

66 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

67 Lp.

68 Wskazać oskarżonego.

69 Wskazać fakt.

70 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

71 S. O.

72 - prowadzenie przez oskarżonego w dniu 14 maja 2021 r. pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości

73 - oskarżony jest obecnie osobą niekaraną

74 - oskarżony dopuścił się w 2022 r. dwóch wykroczeń drogowych polegających na przekroczeniu prędkości

75 - oskarżony uzyskuje dochody

76 opinia toksykologiczna k. 212-221

77 informacja z KRK k. 234

78 - informacja z WRD (...) k. 207

79 - informacja z systemu e - (...) k. 233

80 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Wskazać oskarżonego.

83 Wskazać fakt.

84 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

85 2.2. Ocena dowodów

86 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

87 Wskazać fakt

88 Dowód

89 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

90 pkt. 2.1.1.

91 pkt. 2.1.1.

92 Opinia toksykologiczna została sporządzona przez biegłą posiadającą odpowiednią wiedzę merytoryczną i doświadczenie zawodowe, w sposób skrupulatny, przejrzysty, pełny i logiczny.

93 Załączone dokumenty urzędowe w postaci informacji z KRK, WRD (...) i e – PUAP zostały sporządzone w przepisanej formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone.

94 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

95 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

96 Wskazać fakt

97 Dowód

98 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

99 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

100 Lp.

101 Zarzut sformułowany w apelacji prokuratora

102 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że oskarżony kierując pojazdem zachował szczególną ostrożność w trakcie dokonywania manewru cofania, zgodnie z dyspozycją art. 3 i art. 23 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, podczas gdy z zebranego materiału jednoznacznie wynika, że oskarżony zachował szczególną ostrożność jedynie przed podjęciem manewru cofania.

103 ☐ zasadny

104 ☐ częściowo zasadny

105 ☒ niezasadny

106 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

107 Apelacja prokuratora nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ Sąd I instancji dokonał trafnej oceny materiału dowodowego, w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy i wyprowadził zasadne wnioski o braku winy oskarżonego w zakresie znamion zarzuconego mu czynu z art. 177 § 1 k.k.

108 Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym kierujący pojazdem jest obowiązany przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować szczególną ostrożność, a w szczególności sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia, upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda, a w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby. Nie ulega również wątpliwości, iż kierujący pojazdem ciążący na nim obowiązek ma wykonywać w trakcie całego manewru cofania aż do jego zakończenia, tak jak to stwierdził Sąd Najwyższy w judykacie powołanym w apelacji prokuratora, logicznym jest bowiem to, że przecież cały czas kieruje pojazdem mechanicznym i nic nie zwalnia go od obowiązku prawidłowej obserwacji otoczenia. Rzecz jednak w tym, że w niniejszej sprawie piesza weszła na jezdnię za pojazdem kierowanym przez oskarżonego nie tylko w miejscu niedozwolonym, ale również w takim miejscu, że trudno i logicznie wymagać od oskarżonego, że mógł się on tam pieszej spodziewać. Oskarżony stał bowiem w oczekiwaniu na otwarcie przejazdu kolejowego w sznurze aut, na jezdni, na swoim pasie ruchu, a za nim nie było żadnego innego pojazdu, dlatego po upewnieniu się, patrząc w lusterka, że nie ma za nim żadnego innego pojazdu, wykonał manewr cofania, aby umożliwić wjazd na parking świadkowi D. G.. Do kontaktu pojazdu oskarżonego z pokrzywdzoną doszło w mgnieniu oka, a oskarżony natychmiast po zorientowaniu się w sytuacji zahamował pojazd. W tych okolicznościach nie sposób zatem przyjąć, aby oskarżony nie zachował szczególnej ostrożności przy wykonywaniu manewru cofania. Inaczej należałoby ocenić zachowanie oskarżonego chociażby na parkingu czy w strefie zamieszkania, gdzie pojawienie się pieszych nie może być niczym nadzwyczajnym dla każdego kierowcy zaś w niniejszej sprawie niespodziewane pojawienie się pieszej na jezdni w miejscu niedozwolonym było zaskakujące i nie może powodować uznania, iż oskarżony naruszył obowiązki nałożone na niego przez wspomniany przepis.

109 Mając na uwadze powyższe, należy w pełni podzielić ocenę materiału dowodowego i ustalenia stanu faktycznego oraz trafność jego oceny prawnej dokonane w zaskarżonym zakresie przez Sąd Rejonowy.

110 Wniosek

111 O uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie wskazanym w pkt. 7 tj. uniewinnienia od zarzutu popełnienia czynu z art. 177 § 1 k.k. i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

112 ☐ zasadny

113 ☐ częściowo zasadny

114 ☒ niezasadny

115 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

116 Wobec niezasadności zarzutu apelacyjnego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

117 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

118 Lp.

119 Zarzuty sformułowane w apelacji obrońcy

120 Mająca wpływ na treść orzeczenia obraza przepisów postępowania tj.

121 - art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego nie dającej się usunąć wątpliwości co do zawartości wydychanego przez niego alkoholu w sytuacji, gdy ze świadectwa wzorcowania uznanego za wiarygodne wynikała niepewność pomiaru, co miało wpływ na treść wyroku, bowiem okoliczność ta miała decydujące znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego za przestępstwo lub wykroczenie, w konsekwencji czego oskarżony został bezpodstawnie skazany za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. zamiast za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.,

122 - art. 410 k.p.k. polegające na pominięciu przy dokonywaniu ustaleń faktycznych ujawnionej w toku rozprawy istotnej okoliczności faktycznej wynikającej z uznanego za wiarygodne świadectwa wzorcowania, a mianowicie niepewności pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu, a tym samym oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie,

123 - art. 166 § 1 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a mianowicie wpływu błędu pomiarowego na rzeczywistą zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego, co miało wpływ na treść wyroku, bowiem doprowadziło do bezpodstawnego skazania oskarżonego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. zamiast za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.

124 W konsekwencji obrazy przepisów postępowania - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony w dniu 14 maja 2021 roku prowadząc pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdował się w stanie nietrzeźwości, podczas gdy przy uwzględnieniu istotnej w sprawie okoliczności błędu pomiaru urządzenia do pomiaru alkoholu - zasadnym było przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem dopuścił się wykroczenia z art. 87 § 1 k.w.

125 ☐ zasadny

126 ☐ częściowo zasadny

127 ☒ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

129 Zarzuty sformułowane przez obrońcę w apelacji co do naruszenia przepisów proceduralnych były w części zasadne, ale naruszenia te nie spowodowały błędu w ustaleniach faktycznych, a po uzupełnieniu postępowania dowodowego o uzyskanie opinii toksykologicznej nie skutkowały zmianą wyroku w zaskarżonej części.

130 Odnosząc się do zarzutu naruszenia treści art. 5 § 2 k.p.k. należy stwierdzić, że nie został on sformułowany w sposób prawidłowy ponieważ przepis ten dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy słusznie wątpliwości nie powziął, niemniej jednak mając na uwadze dane dotyczące niepewności pomiaru urządzenia (...) (...) wersja (...) nr fabryczny (...) (k. 4 v.) oraz wynik pomiaru alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu pozostający na granicy stanu nietrzeźwości i stanu po użyciu alkoholu tj. 0,26 mg/l jak i fakt, że oskarżony został zbadany o godz. 9:03 zaś zdarzenie i prowadzenie przez niego auta miało miejsce wcześniej bowiem ok. godz. 8:45 jak i to, że oskarżony ok. godz. 8:00 rozpoczął kierowanie autem należało w sposób jasny rozstrzygnąć kwestię jego stanu albowiem taki obowiązek ciążył na Sądzie na podstawie art. 366 § 1 k.p.k. (omyłkowo wskazanym w apelacji jako art. 166 § 1 k.p.k.) i art. 410 k.p.k.

131 Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego toksykologa. Biegła I. O. w opinii z dnia 16 sierpnia 2023 r. w sposób jednoznaczny stwierdziła, że oskarżony w dniu 14 maja 2021 r. prowadząc auto był w stanie nietrzeźwości i około godz. 8:45 zawartość alkoholu w jego organizmie wynosiła między 0,27 mg/l a 0,29 mg/l. Biegła w sposób jasny, pełny i logiczny w pisemnej opinii przedstawiła swój tok rozumowania z uwzględnieniem danych wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym biorąc pod uwagę wyjaśnienia oskarżonego co do ilości, rodzaju wypitego alkoholu i czasu jego spożycia oraz czasu prowadzenia auta i momentu badania go na urządzeniu (...) – (...) jak i dane wynikające ze świadectwa wzorcowania co do wskaźników niepewności pomiaru. Sąd uznał opinię biegłej za w pełni wiarygodną. Należy zauważyć, że w sprawie oskarżonego brak jest podstaw, aby na jego korzyść przyjąć niepewność pomiaru wynoszącą 0,01 mg/l i stan po użyciu alkoholu wynoszący 0,25 mg/l. U oskarżonego w chwili badania o godz. 9:03 zawartość alkoholu wynosiła 0,26 mg/l, niemniej należy zauważyć, że oskarżony auto prowadził wcześniej, ponieważ z domu wyjechał ok. godz. 8:00 (okoliczność ta wynika z wyjaśnień samego oskarżonego), a do cofania pojazdu na ul. (...) doszło około godz. 8:45 (o tej godzinie została zawiadomiona Policja o zdarzeniu). Biegła w opinii wykazała ponadto, że w organizmie oskarżonego dochodziło już do eliminacji alkoholu i wynik 0,26 mg/l nie był najwyższym stężeniem alkoholu w jego organizmie. Powyższe okoliczności nie pozwalają na przyjęcie wnioskowanej w apelacji kwalifikacji zachowania oskarżonego jako wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. albowiem materiał dowodowy, w tym opinia biegłej, wskazuje jednoznacznie na to, że oskarżony w chwili kierowania autem na ul. (...) był w stanie nietrzeźwości, a nie po użyciu alkoholu.

132 Wniosek

133 O zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 1, tj. w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, poprzez zmianę opisu czynu i kwalifikacji prawnej z art. 178a § 1 k.k. na art. 87 § 1 k.w. oraz wymierzenie oskarżonemu na podstawie tegoż artykułu kary grzywny w wysokości 1000 zł, a w związku z tym orzeczenie na podstawie art. 87 § 3 k.w. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres roku i zaliczenie na jego poczet okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 maja 2021 r.

134 ☐ zasadny

135 ☐ częściowo zasadny

136 ☒ niezasadny

137 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

138 Wobec niezasadności zarzutów apelacyjnych wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

139 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

140 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

141 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

142 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

143 1.31

144 Przedmiot utrzymania w mocy

145 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III K 818/21.

146 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

147 Podniesione w apelacjach zarzuty nie podały w wątpliwość słusznych ustaleń Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy nie stwierdził zatem podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku w żadnej z zaskarżonych części. Brak jest również podstaw do podważania rozstrzygnięcia w zakresie reakcji karnej wobec oskarżonego.

148 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

149 1.3.11.

150 Przedmiot i zakres zmiany

151 Zwięźle o powodach zmiany.

152 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

153 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

154 ☐ art. 439 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia.

156 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

157 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

158 Zwięźle o powodach uchylenia.

159 Konieczność umorzenia postępowania

160 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

162 4.

163 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

164 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

165 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

166 5.

167 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

168 Zwięźle o powodach uchylenia.

169 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

170 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

171 Lp.

172 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

173 Przytoczyć okoliczności.

174 Koszty Procesu

175 Wskazać oskarżonego.

176 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

177 Przytoczyć okoliczności.

178 S. O.

179 II.

180 Mając na uwadze wynik postępowania odwoławczego i nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, Sąd na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. oraz art. 8 i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym.

PODPIS

181 SSO Justyna Dołhy

182 Granice zaskarżenia

183 Kolejny numer załącznika

184 1

185 Podmiot wnoszący apelację

186 prokurator

187 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

188 w zakresie uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 177 § 1 k.k.

189 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

190 ☐ na korzyść

191 ☒ na niekorzyść

192 ☐ w całości

193 ☒ w części

194 ☐

195 co do winy

196 ☐

197 co do kary

198 ☐

199 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

200 1.3.2. Podniesione zarzuty

201 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

202 ☐

203 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

204 ☐

205 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

206 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

207 ☐

208 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

209 ☒

210 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

211 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

212 ☐

213 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

214 ☐

215 art. 439 k.p.k.

216 ☐

217 brak zarzutów

218 1.4. Wnioski

219 ☒

220 uchylenie

221 ☐

222 zmiana

223 Granice zaskarżenia

224 Kolejny numer załącznika

225 2

226 Podmiot wnoszący apelację

227 obrońca oskarżonego

228 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

229 w zakresie przypisanego oskarżonemu występku z art. 178a § 1 k.k.

230 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

231 ☒ na korzyść

232 ☐ na niekorzyść

233 ☐ w całości

234 ☒ w części

235 ☐

236 co do winy

237 ☐

238 co do kary

239 ☐

240 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

241 1.3.2. Podniesione zarzuty

242 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

243 ☐

244 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

245 ☐

246 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

247 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

248 ☒

249 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

250 ☒

251 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

252 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

253 ☐

254 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

255 ☐

256 art. 439 k.p.k.

257 ☐

258 brak zarzutów

259 1.4. Wnioski

260 ☐

261 uchylenie

262 ☒

263 zmiana