Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 14 stycznia 2022 r., VI Ka 168/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 14 stycznia 2022 r., VI Ka 168/21

Tekst

1 Warszawa, dnia 14 stycznia 2022 r.

2 Sygn. akt VI Ka 168/21

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSO Jacek Matusik

8 Sędziowie:SO Remigiusz Pawłowski

9 SR (del.) Izabela Kościarz – Depta (spr.)

10 protokolant: protokolant sądowy Marta Herc

11 4.przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz

12 po rozpoznaniu dnia 14 stycznia 2022 r.

13 5.sprawy B. K. (poprzednio J. Ś.), syna M. i B., ur. (...) w S.

14 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 270 § 1 kk

15 7.G. T., syna T. i T., ur. (...) w S.

16 8.oskarżonego o przestępstwa z art. 270 § 1 kk, art. 231 § 1 i 2 kk

17 9.na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych

18 10.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

19 11.z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt III K 696/19

20 13.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obu oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów; kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie na rzecz adw. J. L. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.

21 SSO Remigiusz Pawłowski SSO Jacek Matusik SSR (del.) Izabela Kościarz – Depta

Uzasadnienie

22 Formularz UK 2

23 Sygnatura akt

24 VI Ka 168/21

25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

26 2

27 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

28 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

29 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 28 października 2020 roku, sygn. akt III K 696/19

30 1.2. Podmiot wnoszący apelację

31 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ oskarżyciel posiłkowy

33 ☐ oskarżyciel prywatny

34 ☒ obrońca

35 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

36 ☐ inny

37 1.3. Granice zaskarżenia

38 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

39 ☒ na korzyść

40 ☐ na niekorzyść

41 ☒ w całości

42 ☐ w części

43 ☐

44 co do winy

45 ☐

46 co do kary

47 ☐

48 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

49 1.1.2. Podniesione zarzuty

50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

51 ☐

52 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

53 ☐

54 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

55 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

56 ☒

57 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

60 ☒

61 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

62 ☐

63 art. 439 k.p.k.

64 ☐

65 brak zarzutów

66 1.4. Wnioski

67 ☒

68 Uchylenie

69 ☒

70 zmiana

71 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

72 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

73 1.5. Ustalenie faktów

74 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 2.1.1.1.

81 B. K. (poprzednio J. Ś.)

82 Dane osobowe oskarżonego

83 Informacja z systemu (...)

84 k. 640

85 2.1.1.2.

86 B. K. (poprzednio J. Ś.)

87 Dane szczegółowe oskarżonego

88 Informacja z systemu (...)

89 k. 641 - 642,

90 k. 674, k. 688 - 689

91 2.1.1.3.

92 B. K. (poprzednio J. Ś.)

93 Sytuacja majątkowa oskarżonego

94 Informacja e - (...)

95 k. 655

96 2.1.1.4.

97 B. K. (poprzednio J. Ś.)

98 Karany

99 Aktualna Karta Karna

100 k. 657 - 664

101 2.1.1.5.

102 G. T.

103 Sytuacja majątkowa oskarżonego

104 Informacja e - (...)

105 k. 656

106 2.1.1.6.

107 G. T.

108 Niekaralność oskarżonego

109 Aktualna Karta Karna

110 k. 665

111 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

112 Lp.

113 Oskarżony

114 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

115 Dowód

116 Numer karty

117 2.1.2.1.

118 1.6. Ocena dowodów

119 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

120 Lp. faktu z pkt 2.1.1

121 Dowód

122 Zwięźle o powodach uznania dowodu

123 2.1.1.1

124 Informacja z systemu (...)

125 Załączony dokument stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

126 2.1.1.2

127 Informacja z systemu (...)

128 Załączony dokument stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

129 2.1.1.3

130 Informacja e - (...)

131 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

132 2.1.1.4

133 Aktualna Karta Karna

134 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

135 2.1.1.5

136 Informacja e - (...)

137 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

138 2.1.1.6

139 Aktualna Karta Karna

140 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

141 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

142 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

143 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

144 Dowód

145 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

146 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

147 Lp.

148 Zarzut

149 3.1.

150 Obrońca B. K. (poprzednio J. Ś.) zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, że adaptacja projektu budowlanego została przerobiona lub podrobiona przez oskarżonego w sytuacji, gdy dokument stanowił jedynie projekt i został wytworzony na podstawie innego dokumentu autorstwa (...), ale stanowi odrębną pracę.

151 ☒ zasadny

152 ☐ częściowo zasadny

153 ☐ niezasadny

154 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

155 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd I instancji błędnie uznał, iż sporządzenie przez B. K. (poprzednio J. Ś.) adaptacji projektu budowlanego w sytuacji, gdy nie miał on do tego uprawnień, realizuje znamię podrobienia dokumentu, konstytuujące czyn zabroniony z art. 270 § 1 k.k.

156 Zgodnie z art. 270 § 1 k.k. kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Orzecznictwo Sądu Najwyższego, które Sąd Okręgowy orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, podkreśla, że z podrobieniem dokumentu mamy do czynienia, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony. W istocie chodzi więc o nadanie jakiemuś przedmiotowi (np. pismu) pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że zawarta w nim treść pochodzi od wymienionego w nim wystawcy (por. wyrok SN z dnia 27 listopada 2000 r., III KKN 233/98, Orz. Prok. i Pr. 2001, nr 5, poz. 4). Należy dodać, że podrobieniem będzie spreparowanie dokumentu w imieniu osoby istniejącej lub fikcyjnej, a nawet podpisanie autentycznego dokumentu cudzym nazwiskiem, chociażby za zgodą osoby zainteresowanej (por. wyrok SN z dnia 25 października 1979 r., II KR 10/79, OSNPG 1980, nr 11, poz. 127).

157 Zgodzić należy się ze skarżącym, że projekt budowlany oraz sporządzony na jego podstawie projekt adaptacji ów projektu budowlanego stanowią dwie odrębne prace. W związku z tym oczywiste jest, że autorem adaptacji projektu budowlanego nie musi być autor samego projektu budowlanego. Skoro natomiast, jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, "dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2000 roku, sygn. akt III KKN 233/98), to osoba, która sama tworzy nowy, odrębny dokument, po czym podpisuje go swoim nazwiskiem, dokumentu tego w żaden sposób nie podrabia. O ile zatem nie budzą wątpliwości ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego, zgodnie z którymi B. K. (poprzednio J. Ś.), stworzył i podpisał projekt adaptacji projektu budowlanego, nie posiadając jednocześnie wymaganych do tego uprawnień, to nie można zgodzić się na zakwalifikowanie powyższego zachowania jako czynu zabronionego z art. 270 § 1 k.k. Pomimo bowiem tego, że oskarżony zawarł w sporządzonej przez siebie pracy nierzetelne, niezgodne z prawdą informacje, narażając tym samym organ administracji publicznej na wprowadzenie w błąd, a jego zachowanie ocenić należy jako naganne, to jednak tego typu aktywność nie realizuje znamienia podrobienia dokumentu, na które to znamię powoływał się Sąd I instancji dokonując subsumpcji przedmiotowego stanu faktycznego do wywiedzionej z art. 270 § 1 k.k. normy prawnej.

158 Wniosek

159 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie wymierzenie łagodniejszej kary, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

160 ☒ zasadny

161 ☐ częściowo zasadny

162 ☐ niezasadny

163 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

164 Z uwagi na poczynione wyżej rozważania, w stosunku do B. K. (poprzednio J. Ś.) należało wydać wyrok uniewinniający. Jego zachowanie nie wypełniło bowiem znamion czynu stypizowanego w art. 270 § 1 k.k., o którego popełnienie podsądny został oskarżony.

165 Lp.

166 Zarzut

167 3.2.

168 Obrońca B. K. (poprzednio J. Ś.) zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnym uznaniu przez sąd I instancji, że adaptacja projektu budowlanego stanowi dokument w świetle art. 115 § 14 k.k., podczas gdy dokument ten nie jest dowodem prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne, gdyż samoistnie nie dowodzi on żadnego prawa.

169 ☐ zasadny

170 ☐ częściowo zasadny

171 ☒ niezasadny

172 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

173 W ocenie Sądu Okręgowego, powyższy zarzut obrońcy oskarżonego nie jest zasadny. Skoro złożenie projektu adaptacji projektu budowlanego potrzebne było do uzyskania pozwolenia na budowę, to stwierdzić należy, że z projektem tym związane jest publicznoprawne uprawnienie do wzniesienia budowli, uzyskiwane w trybie postępowania administracyjnego. Przedmiot zarzucanego oskarżonemu czynu zabronionego mieści się zatem w granicach pojęcia dokumentu z art. 115 § 14 k.k.

174 Wskazać należy jednocześnie, że w świetle wcześniej poczynionych ustaleń, z których wynika, że zachowanie B. K. (poprzednio J. Ś.) nie zrealizowało znamienia podrobienia, wymaganego przez art. 270 § 1 k.k., ocena, czy sporządzony przez oskarżonego projekt adaptacji projektu budowlanego stanowi w świetle art. 115 § 14 k.k. dokument, czy też nie, jest w niniejszej sprawie irrelewantna, bowiem podsądnego tak czy inaczej należało uniewinnić.

175 Wniosek

176 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie wymierzenie łagodniejszej kary, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

177 ☒ zasadny

178 ☐ częściowo zasadny

179 ☐ niezasadny

180 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

181 Pomimo niezasadności zarzutu podniesionego przez obrońcę oskarżonego, B. K. (poprzednio J. Ś.) należało uniewinnić z uwagi na rozważania poczynione w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia.

182 Lp.

183 Zarzut

184 3.3.

185 Obrońca B. K. (poprzednio J. Ś.) zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolne ustalenie przez sąd I instancji, że oskarżony B. K. (poprzednio J. Ś.) wraz z G. T. dokonali podrobienia dokumentu w postaci adaptacji projektu katalogowego domu jednorodzinnego wolnostojącego (...) autorstwa pracowni(...)oraz szamba szczelnego, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że B. K. (poprzednio J. Ś.) jedynie wytworzył nowy dokument i nie użył go za autentyczny.

186 ☒ zasadny

187 ☐ częściowo zasadny

188 ☐ niezasadny

189 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

190 Jak wynika z treści rozważań poczynionych w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia, obrońca oskarżonego słusznie podnosi, że Sąd I instancji nieprawidłowo zakwalifikował zachowanie B. K. (poprzednio J. Ś.) jako podrobienie dokumentu. Kontrola instancyjna przeprowadzona przez Sąd Okręgowy doprowadziła do wniosku, że podsądny nie popełnił zarzucanego mu czynu zabronionego.

191 Wniosek

192 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie wymierzenie łagodniejszej kary, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

193 ☒ zasadny

194 ☐ częściowo zasadny

195 ☐ niezasadny

196 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

197 B. K. (poprzednio J. Ś.) należało uniewinnić z przyczyn omówionych w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia.

198 Lp.

199 Zarzut

200 3.4.

201 Obrońca B. K. (poprzednio J. Ś.) zarzuca rażącą niewspółmierność kary, przejawiającą się w wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 5 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że kara ta winna być łagodniejsza.

202 ☐ zasadny

203 ☐ częściowo zasadny

204 ☐ niezasadny

205 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

206 Zgodnie z art. 436 k.p.k. sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Z uwagi na wydanie przez Sąd Okręgowy wyroku uniewinniającego, za bezprzedmiotowe uznać należało rozpoznawanie i odnoszenie się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

207 Wniosek

208 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu łagodniejszej kary.

209 ☐ zasadny

210 ☐ częściowo zasadny

211 ☐ niezasadny

212 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

213 Wobec oskarżonego wydany został wyrok uniewinniający, w związku z tym wniosek o wymierzenie mu łagodniejszej kary uznać należy za bezprzedmiotowy.

214 Lp.

215 Zarzut

216 3.5.

217 Obrońca G. T. zarzuca obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

218 - art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie przez sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów i popadnięcie w dowolność ocen, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy, poprzez przyjęcie, że oskarżony wspólnie i w porozumieniu, w celu użycia za autentyczny, dokonał podrobienia dokumentu, który następnie przedłożył jako autentyczny oraz że działał na szkodę interesu publicznego, w sytuacji gdy oskarżony nie działał z zamiarem popełnienia przestępstwa;

219 - art. 410 k.p.k. poprzez zaniechanie oparcia wyroku na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, tj. pominięciu okoliczności, że współoskarżony nie dokonał podrobienia ani przerobienia dokumentu tworząc nieważny pseudo dokument, podpisany własnym nazwiskiem, o czym nie wiedział G. T..

220 ☒ zasadny

221 ☐ częściowo zasadny

222 ☐ niezasadny

223 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

224 Jak już wskazano w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia, zachowanie oskarżonych nie wypełnia znamion czynu zabronionego stypizowanego w art. 270 § 1 k.k., albowiem sporządzenie i podpisanie dokumentu przez osobę do tego nieuprawnioną nie mieści się w zakresie definicji podrobienia dokumentu, o które to podrobienie podsądni zostali oskarżeni. Skoro zatem adaptacji projektu budowlanego, sporządzonej przez B. K. (poprzednio J. Ś.), nie można uznać za podrobioną, to również przedłożenie tego dokumentu we właściwym organie administracji publicznej nie realizuje przesłanki używania podrobionego dokumentu jako autentycznego. W związku z tym, pomimo odpowiedniego ustalenia przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego w niniejszej sprawie, kwalifikacja zachowań oskarżonych jako czynu zabronionego z art. 270 § 1 k.k. była już nieprawidłowa.

225 Podnoszony przez skarżącego zarzut błędnego przyjęcia przez Sąd Rejonowy, że G. T. działał na szkodę interesu publicznego, odnosi się do drugiego zarzutu postawionego oskarżonemu, tj. popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 i 2 k.k. Czyn zabroniony stypizowany w art. 231 § 1 k.k. polega na przekroczeniu przez funkcjonariusza publicznego swoich uprawnień lub niedopełnieniu przez niego obowiązków, czego skutkiem jest działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Przepis art. 231 § 2 k.k. tworzy typ kwalifikowany ww. przestępstwa, dodając do jego podstawowych znamion działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Zgodzić należy się z twierdzeniem Sądu Rejonowego, zawartym w uzasadnieniu wydanego wyroku, że G. T. nie dopełnił obowiązków określonych w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 roku o Służbie Więziennej, a dokładnie w art. 28 ust. 2 tej ustawy, zabraniającym funkcjonariuszom i pracownikom służby więziennej utrzymywania innych niż wynikające z obowiązków służbowych kontaktów z osobami pozbawionymi wolności. Nie ulega również wątpliwości, że oskarżony naruszył ww. obowiązek w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej. Zauważyć należy jednakże, że jednym ze znamion konstytuujących czyn zabroniony z art. 231 k.k. jest działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Dodatkowo, z literalnego brzmienia przepisu art. 231 § 1 k.k. wynika, że takie naruszenie dobra prawnego ze sfery publicznej bądź prywatnej musi wynikać z przekroczenia przez funkcjonariusza publicznego swoich uprawnień lub niedopełnienia obowiązków. Samo przekroczenie uprawnień albo niedopełnienie obowiązków nie wyczerpuje jeszcze znamion przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k. Dla jego bytu konieczne jest ustalenie "działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego". Przestępstwo to jest umyślne, a zatem sprawca obejmuje swoim zamiarem (bezpośrednim lub ewentualnym) zarówno przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków jak i działanie na szkodę interesu prywatnego lub publicznego, z tym, że ten ostatni rozumiany jest w znaczeniu interesu wynikającego z prawa materialnego.

226 Art. 231 § 1, 2 i 3 k.k. penalizuje tzw. przestępstwo nadużycia władzy (zaufania) przez funkcjonariusza publicznego w następstwie przekroczenia przez niego uprawnień lub niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Przedmiotem jego ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie instytucji państwowej i samorządu terytorialnego i związany z tym autorytet władzy publicznej. Nie każde niedopełnienie obowiązków lub przekroczenie uprawnień statuuje odpowiedzialność karną funkcjonariusza publicznego w oparciu art. 231 k.k., ale tylko takie, które następuje w sferze imperium funkcji władczych przysługujących instytucjom, których jest on funkcjonariuszem. (tak m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2017r. w sprawie II AKa 172/17)

227 Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że pozasłużbowe porozumienie, zawarte pomiędzy G. T. a B. K. (poprzednio J. Ś.) skutkowało popełnieniem przestępstwa, skoro, tak jak to zostało już wyżej wykazane, zachowanie współoskarżonych nie realizowało znamion czynu zabronionego z art. 270 § 1 k.k. Stwierdzić trzeba poza tym, że jeśliby nawet przyjąć, że B. K. (poprzednio J. Ś.), sporządzając jako osoba nieuprawniona dokument, który zostać miał przedłożony w Starostwie Powiatowym, naruszył interes publiczny, to naruszenie to jest skutkiem nierzetelnego zachowania osadzonego, a nie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariusza publicznego, który przekonany był o posiadaniu przez B. K. (poprzednio J. Ś.) stosownych uprawnień. W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że G. T. wchodząc w kontakty pozasłużbowe z osadzonym J. Ś. w celu uzyskania dla siebie projektu budowlanego miał zamiar działania na szkodę interesu publicznego czy prywatnego. Oskarżony G. T. chciał jedynie wyprowadzić się jak najszybciej od teściowej i w tym celu zbudować dom, a do tego niezbędny był mu projekt. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy nie sposób stwierdzić, że stworzenie przez osadzonego projektu adaptacji domu jednorodzinnego wolnostojącego oraz szamba szczelnego w jakikolwiek sposób zachwiało prawidłowym funkcjonowaniem instytucji państwowej i samorządu terytorialnego oraz naruszyło związany z tym autorytet władzy publicznej. Oskarżony G. T. przekroczył uprawnienia jakie przysługiwały funkcjonariuszowi służby więziennej, ale w żaden sposób to zachowanie nie wpłynęło na wizerunek jednostki penitencjarnej. Oprócz faktu, że oskarżeni porozumieli się na terenie Aresztu Śledczego, co do potrzeby uzyskania przez G. T. zmienionego projektu domu jednorodzinnego i możliwości sporządzenia go przez J. Ś., to w żaden inny sposób jednostka ta nie została zaangażowania w przedmiotowy proceder, jak również nie została wykorzystana do jego przeprowadzenia.

228 W związku z powyższym, w ocenie Sądu Okręgowego, G. T. nie zrealizował znamion czynu zabronionego z art. 231 k.k. zarówno w jego podstawowej formie z § 1, jak i tym bardziej w formie kwalifikowanej z § 2. Wobec powyższego przyjąć należy, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy za naruszenie art. 28 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej oskarżony nie powinien ponosić odpowiedzialności karnej, a jedynie dyscyplinarną, co w istocie miało miejsce.

229 Wniosek

230 Uniewinnienie G. T. od zarzucanych mu czynów, ewentualnie warunkowe umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

231 ☒ zasadny

232 ☐ częściowo zasadny

233 ☐ niezasadny

234 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

235 Zachowanie G. T. nie wypełniło wszystkich znamion czynów zabronionych, które zostały mu zarzucone. W związku z tym należało go uniewinnić od popełnienia zarzucanych mu czynów.

236 Lp.

237 Zarzut

238 3.6.

239 Obrońca G. T. zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez przyjęcie, że G. T. zdawał sobie sprawę z faktu, że dokument wytworzony przez B. K. (poprzednio J. Ś.) nie odpowiada prawdzie, w sytuacji gdy w aktach osobowych B. K. (poprzednio J. Ś.) znajdowały się dokumenty potwierdzające jego rzekome uprawnienia, na czym opierał swoją wiedzę G. T..

240 ☐ zasadny

241 ☐ częściowo zasadny

242 ☐ niezasadny

243 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

244 Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie prowadzi do wniosku, że brak świadomości G. T. co do nieposiadania stosownych uprawnień przez współoskarżonego jest w pełni usprawiedliwiony. Wobec tego, nadużycie przez niego uprawnień i związane z tym ewentualne działanie na szkodę interesu publicznego bądź prywatnego przybrać mogło w niniejszej sprawie formę co najwyżej lekkomyślności. Zgodnie natomiast z powszechnie przyjętą linią orzeczniczą, przestępstwo z art. 231 k.k. popełnić można wyłącznie z winy umyślnej (zob. przykładowo Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2021 roku, sygn. akt II DIZ 32/21).

245 Wniosek

246 Uniewinnienie G. T. od zarzucanych mu czynów, ewentualnie warunkowe umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

247 ☒ zasadny

248 ☐ częściowo zasadny

249 ☐ niezasadny

250 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

251 Z przyczyn przedstawionych w podpunkcie 3.5. niniejszego uzasadnienia, wobec G. T. należało wydać wyrok uniewinniający.

252 Lp.

253 Zarzut

254 3.7.

255 Obrońca G. T. zarzuca rażącą niewspółmierność kary w postaci braku co najmniej warunkowego umorzenia postępowania.

256 ☐ zasadny

257 ☐ częściowo zasadny

258 ☐ niezasadny

259 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

260 Zgodnie z art. 436 k.p.k. sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Z uwagi na wydanie przez Sąd Okręgowy wyroku uniewinniającego, za bezprzedmiotowe uznać należało rozpoznawanie i odnoszenie się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

261 Wniosek

262 Warunkowe umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

263 ☐ zasadny

264 ☐ częściowo zasadny

265 ☐ niezasadny

266 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

267 Wobec oskarżonego wydany został wyrok uniewinniający, co w najpełniejszym stopniu zaspokaja jego interes prawny. Wobec tego, odnoszenie się do wniosku o warunkowe umorzenie postępowania czy też ewentualne uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu uznać należy za niecelowe.

268 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

269 4.1.

270 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

271 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

272 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

273 5.1.1.

274 Przedmiot utrzymania w mocy

275 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

276 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

277 5.2.1.

278 Przedmiot i zakres zmiany

279 Całość wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 28 października 2020 roku, sygn. akt III K 696/19

280 Zwięźle o powodach zmiany

281 Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, że Sąd Rejonowy niesłusznie uznał B. K. (poprzednio J. Ś.) oraz G. T. za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, wobec czego należało podzielić stanowisko obrońców oskarżonych i wydać wobec podsądnych wyrok uniewinniający.

282 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

283 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

284 5.3.1.1.1.

285 ☐ art. 439 k.p.k.

286 Zwięźle o powodach uchylenia

287 5.3.1.2.1.

288 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

289 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

290 Zwięźle o powodach uchylenia

291 5.3.1.3.1.

292 Konieczność umorzenia postępowania

293 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

294 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

295 5.3.1.4.1.

296 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

297 Zwięźle o powodach uchylenia

298 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

299 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

300 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

301 Przytoczyć okoliczności

302 6. Koszty Procesu

303 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

304 Przytoczyć okoliczności

305 Sąd Okręgowy kosztami procesu w sprawie obciążył Skarb Państwa. Zgodnie bowiem z art. 632 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarżonego koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia publicznego - Skarb Państwa. W związku z tym, Sąd Okręgowy zasądził także od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adwokata J. L. kwotę 516 złotych 60 groszy, obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT. Zgodnie bowiem z § 17 ust. 2 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłata za obronę przed sądem okręgowym jako drugą instancją wynosi 420 złotych. Powyższą opłatę należało następnie, zgodnie z § 4 ust. 3 ww. Rozporządzenia, podwyższyć o kwotę podatku VAT.

306 7. PODPIS

307 SSO Remigiusz Pawłowski SSO Jacek Matusik SSR (del) Izabela Kościarz – Depta

308 1.11. Granice zaskarżenia

309 Kolejny numer załącznika

310 1

311 Podmiot wnoszący apelację

312 obrońca oskarżonego B. K. (poprzednio J. Ś.)

313 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

314 wyrok w całości

315 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

316 ☒ na korzyść

317 ☐ na niekorzyść

318 ☒ w całości

319 ☐ w części

320 ☐

321 co do winy

322 ☐

323 co do kary

324 ☐

325 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

326 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

327 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

328 ☐

329 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

330 ☐

331 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

332 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

333 ☐

334 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

335 ☒

336 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

337 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

338 ☒

339 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

340 ☐

341 art. 439 k.p.k.

342 ☐

343 brak zarzutów

344 0.1.1.4. Wnioski

345 ☒

346 uchylenie

347 ☒

348 zmiana

349 1.12. Granice zaskarżenia

350 Kolejny numer załącznika

351 2

352 Podmiot wnoszący apelację

353 obrońca oskarżonego G. T.

354 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

355 Wyrok w całości

356 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

357 ☒ na korzyść

358 ☐ na niekorzyść

359 ☒ w całości

360 ☐ w części

361 ☐

362 co do winy

363 ☐

364 co do kary

365 ☐

366 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

367 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

368 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

369 ☐

370 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

371 ☐

372 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

373 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

374 ☒

375 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

376 ☒

377 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

378 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

379 ☒

380 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

381 ☐

382 art. 439 k.p.k.

383 ☐

384 brak zarzutów

385 0.1.1.4. Wnioski

386 ☒

387 uchylenie

388 ☒

389 zmiana