Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 września 2023 r., X Ka 472/23

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 września 2023 r., X Ka 472/23

Tekst

1 Sygn. akt X Ka 472/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29 września 2023 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący: sędzia SO - Leszek Parzyszek

5 Sędziowie: SO - Wanda Jankowska – Bebeszko ( spr. )

6 SO - Grażyna Puchalska

7 Protokolant: Karolina Klempka

8 przy udziale Prokuratora Joanny Augustyniak

9 po rozpoznaniu w dniu 29 września 2022 r. sprawy

10 skazanego P. S. o wydanie wyroku łącznego

11 z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora

12 od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r. sygn. akt V K 1773/22

13 orzeka:

14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Dąbrowie Tarnowskiej do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

15 Formularz UK 2

16 Sygnatura akt

17 X Ka 472/23

18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

19 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

20 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

21 Wyrok łączny Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r., sygn. akt V K 1773/22

22 1.2. Podmiot wnoszący apelację

23 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

24 ☐ oskarżyciel posiłkowy

25 ☐ oskarżyciel prywatny

26 ☐ obrońca

27 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ inny

29 1.3. Granice zaskarżenia

30 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

31 ☐ na korzyść

32 ☒ na niekorzyść

33 ☒ w całości

34 ☐ w części

35 ☐

36 co do winy

37 ☐

38 co do kary

39 ☐

40 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

41 1.3.2. Podniesione zarzuty

42 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

43 ☐

44 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

45 ☒

46 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

47 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

48 ☐

49 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

50 ☐

51 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

52 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

53 ☐

54 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

55 ☐

56 art. 439 k.p.k.

57 ☐

58 brak zarzutów

59 1.4. Wnioski

60 ☐

61 uchylenie

62 ☒

63 zmiana

64 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

65 2.1. Ustalenie faktów

66 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

67 Lp.

68 Oskarżony

69 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

70 Dowód

71 Numer karty

72 P. S.

73 1. Na dzień orzekania przez sąd odwoławczy P. S. został prawomocnie skazany 5 kolejnymi wyrokami:

74 - II K 17/22 Sądu Rejonowego w Grójcu z dnia 24 października 2022 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

75 - IV K 1196/21 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe z dnia 6 marca 2023 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

76 - IV K 59/23 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe z dnia 17 maja 2023 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

77 - V K 866/23 Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 18 maja 2023 r. na karę 1 roku ograniczenia wolności,

78 - II K 81/22 Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 24 lipca 2023 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

79 2. Skazany jest pozbawiony wolności od 23 stycznia 2023 roku, odbywa karę 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Grójcu (II K 17/22).

80 informacja z KRK

81 odpisy wyroków

82 informacja z systemu Noe-Sad

83 113-122, 142-146

84 134, 137, 140

85 147v,

86 148

87 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

88 2.2. Ocena dowodów

89 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach uznania dowodu

93 - informacja z KRK;

94 - odpisy wyroków: Sądu Rejonowego w Grojcu z dnia 24 października 2022 r., II K 17/22, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe z dnia 6 marca 2023 r., IV K 1196/21, wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 17 maja 2023 r., IV K 59/23,

95 - informacja z systemu Noe-Sad

96 Wskazane dokumenty nie nasuwają zastrzeżeń co do autentyczności oraz treści. Wynika z nich, że P. S. jest aktualnie skazany dwunastoma prawomocnymi wyrokami. Po wydaniu zaskarżonego wyroku łącznego uprawomocniło się pięć kolejnych wyroków: II K 17/22, IV K 196/21, IV K 59/23, V K 866/23, II K 81/22 ( od poz. 8 do poz. 12 w informacji KRK). Ostatni wyrok skazujący w I instancji wydał Sąd Rejonowy w Dąbrowie Tarnowskiej.

97 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

98 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

99 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

100 Lp.

101 Zarzut

102 obraza przepisu prawa materialnego w innym wypadku niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu - art. 4 § 1 k.k. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu jako podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wyroku łącznego przepisu art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 23 czerwca 2020 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (dalej: Tarcza 4.0) i połączenie na tej podstawie kar ograniczenia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 8 lutego 2021 roku. sygn. V K 120/21 za czyn popełniony w okresie od 15 grudnia do 20 grudnia 2020 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 26 października 2021 roku. sygn. V K 1944/21 za czyn popełniony w dniu 3 września 2021 roku, w sytuacji gdy oba wskazane wyżej wyroki uprawomocniły się po dniu wejścia w życie ustawy - Tarcza 4.0., jak również czyny, za które P. S. został skazany wskazanymi wyżej wyrokami zostały popełnione po dniu wejścia w życie tejże ustawy, zatem brak było podstaw do zastosowania przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 24 czerwca 2020 r., gdyż stosownie do art. 81 ust. 2 ustawy - Tarcza 4.0, zastosowanie do połączenia kar orzeczonych tymi wyrokami znaleźć powinien przepis art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym tą ustawą, który nie dawał jednak podstawy do połączenia wskazanych wyżej kar, co powoduje, że orzeczenie nie odpowiada prawu.

103 ☐ zasadny

104 ☐ częściowo zasadny

105 ☒ niezasadny

106 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

107 Zarzut obrazy prawa materialnego – art. 4 § 1 k.k. – jest niezasadny.

108 Wbrew stanowisku prokuratora wyrażonemu w apelacji, Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, że w zaistniałej sytuacji faktycznej i prawnej zastosowanie miał przepis art. 4 § 1 k.k. Regulacja ta odnosi się bowiem także do przepisów określających warunki i zasady orzekania kary łącznej, jako że jest to instytucja prawa karnego materialnego.

109 W tej sprawie zakres orzekania, który Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, obejmował wyroki skazujące wydane w okresie do 1 lipca 2015 r. (trzy wyroki), w okresie pomiędzy 1 lipca 2015 r. a 23 czerwca 2020 r. (jeden wyrok) oraz po 23 czerwca 2020 r (dwa wyroki).

110 Mając na uwadze powyższy układ i specyfikę skazań, Sąd Rejonowy trafnie uznał, iż zaktualizowała się potrzeba zastosowania przepisu art. 4 § 1 k.k. ze względu na konieczność rozważenia, który ze stanów prawnych będzie dla skazanego najkorzystniejszy.

111 Prawidłowe stosowanie art. 4 § 1 k.k. w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego polega na rozważeniu względności ustaw, przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu (zob.m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2015 r., IV KK 224/14).

112 Należy także w tej kwestii przywołać trafny pogląd Sądu Najwyższego, iż przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z 2020 r. Tarcza 4.0. nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie (postanowienie SN z 13 października 2021 r., I KZP 2/21).

113 Na gruncie niniejszej sprawy Sąd Rejonowy nie przeprowadził wprawdzie szczegółowych rozważań pod kątem badania względności ustaw, ale wskazał główne powody uznania za najkorzystniejsze przepisów obowiązujących w okresie od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r.

114 Rzetelna analiza porównawcza wymagałaby bowiem całościowego porównania wszystkich rozwiązań dotyczących orzekania w wyroku łącznym kary łącznej w płaszczyźnie trzech stanów prawnych. Ustawą względniejszą byłaby ta, która przewiduje dla skazanego łagodniejsze skutki, przy uwzględnieniu w takiej analizie wszelkich możliwych konsekwencji. Chodzi zatem o to, aby nie spłycać analizy porównawczej przez ograniczenie jej do zestawienia jedynie sankcji zawartych w porównywanych przepisach, ale o to, aby przeanalizować wszelkie prawnokarne skutki wynikające dla skazanego z zastosowania jednej z dwóch konkurencyjnych ustaw, tj. nowej i obowiązującej poprzednio (por. wyrok SN z 13.05.2022 r., V KK 211/21).

115 Reasumując, Sąd Rejonowy - w istniejącej wówczas sytuacji faktycznej - postąpił prawidłowo wskazując stan prawny pomiędzy 1 lipca 2015 r. a 23 czerwca 2020 r., właściwie połączył kary oraz określił wymiar kary łącznej.

116 Wniosek

117 o zmianę wyroku poprzez umorzenie postępowania o wydanie wyroku łącznego w zakresie kar orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 8 lutego 2021 roku. sygn. V K 120/21 oraz Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 26 października 2021 roku. sygn. V K 1944/21

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☐ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

122 Z uwagi na rodzaj rozstrzygnięcia sądu odwoławczego wniosek końcowy apelacji, jako bezprzedmiotowy, nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

123 Uwzględniony został natomiast alternatywny wniosek zgłoszony przez prokuratora na rozprawie apelacyjnej - o uchylenie wyroku celem przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (spełniona została przesłanka z art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k. – konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości).

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

124 wydanie wobec P. S. pięciu kolejnych wyroków skazujących go na kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności

125 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

126 W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego zasadą jest orzekanie w oparciu o stan faktyczny (zakres prawomocnych skazań) istniejący w dacie orzekania, co dotyczy również sądu odwoławczego.

127 W okresie od wydania zaskarżonego wyroku łącznego przez Sąd Rejonowy do czasu orzekania przez sąd II instancji, stan faktyczny w tej sprawie uległ dużej zmianie. P. S. został bowiem prawomocnie skazany pięcioma nowymi prawomocnymi wyrokami na kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności (k. 113-122, 142-146 ), to jest:

128 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Grojcu z dnia 24 października 2022 r., II K 17/22, którym wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 286 § 1 k.k. popełniony w dniu 26 marca 2021 r. (prawomocny 1 listopad 2022 r.),

129 2. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe z dnia 6 marca 2023 r., IV K 1196/21, którym wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 286 § 1 k.k. popełniony w dniu 5 listopada 2020 r. (prawomocny 14 marca 2023 r.),

130 3. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 17 maja 2023 r., IV K 59/23, którym wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 286 § 1 k.k. popełniony w okresie 13 listopada 2020 r. – 12 grudnia 2020 r. (prawomocny 25 marca 2023 r.),

131 4. wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 18 maja 2023 r., V K 866/23, którym wymierzono karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, za czyn z art. 286 §1 k.k. popełniony w dniu 30 marca 2021 r. (prawomocny 7 czerwca 2023 r.),

132 5. wyrokiem Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 24 lipca 2023 r., II K 81/22, którym wymierzono karę 8 miesięcy pozbawiania wolności, za czyny z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i inne popełnione w okresie od 23 marca 2021 r. do 31 marca 2021 r. (prawomocny 1 sierpnia 2023 r.).

133 W związku z powyższym, znacznie rozszerzył się zakres orzekania w tej sprawie, a tym samym zaistniała konieczność rozważenia nowych możliwości połączeń kar orzeczonych względem P. S., różnych ich wariantów w różnych stanach prawnych oraz dokonania wyboru połączenia najkorzystniejszego.

134 Zgodnie z treścią przepisu art. 440 k.p.k., sąd odwoławczy może działać z urzędu, gdy utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia byłoby rażąco niesprawiedliwe, czyli wówczas, gdy stan pożądanej sprawiedliwości orzeczenia nie może zostać osiągnięty w wyniku rozpoznania środka odwoławczego w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

135 W ocenie Sądu Okręgowego, taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem należy mieć

136 na względzie specyfikę postępowania w przedmiocie wyroku łącznego, bazującą na analizie wszystkich zapadłych wobec skazanego orzeczeń obejmujących kary podlegające łączeniu.

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

137 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

138 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

139 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

140 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

141 2.1.

142 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

143 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia

145 Sąd odwoławczy jest zobowiązany do merytorycznego orzekania, poza przypadkami wskazanymi w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. W orzecznictwie podkreśla się, że w działalności sądu odwoławczego obecnie akcent jest położony na merytoryczny, a nie wyłącznie kontrolny charakter postępowania odwoławczego. Funkcją tego sądu nie jest jednak powtórzenie całego postępowania dowodowego, ale ponowienie lub uzupełnienie materiału dowodowego w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia kontroli odwoławczej, w celu dokonania ustaleń faktycznych zgodnych z prawdą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2019 r., III KS 6/19).

146 Sąd Najwyższy, w uchwale z dnia 28 czerwca 2018 r., I KZP 3/18, podkreślił, że w sprawie o wydanie wyroku łącznego, sąd odwoławczy może orzec po raz pierwszy karę łączną, gdy w pierwszej instancji został wydany zaskarżony apelacją wyrok łączny, orzekający karę na bazie określonych skazań oraz umarzający postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie.

147 Sąd odwoławczy, mając świadomość powyższej uchwały, doszedł jednak do przekonania, że w niniejszej sprawie nastąpiła tak istotna i znaczna zmiana okoliczności faktycznych, iż uzasadnione jest uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.

148 Sąd Rejonowy rozważał bowiem sytuację skazanego w odniesieniu do siedmiu tylko wyroków, obecnie zaś zakres orzekania rozszerzył się aż do dwunastu wyroków. Nowymi wyrokami orzeczono kary pozbawienia wolności oraz karę ograniczenia wolności, czyli kary rodzajowo nadające się do połączenia (potencjalnego) z karami orzeczonymi w sześciu poprzednich wyrokach jednostkowych. W międzyczasie P. S. rozpoczął odbywanie jednej z nowo orzeczonych kar – kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Grójcu. Prawidłowość orzekania w sprawie, w zmienionych warunkach, wymaga więc nie tylko dodatkowego zgromadzenia akt pięciu spraw, ale przede wszystkim kompleksowego rozważenia możliwości połączenia kar (różnych wariantów) w różnych stanach prawnych i zastosowania ustawy względniejszej dla skazanego. Należy rozważyć nie tylko połączenia bezwzględnych kar pozbawienia wolności, ale również kar ograniczenia wolności, wśród których są kary wykonane i niewykonane. Ponownej analizie należy zatem poddać nie tylko możliwość połączenia kar orzeczonych ,,nowymi” wyrokami z karami objętymi karą łączną w zaskarżonym wyroku, lecz całość jednostkowych skazań. Niezbędne jest też uzyskanie opinii o skazanym. Tym samym, istnieje konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, co stanowi jedną z podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

149 Ponadto, wydanie przez sąd odwoławczy wyroku reformatoryjnego w tak odmiennej sytuacji faktycznej w porównaniu do sytuacji istniejącej w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy, doprowadziłoby w istocie do naruszenia zasady instancyjności i prawa do obrony, gdyż skazany nie mógłby już odwoływać się od wyroku sądu II instancji.

150 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

151 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji winien poczynić prawidłowe ustalenia dotyczące aktualnej, na czas orzekania, sytuacji faktycznej i prawnej skazanego, aby zakres orzekania w sprawie uwzględniał wszystkie wyroki skazujące.

152 Należy dokonać całościowej analizy treści poszczególnych dwunastu wyroków pod kątem możliwych wariantów połączenia kar orzeczonych w tych wyrokach, stosownie do stanów prawnych, które potencjalnie mogą być zastosowane, z uwzględnieniem art. 4 § 1 k.k.

153 Konieczne będzie uzyskanie aktualnej opinii o skazanym z zakładu karnego, w którym odbywa on karę.

154 Swoje stanowisko Sąd Rejonowy prawidłowo uzasadni, zwłaszcza w zakresie rozważań nad wariantami połączenia kar.

155 Właściwość Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej uzasadnia fakt, iż ostatni wyrok skazujący wydał w I instancji właśnie ten sąd (art .569 § 1 k.p.k.),.

156 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

157 Koszty Procesu

158 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

159 Przytoczyć okoliczności

PODPIS

160 1.3. Granice zaskarżenia

161 Kolejny numer załącznika

162 1

163 Podmiot wnoszący apelację

164 prokurator

165 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

166 całość wyroku

167 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

168 ☐ na korzyść

169 ☒ na niekorzyść

170 ☒ w całości

171 ☐ w części

172 ☐

173 co do winy

174 ☐

175 co do kary

176 ☐

177 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

178 1.3.2. Podniesione zarzuty

179 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

180 ☒

181 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

182 ☐

183 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

184 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

185 ☐

186 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

187 ☐

188 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

189 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

190 ☐

191 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

192 ☐

193 art. 439 k.p.k.

194 ☐

195 brak zarzutów

196 1.4. Wnioski

197 ☐

198 uchylenie

199 ☒

200 zmiana