Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 25 stycznia 2024 r., IX Ka 646/23
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 25 stycznia 2024 r., IX Ka 646/23
Uzasadnienie
1 Formularz UK 2
2 Sygnatura akt
3 IX Ka 646/23
4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
5 0
CZĘŚĆ WSTĘPNA
6 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
7 Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 3 sierpnia 2023 r. sygn. akt (...)
8 1.2. Podmiot wnoszący apelację
9 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
10 ☐ oskarżyciel posiłkowy
11 ☐ oskarżyciel prywatny
12 ☐ obrońca
13 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
14 ☐ inny
15 1.3. Granice zaskarżenia
16 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
17 ☒ na korzyść
18 ☒ na niekorzyść
19 ☒ w całości
20 ☐ w części
21 ☐
22 co do winy
23 ☐
24 co do kary
25 ☐
26 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
27 1.1.2. Podniesione zarzuty
28 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
29 ☐
30 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
31 ☐
32 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
33 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
34 ☒
35 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
36 ☐
37 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
38 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
39 ☐
40 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
41 ☐
43 ☐
44 brak zarzutów
45 1.4. Wnioski
46 ☐
47 uchylenie
48 ☒
49 zmiana
50 Ustalenie faktów w związku z dowodami
51 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
52 1.5. Ustalenie faktów
53 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
54 Lp.
55 Oskarżony
56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
57 Dowód
58 Numer karty
59 2.1.1.1.
60 P. Z.
61 karalność oskarżonego
62 karta karna
63 77-79
64 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
65 Lp.
66 Oskarżony
67 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
68 Dowód
69 Numer karty
70 2.1.2.1.
71 1.6. Ocena dowodów
72 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
73 Lp. faktu z pkt 2.1.1
74 Dowód
75 Zwięźle o powodach uznania dowodu
76 2.1.1.1
77 Karta karna
78 Dokument wystawiony przez uprawniony podmiot.
79 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
80 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
81 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
82 Dowód
83 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
84 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
85 Lp.
86 Zarzut
87 3.1.
88 Zarzut obrazy przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 413§2 pkt 1 kpk poprzez pominiecie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I wyroku czynu tzw. modalnego znamienia czynu zabronionego stypizowanego w art. 226§1 kk tj. wskazania, że do popełnienia przez oskarżonego tegoż czynu doszło podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych przez pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji.
89 ☐ zasadny
90 ☐ częściowo zasadny
91 ☒ niezasadny
92 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
93 Apelacja prokuratora okazała się niezasadna. Sąd odwoławczy nie podzielił poglądu skarżącego co do uchybieniu przez Sąd meriti dyspozycji art. 413 §2 pkt 1 kpk w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I (w istocie bowiem prokurator podniósł zarzutu w odniesieniu do pkt I wyroku, a nie do jego całości).
94 Sąd Okręgowy swoje rozważania poprzedza przytoczeniem poglądów judykatury, które są ich kanwą.
95 Sąd redagując opis czynu przypisanego oskarżonemu może posłużyć się jedną z dwóch metod konkretyzowania istoty czynu w wyroku. Metodą repetycji, polegającą na przytoczeniu ustawowych znamion, a następnie po słowach np. "przez to", "w szczególności" wyrażeń konkretyzujących te znamiona przez opis odpowiadający ustaleniom, bądź za pomocą metody podstawiania, polegającą na zaniechaniu przytaczania ustawowych znamion i wskazania wprost na ustalenia faktyczne (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2022r. II AKa 324/21).
96 Przepis art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. normujący strukturę wyroku skazującego wcale nie formułuje wymogu, by w opisie czynu przytaczano expressis verbis brzmienie ustawowe wszystkich znamion czynu zabronionego. Pominięcie ustawowego określenia znamienia przestępstwa w opisie czynu przypisanego nie stanowi przeszkody w uznaniu, iż wypełnia on znamiona konkretnego przestępstwa, jeśli opis ten mieści w granicach pojęć, którymi przepis prawa materialnego określa te znamiona (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022r. V KK 545/20).
97 Proces karny nie jest procesem formułkowym, tym samym w opisie czynu nie trzeba bezwzględnie posługiwać się zwrotami ustawowymi”(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2023 r. I KK 468/22) „treść zawarta w opisie czynu przypisanego powinna odpowiadać zawartością semantyczną znaczeniu wszystkich znamion określających typ przestępstwa, a każde znamię typu przestępstwa powinno znajdować konkretyzację w opisie czynu. Znamiona zakreślają wszak granice obszaru kryminalizacji w sposób abstrakcyjny, natomiast celem procesu karnego w stadium jurysdykcyjnym jest rozstrzygnięcie, czy zarzuconym czynem oskarżony wypełnił każde z syntetycznie ujętych znamion typu przestępstwa, a jeśli tak, na czym to polegało. Uznanie, że czyn odpowiada znamionom przestępstwa następuje w drodze subsumpcji, a więc podciągania konkretnego stanu faktycznego pod ogólną normę sankcjonowaną, wysłowioną w przepisie prawa karnego materialnego. W konsekwencji należy stwierdzić, że pominięcie ustawowego określenia znamienia przestępstwa w opisie czynu przypisanego nie stanowi przeszkody w uznaniu, iż wypełnia on znamiona konkretnego przestępstwa, jeśli opis ten mieści w granicach pojęć, którymi przepis prawa materialnego określa te znamiona (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. V KK 545/20 oraz wyroki: z 22 października 2009 r., IV KK 111/09; z dnia 24 czerwca 2013 r., V KK 435/12; z dnia 26 listopada 2014 r., II KK 141/14, OSNKW 2015, z. 5, poz. 42 i z dnia 2 lipca 2015 r., V KK 138/15, OSNKW 2015, z. 11, poz. 97 oraz postanowienia z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. II KK 212/13, OSNKW”.
98 Wracając zatem do opisu czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I to wskazać należy, że Sąd ustalił, iż oskarżony znieważył słownie funkcjonariuszy policji w czasie przeprowadzanej przez nich interwencji poprzez kierowanie wobec nich słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe.
99 Tymczasem dyspozycja art. 226§1 kk brzmi: kto znieważa funkcjonariusza publicznego (….), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Określenie więc w czasie przeprowadzanej przez nich interwencji – jest jasna i nie pozostawia żadnych wątpliwości co do, że znieważeni zostali:
100 1. funkcjonariusze publiczni (policjanci – wskazanie stopnia służbowego),
101 2. w trakcie przeprowadzanej przez nich interwencji (czynności podejmowane w trakcie realizowania interwencji są niewątpliwie podejmowane podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych).
102 Niewątpliwym jest, że przeprowadzanie interwencji jest czynnością wykonywaną w ramach obowiązków służbowych (odwołanie się przy tym do stopni służbowych policjantów), a znieważanie funkcjonariuszy w jej trakcie, czy też w czasie jej trwania, w odpowiedzi na podejmowane czynności jest z nią związane.
103 Sąd odwoławczy nie dostrzega żadnego ryzyka dekompletacji znamion czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I wyroku i zakwalifikowania go jako zwykłej zniewagi i nie bardzo widzi, w czym konkretnie owego ryzyka upatruje skarżący dążąc do nadania mu cech hiperpoprawności, co jest zabiegiem całkowicie zbędnym i czemu sprzeciwia się powaga wyroku.
104 Na zakończenie zauważyć należy, że nie tylko Sąd odwoławczy, w tym składzie, w opisany wyżej sposób postrzega kwestię podniesioną przez skarżącego: s formułowanie zawarte w opisie czynu "w trakcie wykonywania przez nich interwencji", choć wprost nie zawiera koniunkcji zawartej w treści przepisu art. 226 § 1 k.k., obejmuje sytuację w nim przewidzianą. Odniesienie się w opisie czynu do "wykonywania interwencji", przemawia za uznaniem, że chodzi nie tylko o znieważenie podczas, ale również w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. W razie wątpliwości należy dokonać w tym względzie wykładni językowej użytego pojęcia "w trakcie", wspomagając się Słownikiem Języka Polskiego (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 września 2008r. II AKa 236/08).
105 Wniosek
106 ☐ zasadny
107 ☐ częściowo zasadny
108 ☐ niezasadny
109 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
110 4.1.
111 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
112 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
113 5.1.1.
114 Przedmiot utrzymania w mocy
115 Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 3 sierpnia 2023 r., sygn. akt (...)
116 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
117 Racje wskazane w punkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia zadecydowały o uznaniu wywiedzionej w sprawie apelacji za bezzasadną.
118 Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też – jako słuszny – został on utrzymany w mocy.
119 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
120 5.2.1.
121 Przedmiot i zakres zmiany
122 Zwięźle o powodach zmiany
123 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
124 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
125 5.3.1.1.1.
127 Zwięźle o powodach uchylenia
128 5.3.1.2.1.
129 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
131 Zwięźle o powodach uchylenia
132 5.3.1.3.1.
133 Konieczność umorzenia postępowania
135 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
136 5.3.1.4.1.
138 Zwięźle o powodach uchylenia
139 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
140 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
141 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
142 Przytoczyć okoliczności
143 Koszty Procesu
144 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
145 Przytoczyć okoliczności
146 II.
147 Na podstawie art. 636 § 1 kpk Sąd Okręgowy kosztami sądowymi za II instancję obciążył Skarb Państwa.
PODPIS