Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 26 października 2023 r., IX Ka 447/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 26 października 2023 r., IX Ka 447/23

Tekst

1 1.1. UZASADNIENIE

2 Formularz UK 2

3 Sygnatura akt

4 IX Ka 447/23

5 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

6 0

CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt (...)

9 1.3. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.4. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☐ w całości

21 ☒ w części

22 ☒

23 co do winy

24 ☒

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.5. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.6. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 M. S.

62 karalność oskarżonego

63 karta karna

64 130-131

65 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

66 Lp.

67 Oskarżony

68 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

69 Dowód

70 Numer karty

71 2.1.2.1.

72 1.7. Ocena dowodów

73 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach uznania dowodu

77 2.1.1.1

78 Karta karna

79 Dokument wystawiony przez uprawniony podmiot.

80 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

81 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

82 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

85 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

86 Lp.

87 Zarzut

88 3.1.

89 Apelacja obrońcy oskarżonego

90 Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. zakwalifikowanie popełnionego przestępstwa przez oskarżonego jako przestępstwa wskazanego w art. 278a § 1 kk, podczas gdy zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona przestępstwa wskazane w art. 278 § 1 kk.

91 Rażąca niewspółmierność kary orzeczonej w stosunku do oskarżonego w sytuacji gdy całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy przemawia za orzeczeniem kary wobec oskarżonego w niższym wymiarze.

92 ☐ zasadny

93 ☐ częściowo zasadny

94 ☒ niezasadny

95 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

96 Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się niezasadna.

97 Tożsamo jak w apelacji należy wskazać, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawstwo oraz wina oskarżonego nie budziły wątpliwości. M. S. przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu.

98 Skarżący podniósł zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. zakwalifikowanie popełnionego przestępstwa przez oskarżonego jako przestępstwa wskazanego w art. 278a § 1 kk. Twierdził on, że zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona przestępstwa wskazane w art. 278 § 1 kk.

99 Sąd Okręgowy nie podzielił zapatrywania obrońcy oskarżonego, by niesłusznym było przyjęcie przez Sąd Rejonowy stanowiło kradzież szczególnie zuchwałą, a nie kradzież w typie podstawowym. Sąd meriti trafnie stwierdził iż zachowanie M. S. wpisywało się w definicję ustawową kradzieży szczególnie zuchwałej z art. 115 § 9a pkt 1 i 2 kk. Sąd I instancji słusznie zważył, że M. S. po wejściu do sklepu chwycił towary z półki i nie chowając ich w żaden sposób ani nie próbując maskować swojego zachowania skierował się do wyjścia trzymając produkty jawnie w dłoniach.

100 Wbrew wywodom apelacji zachowanie M. S. było ostentacyjne i lekceważące. Przyjęcie kwalifikowanego typu o jakim mowa nie jest uwarunkowane wyłącznie użyciem przemocy lub groźby jej zastosowania. To, że oskarżony w taki sposób się nie zachował nie wyklucza – jak sugeruje obrońca w apelacji – możności przypisania mu kradzieży szczególnie zuchwałej.

101 Nadmienić trzeba, iż wobec przypisania oskarżonemu kradzieży szczególnie zuchwałej bez znaczenia pozostały zmiany w zakresie kwoty rozgraniczającej przestępstwo i wykroczenie kradzieży (z 500 zł na 800 zł).

102 Sąd Okręgowy nie podzielił także zapatrywania obrońcy, by orzeczona względem M. S. kara była rażąco niewspółmiernie surowa.

103 Sąd Rejonowy trafnie jako reakcję karną orzekł karę 7 miesięcy pozbawienia wolności .

104 Kara ta uwzględniała należycie stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu zabronionego. Kara ta uwzględniała okoliczności popełnionego przez M. S. przestępstwa oraz czyniła zadość prewencji indywidualnej oraz generalnej.

105 Obrońca w apelacji w istocie polemizował ze słusznymi argumentami Sądu meriti w zakresie wymiaru kary orzeczonej wobec M. S.. Skarżący nie przedstawił żądnych rzeczowych okoliczności, które wskazywałyby na to, że kara pozbawienia wolności w wymiarze 7 miesięcy stanowi niewłaściwą reakcję karną dla oskarżonego.

106 Owszem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa oraz nie utrudniał postępowania. To zostało słusznie wzięte przez Sąd meriti jako okoliczność łagodząca.

107 Podkreślenia wymaga okoliczność, że Sąd Rejonowy wymierzył M. S. karę oscylującą w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Czyn zabroniony przypisany oskarżonemu jest zagrożony wyłącznie karą pozbawienia wolności, co ukazuje za jak wysoce społecznie szkodliwy jest uznawany przez samego ustawodawcę taki czyn.

108 Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną. Przedmiotowego przestępstwa dopuścił się w warunkach recydywy podstawowej. Stosowane dotychczas względem niego kary nie wzbudziły w nim oczekiwanych refleksji. Wymaga on izolacji penitencjarnej, która uzmysłowi mu że naruszanie porządku prawnego nie będzie przez wymiar sprawiedliwości pobłażliwie traktowane.

109 Wniosek

110 ☐ zasadny

111 ☐ częściowo zasadny

112 ☐ niezasadny

113 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

114 4.1.

115 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

116 1.8. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

117 5.1.1.

118 Przedmiot utrzymania w mocy

119 Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt (...)

120 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

121 Sąd Okręgowy przyjął stosowanie do całości wyroku na podstawie art. 4 § 1 kk przepisów Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.

122 Oskarżony przestępstwa z art. 278a § 1 kk dopuścił się w warunkach recydywy podstawowej unormowanej w art. 64 § 1 kk. Art. 64 § 1 został zmieniony przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz.U.2022.2600) zmieniającej kodeks karny z dniem 1 października 2023 r. Obecnie obowiązujące przepisy są bardziej restrykcyjne jeżeli chodzi o wymierzanie kary przy spełnieniu warunków recydywy zwykłej. Stąd ustawa obowiązują poprzednio była względniejsza dla sprawcy.

123 Prawidłowo Sąd Rejonowy, na podstawie art. 46 § 1kk, wobec faktu iż zachowanie oskarżonego spowodowało powstanie szkody majątkowej, orzekł wobec M. S. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) kwoty 619,95 zł.

124 Sąd Odwoławczy – jako słuszny - utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, nie dopatrując się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu.

125 1.9. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

126 5.2.1.

127 Przedmiot i zakres zmiany

128 Zwięźle o powodach zmiany

129 1.10. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

130 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

131 5.3.1.1.1.

132 ☐ art. 439 k.p.k.

133 Zwięźle o powodach uchylenia

134 5.3.1.2.1.

135 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

136 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia

138 5.3.1.3.1.

139 Konieczność umorzenia postępowania

140 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

141 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

142 5.3.1.4.1.

143 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia

145 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

146 1.11. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

147 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

148 Przytoczyć okoliczności

149 Koszty Procesu

150 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

151 Przytoczyć okoliczności

152 II.

153 Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w T.) na rzecz adwokata P. D. kwotę 840 złotych brutto tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym.

154 Oskarżony korzystał z obrony udzielonej mu z urzędu, a Sąd odwoławczy, wydając rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, uwzględnił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt SK 78/21, opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 28 grudnia 2022 r.

155 Wynagrodzenie wskazanego obrońcy w niniejszej sprawie zostało przyznane na podstawie minimalnej stawki za obronę w wysokości określonej w § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.).

III.

156 Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za II instancję, a wydatkami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.

PODPIS