Wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 11 maja 2022 r., II Ka 72/22

wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 11 maja 2022 r., II Ka 72/22

Tekst

1 s ygn. akt II Ka 72/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 dnia 11 maja 2022 r.

3 Sąd Okręgowy w Sieradzu – II Wydział Karny, w składzie:

4 Przewodniczący

5 -

6 sędzia Jacek Klęk

7 Protokolant

8 -

9 st. sekr. sąd. Zdzisława Dróżdż

10 przy udziale prokuratora Dagmary Zawiei, po rozpoznaniu w dniu 11 V 2022 r. sprawy P. S., oskarżonego o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na skutek apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z 31 grudnia 2021 r. w sprawie II K 255/21,

11 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od dokonania zarzucanego i przypisanego mu czynu oraz uchyla rozstrzygnięcia z pkt. 2. i 4.;

12 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz rdc. pr. M. G. 516,60 (pięćset szesnaście i 60/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

13 3. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

14 Formularz UK 2

15 Sygnatura akt

16 II Ka 255/21

17 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

18 0 (jedna apelacja)

19 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

20 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

21 Wyrok Sądu Rejonowego w Wieluniu z 31 grudnia 2021 r. w sprawie II K 255/11

22 1.2. Podmiot wnoszący apelację

23 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

24 ☐ oskarżyciel posiłkowy

25 ☐ oskarżyciel prywatny

26 ☒ obrońca

27 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ inny

29 1.3. Granice zaskarżenia

30 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

31 ☐ na korzyść

32 ☐ na niekorzyść

33 ☒ w całości

34 ☐ w części

35 ☐

36 co do winy

37 ☐

38 co do kary

39 ☐

40 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

41 1.1.2. Podniesione zarzuty

42 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

43 ☐

44 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

45 ☒

46 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

47 ☐

48 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

49 ☒

50 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

51 ☒

52 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

53 ☐

54 art. 439 k.p.k.

55 ☐

56 brak zarzutów

57 1.4. Wnioski

58 ☐

59 uchylenie

60 ☒

61 zmiana

62 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

63 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

64 1.5. Ustalenie faktów

65 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

66 Lp.

67 Oskarżony

68 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

69 Dowód

70 Numer karty

71 2.1.1.1.

72 P. S.

73 Dokonanie zaboru roweru przez nieustalonego sprawcę.

74 zez. M. M. (1)

75 393v w zw. z 227v

76 zez. U. R.

77 305v-306v w zw. z 7, 21v, 166v, 194-195, 208v-209, 361-v

78 zez. E. P. (1)

79 358v-359v w zw. z 2, 194v-195

80 wyj. oskarżonego w zakresie negacji sprawstwa zaboru w celu przywłaszczenia roweru

81 304v-305

82 2.1.1.2.

83 posiadanie i sprzedaż przez oskarżonego pochodzącego z kradzieży opisanej w zarzucie roweru (...) w marcu 2019 r. i jego sprzedaż za 50 zł M. M..

84 zez. M. M. (1)

85 393v w zw. z 227v

86 zez. U. R.

87 305v-306v w zw. z 7, 21v, 166v, 194-195, 208v-209, 361-v

88 zez. E. P. (1)

89 358v-359v w zw. z 2, 194v-195

90 2.1.1.3.

91 brak w opisie czynu zarzucanego i przypisanego informacji o posiadaniu czy zbyciu (ew. pomocy w zbyciu) roweru pocho-dzącego z kradzieży na szkodę E. P. (1).

92 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

93 Lp.

94 Oskarżony

95 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

96 Dowód

97 Numer karty

98 2.1.2.1.

99 P. S.

100 Dokonanie opisanego w zarzucie zaboru roweru na szkodę E. P. (1) lub jakikolwiek udział oskarżonego w realizacji znamion zaboru przedmio-towego roweru zaistniałego w okolicznościach opisa-nych w zarzucie.

101 wyj. oskarżonego w zakresie negacji sprawstwa zaboru w celu przywłaszczenia roweru

102 304v-305

103 1.6. Ocena dowodów

104 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

105 Lp. faktu z pkt 2.1.1

106 Dowód

107 Zwięźle o powodach uznania dowodu

108 Sąd Okręgowy nie zakwestionował oceny dowodów z zeznań M. M. (1), U. R. i E. P. (1) zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest następstwem nie obrazy art. 7 k.p.k., a dokonania przez Sąd meriti dowolnych ustaleń faktycznych, tj. dokonania ustalenia sprawstwa w zakresie zarzucanej kradzieży w oparciu o wskazane dowody z uchybieniem zasadom logiki.

109 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

110 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

111 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

112 Dowód

113 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

114 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

115 Lp.

116 Zarzut

117 3.1.

118 Błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu, w sytuacji gdy zeznania świadków są sprzeczne, a dodatkowo brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o fakcie dokonania kradzieży roweru przez oskarżonego.

119 ☒ zasadny

120 ☐ częściowo zasadny

121 ☐ niezasadny

122 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

123 Zarzut jest oczywiście słuszny. Zawraca uwagę fakt, że Sąd Rejonowy dokonując ustaleń faktycznych w zakresie przypisania oskarżonemu sprawstwa, tj. zaboru w celu przywłaszczenia przechowywanego w piwnicy przez E. P. (1) roweru oparł się na zeznaniach M. M. (1), U. R., K. S. (1) (te dotyczą jednak nie sprawstwa, a niewiarygodności alibi) i wyjaśnieniach oskarżonego (te dowodowy powołał w podstawie ustaleń drugiego faktu sekcji 1.1.1). Żaden z tych dowodów nie stwierdza jednak tego, w jakich okolicznością i kto dokonał zaboru roweru z piwnicy, tj. tego kto zrealizował czynność sprawczą czynu przypisanego przez Sąd Rejonowy oskarżonemu. Zeznania M. M. (1) (k. 393v w zw. z k. 227v) i U. R. (k. 305v-306v w zw. z k. 7, 21v, 166v, 194-195, 208v-209, 361-v) stanowią jedynie dowód tego, że oskarżony oferował przedmiotowy rower do sprzedaży zapewniając o tym, że jest jego właścicielem. Dowodem zrealizowania przez oskarżonego znamion zarzucanego i przypisanego mu czynu nie mogą być także zeznania E. P. (1) (358v-359v w zw. z k. 2, 194v-195). W szczególności podkreślany przez Sąd Rejonowy fakt, że oskarżony przyszedł do domu pokrzywdzonej i pytał ją, czy z rowerem wszystko jest w porządku. Co prawda okoliczności tej Sąd Rejonowy nie ustalił w sekcji 1.1. ale uczynił to w sekcji 2.1. i 2.2. czyniąc z niej podstawę uznania zeznań E. P. za wiarygodne, a wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne.

124 Nie ulega w sprawie wątpliwości, że kwestia najistotniejszą pozostaje to, czy przekonanie Sądu Rejonowego o sprawstwie oskarżonego znajduje oparcie w dowodach uznanych za wiarygodne. Okoliczności prawnie relewantne i wynikające z uznanych za wiarygodne przez Sąd Rejonowy dowodów to:

125 -

126 zamieszkiwanie oskarżonego i pokrzywdzonej w tej samej klatce schodowej budynku wielorodzinnego,

127 -

128 przechowywanie przez pokrzywdzoną roweru w niezamykanym korytarzu piwnicy budynku wielorodzinnego w którym mieszkała;

129 -

130 dokonanie zaboru roweru w okresie pomiędzy 9 marca 2019 r. (dzień, w którym pokrzywdzona po raz ostatni widziała rower w miejscu przechowywania) a 23 marca 2019 r. (dzień ujawnienia kradzieży przez pokrzywdzoną);

131 -

132 zbycie przez oskarżonego, skradzionego na szkodę E. P., roweru M. M. za kwotę 50 zł i jego przekazanie do dyspozycji przedmiotowego roweru przez M. M. A. R. (1).

133 Żadna z tych okoliczności, ani żaden z dowodów, na podstawie których ustalono ich istnienie, nie pozwala na niebudzące wątpliwości ustalenie, że oskarżony dokonał zaboru roweru, lub że w jakikolwiek sposób współuczestniczył w przedmiotowym zaborze. Z faktów, że:

134 -

135 oskarżony miał sposobność kradzieży, bo mieszkał w tej samej klatce budynku wielorodzinnego co pokrzywdzona (a tym samym miał dostęp to piwnicy),

136 -

137 zaoferował ów rower M. M.,

138 -

139 sfinalizował sprzedaż przedmiotowego przyjmując zapłatę,

140 -

141 po odzyskaniu roweru przez pokrzywdzoną pytał ją, czy z rowerem wszystko dobrze,

142 można jedynie rozważać odpowiedzialność za paserstwo. Po pierwsze materiał dowodowy nie pozwala na skonkretyzowanie daty zaboru roweru i sprzedaży roweru M. M.. Nie ma więc mowy o istnieniu podstaw do przyjęcia bezpośredniego następstwa tych faktów. Po wtóre nie ma żadnego dowodu sprawstwa oskarżonego w zakresie zaboru tj. tego, że to on zabrał rower z piwnicy. Nie ma nawet dowodu na obecności oskarżonego w piwnicy w okresie kiedy miało dojść do zboru. Po trzecie piwnica nie była zamykana, a więc kradzieży mógł dokonać każdy (także osoba niemieszkająca w budynku wielorodzinnego, w którym mieszkali oskarżony i pokrzywdzona), a nie tylko oskarżony. Po czwarte zainteresowanie oskarżonego wyrażone pytaniem o to, czy z rowerem wszystko dobrze dowodzi jedynie tego, że oskarżony takie pytanie zadał, że interesowało go to – ale nie dowodzi tego, że owo zainteresowanie wynikało ze sprawstwa w zakresie zaboru, a nie tylko pomocy w zbyciu zabranego przez inną osobę roweru – choćby tę, która wg zeznań M. M. (k. 227v) złożonych w toku pierwszego rozpoznania sprawy (świadek opisując okoliczności nabycia roweru z jednej strony wskazał na oskarżonego, z drugiej jednak używał konsekwentnie zaimka „oni”).

143 Trzeba przy tym podkreślić, że niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego odnośnie pobytu poza Polską w okresie zaistnienia kradzieży nie stanowi o słuszności zarzutu. A tok rozumowania Sądu Rejonowego jest właśnie taki: skoro oskarżony skłamał, co do alibi (o czym wywiedziono z zeznań K. S.), to kłamie także, co do sprawstwa, bo pytał pokrzywdzoną o to, czy z rowerem wszystko dobrze. Tymczasem są to zaledwie niepozostające ze sobą w bezpośrednim związku przyczynowym poszlaki, których zebrany materiał dowodowy nie pozwala połączyć w spójny ciąg przyczynowo skutkowy. W szczególności nie pozwalają one na wykluczenie sprawstwa innej osoby, a w odniesieniu do oskarżonego dowodzą jedynie udzielenia pomocy w zbyciu pochodzącego z kradzieży roweru.

144 Konkludując Sąd stwierdza, że dokonana przez Sąd Rejonowy ocena poszczególnych dowodów czyni zadość wymogom art. 7 k.p.k. jednak popełnił błąd dowolności przyjmując, ze okoliczności wynikające z uznanych za wiarygodne dowodów pozwalają na niebudzące wątpliwości ustalenie, że to oskarżony dopuścił się zaboru roweru a nie tylko udzielał pomocy w jego zbyciu (o czym szerzej w sekcji 5.2.).

145 Wniosek

146 Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

147 ☒ zasadny

148 ☐ częściowo zasadny

149 ☐ niezasadny

150 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

151 Stwierdzenie, że kwestionowany wyrok oparto na dowolnych ustaleniach faktycznych determinował postulowaną zmianę zaskarżonego wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty - art. 438 § 2 k.p.k. Uczyniono to po uprzednim przenalizowaniu całości materiału dowodowego ujawnionego w przebiegu rozprawy głównej oraz zasady skargowości, o czym szerzej w sekcji 5.2.

152 3.2.

153 Obraza przepisów prawa materialnego, tj. art. 278 § 1 k.k. poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się kradzieży w sytuacji, gdy rower będący przedmiotem postępowania nie był w jakikolwiek sposób zabezpieczony, a pozostawiony był w miejscu dostępnym powszechnie, co może świadczyć o jego porzuceniu.

154 ☐ zasadny

155 ☐ częściowo zasadny

156 ☒ niezasadny

157 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

158 Zarzut ten nie jest zasadny. Z akt sprawy wynika, że dokładnie tak samo rower był przechowywany przez pokrzywdzona gdy pozostawał w dyspozycji A. R. (2). Rzeczywistość mieszkań w budynkach wielorodzinnych i symbolicznych komórek piwnicznych przypisanych do niech jest znana. To ona wymusza przechowywanie przez mieszkańców rowerów w korytarzach piwnicznych. To że korytarz nie był zamknięty, a rower nie miał zabezpieczenia nie świadczy o woli wyzbycia skoro rower był „przechowywany”, a więc umieszczony w pomieszczeniu chroniącym przed wpływem warunków atmosferycznych. Co więcej z zeznań E. P. i U.R. oraz A.R. nie wynika, aby rower był choćby w najmniejszym stopniu niesprawny czy zużyty. Z opinii biegłego wynika zaś wprost, że rower był w pełni sprawny – a więc zadbany. Także więc i jego stan nie wskazywał na to, że jest to przedmiot porzucony. Podsumowując – przedmiotowy zarzut nie ma najmniejszego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym – nie wyłączając dowodów uznanych za niewiarygodne. Żadna okoliczność nie wskazuje na to, że pozostawienie sprawnego roweru w korytarzu piwnicznym przez E. P. podyktowane było wolą wyzbycia się prawa własności do przedmiotowego roweru, a tym samym i mowy być nie może o zastosowaniu art. 180 k.c.

159 Wniosek

160 Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

161 ☐ zasadny

162 ☐ częściowo zasadny

163 ☒ niezasadny

164 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

165 W sprawie Sąd dokonał zmiany wyroku, jednak nie z przyczyn wskazanych przez apelującego w omawianym zarzucie, stąd uznanie wniosku za niezasadny.

166 3.3.

167 Rażącą niewspółmierność kary w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności dotyczących jego wymiaru uzasadnia orzeczenie jej w niższym wymiarze.

168 ☐ zasadny

169 ☐ częściowo zasadny

170 ☐ niezasadny

171 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

172 Zarzut okazał się nie tyle niezasadny, co bezprzedmiotowy - to wobec uwzględnienia zarzutu opisanego w sekcji 3.1. (art. 436 k.p.k.).

173 Wniosek

174 Zmiana wyroku poprzez obniżenie wymiaru kary pozbawienia wolności oraz odstąpienie od wymierzenia kary grzywny.

175 ☐ zasadny

176 ☐ częściowo zasadny

177 ☐ niezasadny

178 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

179 Wniosek nie mógł zostać uznany za zasadny skoro Sąd uwzględnił apelację, co do winy i uniewinnił oskarżonego od zarzutu dokonania zarzucanego czynu.

180 Abstrahując od powyższego należy podkreślić, że uzasadnienie apelacji w części oznaczonej liczbą IV stanowi o oczywiście wadliwym toku rozumowania skarżącej, która zarzut rażąco niewspółmiernej kary uzasadnia stwierdzeniem: „Należy zaznaczyć, że brak jest podstaw do uznania (bez jakichkolwiek wątpliwości), że to oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu.” Skarżąca tym samym wprowadza sugestię relatywizowania wymiaru kary stopniem wątpliwości sprawstwa, co jest sprzeczne z elementarnymi zasadami postępowania karnego.

181 Dodać trzeba, że opis czynu zarzucanego nie zawiera odniesień do znamion czynnościowych przestępstwa paserstwa. w szczególności w opisie czynu nie zamieszczono zapisu o posiadaniu przedmiotowego roweru i jego sprzedaży. Tym samym niekwestionowane ustalenie, że oskarżony w marcu 2019 r. posiadał i sprzedał pochodzący z kradzieży na szkodę E. P. rower nie mogło skutkować ani zmianą wyroku ani też jego uchyleniem i przekazaniem Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Takie rozstrzygnięcia nie są możliwe z uwagi na kierunek apelacji będącej przedmiotem postepowania odwoławczego.

182 3.4.

183 Obraza prawa procesowego, tj. art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na nałożeniu na oskarżonego obowiązku zwrotu na Skarb Państwa poniesionych wydatków w postaci kwoty 4.289,36 zł oraz tytułem opłaty kwotę 340,00 zł, mimo iż względy słuszności przemawiają za zwolnieniem go z obowiązku uiszczenia kosztów procesu.

184 ☐ zasadny

185 ☐ częściowo zasadny

186 ☐ niezasadny

187 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

188 Z uwagi na bezprzedmiotowość wynikającą z uwzględnienia zarzutu z sekcji 3.2. Sąd odstąpił od oceny zasadności przedmiotowego zarzutu (art. 436 k.p.k.).

189 Wniosek

190 Zmiana wyroku nieobciążanie oskarżonego kosztami postępowania z uwagi na zasadę słuszności.

191 ☐ zasadny

192 ☐ częściowo zasadny

193 ☐ niezasadny

194 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

195 Jak w ocenie zasadności zarzutu.

196 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

197 4.1.

198 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

199 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

200 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

201 5.1.1.

202 Przedmiot utrzymania w mocy

203 pkt. 3. zaskarżonego wyroku

204 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

205 Przedmiotowym rozstrzygnięciem Sąd Rejonowy orzekł o opłacie należnej obrońcy oskarżonego z urzędu. Choć wyrok został zaskarżony w całości skarżąca nie podniosła uchybień co do tego rozstrzygnięcia. Uchybień takich nie dostrzegł Sąd Okręgowy (opłata została przyznana prawidłowo, zgodnie przepisami wskazanego w sekcji 7. uzasadnienia Sądu meriti aktu prawnego).

206 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

207 5.2.1.

208 Przedmiot i zakres zmiany

209 Sprawstwo oskarżonego w zakresie dokonania czynu przypisanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieluniu z 31 grudnia 2021 r. w sprawie II K 255/21. Uniewinnienie P. S. od dokonania przypisanego mu czynu.

210 Zwięźle o powodach zmiany

211 Sąd Okręgowy podstawę faktyczną zamiany omówił w sekcji 3.2., stąd w tym miejscu nie będzie jej powielał.

212 Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Okręgowy analizował dopuszczalność uprzedzenia stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego i przypisanego oskarżonemu poprzez przyjęcie, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona udzielenia pomocy w zbyciu rzeczy ruchomej wartości przekraczającej 500 zł pochodzącej z kradzieży.

213 Zdaniem Sądu Okręgowego na takie postąpienie w niniejszym postępowaniu nie pozwala jednak przyjęta przez Sąd Rejonowy, uprzednio zaproponowana przez oskarżyciela, podstawa faktyczna przypisanego czynu wyartykułowana w czynie przypisanym. Brak jest w nim bowiem odniesienia do jakiegokolwiek znamienia czynnościowego z art. 291 § 1 k.k. W szczególności nie istnieje korelacja między opisem zdarzenia ujętym w czynie zarzucanym i przypisanym, a udzieleniem pomocy w zbyciu. Opis czynu przypisanego, w aspekcie znamion modalnych, obejmuje wyłącznie „dokonanie kradzieży” i nie odnosi się do sposobu zadysponowania przywłaszczonym, skutkiem zaboru, mieniem ruchomym. Ten sposób przedstawienia zdarzenia historycznego zaproponował prokurator i przyjął sąd I instancji. W konsekwencji ocena Sądu Okręgowego, zwarzywszy kierunek apelacji, nie mogła być szersza. Zdarzenie będące przedmiotem osądu opisane zostało przez oskarżyciela bardzo precyzyjnie – zdaniem Sądu Okręgowego w stopniu wykluczającym możliwość przyjęcia przez sąd odmiennej jego oceny i dokonania ewentualnych zmian obliczonych na poczynienie już w niniejszym postępowaniu oceny prawnokarnej zachowania oskarżonego w aspekcie art. 291 § 1 k.k. (por. wyrok SN z 30.09.2014 r., II KK 234/14, OSNKW 2015, nr 2, poz. 14.; postanowienie SN z 25.10.2012 r., IV KK 87/12, LEX nr 1226759).

214 Konkludując, Sąd Okręgowy wykluczył możliwość zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu poprzez przyjęcie, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona udzielenia pomocy w zbyciu rzeczy ruchomej wartości powyżej 500 zł pochodzącej z kradzieży, bowiem takie rozstrzygnięcie godziłoby w prawo do obrony oskarżonego (zakres tegoż wynika z czynu zarzucanego) i zasadę skargowości a ewentualny wyrok dotknięty byłby wadą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. i art. 14 k.p.k.

215 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

216 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

217 5.3.1.1.1.

218 ☐ art. 439 k.p.k.

219 Zwięźle o powodach uchylenia

220 5.3.1.2.1.

221 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

222 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

223 Zwięźle o powodach uchylenia

224 5.3.1.3.1.

225 Konieczność umorzenia postępowania

226 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

227 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

228 5.3.1.4.1.

229 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

230 Zwięźle o powodach uchylenia

231 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

232 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

233 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

234 Przytoczyć okoliczności

235 2.

236 Oskarżony w toku postępowania odwoławczego korzystał z pomocy prawnej udzielanej mu z urzędu w ramach prawa ubogich. Reprezentujący oskarżonego adwokat wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia wg nor przypisanych jednocześnie składając oświadczenie o jakim mowa w § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 18). Należną obrońcy opłatę ustalono w oparciu o § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia.

237 6. Koszty Procesu

238 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

239 Przytoczyć okoliczności

240 3.

241 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. co było następstwem uniewinnienia oskarżonego od dokonania czynu przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem i braku podstaw do analizowania w niniejszym postępowaniu podstaw przypisania oskarżonemu jakiegokolwiek innego czynu zabronionego ustawą.

242 7. PODPIS