Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 17 marca 2026 r., II Ka 7/26

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 17 marca 2026 r., II Ka 7/26

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 7/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 17 marca 2026r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agnieszka Karłowicz (spr.)

6 Sędziowie:

7 SSO Sylwia Olimpia Uszyńska

8 SSO Paweł Mądry

9 Protokolant:

10 st.sekr.sądowy Agata Polkowska

11 przy udziale prokuratora Andrzeja Pawelca

12 po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r.

13 sprawy skazanego F. N.

14 na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora

15 od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Siedlcach

16 z dnia 20 listopada 2025 r. sygn. akt II K 1115/25

17 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

18 II. wydatki postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 II Ka 7/26

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 listopada 2025 r. w sprawie II K 1115/25

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☐ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☐ na korzyść

36 ☒ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐co do winy

40 ☐co do kary

41 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

42 1.3.2. Podniesione zarzuty

43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

44 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

45 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

46 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

47 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

48 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

49 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

50 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

51 ☐art. 439 k.p.k.

52 ☐brak zarzutów

53 1.4. Wnioski

54 ☒uchylenie

55 ☐zmiana

56 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

57 2.1. Ustalenie faktów

58 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

59 Lp.

60 Oskarżony

61 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

62 Dowód

63 Numer karty

64 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

65 Lp.

66 Oskarżony

67 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

68 Dowód

69 Numer karty

70 2.2. Ocena dowodów

71 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

72 Lp. faktu z pkt 2.1.1

73 Dowód

74 Zwięźle o powodach uznania dowodu

75 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

76 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

77 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

78 Dowód

79 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

80 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

81 Lp.

82 Zarzuty

83 1.

84 I. rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść wyroku, tj. art. 85 § 1 k.k., art. 81 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U.2022.2141 t.j. z dnia 2022.10.19 - dalej jako „ustawa Tarcza 4.0”) i art. 4 § 1 k.k., polegające na niezasadnym połączeniu kary ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn. akt II K 574/24 oraz kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 września 2025 r., sygn. akt II K 767/25, mimo iż dotyczyły one przestępstw, które nie zostały popełnione w warunkach określonych w art. 85 § 1 k.k., tj. zanim zapadł pierwszy ze wskazanych wyroków, zaś obie podlegające łączeniu kary zostały prawomocnie orzeczone po dniu wejścia w życie ustawy Tarcza 4.0, wobec czego - stosownie do treści art. 81 ust. 1 i 2 ustawy Tarcza 4.0 - brak było podstaw do zastosowania przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. do 24 czerwca 2020 roku, jak również zastosowania dyspozycji art. 4 § 1 k.k., albowiem w czasie orzekania obowiązywała ta sama ustawa co w czasie popełnienia każdego z przestępstw, których dotyczyły objęte wyrokiem łącznym kary jednostkowe.

85 ☐ zasadny

86 ☐ częściowo zasadny

87 ☒ niezasadny

88 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

89 Apelacja nie była zasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.

90 Nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji, w aspekcie ewentualnego stosowania art. 4§1 kk, powinien rozważyć, który z możliwych stanów prawnych jest względniejszy dla skazanego - czy aktualnie obowiązujący i przed 1 lipca 2015 roku, czy też w okresie od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku, która to analiza winna obejmować skazania zapadłe do 23 czerwca 2020 roku i po tej dacie. Nie może być wątpliwości, że wspomnianą wyżej regułę z art.4§1 kk stosować należy również przy orzekaniu kary łącznej na co wskazują liczne judykaty, w tym Sądu Najwyższego (m.in. wyrok z dnia 9 stycznia 2015 roku, IV KK 224/14, LEX nr 162330). Orzeczenia zapadające już po wejściu w życie art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorstwom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020.1086) jednoznacznie wskazują, że uregulowania zawarte w tym przepisie nie wyłączają możliwości stosowania art. 4 §1 kk. i rozważenie takiej opcji jest obowiązkiem sądu (tak m.in. Sąd Najwyższy w : postanowieniu z 13 października 2021 roku, I KZP 2/21, postanowieniu z dnia 26 marca 2025 roku, IV KK 98/25, LEX nr 3847480, w wyroku z dnia 26 marca 2025 roku, IV KK 98/25), a warunkiem jest prawomocne orzeczenie kary do dnia 23 czerwca 2020 roku (data wejścia w życie przywołanej wyżej ustawy z 19 czerwca 2020 roku). Rozważając tę kwestię należy mieć na względzie, że w tym przypadku chodzi o prawomocnie kary nie tylko efektywnie podlegające łączeniu (co przejawia się objęciem ich karą łączną), ale również każde inne kary, gdy są one tego samego rodzaju (kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności czy grzywny) i przez to jest możliwość ich połączenia. Wskazują na to użyte w uzasadnieniach przywołanych wyżej judykatów sformułowania: „jedna z kar, których połączenie sąd rozważa”, „ jedno ze skazań podlegających potencjalnemu połączeniu” na to użyte. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. IV KK 559/21 (OSNK 2023, nr 3, poz. 14) wyraził pogląd, iż „Zasady orzekania kary łącznej, wynikające z przepisów Rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 23 czerwca 2020 r., mogą mieć zastosowanie – na zasadach określonych w art. 4 k.k. – także w przypadku, gdy wszystkie kary zostały prawomocnie orzeczone przed dniem 1 lipca 2015 r. (art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID–19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wy-stąpieniem COVID–19 (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2141)”.

91 Słusznie Sąd I instancji powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2025 r. III KK 131/25 wskazujący, że w sytuacji, gdy przynajmniej jedno ze skazań podlegających potencjalnemu połączeniu uprawomocniło się przed dniem 24 czerwca 2020 r., sąd orzekający w przedmiocie wyroku łącznego jest zobowiązany do porównania obu reżimów prawnych (obowiązującego przed i po 24 czerwca 2020 r.) i zastosowania tego, który w realiach konkretnej sprawy okaże się dla skazanego korzystniejszy. Przy czym, zgodnie z wyrokiem SN z 25 kwietnia 2022 roku ( I KK 98/21) przez ustawę „obowiązującą poprzednio” rozumieć należy wszelkie uregulowania mogące mieć zastosowanie, a więc zarówno te, które obowiązywały w czasie popełnienia czynu zabronionego, jak pozostałe do momentu wyrokowania. W powołanym orzeczeniu w sprawie III KK 131/25 doszło do rozważań w zakresie potencjalnego połączenia kar. W sprawie istniało jedynie jedno skazanie, które uprawomocniło się po 24 czerwca 2020 roku, a które na dzień wydania wyroku łącznego dotyczyło kary, która nie została wykonana. Pozostałe wyroki zapadły przed 24 czerwca 2020 roku, a kary pozbawienia wolności zostały wykonane. W efekcie Sąd Najwyższy wskazał na konieczność umorzenia postępowania, a więc do wydanie wyroku łącznego nie doszło, gdyż zastosowanie stanu prawnego sprzed 24 czerwca 2020 roku było względniejsze. Nie wydano wyroku łącznego, a odnosząc się do jedynej kary podlegającej wykonaniu orzeczonej po 24 czerwca 2020 roku zastosowano stan prawny sprzed tej daty. Kwestię tę rozstrzygał też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 października 2021 r., sygn. I KZP 2/21 (OSNK 2021, nr 11–12, poz. 44) konkludując, że przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID–19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem CO-VID–19 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie. Jeżeli zatem sąd w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego dochodzi do wniosku, że kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu zostały prawomocnie orzeczone przed 24 czerwca 2020 r. i po tej dacie, to orzeka o karze łącznej, stosując art. 4 § 1 k.k., albo w oparciu o przepisy art. 85 i nast. k.k. obowiązujące przed wejściem w życie Tarczy 4.0, albo obowiązujące po tej dacie – w zależności od tego, który wybór będzie ostatecznie korzystniejszy dla sytuacji skazanego (X. A. Wyroki łączne – porównanie stanów prawnych obowiązujących przed i po 30 czerwca 2015 r. oraz od 24 czerwca 2020 r. na tle wybranych zagadnień)

92 Sąd Okręgowy podzielił argumentację przedstawioną przez Sąd I instancji. Wobec F. N. wydane zostały wyroki prawomocne przed 24 czerwca 2020 roku oraz te, które uprawomocniły się po tej dacie. Korzystniejsze dla skazanego było zastosowanie przepisów obowiązujących w okresie od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku, gdyż umożliwiało połączenie niewykonanych kar pozbawienia wolności.

93 Wniosek

94 wniosek o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania

95 ☐ zasadny

96 ☐ częściowo zasadny

97 ☒ niezasadny

98 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

99 Podniesione przez prokuratora zarzuty nie były zasadne.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

100 1.

101 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

102 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

103 1.

104 Przedmiot utrzymania w mocy

105 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 listopada 2025 roku w sprawie II K 1115/25

106 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

107 Wyrok – jako słuszny i odpowiadający prawu – należało utrzymać w mocy.

108 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

109 1.

110 Przedmiot i zakres zmiany

111 Zwięźle o powodach zmiany

112 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

113 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

114 1.1.

115 ☐ art. 439 k.p.k.

116 Zwięźle o powodach uchylenia

117 2.1.

118 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

119 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

120 Zwięźle o powodach uchylenia

121 3.1.

122 Konieczność umorzenia postępowania

123 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

124 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

125 4.1.

126 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

127 Zwięźle o powodach uchylenia

128 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

129 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

130 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

131 Przytoczyć okoliczności

132 Koszty Procesu

133 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

134 Przytoczyć okoliczności

135 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk, gdyż apelacja prokuratora nie została uwzględniona.

PODPIS

136 1.3. Granice zaskarżenia

137 Kolejny numer załącznika

138 1

139 Podmiot wnoszący apelację

140 prokurator

141 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

142 wyrok w całości

143 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

144 ☐ na korzyść

145 ☒ na niekorzyść

146 ☒ w całości

147 ☐ w części

148 ☐co do winy

149 ☐co do kary

150 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

151 1.3.2. Podniesione zarzuty

152 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

153 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

154 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

155 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

156 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

157 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

158 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

159 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

160 ☐art. 439 k.p.k.

161 ☐brak zarzutów

162 1.4. Wnioski

163 ☒uchylenie

164 ☐zmiana