Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 października 2022 r., II Ka 614/22

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 października 2022 r., II Ka 614/22

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 614/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 7 października 2022r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agnieszka Karłowicz

6 Protokolant:

7 st. sekr. sądowy Agnieszka Walerczak

8 przy udziale Prokuratora Patrycji Klimiuk – Romaniuk

9 po rozpoznaniu w dniu 29 września 2022 r.

10 sprawy K. W.

11 oskarżonego z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

12 na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach

14 z dnia 5 lipca 2022 r. sygn. akt II K 1096/20

15 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

16 II. zwalnia oskarżycielkę posiłkową od uiszczenia kosztów sądowych za II instancję, zaś wydatki postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 II Ka 614/22

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 2

22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

24 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 5 lipca 2022 r. sygn. akt

25 II K 1096/20

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☐ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☒ inny (pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego)

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☐ na korzyść

36 ☒ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☒ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☒

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☒

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☐

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

56 ☒

57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐

59 art. 439 k.p.k.

60 ☐

61 brak zarzutów

62 1.4. Wnioski

63 ☐

64 uchylenie

65 ☒

66 zmiana

67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 2.1. Ustalenie faktów

69 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 ----

76 ---------------------

77 ---------------------------------------

78 ---------------------------------

79 --------------

80 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 -------

87 ------------------------

88 -------------------------------------------

89 ---------------------------------

90 --------------

91 2.2. Ocena dowodów

92 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 ----------------

97 ---------------------------------

98 --------------------------------------------------------------------

99 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

100 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

104 ------------------

105 -------------------------------------

106 ---------------------------------------------------------------------------

107 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

108 Lp.

109 Zarzut

110 1.

111 Zarzuty oskarżyciela publicznego:

112 - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, że wina i społeczna szkodliwość czynu zarzuconego oskarżonemu K. W. umożliwiają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko wymienionemu, w sytuacji gdy prawidłowa analiza całokształtu ustalonych okoliczności przedmiotowego zdarzenia, w tym sposób i okoliczności popełnienia czynu, a przede wszystkim wzgląd na cele prewencji generalnej, prowadzą nieodparcie do wniosku, iż społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu i wina oskarżonego nie są nieznaczne, a co za tym idzie wykluczają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, o której mowa w art. 66 § 1 kk w stosunku do oskarżonego.

113 ☐ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☒ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 Zarzut skarżącego okazał się niezasadny.

118 Zgodnie z art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina

119 i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości

120 i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Jedną z przesłanek warunkowego umorzenia postępowania jest ustalenie, że wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu nie są znaczne.

121 Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu należy uwzględnić okoliczności wymienione

122 w art. 115 § 2 kk, a więc rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również stopień zawinienia, motywację i cel działania. Przy czym ocena stopnia społecznej szkodliwości konkretnego zachowania się powinna być oceną całościową, uwzględniającą okoliczności wymienione w art. 115 § 2 kk, nie zaś sumą czy pochodną ocen cząstkowych takiej czy innej "ujemności" tkwiącej w poszczególnych tych okolicznościach (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., (...) 5/12, wyrok Sądu Najwyższego z dnia

123 19 września 2006 r., WA 25/06, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2008 r.,

124 WA 31/08, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2008 r., II KK 50/08).

125 Odpierając zarzut skarżącego dotyczący błędnego ustalenia przez Sąd pierwszej instancji stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonego należy wskazać, że ustawodawca

126 w kodeksie karnym wyszczególnił kilka stopni społecznej szkodliwości – znikomy,

127 wyższy niż znikomy (art. 1 § 2 kk), niebędący znacznym (art. 66 § 1 kk, art. 59 kk) i znaczny (art. 93b § 1 kk).

128 Dokonując wartościowania okoliczności determinujących stopień szkodliwości społecznej czynu, trzeba rozważyć, które z przesłanek wymienionych w art. 115 § 2 kk występują

129 w konkretnej sprawie, przeprowadzić pogłębioną analizę każdej z nich, uwzględnić ich znaczenie w istniejących realiach i dokonać oceny, które z nich zwiększają stopień społecznej szkodliwości, a które ten stopień zmniejszają. Ustalenia, czy stopień społecznej szkodliwości czynu jest, czy nie jest znaczny, powinny być dokonywane w kontekście możliwego maksymalnego poziomu społecznej szkodliwości, jaką się wiąże z przestępstwami danego typu, jaki przypisuje się sprawcy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2017 roku, sygn. akt V KK 119/17).

130 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podnieść,

131 że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił nie tylko stopień społecznej szkodliwości czynu, kwestionowany przez skarżącego, ale również wszystkie pozostałe okoliczności podmiotowo- przedmiotowe, które słusznie stały się podstawą do skorzystania z instytucji warunkowego umorzenia postępowania.

132 Sąd Rejonowy dokonując oceny całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego uwzględnił okoliczności podniesione przez prokuratora w apelacji. Należy podkreślić okoliczności, które zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy, a więc z jednej strony negatywne zachowanie oskarżonego, ilość czynów, sposób ich popełniania wobec pokrzywdzonej, w tym rodzaj agresji zarówno fizyczną jak i psychiczną, ale także:

133 - brak nadmiernej częstotliwości czynów,

134 - fakt, że pokrzywdzona w okresie objętym zarzutem przez 14 lat nie zgłaszała żadnych interwencji Policji; interwencje zgłaszane były dopiero w kwietniu 2020 r. zarówno przez pokrzywdzoną, jak i oskarżonego, a więc pod koniec omawianego okresu objętego zarzutem; przy czym pokrzywdzona zgłosiła dwie interwencje, a interwencja z 17 kwietnia 2020 r. okazała się niezasadna, natomiast w dniu 20 kwietnia 2020 r. doszło co prawda pomiędzy stronami do awantury, a oskarżony był nietrzeźwy, jednakże należy podkreślić, że oskarżony przyszedł zabrać swoje rzeczy, a więc po pierwsze nie przebywał już w domu pokrzywdzonej, po drugie należy zwrócić uwagę również na silny konflikt pomiędzy stronami; omawiana interwencja zakończyła się zabraniem rzeczy przez oskarżonego w obecności patrolu Policji,

135 - oskarżony wyprowadził się od pokrzywdzonej przed dwoma laty,

136 - oskarżony złożył pozew o rozwód, a dopiero po tej czynności pokrzywdzona wniosła zawiadomienie do organów ścigania,

137 - pokrzywdzona jako psycholog miała pełną świadomość negatywnych skutków zachowania oskarżonego wobec członków rodziny, ale nie podjęła żadnych kroków, aby ograniczyć te działania i zmusić oskarżonego do podjęcia leczenia, nawet przymusowego, obawiając się następstw materialnych;

138 - w okresie 14 lat ze strony oskarżonego zdarzyły się trzy skrajnie negatywne zachowania związane z naruszeniem nietykalności ciała pokrzywdzonej, ale pokrzywdzona nie podjęła żadnych kroków prawnych już 2016 roku, gdy nastąpiło pierwsze naruszenie czynność narządów ciała, choć miała świadomość zasadności uzyskania opinii sądowo -lekarskiej i uzyskała ją.

139 Zachowanie oskarżonego bez wątpienia było naganne, a wyżej wymienione

140 przez Sąd Okręgowy okoliczności dostrzeżone i wyartykułowane również przez Sąd pierwszej instancji, nie stanowią żadnego usprawiedliwienia, jednakże mają znaczenie w kontekście ustalenia stopnia społecznej szkodliwości czynu. Podniesione okoliczności w sposób oczywisty zostały pominięte przez skarżącego, co wpłynęło na wybiórczą i własną ocenę przez pryzmat przede wszystkim stopnia społecznej szkodliwości czynu. Nie można stwierdzić, że warunkowe umorzenie oznacza uniknięcie odpowiedzialności karnej przez oskarżonego, gdyż odstąpienie od skazania i ukarania następuje pod pewnymi warunkami. Oskarżony ma świadomość, że niewypełnienie przez niego zasad warunkowego umorzenia będzie pociągało za sobą podjęcie postępowania oraz możliwość ewentualnego skazania. Istota odpowiedzialności karnej w formie warunkowego umorzenia postępowania polega na zastąpieniu kary możliwością zastosowania określonych środków. Zastosowanie warunkowego umorzenie postępowania wobec oskarżonego w połączeniu z obowiązkiem uiszczenia określonej kwoty pieniędzy nie oznacza potraktowania jego zachowania z nadmierną pobłażliwością, gdyż pociąga za sobą określoną – realną dolegliwość.

141 W ocenie Sądu II instancji prawidłowym było orzeczenie wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania karnego na okres dwóch lat tytułem próby. Treść apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wskazuje, że nie kwestionuje on rozstrzygnięcia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego.

142 Należy również pamiętać, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego

143 mu czynu nie budziły wątpliwości, oskarżony był osobą niekaraną, a właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia pozwalają przyjąć, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegać porządku prawnego, w szczególności nie popełni więcej przestępstwa. W zakresie braku konieczności orzeczenia zakazu zbliżania się i nakazu opuszczenia lokalu uzasadnienie zawarte jest w dalszej części, odnoszącej się do zarzutów pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.

144 Wniosek

145 Na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 1 i 2 kpk prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, wydanie wyroku skazującego

146 i wymierzenie oskarżonemu K. W. kary pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku w zawieszeniu

147 na okres trzech lat tytułem próby, orzeczenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej M. W. nawiązki w wysokości dwóch tysięcy złotych, oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby, zobowiązanie oskarżonego

148 do informowania kuratora o przebiegu okresu raz na pół roku począwszy od uprawomocnienia wyroku, orzeczenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość 10 metrów i nakazanie okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie

149 z pokrzywdzoną na okres 5 lat od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie od oskarżonego kosztów sądowych.

150 ☐ zasadny

151 ☐ częściowo zasadny

152 ☒ niezasadny

153 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

154 Bezzasadność zarzutów podniesionych przez oskarżyciela publicznego skutkowała bezzasadnością wniosków. Ubocznie Sąd Okręgowy wskazuje, iż Sąd Rejonowy zasądził, pkt II zaskarżonego wyroku, od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej nawiązkę w kwocie 2000 zł.

155 Lp.

156 Zarzut

157 1.

158 Zarzuty pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej:

159 1. w odniesieniu do rozstrzygnięcia z pkt II wyroku -

160 na podstawie art. 438 pkt 4 kpk rażąca niewspółmierność wymierzonego środka karnego, wynikającą z nieuwzględnienia istotnych okoliczności obciążających oskarżonego oraz przydania nadmiernego znaczenia okolicznościom łagodzącym, podczas

161 gdy rzeczywisty sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar skutków przestępstwa, a także motywacja sprawcy przemawiają

162 za orzeczeniem środka karnego w postaci nawiązki w wysokości

163 co najmniej 10.000 zł;

164 2. w odniesieniu do braku rozstrzygnięcia w wyroku o zakazie zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej - na podstawie

165 art. 438 pkt 1a kpk obraza prawa materialnego, tj. art. 41a § 1 kk poprzez jego niezastosowanie i brak orzeczenie wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej (oskarżycielki posiłkowej), podczas gdy okoliczności sprawy przemawiały za zastosowaniem tego środka karnego,

166 3. w odniesieniu do braku rozstrzygnięcia w wyroku

167 o nakazaniu oskarżonemu okresowego opuszczenia lokalu-

168 na podstawie art. 438 pkt 1a kpk obrazę prawa materialnego,

169 tj. art. 41a § 5 kk poprzez jego niezastosowanie i brak orzeczenie wobec oskarżonego nakazu okresowego opuszczenia lokalu znajdującego się w S. przy ul. (...)

170 na okres 5 lat od dnia uprawomocnienia się wyroku, podczas

171 gdy okoliczności sprawy przemawiały za zastosowaniem tego środka karnego.

172 ☐ zasadny

173 ☐ częściowo zasadny

174 ☒ niezasadny

175 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

176 Zarzuty skarżącego okazały się niezasadne.

177 W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób uznać, aby wysokość orzeczonej nawiązki była rażąco niewspółmierna (zbyt łagodna) w rozumieniu art. 438 pkt 4 kpk.

178 Sąd Rejonowy w Siedlcach wymierzając oskarżonemu wysokość nawiązki, uwzględnił

179 w należytym stopniu okoliczności sprawy oraz kierował się w sposób prawidłowy przesłankami związanymi z jej ustaleniem. Przy skorzystaniu z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania Sąd jest zobligowany do nałożenia na oskarżonego obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości lub przynajmniej

180 w części, a w miarę możliwości również obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka nawiązkę. Przy czym zadośćuczynienie Sąd powinien orzekać, jeśli widzi taką możliwość. Nawiązka, która w okolicznościach niniejszej sprawy przybiera tu postać także pewnej formy odszkodowania, pełni funkcję kompensacyjną krzywdy mającej swe źródło w popełnionym przez oskarżonego czynie.

181 W okolicznościach sprawy brak podstaw, aby uwzględnić podniesione przez skarżącego argumenty w tym zakresie. Sąd Rejonowy ustalając wysokość nawiązki w ocenie

182 Sądu Okręgowego uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy w tym także rozmiar wyrządzonej pokrzywdzonej krzywdy, jej cierpienia fizyczne i psychiczne i w konsekwencji prawidłowo uznał, że nawiązka w kwocie 2000 złotych będzie stanowić dla oskarżonego realną i adekwatną dolegliwość oraz wzmocni wychowawczy oraz zapobiegawczy efekt orzeczonego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania. O ile w sposób niebudzący wątpliwości pokrzywdzona doznała przez oskarżonego zarówno cierpienia fizycznego, jak i psychicznego to należy podkreślić, iż w aktach sprawy nie ma żadnej informacji, iż w związku z działaniem oskarżonego pokrzywdzona podjęła leczenie psychologiczne bądź psychiatryczne, co odzwierciedlałoby jej negatywny stan zdrowia. Zeznania pokrzywdzonej jak również pozostałych świadków potwierdzają zły stan psychiczny na skutek działania oskarżonego, jednakże nie jest to okoliczność uzasadniająca uwzględnienie argumentacji w zakresie podwyższenia kwoty nawiązki do 10.000 zł. Ponadto w opisie czynu przypisanego oskarżonemu nie wskazano, jako osób pokrzywdzonych dzieci oskarżonego, a więc chybione jest twierdzenie skarżącego, że czynu tego oskarżony dopuścił się również wobec pozostałych członków rodziny, co powinno mieć znaczenie przy określeniu wysokości nawiązki.

183 Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 41a § 1 i 5 kk związany z brakiem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej i nakazu opuszczenia lokalu. Skarżący pomija, iż od aktów przemocy fizycznej, jak również psychicznej oskarżonego wobec pokrzywdzonej minęły dwa lata. W tym czasie oskarżony złożył pozew o rozwód, brak informacji obecnie o negatywnych zachowaniach oskarżonego. Należy również wskazać, na okoliczności, które zostały wyartykułowane przy zarzucie związanym

184 z oceną prawidłowości określenia stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonego

185 tj. przede wszystkim braku ze strony pokrzywdzonej zgłaszania aktów przemocy

186 Policji czy też innym organizacjom w celu uzyskania pomocy w tym zakresie przez prawie

187 14 lat, a więc tolerowanie takich zachowań i tolerowanie oskarżonego w miejscu zamieszkania. Oskarżony wyprowadzając się od pokrzywdzonej po pierwsze sam odizolował się, a po drugie w aktach sprawy brak informacji o nachodzeniu pokrzywdzonej w miejscu zamieszkania. Ponadto analizując zgłoszenia z kwietnia 2020 r. należy mieć również na uwadze silny konflikt pomiędzy stronami, a także fakt, że obie strony były już w trakcie postępowania o rozwód, a oskarżony domagał się wtedy odebrania swoich rzeczy z miejsce dotychczasowego zamieszkania.

188 Należy również podkreślić, że obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązków. Należy również pamiętać, iż orzeczenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej jest fakultatywne.

189 W tej sytuacji zarzut obrazy prawa materialnego dotyczy przepisu, którego zastosowanie nie jest obowiązkowe, lecz fakultatywne, nie można mówić o obrazie prawa materialnego. W tym konkretnym przypadku art. 41 a § 1 kk nie mógł mieć zastosowania, gdyż treść tego przepisu jednoznaczne wskazuje na konieczność skazania za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, a podstawą orzeczenia nakazu opuszczenia lokalu nie jest art. 41a § 5 kk.

190 Wniosek

191 1. na podstawie art.437 § 1 kpk art. 438 pkt 4 kpk art. 66 § 1 kk art. 67 § 3 kk o zmianę wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci nawiązki w wysokości 10.000 zł,

192 2. na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 1a kpk

193 i art. 41a § 1 kk o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez nałożenie

194 na oskarżonego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość - 10 m,

195 3. na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 1a kpk

196 i art. 41 a § 5 kk o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez nałożenie na oskarżonego okresowego opuszczenia lokalu znajdującego się w S. przy ul. (...) na okres 5 lat od dnia uprawomocnienia się wyroku.

197 ☐ zasadny

198 ☐ częściowo zasadny

199 ☒ niezasadny

200 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

201 Bezzasadność zarzutów podniesionych przez pełnomocnika skutkowała bezzasadnością wniosków.

202 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

203 1.

204 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

205 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

206 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

207 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

208 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

209 1.

210 Przedmiot utrzymania w mocy

211 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 5 lipca 2022 r. sygn. akt II K 614/22- utrzymany w mocy.

212 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

213 Wobec bezzasadności zarzutów skarżących wyrok należało utrzymać w mocy.

214 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

215 1.

216 Przedmiot i zakres zmiany

217 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

218 Zwięźle o powodach zmiany

219 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

220 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

221 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

222 1.1.

223 -----------------------------------------------------------------------------------

224 ☐ art. 439 k.p.k.

225 Zwięźle o powodach uchylenia

226 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

227 2.1.

228 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

229 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

230 Zwięźle o powodach uchylenia

231 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

232 3.1.

233 Konieczność umorzenia postępowania

234 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

235 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

236 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

237 4.1.

238 -----------------------------------------------------------------------------------

239 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

240 Zwięźle o powodach uchylenia

241 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

242 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

243 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

244 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

245 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

246 Przytoczyć okoliczności

247 ---------------------

248 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

249 6. Koszty Procesu

250 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

251 Przytoczyć okoliczności

252 II.

253 Na podstawie art. 634 kpk w z art. 624 § 1 kpk Sąd Okręgowy kierując

254 się względami słuszności zwolnił oskarżycielkę posiłkową od uiszczenia kosztów

255 za postępowanie odwoławcze, zaś wydatki postępowania odwoławczego przejął

256 na rachunek Skarbu Państwa.

257 7. PODPIS

258 1.3. Granice zaskarżenia

259 Kolejny numer załącznika

260 1

261 Podmiot wnoszący apelację

262 Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej

263 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

264 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach

265 z 5 lipca 2022 roku sygn. II K 1096/20

266 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

267 ☐ na korzyść

268 ☒ na niekorzyść

269 ☐ w całości

270 ☒ w części

271 ☐

272 co do winy

273 ☐

274 co do kary

275 ☒

276 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

277 1.3.2. Podniesione zarzuty

278 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

279 ☐

280 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

281 ☒

282 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

283 ☐

284 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

285 ☐

286 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

287 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

288 ☒

289 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

290 ☐

291 art. 439 k.p.k.

292 ☐

293 brak zarzutów

294 1.4. Wnioski

295 ☐

296 uchylenie

297 ☒

298 zmiana

299 1.3. Granice zaskarżenia

300 Kolejny numer załącznika

301 2

302 Podmiot wnoszący apelację

303 Oskarżyciel publiczny

304 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

305 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach

306 z 5 lipca 2022 roku sygn. II K 1096/20

307 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

308 ☐ na korzyść

309 ☒ na niekorzyść

310 ☒ w całości

311 ☐ w części

312 ☐

313 co do winy

314 ☐

315 co do kary

316 ☐

317 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

318 1.3.2. Podniesione zarzuty

319 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

320 ☐

321 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

322 ☐

323 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

324 ☐

325 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

326 ☒

327 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

328 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

329 ☐

330 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

331 ☐

332 art. 439 k.p.k.

333 ☐

334 brak zarzutów

335 1.4. Wnioski

336 ☐

337 uchylenie

338 ☒

339 zmiana