Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 września 2023 r., II Ka 514/23

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 września 2023 r., II Ka 514/23

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 514/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 20 września 2023r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 sędzia /del./ Paweł Mądry

6 Protokolant:

7 st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz

8 przy udziale prokuratora Mariusza Semeniuka

9 po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r.

10 sprawy K. M. (1)

11 oskarżonego z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a i 2 pkt 6 ustawy z 21.08.1997r. o ochronie zwierząt

12 na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie

14 z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt II K 527/22

15 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

16 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 II Ka 514/23

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 1

22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

24 wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 18 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 527/22

25 1.2. Podmiot wnoszący apelację

26 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

27 ☐ oskarżyciel posiłkowy

28 ☐ oskarżyciel prywatny

29 ☒ obrońca

30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ inny

32 1.3. Granice zaskarżenia

33 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

34 ☒ na korzyść

35 ☐ na niekorzyść

36 ☒ w całości

37 ☐ w części

38 ☐

39 co do winy

40 ☐

41 co do kary

42 ☐

43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

44 1.3.2. Podniesione zarzuty

45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

46 ☒

47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

48 ☐

49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☒

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

56 ☐

57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐

59 art. 439 k.p.k.

60 ☐

61 brak zarzutów

62 1.4. Wnioski

63 ☐

64 uchylenie

65 ☒

66 zmiana

67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 2.1. Ustalenie faktów

69 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 1.

76 K. M. (1)

77 przepisy prawa, w tym prawa UE, nie zakazują sprzedaży zwierząt w okresie okołoporodowym, a jedynie ich transport

78 stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 listopada 2022 r.

79 87

80 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 --------

87 ------------------

88 ---------------------------------------------------------------

89 ----------------

90 -------

91 2.2. Ocena dowodów

92 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 2.1.1.1

97 stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25.11.2022

98 dokument ten jest w pełni wiarygodny, niebudzący wątpliwości, korespondujący z pozostałym uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym

99 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

100 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

104 -------------------

105 ----------------------------------------

106 ----------------------------------------------------------------------------------

107 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

108 Lp.

109 Zarzut

110 I. zarzut obrazy przepisów postępowania, mającej istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie przepisów art. 4 kpk i art. 7 kpk poprzez naruszenie zasady obiektywizmu i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przejawiających się w dowolnym potraktowaniu materiału dowodowego, jednostronnej i wybiórczej ocenie oraz uwzględnieniu jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego K. M. (1), przy jednoczesnym pominięciu w ocenie istotnych zeznać lekarza weterynarii D. T., a także wyjaśnień złożonych przez samego oskarżonego K. M. (1) w sytuacji gdy w zachowaniu oskarżonego K. M. (2) brak znamion przestępstwa znęcania się nad sztuką bydła o numerze kolczyka PL (...) bowiem decyzja oskarżonego o sprzedaży w/w sztuki bydła była związana z chorobą zwierzęcia tj. obrzękiem a następnie oberwaniem wymienia, co sprawiało zwierzęciu już wtedy duży ból i cierpienie, a sprzedaż była sugestią weterynarza i miała na celu właśnie nie zadawanie lub zminimalizować bólu, które mogłaby doznać w/w zwierzę;

111 co w konsekwencji doprowadziło do błędów w ustaleniu stanu faktycznego i przyjęciu, że oskarżony K. M. (1) znęcał się nad sztuką bydła o numerze kolczyka PL (...);

112 II. obrazę przepisów prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia a mianowicie naruszenie przepisów art. 35 ust 1a w zw. z art. 6 ust 1 a i 2 pkt 6 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt poprzez błędną wykładnie i wyprowadzenie błędnego, nielogicznego wniosku poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji jako czyn niedozwolony sprzedaży sztuki bydła, czego dokonał oskarżony K. M. (1), podczas gdy przepisy prawa polskiego, jak również stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 listopada 2022 r., oraz prawo UE i literalne brzmienie regulacji prawnej wskazuje, że penalizowany jest transport zwierzęcia w okresie okołoporodowym, nie zaś jego sprzedaż;

113 III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na jego treść, polegający na bezzasadnym przyjęciu, że oskarżony K. M. (1) znęcał się nad sztuką bydła o numerze kolczyka PL (...), w ten sposób, że dokonał jej sprzedaży w wyniku czego wbrew przepisom dopuścił się do jej transportowania pomimo niezdolności do transportu w/w sztuki bydła z powodu wycielenia w poprzednim tygodniu przez co doszło do zadawania bólu i cierpienia zwierzęcia, podczas gdy po pierwsze oskarżony K. M. (1) w żaden sposób nie wypełnił znamion znęcania się nad w/w zwierzęciem, nie można wykazać jakiekolwiek umyślności w podjętym działaniu przez oskarżonego, bowiem oskarżony nie miał zamiaru bezpośredniego, wyrażającego się w chęci wyrządzenia krzywdy fizycznej lub moralnej, dokuczenia zwierzęciu, oskarżony K. M. (1) nie chciał oraz nie godził się, aby zadać zwierzęciu ból lub cierpienie, kluczowym dla oskarżonego było, aby zwierzę właśnie jak najmniej cierpiało i nie doznawało niepotrzebnego bólu, ponadto po drugie oskarżony K. M. (2) nie dopuścił się transportu w/w sztuki bydła, a jedynie zdecydował się ją sprzedać, a zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1/2005 oraz ustawie z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt, niedopuszczalny jest transport, nie zaś sama sprzedaż zwierzęcia, ponadto powyższa decyzja związana była z okolicznością, że krowa miała bardzo duży obrzęk, zerwany aparat podwieszający co sprawiało już w danym momencie zwierzęciu znaczący ból i nie było żadnych szans na wyleczenie, w wyniku czego u zwierzęcia rozwijał się stan zapalny tego wymienia a krowy nie można było wydoić w wyniku czego mając na celu niesprawianie bólu zwierzęciu za poradą weterynarza w/w sztuka bydła o numerze kolczyka PL (...) została wybrakowana ze stada;

114 ☐ zasadny

115 ☐ częściowo zasadny

116 ☒ niezasadny

117 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

118 - na wstępie należy zaznaczyć, że w celu usystematyzowania zasadniczej części niniejszych wywodów oraz zachowania jej przejrzystości, ze względu na różnorodność zarzutów apelacyjnych oraz niepoprawną formę ich zaprezentowania, Sąd Okręgowy uznał za celowe, by odnieść się do podniesionych postulatów obrońcy z zachowaniem poprawnej metodyki stawiania zarzutów odwoławczych, tj. zaczynając od obrazy przepisów postępowania, a kończąc na obrazie przepisów prawa materialnego.

119 - po dokonaniu analizy akt w ramach kontroli instancyjnej Sąd Okręgowy doszedł

120 do przekonania, że ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym kwestionowana w petitum ocenia wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadka D. T., została przeprowadzona właściwie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 7 kpk. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy słusznie uznał wyjaśnienia oskarżonego K. M. (1) za wiarygodne jedynie w części, a mianowicie w zakresie w którym opisał on okoliczności sprzedaży sztuki bydła w dniu 25 stycznia 2022 roku, jej wcześniejszego ocielenia, a także dotyczące jej stanu, w szczególności zerwania więzadła pośrodkowego wymienia, co spowodowało niemożność jej udoju, a nadto groziło zapaleniem wymienia i w konsekwencji mogło grozić jej dolegliwościami bólowymi i śmiercią. Należy w tym miejscu przypomnieć, że sąd może obdarzyć przymiotem wiarygodności depozycje osobowe w części, bądź w całości (postanowienie SN z 26.03.2021 r., II KK 94/21, LEX nr 3232190). Sąd nie jest zobowiązany do dawania wiary takim dowodom w całości, a ocena ta zawsze musi zostać dokonywana w zestawieniu z pozostałym materiałem sprawy. Z samego zaś niezadowolenia obrońcy oskarżonego co do wyników tej oceny nie można upatrywać jej nietrafności. Decyzja Sądu Rejonowego o daniu wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na k. 79 akt była zasadna. Sąd Okręgowy w pełni aprobuje poczynione na łamach pisemnych motywów zaskarżonego wyroku rozważania. Oparcie przez Sąd ustaleń faktycznych na określonej i wyraźnie wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku grupie dowodów, które mogłoby powodować zmianę lub uchylenie wyroku, w sytuacji gdy zgodnie z treścią art. 7 kpk, Sąd ten wskazał jakimi w tej kwestii kierował się względami, a do zajętego przez ów Sąd stanowiska nie ma zastrzeżeń Sąd Odwoławczy.

121 - Sąd Odwoławczy nie stwierdził obrazy art. 7 kpk w procesie wydawania przez Sąd Rejonowy zaskarżonego wyroku, który przy ocenie dowodów wystrzegał się generalizacji i wszelkich uproszczeń, konkretyzując swoje rozważania i odnosząc je do okoliczności rozpoznawanej sprawy. Ocena wyjaśnień oskarżonego K. M. (1) oraz świadka D. T. zaprezentowana na łamach pisemnego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, nie budzi zastrzeżeń Sądu Okręgowego, który w całości ją aprobuje. Sam fakt, że oceniono te dowody nie w taki sposób jak życzyłby sobie tego obrońca oskarżonego nie jest tożsamy ze stwierdzeniem, że w procesie ich weryfikacji doszło do naruszenia reguły płynącej z treści art. 7 kpk. Wskazać należy, że ustawa procesowa nie daje podstaw do preferowania lub dyskwalifikowania dowodów według kryterium, czy jest on korzystny, czy też obciążający dla oskarżonego. O wartości dowodu nie stanowi ocena z punktu widzenia interesów stron, lecz treść dowodu - tak w aspekcie jego wewnętrznej spójności, jak i w konfrontacji z treścią innych dowodów. Żaden bowiem dowód nie może być oceniany w oderwaniu od wymowy wszystkich pozostałych (wyrok SA w Warszawie z 11.03.2015 r., II AKa 47/15, LEX nr 1658992). Ponadto wskazać należy, że aby zasadnie, a tym samym skutecznie podnieść zarzut obrazy art. 4 kpk nie wystarczy ogólne stwierdzenie o jego naruszeniu, które oparte jest odmiennej oceny materiału dowodowego skupiającej się wyłącznie na korzystnych dowodach. O braku obiektywizmu Sądu można natomiast mówić wtedy, gdy zostały naruszone określone przepisy zawierające normy nakazujące lub zakazujące działań na niekorzyść określonej strony postępowania lub gdy w sposób wyraźny i udokumentowany Sąd faworyzuje jedną ze stron. Brak precyzyjnego odwołania się do sytuacji procesowej, w której doszło do przekroczenia tych przepisów czyni zarzut oparty na tychże przepisach bezzasadnym (wyrok SA w Warszawie z 18.10.2018 r., II AKa 402/17, LEX nr 2581120). Fakt niezadowolenia skarżącego z obiektywnych wywodów Sądu I instancji nie może być podstawą do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.

122 - niezasadny okazał się również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który ma charakter wtórny wobec zarzutu prawa procesowego. Tym samym niezasadność zarzutów związanych z oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego implikuje niezasadność zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Siedlcach dokonując kontroli instancyjnej uznał, iż ustalenia faktyczne dokonane w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji są pozbawione jakiegokolwiek błędu, trafne, prawidłowe oraz mające pełne oraz logiczne oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym, a zatem nie mogą być uznane za błędne.

123 - odnosząc się do zarzutu obrazy prawa materialnego wskazać należy, że każdorazowo obraza prawa materialnego determinowana jest brakiem kwestionowania ustaleń faktycznych, tego zaś o skarżącym i jego apelacji powiedzieć nie było można. Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach wielokrotnie wskazywał, iż istota obrazy prawa materialnego sprowadza się do wadliwej subsumpcji normy prawnej do niespornego stanu faktycznego (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15.09.2022 r., sygn. III KK 382/22, LEX nr 3487985). Ze strony apelującego – podmiotu profesjonalnego - błędne było jednoczesne zarzucanie co do tych samych zagadnień, obrazy art. 7 kpk, błędu w ustaleniach i jednocześnie obrazy prawa materialnego. O sile zarzutów i argumentów skarżącego decyduje ich merytoryczna treść, nie zaś liczba względnych przesłanek odwoławczych wykorzystanych w petitum wniesionego środka odwoławczego.

124 - odnosząc się do zarzutów skarżącego należy zauważyć, że ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt przyznaje zwierzętom określone prawa ograniczając tym samym swobodę działania człowieka wobec nich, jak również nakłada na ludzi pewnie obowiązki względem zwierząt. Artykuł 6 ust. 2 ww. ustawy posiada otwarty katalog zachowań, które traktowane są jako znęcanie się nad zwierzętami. Za znęcanie się nad zwierzętami może być więc uznane każde zadawanie lub dopuszczenie do zadawania bólu lub cierpienia nawet, gdy zachowanie to nie zostało wymienione wprost w żadnym z punktów tego przepisu. Wystarczy w takich sytuacjach wykazanie, że to zachowanie było niehumanitarne, a więc takie, które nie uwzględniało potrzeb zwierzęcia lub nie zapewniało mu opieki czy też ochrony (por. wyrok SN z 7 lipca 2020 r., II KK 222/19). Z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w przedmiotowej sprawie wynika, iż czynność sprawcza polegała na dopuszczeniu przez oskarżonego do przetransportowania, pomimo niezdolności do transportu, jednej sztuki bydła, którą sprzedał w celu uboju. Jak wskazano wyżej, pojęciem znęcania się nad zwierzętami objęte jest nie tylko zadawanie bólu lub cierpień zwierzęciu, lecz także świadome dopuszczanie do zadawania zwierzęciu bólu lub cierpień. Obrońca nie wykazał w swej apelacji, aby oskarżony nie wiedział o pozostawaniu zwierzęcia w okresie okołoporodowym. Dodatkowo, z obecnie dominującej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego wynika, że zamiar sprawcy znęcania się na zwierzętami należy badać w odniesieniu do samej czynności sprawczej, nie zaś do woli sprawcy zadania bólu lub cierpienia zwierzęciu. W tej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że oskarżony działając z zamiarem bezpośrednim doprowadził do transportu zwierzęcia, mimo braku zdolności krowy do takiego transportu. Tłumaczenia oskarżonego, że zwierzę mogło bardziej cierpieć wskutek odwlekania transportu nie są przekonywujące, zaś zakaz transportu nie ulega żadnym wyłączeniom ustawowym.

125 - wobec powyższego Sąd I instancji swoje ustalenia poczynił zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Unii Europejskiej oraz przepisami ustawy o ochronie zwierząt, z których jednoznacznie wynika, iż znęcaniem się nad zwierzęciem należy uznać transport krowy, która urodziła w poprzednim tygodniu, gdyż transport przyczynia się do zadawania cierpienia takiemu zwierzęciu i powoduje u niego stres. Siedmiodniowy okres ma zapewnić samicy zwierzęcia powrót do pełnej sprawności, w związku z czym transport takiego zwierzęcia w okresie 7 dni od porodu jest zakazany.

126 Wniosek

127 o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji i uniewinnienie oskarżonego K. M. (1) od popełnienia zarzuconego mu czynu.

128 ☐ zasadny

129 ☐ częściowo zasadny

130 ☒ niezasadny

131 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

132 bezzasadność podniesionych zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku

133 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

134 1.

135 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

136 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

137 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

138 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

139 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

140 1.

141 Przedmiot utrzymania w mocy

142 cały wyrok

143 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

144 bezzasadność zarzutów wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

145 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

146 1.

147 Przedmiot i zakres zmiany

148 ------------------------------------------------------------------------------------------------------

149 Zwięźle o powodach zmiany

150 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

151 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

152 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

153 1.1.

154 -------------------------------------------------------------------------------------------

155 ☐ art. 439 k.p.k.

156 Zwięźle o powodach uchylenia

157 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

158 2.1.

159 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

160 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia

162 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

163 3.1.

164 Konieczność umorzenia postępowania

165 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

166 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

167 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

168 4.1.

169 -------------------------------------------------------------------------------------------

170 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

171 Zwięźle o powodach uchylenia

172 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

173 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

174 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

175 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

176 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

177 Przytoczyć okoliczności

178 -----------------------

179 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

180 6. Koszty Procesu

181 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

182 Przytoczyć okoliczności

183 II.

184 na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 11 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późń. zm.), zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze

185 7. PODPIS

186 1.3. Granice zaskarżenia

187 Kolejny numer załącznika

188 1

189 Podmiot wnoszący apelację

190 obrońca

191 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

192 cały wyrok

193 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

194 ☒ na korzyść

195 ☐ na niekorzyść

196 ☒ w całości

197 ☐ w części

198 ☐

199 co do winy

200 ☒

201 co do kary

202 ☐

203 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

204 1.3.2. Podniesione zarzuty

205 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

206 ☒

207 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

208 ☐

209 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

210 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

211 ☒

212 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

213 ☒

214 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

215 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

216 ☐

217 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

218 ☐

219 art. 439 k.p.k.

220 ☐

221 brak zarzutów

222 1.4. Wnioski

223 ☐

224 uchylenie

225 ☒

226 zmiana