Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 14 czerwca 2022 r., II Ka 314/22

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 14 czerwca 2022 r., II Ka 314/22

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 314/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 14 czerwca 2022r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agnieszka Karłowicz

6 Protokolant:

7 st. sekr. sąd. Jolanta Pucyk

8 przy udziale Prokuratora Leszka Wójcika

9 po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r.

10 sprawy S. C.

11 oskarżonego z art. 35 ust. 1 a ustawy z dnia 21.08.1997r o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 poz. 122), art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2018 poz. 1967)

12 na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie

14 z dnia 8 marca 2022 r. sygn. akt II K 247/20

15 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

16 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. 516,60 zł (w tym VAT 96,60zł) wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

17 III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowania odwoławcze stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 II Ka 314/22

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z 8 marca 2022 roku sygn. II K 247/20

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

51 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

52 ☒

53 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 1.4. Wnioski

64 ☐

65 uchylenie

66 ☒

67 zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 2.1. Ustalenie faktów

70 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Oskarżony

73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

74 Dowód

75 Numer karty

76 ----

77 ----------------------

78 --------------------------------------------------------------

79 --------------

80 --------------

81 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

82 Lp.

83 Oskarżony

84 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

85 Dowód

86 Numer karty

87 ---------

88 ----------------------

89 --------------------------------------------------------------

90 --------------

91 --------------

92 2.2. Ocena dowodów

93 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach uznania dowodu

97 -----------------

98 ---------------------------------

99 --------------------------------------------------------------------

100 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

101 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

102 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

103 Dowód

104 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

105 ------------------

106 -------------------------------------

107 ---------------------------------------------------------------------------

108 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

109 Lp.

110 Zarzut

111 1.

112 1. Błędne ustalenie, że istnieją wystarczające dowody, że oskarżony dopuścił się umyślnie z zamiarem bezpośrednim obu zarzucanych

113 mu aktem oskarżenia czynów, pomimo obiektywnych faktów,

114 że zwierzęta miały paszę pochodzącą z upraw we własnym gospodarstwie oraz dostęp do wody pitnej (poidło kulowe) o dużej wydajności.

115 2. Obraza przepisów postępowania, mogąca mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 5 § 2 kpk poprzez rozstrzygnięcie nie dającej się usunąć wątpliwości, jaką jest możliwość zatrucia zwierząt na niekorzyść oskarżonego.

116 ☐ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☒ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

120 Zarzuty skarżącego okazały się bezzasadne.

121 Wyprzedzając wywody merytoryczne Sąd Okręgowy wskazuje, iż chronologia zarzutów obrońcy ujęta w apelacji, odwzorowana w rubryce powyżej jest chaotyczna. Zarzut błędu

122 w ustaleniach faktycznych ma bez wątpienia charakter wtórny wobec zarzutów związanych

123 ze sferą oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i co do zasady

124 jest konsekwencją niewłaściwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

125 Wobec tego zdaniem Sądu Okręgowego, zarzut ten powinien zostać sformułowany

126 po zarzutach natury procesowej. W związku z tym zarzut błędu w ustaleniach faktycznych zostanie omówiony po zarzutach naruszenia przepisów prawa procesowego.

127 Skarżący nie wykazał, że Sąd pierwszej instancji obraził treść normy sformułowanej

128 w art. 5 § 2 kpk. Podstawa ta może być skutecznie stosowana, jeśli w sprawie pojawią

129 się wątpliwości co do przebiegu zdarzenia. Wątpliwości te muszą zaś pojawić się po stronie

130 Sądu rozpoznającego sprawę i koniecznym jest to, że pomimo ich zauważenia Sąd rozstrzygnie

131 je na niekorzyść oskarżonego. Takich wątpliwości w istocie skarżący nie przedstawił. Podnoszoną przez obrońcę w zarzucie okoliczność związaną z otruciem zwierząt przez osoby trzecie, Sąd Rejonowy rozstrzygnął na gruncie art. 7 kpk, logicznie i zasadnie argumentując swoje stanowisko, w szczególności przy wywodach w zakresie oceny zeznań poszczególnych świadków o czym szerzej poniżej.

132 Art. 5 § 2 kpk odnosi się do wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć

133 Sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości obrony i skazanych co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten Sąd (postanowienie Sądu Najwyższego

134 z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt V KK 142/09). Dla oceny, czy nie został naruszony zakaz z art. 5 § 2 kpk, nie są miarodajne tego rodzaju wątpliwości zgłaszane przez stronę, ale tylko to, czy orzekający sąd rzeczywiście powziął wątpliwości w tym zakresie i mimo braku możliwości usunięcia ich rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, albo czy były po temu powody, które sąd pominął.

135 Niezależnie zatem od samej poprawności zredagowania zarzutu obrazy art. 5 § 2 kpk, która powinna zostać powiązana ze wskazaniem na przepis normujący standard rzetelnej kontroli instancyjnej, zarzut jawi się jako oczywiście bezzasadny, a argumentacja wyrażona w treści uzasadnienia apelacji sprowadza się do własnej oceny dowodów i zaprezentowania własnych ustaleń faktycznych korzystnych dla oskarżonego.

136 W okolicznościach sprawy Sąd Rejonowy dokonując oceny całokształtu zgromadzonego

137 w sprawie materiału dowodowego dokonał szczegółowej analizy zgromadzonych w sprawie dowodów, wyszczególnił w jakim zakresie uznał za wiarygodny, a w jakim nie każdy

138 z przeprowadzonych w sprawie dowodów. Po przeprowadzonej analizie Sądowi Rejonowemu jak również Sądowi Okręgowemu po dokonanej kontroli instancyjnej nie pozostały żadne niedające w sprawie usunąć się wątpliwości, a tylko takie stanowią podstawę do zastosowania art. 5 § 2 kpk. Wobec tego nie można przyjąć, że Sąd pierwszej instancji naruszając zasadę wynikającą z art. 5 § 2 kpk rozstrzygnął wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, skoro takowych wątpliwości w ogóle nie powziął.

139 W tym miejscu należy podkreślić, iż A. P.- lekarz weterynarii wykonujący czynności w gospodarstwie oskarżonego, wykluczył wprost otrucie zwierząt jako przyczynę zgonu. Podkreślał na niewłaściwe warunki bytowania zwierząt, wychudzenie i wyniszczenie zwierząt, brak dostępu do wody i właściwej paszy, brak wpisów o leczeniu zwierząt. Niewątpliwie te informacje pozyskane od osoby na co dzień zajmującej się zwierzętami, miały istotne znaczenie dla ustaleń faktycznych w sprawie. Pozostali świadkowie zeznający w sprawie A. M., B. C., A. O., T. Z., R. P. oraz K. B. w swoich zeznaniach nie wspominali, aby oskarżony jako przyczynę zgonu zwierząt wskazywał na ich otrucie. Wszyscy w swoich zeznaniach potwierdzili natomiast zaniedbania leżące po stronie oskarżonego związane z brakiem opieki nad zwierzętami przez oskarżonego, który nie karmił należycie bydła, nie zapewniał wystarczającego dostępu do wody, w wyniku czego zwierzęta zaczęły padać. Zamontowane poidło kulowe przez oskarżonego było niewystarczające bowiem krowy miały do niego ograniczony dostęp.

140 Pozostali świadkowie K. P., R. M., A. Ż. o ile przebywali

141 w gospodarstwie oskarżonego to nie zajmowali się bezpośrednio bydłem oskarżonego, a zatem nie mieli wiedzy w jakich warunkach hodowane są przez oskarżonego zwierzęta (k. 190). Wyżej wymienieni świadkowie w przeciągu roku przebywali w gospodarstwie oskarżonego stosunkowo niewiele- 3- 4 wizyty (R. M.), 10 wizyt (A. Ż.), 20 wizyt (K. P.). W związku z tym ich zeznania nie mogą zostać uznane

142 w pełni za wiarygodne, dające miarodajny obraz sytuacji zwierząt oskarżonego. Nadto,

143 nie sposób pominąć dokumentacji zdjęciowej potwierdzającej fatalne warunki bytowe bydła, ich ogólny stan (wychudzenie), a także spleśniałą paszę.

144 W tych okolicznościach, w kontekście całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, twierdzenia obrońcy związane z konfliktem pomiędzy oskarżonym a jego ojcem, a także tezą związaną z otruciem zwierząt nie mają znaczenia i stanowią jedynie przyjętą linię obrony.

145 Należy zauważyć, iż stado bydła oskarżonego było systematycznie kontrolowane

146 na przestrzeni trzech miesięcy (od października do grudnia 2019 r.) przez Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz inspektorów Powiatowej Inspekcji Weterynarii. Wyniki przeprowadzonych kontroli za każdym razem były negatywne. Oskarżony pomimo, iż miał wystarczający okres czasu pomiędzy poszczególnymi kontrolami na poprawienie warunków bytowych zwierząt m.in. zapewnienia im należytych warunków bytowania czy odpowiedniej jakości paszy, nie zastosował się do wytycznych organów weterynaryjnych.

147 Sąd Okręgowy nie neguje schorzeń oskarżonego podnoszonych przez obrońcę, jednakże

148 w sytuacji, gdy sam oskarżony nie mógł w stanie zapewnić należytej opieki zwierzętom,

149 czy to przez pobyt w zakładzie karnym, czy też z uwagi na schorzenia zdrowotne to w ocenie

150 Sądu Okręgowego jego obowiązkiem było jej zorganizowanie, choćby poprzez zwrócenie się do odpowiednich instytucji (te same argumenty odnoszą się do czynu wskazanego w pkt II aktu oskarżenia).

151 W związku z tym okoliczności podniesione w uzasadnieniu apelacji związane z twierdzeniami oskarżonego o zapewnieniu odpowiedniej ilości paszy, odpowiednich warunków bytowych stada bydła nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i stanowią przyjętą linię obrony, kreowaną w istocie już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji, która miała na celu umniejszenie, zmarginalizowanie, a finalnie zaprzeczenie sprawstwa oskarżonego w popełnieniu zarzucanych mu czynów.

152 Bezzasadny okazał się również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sprowadzający

153 się do zanegowania sprawstwa oskarżonego. Analiza całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, pozwala na stwierdzenie, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanych mu czynów. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy

154 w niniejszej sprawie są pozbawione jakiegokolwiek błędu, trafne, prawidłowe oraz mające pełne, mocne oraz logiczne oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym, a zatem nie mogą być uznane za błędne.

155 Skarżący nie podnosił zarzutów dotyczących wymierzonym oskarżonemu kar oraz zakazu i nawiązki. Zdaniem Sądu Okręgowego orzeczona wobec oskarżonego kara nie nosi cech rażąco niewspółmiernej. W tej konkretnej sprawie, Sąd Odwoławczy stoi na stanowisku, że walor wychowawczy dla oskarżonego (prewencja indywidualna) i społeczne przekonanie o nieuchronności poniesienia realnych konsekwencji za czyn zabroniony (prewencja generalna) będzie miała dla oskarżonego kara pozbawienia wolności. Oskarżony pozostawał bezkrytyczny wobec popełnionych czynów, nie podejmował działań zmierzających do poprawy sytuacji zwierząt, a orzeczone kary i środek karny są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu.

156 Wniosek

157 Obrońca oskarżonego wniósł o uniewinnienie oskarżonego S. C. od obu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów..

158 ☐ zasadny

159 ☐ częściowo zasadny

160 ☒ niezasadny

161 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

162 Bezzasadność zarzutów skutkowała bezzasadnością wniosku.

163 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

164 1.

165 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

166 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

167 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

168 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

169 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

170 1.

171 Przedmiot utrzymania w mocy

172 Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z 8 marca 2022 roku sygn. II K 247/20- utrzymany w całości.

173 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

174 Wobec bezzasadności apelacji skarżącego wyrok należało utrzymać w mocy.

175 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

176 1.

177 Przedmiot i zakres zmiany

178 -----------------------------------------------------------------------------------------------

179 Zwięźle o powodach zmiany

180 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

181 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

182 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

183 1.1.

184 -----------------------------------------------------------------------------------

185 ☐ art. 439 k.p.k.

186 Zwięźle o powodach uchylenia

187 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

188 2.1.

189 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

190 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

191 Zwięźle o powodach uchylenia

192 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

193 3.1.

194 Konieczność umorzenia postępowania

195 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

196 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

197 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

198 4.1.

199 -----------------------------------------------------------------------------------

200 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

201 Zwięźle o powodach uchylenia

202 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

203 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

204 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

205 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

206 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

207 Przytoczyć okoliczności

208 ---------------------

209 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

210 6. Koszty Procesu

211 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

212 Przytoczyć okoliczności

213 II

214 Na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 618 § 1 pkt. 11 kpk Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. 516,60 zł (w tym VAT 96,60 zł) wynagrodzenia za obronę z urzędu

215 w postępowaniu odwoławczym.

III

216 Na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk

217 Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowania odwoławcze stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa, a za takim rozstrzygnięciem przemawiały względy słuszności i sytuacja materialna oskarżonego.

218 7. PODPIS

219 1.3. Granice zaskarżenia

220 Kolejny numer załącznika

221 1

222 Podmiot wnoszący apelację

223 Obrońca

224 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

225 Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie

226 z dnia 8 marca 2022 r. sygn. akt

227 II K 247/20

228 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

229 ☒ na korzyść

230 ☐ na niekorzyść

231 ☒ w całości

232 ☐ w części

233 ☐

234 co do winy

235 ☐

236 co do kary

237 ☐

238 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

239 1.3.2. Podniesione zarzuty

240 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

241 ☐

242 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

243 ☐

244 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

245 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

246 ☒

247 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

248 ☒

249 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

250 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

251 ☐

252 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

253 ☐

254 art. 439 k.p.k.

255 ☐

256 brak zarzutów

257 1.4. Wnioski

258 ☐

259 uchylenie

260 ☒

261 zmiana