Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 29 maja 2023 r., II Ka 191/23

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 29 maja 2023 r., II Ka 191/23

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 191/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29 maja 2023r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agata Kowalska

6 Sędziowie:

7 SO Wojciech Michalak

8 SO Karol Troć (spr.)

9 Protokolant:

10 st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak

11 przy udziale Prokuratora Jakuba Pogorzelskiego

12 po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2023 r.

13 sprawy L. B.

14 oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zb. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

15 na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonego i oskarżonego

16 od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim

17 z dnia 8 listopada 2022 r. sygn. akt II K 469/22

18 I. utrzymuje wyrok w mocy;

19 II. zasądza od oskarżonego L. B. na rzecz oskarżyciela posiłkowego Ł. B. 840 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym;

20 III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 420 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 II Ka 191/23

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 2

26 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

27 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

28 Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 listopada 2022 r. sygn. akt II K 469/22

29 1.2. Podmiot wnoszący apelację

30 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ oskarżyciel posiłkowy

32 ☐ oskarżyciel prywatny

33 ☒ obrońca

34 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ inny

36 1.3. Granice zaskarżenia

37 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

38 ☒ na korzyść

39 ☐ na niekorzyść

40 ☒ w całości

41 ☐ w części

42 ☐

43 co do winy

44 ☐

45 co do kary

46 ☐

47 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

48 1.3.2. Podniesione zarzuty

49 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

50 ☐

51 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

52 ☐

53 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

54 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

55 ☒

56 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

59 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

60 ☒

61 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

62 ☐

63 art. 439 k.p.k.

64 ☒

65 brak zarzutów

66 1.4. Wnioski

67 ☒

68 uchylenie

69 ☒

70 zmiana

71 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

72 2.1. Ustalenie faktów

73 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

74 Lp.

75 Oskarżony

76 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

77 Dowód

78 Numer karty

79 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

83 Dowód

84 Numer karty

85 2.2. Ocena dowodów

86 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

87 Lp. faktu z pkt 2.1.1

88 Dowód

89 Zwięźle o powodach uznania dowodu

90 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

91 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

92 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

93 Dowód

94 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

95 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

96 Lp.

97 Zarzut

98 Apelacja obrońcy

99 I. obrazy przepisów prawa procesowego mającej wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

100 a) art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 1 kk pkt.5 kpk w zw. z art. 170 § 1a kpk w zw. z art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk w zw. z art. 6 kpk wyrażającą się w niezasadnym oddaleniu wniosku obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z:

101 - zeznań D. Z. i A. C. m.in. na okoliczności zawarte w notatce urzędowej z karty 44-45 akt prawy,

102 - wywiadu środowiskowego kuratora sądowego na okoliczność sytuacji rodzinnej oskarżonego,

103 z uwagi na to, iż dowody te zmierzają w sposób oczywisty do przedłużenia postępowania, co skutkowało nie wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym okoliczności istotnych dla ustalenia czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo, a w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego skazania L. B. za wszystkie zarzucane mu przestępstwa,

104 b) art. 4 kpk; art. 5 kpk, art. 7 kpk , art. 410 kpk art. 424 § 1 pkt. 1 kpk polegającą na nie wzięciu pod uwagę przy ferowaniu wyroku wszystkich ujawnionych w toku przewodu sądowego i mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie okoliczności, oparciu poczynionych ustaleń faktycznych na dowolnie przeprowadzonej ocenie dowodów oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, niedostatecznym uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy w tym okoliczności dla oskarżonego ewidentnie korzystnych, rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, nienależytej analizie i ocenie poszczególnych dowodów, uznaniu za udowodnione faktów nie mających wystarczającego oparcia w dowodach i nie wskazaniu w sposób należyty dlaczego Sąd nie uznał dowodów przemawiających przeciwko sprawstwu i winie oskarżonego, co doprowadziło do niesłusznego skazanie L. B. za zarzucone mu przestępstwa.

105 II. rażąca surowość, a tym samym niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej, wyrażającą się w nienależytym uwzględnieniu: okoliczności przedmiotowo - czasowych czynów przypisanych, celów wychowawczych kary oraz stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, gdy prawidłowa ocena ww. elementów uzasadniały wymierzenie oskarżonemu kar jednostkowych pozbawienia wolności łagodniejszych oraz kary łącznej pozbawienia wolności w niższym rozmiarze na zasadzie zbliżonej do pełnej absorpcji.

106 Apelacja oskarżonego mimo zaskarżenia całości wyroku nie sformułowała zarzutów innych niż rażącej surowości kary.

107 ☐ zasadny

108 ☐ częściowo zasadny

109 ☒ niezasadny

110 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

111 Apelacja obrońcy oskarżonego podnosiła zarzuty naruszenia szeregu przepisów proceduralnych, jednakże większości z nich w żaden sposób nie uzasadniała i nie próbowała nawet wykazać, na czym ich naruszenie miałoby polegać oraz w jaki ewentualnie sposób mogłoby to rzutować na treść wyroku. Dotyczy to w szczególności podnoszonej obrazy art. 7 kpk czy 410 kpk, bowiem art. 4 kpk jako zbyt ogólny nie może być samodzielną podstawą apelacyjną, art. 5 § 2 kpk ma zastosowanie dopiero wówczas, gdy mimo prawidłowej oceny dowodów nadal pozostają jakiekolwiek wątpliwości co do stanu faktycznego – dopiero wówczas sąd może orzec z obrazą tego przepisu – gdy wątpliwości te bezpodstawnie rozstrzygnie na niekorzyść oskarżonego, zaś uchybienia w zakresie treści uzasadnienia (art. 424 kpk) nie mogą być podstawą ani uchylenia wyroku (art. 455a kpk), ani tym bardziej uniewinnienia oskarżonego od zarzutów. Skarżący nie wskazał, których okoliczności sprawy, które miałyby być dla oskarżonego ewidentnie korzystne, Sąd nie wziął pod uwagę wyrokując, wobec czego trudno zarzut ten (art. 410 kpk) uznać za uzasadniony, zwłaszcza gdy Sąd precyzyjnie wykazał wszystkie wiarygodne dowody, które legły u postaw ustaleń faktycznych i prawidłowo je ocenił (art. 7 kpk). Żaden bowiem dowód nie sugerował, że oskarżony nie jest sprawcą któregokolwiek z przypisanych mu czynów. Uczestnicy zdarzeń z 23 na 24 stycznia 2022 r. dość jednolicie wskazywali na udział i rolę tego oskarżonego, ewentualnie zasłaniali się częściową niepamięcią, nikt jednak nie podnosił np., że oskarżonego tam nie było lub że nie brał on w zdarzeniach udziału – wręcz przeciwnie, pokrzywdzony czy M. T. wyraźnie takie fakty wskazali. Również w zakresie czynów z pkt II i III zebrane dowody, w szczególności protokół przeszukania, w którego treści obecna podczas tej czynności żona oskarżonego wskazała, że znalezione w specjalnej skrytce przedmioty nie są jej własnością, ale oskarżonego właśnie i nic w tym przedmiocie dowodowi temu nie przeczy. Co istotne, również oskarżony nie dostarczał w tym zakresie dowodów przeciwnych, jako że przyznawał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, w tym również posiadania środków psychoaktywnych oraz broni i amunicji, korzystając z prawa odmowy składania wyjaśnień. Nie sposób więc uznać, że Sąd dokonał błędnej oceny dowodów, których ocena właściwa winna rzekomo prowadzić do konstatacji, że oskarżony jest niewinny – skoro żaden dowód do wniosków takich w żaden sposób nie prowadził.

112 Nie prowadziły i nie mogły do takich wniosków prowadzić również podnoszone w pierwszym zarzucie postulowane dowody z zeznań policjantów, uczestniczących we wspomnianym wyżej przeszukaniu. Przebieg tej czynność został udokumentowany protokołem, przesłuchana na tę okoliczność jedna z jej uczestniczek potwierdziła jedynie to, co już z tego dokumentu wynikało, z czego jasno wynika, że protokół dokładnie odzwierciedla jej rzeczywisty przebieg. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego przesłuchanie innych uczestników tej czynności miałoby mieć znaczenie dowodowe tak doniosłe, że miałoby prowadzić do odmiennych niż dokonane ustaleń w zakresie sprawstwa oskarżonego (zwłaszcza gdy, co godzi się przypomnieć, oskarżony przyznał się do tych czynów). W żaden sposób skarżący nie wykazał, że pozostali uczestnicy przeszukania mieliby mieć wiedzę, odmienną od treści, wynikających z protokołu jej przeprowadzenia, w szczególności prowadzącej do ustalenia, że amfetamina, broń czy amunicja nie należała do oskarżonego, ale np. do jego żony czy któregoś z małoletnich dzieci. Dlatego nie można było uznać, że oddalenie wniosków dowodowych dotyczących przesłuchania wskazanych świadków było nieprawidłowe, bo miało wpływ na treść ostatecznego rozstrzygnięcia.

113 Nie można było uznać za bezpodstawne oddalenia wniosku w zakresie przeprowadzenia o oskarżonym wywiadu środowiskowego kuratora. Dowód taki, wbrew twierdzeniom zarzutu, nie dotyczy ze swej natury okoliczności „istotnych dla ustalenia czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo”, ale okoliczności osobistych, dotyczących oskarżonego, jak sytuacja rodzinna, zawodowa, majątkowa, proces wychowawczy, warunki bytowe, relacje sąsiedzkie itd.). Okoliczności te mogą mieć znaczenie co najmniej przy wymiarze kary (choć tym brakiem skarżący zarzutu rażącej niewspółmierności kary akurat nie uzasadniał) czy po części przy ocenie stopnia winy, ale nie mogą, niezależnie od treści dokonanych przez kuratora ustaleń, prowadzić do uznania, że czyn oskarżonego nie wypełnia znamion przestępstwa. Wywiad środowiskowy nie był przy tym w sprawnie niniejszej obowiązkowy, a okoliczności, o których mowa, mogły być ustalone już tylko na podstawie informacji pochodzących od oskarżonego. Ponownie nie sposób więc zgodzić się ze skarżącym, że nieprzeprowadzenie wskazanego dowodu miało istotny wpływ na treść wyroku.

114 Za nietrafny należało uznać również zarzut rażącej surowości wymierzonych oskarżonemu kar – tak jednostkowych, jak i łącznej. Ponownie skarżący uzasadniając ten zarzut ograniczył się do ogólnikowych sformułowań, niespójnych z treścią uzasadnienia wyroku, będących w zasadzie jego antytezą. Sąd bowiem precyzyjnie wskazał, dlaczego wymiar kar jednostkowych uwzględnia stopień winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości każdego z czynów, dlaczego za surowym wymiarem kar przemawiają właśnie cele wychowawcze, jak również, dlaczego więzi podmiotowo- przedmiotowe przemawiają za takim, a nie innym ukształtowaniem kary łącznej, która ma być przecież wyrazem całościowej oceny przestępczego zachowania sprawcy, w tym podsumowaniem szerokości spektrum jego działania – a oskarżony trzema czynami godził w co najmniej trzy podstawowe dobra, chronione prawem, był już karany za przestępstwa podobne i z łagodniejszych rozstrzygnięć nie wyciągnął odpowiednich wniosków. Skarżący nie przedstawił argumentów, zdolnych wzruszyć rozumowanie Sądu I instancji w tym zakresie i przekonać, że w jakimkolwiek aspekcie reakcja karna, orzeczona wobec oskarżonego, była w nieuzasadniony sposób nadmierna, nieadekwatna, a zwłaszcza rażąco, a więc oczywiście nieakceptowalnie, surowa.

115 Oskarżony w apelacji osobistej, skierowanej przeciwko całości wyroku, nie sformułował wyraźnie zarzutów innych niż wobec kary, jako że podniósł jedynie, że nie zgadza się z całym wyrokiem, bo jest zbyt surowy i domaga się „jego obniżenia”. Kontrolując wyrok w całości Sąd Okręgowy nie dopatrzył się w postępowaniu Sądu I instancji żadnych nieprawidłowości w procesie gromadzenia czy oceny dowodów (o czym była mowa powyżej), nie dostrzegł, by z jakichkolwiek względów dokonane przez ten sąd ustalenia faktyczne były nieprawidłowe, nie ustalił, by dokonana przez Sąd Rejonowy prawna subsumpcja stanu faktycznego pod przepisy prawa materialnego była mylna. Kwestia surowości kar była przedmiotem zarzutu apelacji obrońcy i nie ma potrzeby osobno dokonanych już w tej kwestii rozważań powtarzać. W ocenie Sądu odwoławczego wymiar kar jednostkowych i kary łącznej jest w pełni uzasadniony i nie nosi cech rażącej surowości.

116 Wniosek

117 O zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☒ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

122 Niezasadność zarzutów skutkowała nietrafnością wniosku o jakąkolwiek zmianę wyroku, w szczególności poprzez uniewinnienie oskarżonego. Całkowicie niezasadny był wniosek alternatywny o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z treścią art. 437 § 2 kpk, uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 kpk (zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej), art. 454 kpk (przy potrzebie kasacji wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie) lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Żadnej z tych przesłanek skarżący nie przywołał, wobec czego złożenie takiego wniosku nie mogło spotkać się z aprobatą Sądu odwoławczego.

123 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

124 1.

125 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

126 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

127 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

128 1.

129 Przedmiot utrzymania w mocy

130 Całość wyroku, tak w części zaskarżonej, jak i w pozostałej, podlegającej ocenie z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

131 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

132 Bezzasadność apelacji i brak okoliczności, podlegających uwzględnieniu z urzędu.

133 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

134 1.

135 Przedmiot i zakres zmiany

136 Zwięźle o powodach zmiany

137 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

138 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

139 1.1.

140 ☐ art. 439 k.p.k.

141 Zwięźle o powodach uchylenia

142 2.1.

143 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

144 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

145 Zwięźle o powodach uchylenia

146 3.1.

147 Konieczność umorzenia postępowania

148 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

149 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

150 4.1.

151 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

152 Zwięźle o powodach uchylenia

153 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

154 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

155 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

156 Przytoczyć okoliczności

157 6. Koszty Procesu

158 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

159 Przytoczyć okoliczności

II, III

160 Zgodnie z treścią art. 636 § 1 kpk w razie nieuwzględnienia apelacji, wniesionej wyłącznie przez oskarżonego (jego obrońcę), koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi skarżący. Na koszty postępowania odwoławczego składają się zaś wydatki oskarżyciela posiłkowego na ustanowienie pełnomocnika z wyboru, opłata w wysokości należnej za I instancję oraz ryczałt za doręczenia korespondencji – w kwocie 20 zł.

161 7. PODPIS

162 1.3. Granice zaskarżenia

163 Kolejny numer załącznika

164 1

165 Podmiot wnoszący apelację

166 Obrońca oskarżonego

167 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

168 Całość wyroku

169 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

170 ☒ na korzyść

171 ☐ na niekorzyść

172 ☒ w całości

173 ☐ w części

174 ☐

175 co do winy

176 ☐

177 co do kary

178 ☐

179 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

180 1.3.2. Podniesione zarzuty

181 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

182 ☐

183 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

184 ☐

185 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

186 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

187 ☒

188 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

189 ☐

190 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

191 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

192 ☒

193 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

194 ☐

195 art. 439 k.p.k.

196 ☐

197 brak zarzutów

198 1.4. Wnioski

199 ☒

200 uchylenie

201 ☒

202 zmiana

203 1.3. Granice zaskarżenia

204 Kolejny numer załącznika

205 2

206 Podmiot wnoszący apelację

207 oskarżony

208 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

209 Całość wyroku

210 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

211 ☒ na korzyść

212 ☐ na niekorzyść

213 ☒ w całości

214 ☐ w części

215 ☐

216 co do winy

217 ☐

218 co do kary

219 ☐

220 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

221 1.3.2. Podniesione zarzuty

222 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

223 ☐

224 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

225 ☐

226 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

227 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

228 ☐

229 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

230 ☐

231 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

232 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

233 ☒

234 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

235 ☐

236 art. 439 k.p.k.

237 ☒

238 brak zarzutów

239 1.4. Wnioski

240 ☐

241 uchylenie

242 ☒

243 zmiana