Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 11 maja 2022 r., II Ka 189/22

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 11 maja 2022 r., II Ka 189/22

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 189/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 11 maja 2022r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agnieszka Karłowicz

6 Protokolant:

7 st.sekr.sądowy Agata Polkowska

8 przy udziale Prokuratora Rafała Guza

9 po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r.

10 sprawy K. P.

11 oskarżonej z art. 178a§1 kk

12 na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonej i prokuratora

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach

14 z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt II K 665/21

15 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

16 II. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 160 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 II Ka 189/22

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 2

22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

24 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 665/21

25 1.2. Podmiot wnoszący apelację

26 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

27 ☐ oskarżyciel posiłkowy

28 ☐ oskarżyciel prywatny

29 ☒ obrońca

30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ inny

32 1.3. Granice zaskarżenia

33 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

34 ☒ na korzyść

35 ☒ na niekorzyść

36 ☒ w całości

37 ☐ w części

38 ☐

39 co do winy

40 ☐

41 co do kary

42 ☐

43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

44 1.3.2. Podniesione zarzuty

45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

46 ☒

47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

48 ☐

49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☐

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

56 ☐

57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐

59 art. 439 k.p.k.

60 ☐

61 brak zarzutów

62 1.4. Wnioski

63 ☒

64 uchylenie

65 ☒

66 zmiana

67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 2.1. Ustalenie faktów

69 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 1.

76 K. P.

77 obecna sytuacja rodzinna i zdrowotna oskarżanej

78 kopie zaświadczeń lekarskich i kopia orzeczenia sądu

79 k.101-109

80 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 ------

87 ------------------

88 -------------------------------------------------------------

89 --------------

90 -------------

91 2.2. Ocena dowodów

92 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 1.

97 kopie zaświadczeń lekarskich i kopia orzeczenia sądu z akt sprawy I. N. 598/20 Sądu Rejonowego w Siedlcach

98 Kopie tych dokumentów nie budziły wątpliwości co do rzetelności i nie były kwestionowane przez strony.

99 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

100 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

104 -----------------

105 ------------------------------------

106 --------------------------------------------------------------------------

107 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

108 Lp.

109 Zarzut

110 1

111 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd I instancji, że przekonującymi dowodami popełnienia przez oskarżoną zarzucanego jej przestępstwa z art. 178 a § 1 k.k. są:

112 a) zawartość 1,46 mg alkoholu we krwi prowadzącej samochód oskarżonej (okoliczność bezsporna),

113 b) informacja wójta Gminy S., że teren, po którym oskarżona prowadziła samochód nie jest drogą publiczną, ale mieszkańcy wykorzystują ten teren celem dojazdu do swoich posesji, co upoważnia Sąd do przyjęcia, że na pasie zaznaczonym na ugorach działki gminnej odbywa się ruch lądowy.

114 ☐ zasadny

115 ☐ częściowo zasadny

116 ☒ niezasadny

117 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

118 Zarzut okazał się niezasadny.

119 W doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż jeśli Sąd meriti nie naruszył żadnego z przepisów ze sfery gromadzenia i oceny dowodów, to brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 171/15). Nadto, zgodnie z powszechnie akceptowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania odzwierciedleniem, którego powinno być uzasadnienie orzeczenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1974 roku w sprawie o sygnaturze akt II KR 114/74). Stanowiska przedstawione w powyższych judykatach w pełni zaaprobował także Sąd Okręgowy w Siedlcach, stwierdzając, iż ustalenia faktyczne dokonane w niniejszej sprawie przez Sąd pierwszej instancji są pozbawione jakiegokolwiek błędu, trafne, prawidłowe oraz mające pełne i mocne oparcie w materiale dowodowym, a zatem nie mogą być uznane za błędne. Sąd Rejonowy zachowując nakazany ustawą obiektywizm i wykorzystując wrażenia wynikające z realizacji zasady bezpośredniości, z całokształtu ujawnionych w toku przewodu sądowego okoliczności wyprowadził racjonalne wnioski, kierując się przy tym wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami logicznego rozumowania i nie naruszył art. 7 kpk. Miał przy tym w polu uwagi także te zagadnienia, które stanowią oś wniesionej apelacji obrońcy.

120 Na względzie mieć bowiem wypada, iż sama tylko okoliczność, że oceniono poszczególne dowody, w aspekcie ich wiarygodności, nie w taki sposób, jak życzyłby sobie tego obrońca czy oskarżona, nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że w procesie ich weryfikacji doszło do naruszenia reguły płynącej z treści art. 7 kpk. Rzecz jasna, odmienna ocena dowodów - korzystna dla oskarżonej - jest naturalnym prawem zarówno jej jak i obrońcy, jednakże nie wynika z niej samo przez się, by analiza dokonana w niniejszej sprawie charakteryzowała się dowolnością, w sytuacji gdy wszystkie przedstawione powyżej wymogi Sąd pierwszej instancji spełnił. Wywody apelującego stanowią jedynie alternatywną wersję oceny dowodów, wobec czego należy je uznać wyłącznie za werbalną i bezowocną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego, która nie została poparta żadnymi logicznymi argumentami, wobec czego nie jest w stanie spowodować uwzględnienia zarzutu obrazy art. 7 kpk. W przekonaniu Sądu drugiej instancji, dokonana przez Sąd meriti ocena dowodów zarówno osobowych, jak i nieosobowych, które zostały dokładnie omówione i przeanalizowane w pisemnych motywach wyroku, w pełni zasługuje na aprobatę.

121 W szczególności te rozważania należy odnieść do oceny zeznań świadka Ł. M. (k.10-11,56). Świadek nie miał żadnych przesłanek, aby składać nieprawdziwe i obciążające oskarżoną zeznania. Z zeznań tych wynika, że oskarżona wsiadła do pojazdu przy cmentarzu, przejechała około 300 m i wtedy została zatrzymana. Wbrew twierdzeniom skarżącego te wiarygodne zeznania przeczą twierdzeniom oskarżonej, że jedynie zmieniała położenie pojazdu po wyjechaniu z bramy posesji. Zachowanie oskarżonej oraz kierowanego przez nią pojazdu było pod obserwacją policji, gdyż to uprzednie zgłoszenie o poruszaniu się pojazdu kierowanego przez osobę pod wpływem alkoholu było przyczyna przeprowadzonej interwencji. Wobec powyższego twierdzenia oskarżonej o przejechaniu 7 metrów bez zamiaru dalszej jazdy nie mogły zostać uznane za wiarygodne.

122 Sąd Rejonowy słusznie miał na uwadze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2017 r. III KK 472/16, gdzie wskazano, że przewidziane w art. 178a § 1 k.k. kryterium "ruchu lądowego" należy wiązać nie tyle z formalnym statusem konkretnej drogi, czy też określonego miejsca, lecz z faktyczną dostępnością i rzeczywistym jego wykorzystaniem dla ruchu pojazdów i innych uczestników. Wobec tego samo stwierdzenie, że do zdarzenia doszło na drodze leśnej, nie wyklucza możliwości przypisania czynu z art. 178a § 1 k.k. Ponadto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2019 r. IV KK 567/18 zaznaczono, że ruchem lądowym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku.

123 Jak wynika z informacji z Urzędu Gminy S. z dnia 15 grudnia 2021 roku grunt, którym poruszał się oskarżona nie stanowi drogi gminnej, ale ta część działki wykorzystywana jest do dojazdu do posesji przez mieszkańców m. W.. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma znaczenia okoliczność czy osoby tam mieszkające i korzystające z tego dojazdu prowadzą gospodarstwo rolne. Ruch pojazdów może odbywać się nie tylko w powodu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Sposób urządzenia tego dojazdu wskazuje, że jest on wyraźnie wyznaczony i jest wykorzystywany systematycznie do dojazdu i ruchu pojazdów, a nie tylko sporadycznie i w ograniczonym zakresie (k.54). Również w ocenie świadka Ł. M. miejsce gdzie zatrzymano oskarżoną stanowi dojazd do domów, każdy może się poruszać tą drogą i posiada ona wyraźnie zaznaczony i wyjeżdżony ślad. Wobec powyższego ustalenia Sądu I instancji wskazujące, że oskarżona poruszała się w ruchu lądowym były prawidłowe i nie wymagały korekty.

124 Biorąc pod uwagę kategorię zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy K. P., przy jednoczesnym braku przesłanek z art. 440 kpk, Sąd Okręgowy nie miał podstaw, by na skutek jej treści odnieść się szczegółowo do rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec tego oskarżonej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. II AKa 275/17, Legalis Numer 1728581). Wymierzona za przypisane oskarżonej przestępstwo kara odzwierciedla należycie stopień szkodliwości społecznej czynu oraz stopnień winy, a ponadto uwzględnia w wystarczającej mierze cele kary określone w art. 53 k.k., a więc nie można uznać, że jest ona rażąco niewspółmierna.

125 .

126 Wniosek

127 o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonej lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

128 ☐ zasadny

129 ☐ częściowo zasadny

130 ☒ niezasadny

131 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

132 bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku

133 Lp.

134 Zarzut

135 2.

136 obraza prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej, mianowicie art. 178 a § 4 kk poprzez jego niezastosowanie w przypadku, gdy jak wynika z informacji z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 18 czerwca 2021 roku oskarżona była uprzednio karana między innymi za czyn z art. 178 a § 1 kk

137 ☐ zasadny

138 ☐ częściowo zasadny

139 ☒ niezasadny

140 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

141 Zarzut okazał się niezasadny.

142 Należy podkreślić, że dane karalności z dnia 18 czerwca 2021 roku oraz z dnia 25 listopada 2021 roku zawierają wpisy o karalności oskarżonej za czyny z art.178a § 1 kk w sprawie II K 142/17 oraz z art. 278 § 1 kk w sprawie II K 581/17 Sądu Rejonowego w Siedlcach. Sąd I instancji poddając te dane analizie podjął czynności zamierzające do ustalenia czy kary oraz środki karne zostały wykonane oraz w jakim terminie (k.61). Taka decyzja była zasadna, a w ocenie Sądu Okręgowego sam zapis w danych o karalności nie może przesądzać, że osoba jest karana. Uzyskane informacje zostały poddane analizie w uzasadnieniu wyroku i słusznie przyjęto, że nastąpiło zatarcie skazania, zaś upływ środka karnego w sprawie II K 142/17 nastąpił w dniu 18 marca 2020 roku. Wobec powyższego zasadnie Sąd I instancji przyjął kwalifikację prawną czynu z art. 178a § 1 kk. Skarżący w treści złożonego środka odwoławczego nie odniósł się w żaden sposób do argumentów przedstawionych przez Sąd I instancji, a jedynie powołał się na formalne istnienie zapisów w karcie karnej.

143 Na marginesie należy wskazać, że to prawdopodobnie brak zawiadomienia rejestru karnego o wykonaniu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w sprawie II K 142/17 jest przyczyną braku wykreślenie wpisów o wyrokach skazujących.

144 Wniosek

145 Wniosek o zmianę wyroku i przypisanie oskarżonej czynu z art. 178a § 4 kk oraz orzeczenie kary 1 roku pozbawienia wolności, zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio, świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł oraz obciążenia kosztami procesu.

146 ☐ zasadny

147 ☐ częściowo zasadny

148 ☒ niezasadny

149 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

150 bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku

151 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

152 1.

153 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

154 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

155 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

156 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

157 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

158 1.

159 Przedmiot utrzymania w mocy

160 Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 stycznia 2022r. sygn. akt II K 665/21

161 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

162 bezzasadność wniesionych apelacji i podniesionych zarzutów oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

163 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

164 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

165 1.

166 Przedmiot i zakres zmiany

167 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

168 Zwięźle o powodach zmiany

169 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

170 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

171 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

172 1.1.

173 ----------------------------------------------------------------------------------

174 ☐ art. 439 k.p.k.

175 Zwięźle o powodach uchylenia

176 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

177 2.1.

178 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

179 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

180 Zwięźle o powodach uchylenia

181 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

182 3.1.

183 Konieczność umorzenia postępowania

184 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

185 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

186 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

187 4.1.

188 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

189 Zwięźle o powodach uchylenia

190 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

191 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

192 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

193 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

194 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

195 Przytoczyć okoliczności

196 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------

197 6. Koszty Procesu

198 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

199 Przytoczyć okoliczności

200 II.

201 Zasądzono od oskarżonej 150 zł opłaty od kary i 10 zł wydatków postępowania odwoławczego - połowę na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 627 kpk i art. 8 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 83 r. z późń. zm.). Oskarżona osiąga dochód i ma możliwości uregulowania orzeczonych należności finansowych.

202 7. PODPIS

203 1.3. Granice zaskarżenia

204 Kolejny numer załącznika

205 1

206 Podmiot wnoszący apelację

207 obrońca oskarżonej

208 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

209 wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt II K 665/21

210 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

211 ☒ na korzyść

212 ☐ na niekorzyść

213 ☒ w całości

214 ☐ w części

215 ☐

216 co do winy

217 ☐

218 co do kary

219 ☐

220 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

221 1.3.2. Podniesione zarzuty

222 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

223 ☐

224 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

225 ☐

226 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

227 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

228 ☐

229 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

230 ☒

231 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

232 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

233 ☐

234 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

235 ☐

236 art. 439 k.p.k.

237 ☐

238 brak zarzutów

239 1.4. Wnioski

240 ☒

241 uchylenie

242 ☒

243 zmiana

244 1.3. Granice zaskarżenia

245 Kolejny numer załącznika

246 2

247 Podmiot wnoszący apelację

248 prokurator

249 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

250 wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 stycznia 2022r. sygn. akt II K 665/21

251 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

252 ☐ na korzyść

253 ☒ na niekorzyść

254 ☒ w całości

255 ☐ w części

256 ☐

257 co do winy

258 ☐

259 co do kary

260 ☐

261 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

262 1.3.2. Podniesione zarzuty

263 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

264 ☒

265 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

266 ☐

267 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

268 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

269 ☐

270 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

271 ☐

272 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

273 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

274 ☐

275 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

276 ☐

277 art. 439 k.p.k.

278 ☐

279 brak zarzutów

280 1.4. Wnioski

281 ☐

282 uchylenie

283 ☒

284 zmiana