Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 marca 2021 r., IV Ka 68/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 marca 2021 r., IV Ka 68/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 68/21

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 grudnia 2020 roku w sprawie sygn. akt VII K 254/20

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☒

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 Zawarte w apelacji obrońcy zarzuty naruszenia prawa procesowego, tj. art. 4 kpk, art. 7 kpk, art.5 § 2 kpk poprzez błędną ocenę dowodów i wynikający stąd zarzut błędu w ustaleniach fatycznych co do sprawstwa oskarżonego.

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w szczególności słusznie odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadków P. M. i Z. M.. Prawidłowo dał wiarę świadkowi M. D. (1) i M. D. (2). W sprawie nie zachodzą żadne nieusunięte wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze prawidłowej i logicznej oceny dowodów. To, że apelant się z tą ceną nie zgadza nie oznacza jeszcze, że zachodzi sytuacja opisana w art. 5 § 2 kpk. Nie doszło również do naruszenia dyspozycji art. 4 kpk i art. 7 kpk, a Sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych co do prowadzenia przez oskarżonego samochodu osobowego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania go zakazu prowadzenia takich pojazdów mechanicznych, a także co do stężenia alkoholu w jego organizmie.

88 W szczególności zeznania M. D. (1) są spójne, logiczne, wiarygodne. To, że jest to osoba skonfliktowana rodzinnie z oskarżonym nie przekreśla jego wiarygodności. Przecież świadek tego nie ukrywał, niewątpliwie to również było jego motywacją do pojechania za nietrzeźwym oskarżonym i wezwania policji. Nie oznacza to jednak, że świadek zeznał nieprawdę, a jego motywacja nie ma wpływu na pozytywną weryfikację prawdziwości jego relacji. Świadek jechał bezpośrednio za oskarżonym ( który prowadził samochód łamiąc zakaz sądowy), zaparkował pod sklepem swoim samochodem bezpośrednio za samochodem oskarżonego uniemożliwiając mu odjazd przed przybyciem policji - i takie fakty potwierdziły się na miejscu po przyjeździe funkcjonariuszy. Świadek ten zaobserwował również, że do sklepu oskarżony wszedł sam, sam z niego wyszedł z siatką z zakupami, a widząc blokującego mu odjazd świadka włożył te zakupy do swojego samochodu i odszedł z pustymi rękoma w stronę ulicy (...), by po chwili wrócić w towarzystwie (...) - jednak wówczas już podjechała policja. Zatem oskarżony wcale nie spożywał za sklepem alkoholu ze Z. M., albowiem wódkę, którą zakupił w sklepie, pozostawił w samochodzie, a ponadto nie miałby na to czasu. Świadek M. D. (2) również potwierdza, że oskarżony był w sklepie sam, kupił wódkę i jedzenie, ale na terenie sklepu niczego nie spożywał. Dlatego stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, jakie ustalono poprzez badanie na policji, w pełni pochodziło z alkoholu spożytego przed rozpoczęciem jazdy samochodem w charakterze kierującego.

89 Z powyższego wynika, że świadek Z. M. skłamał zeznając:

90 ⚫

91 że wszedł z oskarżonym do sklepu po zakup wódki i kiełbasy - oskarżony wszedł tam sam;

92 ⚫

93 że spożywał za sklepem wraz z oskarżonym alkohol i kiełbasę zakupione przez niego chwilę wcześniej - oskarżony nie wziął ze sobą tych zakupów, pozostawił je w samochodzie;

94 ⚫

95 na rozprawie skłamał, że oskarżony przyjechał pod sklep „ze swoim kolegą P.” - oskarżony przyjechał pod sklep sam. Zresztą widać tu niekonsekwencję świadka Z. M., bo w postepowaniu przygotowawczym zeznawał, że nie widział wcale, aby oskarżony przyjechał tam samochodem, a dopiero na rozprawie zaczął dopasowywać swą relację do linii obrony oskarżonego i opowiadać o „koledze P.”. Pomijając wszystko inne, to przecież świadek nie mógł widzieć momentu przyjazdu oskarżonego pod sklep, bo go tam wtedy nie było, oskarżony dopiero wrócił z nim pod sklep po chwilowym odejściu z pustymi rękoma w stronę ulicy (...).

96 Świadek Z. M. przyznał, że jest ekonomicznie uzależniony od oskarżonego ( ten zatrudnia do w gospodarstwie przy pracach sezonowych), zdaniem Sądu chcąc pomóc oskarżonemu świadomie zeznawał on nieprawdę.

97 Z powyższego wynika również, że świadek P. M. skłamał zeznając, że:

98 ⚫

99 przywiózł jako kierowca pod sklep oskarżonego jego samochodem - jest to sprzeczne z zeznaniami wiarygodnego świadka M. D. (3) oraz z logiczną oceną sytuacji;

100 ⚫

101 kłamał twierdząc na rozprawie, że wszedł po papierosy do innego sklepu, co miało tłumaczyć jego nieobecność w pobliżu samochodu i w sklepie z oskarżonym. Ujawnia się tu sprzeczność w zeznaniach świadka oraz brak logiki w jego historii. Przecież w postępowaniu przygotowawczym zeznawał, jakoby to oskarżonemu zależało, aby podwiózł go pod sklep w celu jakiś zakupów, dopiero na rozprawie zaczął opowiadać, że oskarżony miał mu zasponsorować papierosy i po to razem pojechali. Ponadto zupełnie nielogiczne jest, że oskarżony i świadek rozdzielili się i poszli do różnych sklepów, skoro to oskarżony miał świadkowi „zasponsorować” papierosy, a i tak robił zakupy dla siebie ( co potwierdza świadek M. D. (2)). Wreszcie niewiarygodne jest, że P. M. tak długo przebywał w innym sklepie i tyle czasu zmitrężył na zakup papierosów, że w tym czasie zdążyły się odbyć liczne czynności związane ze zrobieniem przez oskarżonego własnych zakupów, odejściem w stronę ulicy (...) i powrotem ze Z. M., przyjazdem policji i zatrzymaniem oskarżonego - a wszystko to miało rzekomo trwać jedynie w czasie kupowania paczki papierosów;

102 ⚫

103 nikt na miejscu nie widział P. M. - ani M. D. (3), ani M. D. (2), ani Z. M. (zeznania z postępowania przygotowawczego), ani policjanci;

104 ⚫

105 ani oskarżony ani nikt inny nie mówił na miejscu policjantom o tym, że w pobliżu czeka na oskarżonego jakiś jego kierowca, oskarżony wymyślił sobie tę wersję dużo później, przecież gdyby była to prawda, powiedziałby o tym od razu, przede wszystkim policjantom, ewentualnie swojemu koledze Z. M., który przecież aż do rozprawy ani słowem nie wspominał o jakimś kierowcy oskarżonego;

106 ⚫

107 świadek nie mógł mieć kluczyków do samochodu oskarżonego, bo przecież ten po wyjściu ze sklepu otwierał go i wkładał do jego wnętrza zakupy;

108 ⚫

109 świadek zachowałby się bardzo nielogicznie, skoro po powrocie pod sklep nie zainteresował się losem oskarżonego nie zastawszy go, poczekał sobie 5 minut i odjechał jego własnym samochodem, nie interesując się jego losem i nawet o niego nie pytając (chociażby M. D. (2) do sklepu której oskarżony wszedł po swoje zakupy) - jest to niewiarygodne, bo sprzeczne z doświadczeniem życiowym.

110 Świadek P. M. także przyznał, że jest ekonomicznie uzależniony od oskarżonego ( jest bezrobotny i dorabia sobie pracując w jego gospodarstwie), zdaniem Sądu chcąc pomóc oskarżonemu świadomie zeznawał on nieprawdę.

111 Wniosek

112 O uniewinnienie lub uchylenie wyroku

113 ☐ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☒ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

117 Wyrok w zakresie przypisania oskarżonemu zarzuconego mu przestępstwa jest słuszny, a w/w argumenty apelacji niezasadne - było to powyżej omówione.

118 3.2.

119 Podnoszony przez obrońcę zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do uprzedniej karalności oskarżonego.

120 ☒ zasadny

121 ☐ częściowo zasadny

122 ☐ niezasadny

123 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

124 Faktycznie, w dniu 9 lutego 2020 roku nastąpiło zatarcie skazania w sprawie VII K 614//16, albowiem wcześniej oskarżony wykonał karę grzywny i świadczenie pieniężne, a tego dnia wykonał środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za wyjątkiem pojazdów, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii T (vide załączone kopie kart ze sprawy VII K 614/16 - k. 141-146).

125 Wniosek

126 O uniewinnienie, uchylenie wyroku ewentualnie jego zmianę.

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

131 Mimo zatarcia skazania oskarżony wyczerpał dyspozycję art. 178 a § 4 kk, albowiem dopuścił się przypisanego mu czynu w dniu 6 grudnia 2019 roku prowadząc w stanie nietrzeźwości samochód osobowy, a zakaz prowadzenia takich pojazdów obowiązywał go do dnia 9 lutego 2020 roku. Spowodowało to jednak zmianę opisu wyroku, co będzie omawiane w części uzasadnienia związanej z badaniem sprawy z urzędu. Zatarcie to nie ma wpływu na wymiar kary, co zostanie omówione poniżej.

132 3.3.

133 Podniesiony w apelacji obrońcy zarzut rażącej niewspółmierności kary.

134 ☐ zasadny

135 ☐ częściowo zasadny

136 ☒ niezasadny

137 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

138 Oskarżony był w stanie upojenia alkoholowego ( ponad 2 promile alkoholu we krwi), prowadził samochód osobowy mimo, że miał zachowane uprawnienia wyłącznie do prowadzenia pojazdów do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii T, jechał w tym stanie łamiąc zakaz pod sklep około godziny 14.50 a więc w czasie wzmożonego ruchu komunikacyjnego. Zasługuje na surową karę pozbawienia wolności. Nie zachodzą okoliczności z art. 69 § 4 kk, nie jest bowiem żądnym szczególnie uzasadnionym przypadkiem fakt, że oskarżonemu zachciało się wódki i kiełbasy i z tego powodu pojechał samochodem kompletnie pijany pod sklep, łamiąc przy tym zakaz sądowy. Tym samym nie zachodzi żaden wyjątkowy przypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami pozwalający na odstąpienie od orzekania dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (art. 42 § 3 kk in fine). Oskarżony już korzystał z ograniczenia zakazu ( miał zachowane uprawnienia do prowadzenia ciągników rolniczych) i najwyraźniej tego nie docenił, nie zasługuje na drugą taką szansę.

139 Wniosek

140 O złagodzenie kary.

141 ☐ zasadny

142 ☐ częściowo zasadny

143 ☒ niezasadny

144 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

145 Było to powyżej omówione.

146 3.4.

147 Zarzut prokuratora naruszenia dyspozycji art. 42 § 3 kk poprzez ograniczenie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do strefy ruchu lądowego.

148 ☒ zasadny

149 ☐ częściowo zasadny

150 ☐ niezasadny

151 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

152 Przepis art. 42 § 3 kk przewiduje dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych bez żadnych ograniczeń, a nie zachodził żaden wyjątkowy przypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami określony w art. 42 § 3 kk in fine ( było to powyżej omawiane ).

153 Wniosek

154 O wyeliminowanie ograniczenia zakazu do strefy ruchu lądowego

155 ☒ zasadny

156 ☐ częściowo zasadny

157 ☐ niezasadny

158 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

159 Było to już omówione.

160 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

161 4.1.

162 W opisie czynu zarzuconego oskarżonemu w akcie oskarżenia i przypisanego mu w puncie 1 wyroku w miejsce słów „ będąc wcześniej skazany” przyjęto słowa „ mając orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego z wyłączeniem pojazdów, dla których prowadzenia potrzebne jest prawo jazdy kategorii T”.

163 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

164 Poprzednie skazanie uległo zatarciu w dniu 9 lutego 2020 roku - z chwilą wykonania przez oskarżonego w tym dniu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie VII K 614/16 za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk ( vide zawiadomienie o wykonaniu środka karnego k. 143, decyzja k. 144-145). Oznacza to, że w czasie czynu ( popełnionego w dniu 6 grudnia 2019 roku) oskarżonego obowiązywał zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego z wyłączeniem pojazdów, dla których prowadzenia potrzebne jest prawo jazdy kategorii T, orzeczony opisanym w akcie oskarżenia wyrokiem. Oskarżony prowadząc w tym dniu samochód osobowy złamał ten zakaz i nie zmienia tego fakt późniejszego zatarcia skazania.

165 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie stanowi przeszkody do przyjęcia odpowiedzialności za przestępstwo z art. 178a § 4 kk zatarcie w dacie wyrokowania skazania za przestępstwo, którego częścią było orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, jeżeli będący przedmiotem osądu czyn określony w art. 178a § 1 kk został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu ( por. postanowienie SN z dnia 21 sierpnia 2012 r.,IV KK 59/12 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2019 r. V KK 364/18 opubl. Legalis). Dyspozycja przepisu art. 178a § 4 kk zawiera bowiem dwa różniące się rozwiązania normatywne: z jednej strony instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary (specyficzna recydywa w zakresie przestępstw komunikacyjnych), z drugiej zaś kwalifikowany typ czynu zabronionego (popełnienie opisanego w nim czynu w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w związku ze skazaniem za przestępstwo) – ( por. postanowienia SN z dni: 19 stycznia 2012 r.,I KZP 22/11; 21 sierpnia 2012 r. IV KK 59/12).

166 Korekta opisu miała charakter techniczny, wyrok, z którego w/w zakaz wynikał był już wymieniony w przypisanym przestępstwie, Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że w dacie czynu oskarżonego obowiązywał w/w zakaz. Zatem nie doszło do żadnych nowych ustaleń na niekorzyść oskarżonego. Skoro dyspozycja art. 178 a § 4 kk zawiera dwa równoważne znamiona ( naruszenie zakazu albo fakt uprzedniego skazania), to Sąd jest uprawniony do alternatywnego powołania każdego z nich.

167 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

168 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

169 5.1.1.

170 Przedmiot utrzymania w mocy

171 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

172 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

173 5.2.1.

174 Przedmiot i zakres zmiany

175 Opis czynu, zakres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

176 Zwięźle o powodach zmiany

177 Było to już omawiane.

178 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

179 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

180 5.3.1.1.1.

181 ☐ art. 439 k.p.k.

182 Zwięźle o powodach uchylenia

183 5.3.1.2.1.

184 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

185 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

186 Zwięźle o powodach uchylenia

187 5.3.1.3.1.

188 Konieczność umorzenia postępowania

189 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

190 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

191 5.3.1.4.1.

192 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

193 Zwięźle o powodach uchylenia

194 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

195 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

196 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

197 Przytoczyć okoliczności

198 6. Koszty Procesu

199 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

200 Przytoczyć okoliczności

201 3

202 Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków za postepowanie odwoławcze na które złożył się ryczałt za doręczenia oraz opłatę za drugą instancję. Oskarżony osiąga dochody, ma majątek, a koszty te są niewielkie i może je ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania swojej osoby.

203 7. PODPIS

204 1.11. Granice zaskarżenia

205 Kolejny numer załącznika

206 1

207 Podmiot wnoszący apelację

208 obrońca

209 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

210 wyrok skazujący

211 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

212 ☒ na korzyść

213 ☐ na niekorzyść

214 ☒ w całości

215 ☐ w części

216 ☐

217 co do winy

218 ☐

219 co do kary

220 ☐

221 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

222 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

223 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

224 ☐

225 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

226 ☐

227 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

228 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

229 ☒

230 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

231 ☒

232 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

233 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

234 ☒

235 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

236 ☐

237 art. 439 k.p.k.

238 ☐

239 brak zarzutów

240 0.1.1.4. Wnioski

241 ☒

242 uchylenie

243 ☒

244 zmiana

245 1.12. Granice zaskarżenia

246 Kolejny numer załącznika

247 2

248 Podmiot wnoszący apelację

249 prokurator

250 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

251 środek karny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych

252 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

253 ☐ na korzyść

254 ☒ na niekorzyść

255 ☐ w całości

256 ☒ w części

257 ☐

258 co do winy

259 ☐

260 co do kary

261 ☒

262 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

263 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

264 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

265 ☐

266 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

267 ☒

268 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

269 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

270 ☐

271 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

272 ☐

273 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

274 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

275 ☐

276 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

277 ☐

278 art. 439 k.p.k.

279 ☐

280 brak zarzutów

281 0.1.1.4. Wnioski

282 ☐

283 uchylenie

284 ☒

285 zmiana