Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2023 r., IV Ka 497/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2023 r., IV Ka 497/23

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 497/23

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

6 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

7 wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 19 kwietnia 2023r. wydany w sprawie II K 984/22

8 Podmiot wnoszący apelację

9 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

10 ☐ oskarżyciel posiłkowy

11 ☐ oskarżyciel prywatny

12 ☒ obrońca

13 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

14 ☐ inny

15 Granice zaskarżenia

16 Kierunek i zakres zaskarżenia

17 ☒ na korzyść

18 ☐ na niekorzyść

19 ☒ w całości

20 ☐ w części

21 ☐

22 co do winy

23 ☐

24 co do kary

25 ☐

26 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

27 Podniesione zarzuty

28 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

29 ☒

30 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

31 ☐

32 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

33 ☒

34 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

35 ☒

36 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

39 ☐

40 art. 439 k.p.k.

41 ☐

42 brak zarzutów

43 Wnioski

44 ☒

45 uchylenie

46 ☒

47 zmiana

48 Ustalenie faktów w związku z dowodami

49 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

50 Ustalenie faktów

51 Fakty uznane za udowodnione

52 Lp.

53 Oskarżony

54 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

55 Dowód

56 Numer karty

57 2.1.1.1.

58 Z. K.

59 W dacie 6 października 2021r. oskarżony Z. K. był (i jest nadal) właścicielem – poza przedmiotowym pojazdem (...) nr rej. (...) - także innego znacznego majątku w postaci m.inn. nieruchomości użytkowo-mieszkalnej o znacznej wartości ok. co najmniej 700-800 tys. zł. położonej w centrum R., ponadto był (i jest nadal) współwłaścicielem razem z J. K. (1) majątku o wartości ok. 500 tys. zł., uzyskiwał dochody z wynajmu lokalu handlowego w wysokości ok. 1600 zł. miesięcznie oraz sam był wierzycielem swoich dłużników na kwotę ok. 800 tys. zł.

60 Komornik prowadzący sprawy Km 5/17 oraz Km 223/20 wiedział (i wie nadal), o wszystkich składnikach majątku oskarżonego. Na datę 6 października 2021r. łączna wartość długu wynikająca z postępowań Km 5/17 oraz Km 223/20 to kwota ok. 30.000 zł. (z kosztami komorniczymi). Pierwsza z wymienionych nieruchomości oskarżonego także została zajęta przez komornika na potrzeby w/w postępowań egzekucyjnych i komornik dokonał wpisu w księdze wieczystej tej nieruchomości związanego z prowadzoną egzekucją.

61 Oskarżony w 2019r. wniósł powództwo przeciwko J. K. (1) o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego będącego przedmiotem postępowania egzekucyjnego Km 5/17 - pozew w sprawie IC 917/19.

62 Zaległość oskarżonego-dłużnika wobec wierzycielki J. K. (1) na dzień 28.09.2023r. wynosi 0 zł.

63 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 12.10.2023r. wydanym w sprawie I.C.917/19 pozbawiono wykonalności tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12.03.2009r. sygn.. I.C.902/07 w zakresie pkt 2 dotyczącego alimentów na rzecz J. K. do wysokości 2.198 zł. (wyrok nieprawomocny).

64 - uzup. wyjaśnienia Z. K.;

65 - uzup. zeznania świadka R. T. (1);

66 - odpisy wyroków sygn.. V GC 889/20, XGC 328/21, I C 218/10, , XSIII GNc 7165/20,

67 - zawiadomienie o wszczęciu post. zabezp. GKm 8/21,

68 - kopie protokołów rozpraw z dnia 20.06.2023r. i 21.09.2023r. ze sprawy IC 917/19;

69 - pismo komornika z dnia 28.09.2023r.

70 k.246v-247,

71 k. 270v-271,

72 k.245,

73 k.260-267;

74 Fakty uznane za nieudowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 2.1.2.1.

81 Ocena dowodów

82 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

83 Lp. faktu z pkt 2.1.1

84 Dowód

85 Zwięźle o powodach uznania dowodu

86 2.1.1.1.

87 - uzup. wyjaśnienia Z. K.;

88 - uzup. zeznania świadka R. T. (1);

89 - odpisy wyroków sygn.. V GC 889/20, XGC 328/21, I C 218/10, , XSIII GNc 7165/20,

90 - zawiadomienie o wszczęciu post. zabezp. GKm 8/21, kopie protokołów rozpraw z dnia 20.06.2023r. i 21.09.2023r. ze sprawy IC 917/19;, pismo komornika z dnia 28.09.2023r.

91 Za wiarygodne uznano uzupełniające wyjaśnienia oskarżonego oraz uzupełniające zeznania komornika sądowego R. T. (1). Materiał dowodowy uzupełniony w toku postępowania odwoławczego, a więc w/w uzupełniające wyjaśnienia i zeznania, wzajemnie ze sobą koresponduje, a co najważniejsze znajduje potwierdzenie w dokumentach, które załączono w poczet materiału dowodowego. Wnika z nich niezbicie, że oskarżony - co najmniej - był przekonany i miał ku temu podstawy, że w dacie wszczęcia postępowania egzekucyjnego sygn.. Km 5/17 J. K. (1) nie byłą już jego wierzycielką, co do orzeczonej w sprawie I C 902/07 sumy alimentów 2198 zł.. Na datę czynu zarzuconego w akcie4 oskarżenia oskarżony miał świadomość, iż jest (i był) wierzycielem następcy firmy (...). Jednocześnie jednak w dacie 06.10.2021r., był właścicielem znacznie większego majątku, aniżeli przedmiotowy pojazd M. (...) nr rej. (...) (którego faktycznie nie podstawił pod adres kancelarii komornika), a komornik prowadzący egzekucje z wniosku w/w F. oraz J. K. o majątku tym wiedział. Fakt, iż nie kierowano do niego egzekucji wynika stąd, iż egzekucja co do nieruchomości wymaga odrębnego wniosku wierzyciela a ponadto jest dużo bardziej kosztowniejsza do przeprowadzenia tak dla dłużnika, jak i dla wierzyciela.

92 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

93 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

97 2.1.2.1.

98 .

99 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

100 Lp.

101 Zarzut

102 3.1.

103 I. zarzuty zawarte w apelacji obrońcy z urzędu oskarżonego adw. K. N. :

104 1. obrazy prawa procesowego, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia tj.: art. 4 kpk, art. 7 kpk, poprzez brak rozważenia całokształtu sprawy i dowolną ocenę zeznań świadka R. T. (1),

105 2 . zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mającego wpływ na jego treść, poprzez ustalenie, iż oskarżony ukrył przed komornikiem pojazd, gdzie wiedział on o miejscu jego postoju, a jedynie brak aktualnych badań technicznych (których uzyskanie łączy się z kosztami) spowodował brak doprowadzenia pojazdu zgodnie z oczekiwaniami komornika dopuścił się przypisanego mu przestępstwa;

106 3. zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 300 § 2 kk, poprzez nieprawidłowe odkodowanie znamion: „ukrywa”, oraz „udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela”, o jakich mowa w tym przepisie i błędne uznanie, iż zachowanie oskarżonego wyczerpywało jego znamiona;

107 4. rażącej niewspółmierności orzeczonej kary;

108 II. zarzuty zawarte w apelacji obrońcy z wyboru oskarżonego adw. P. M. :

109 1. obrazy prawa procesowego, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia tj.: art. 6 kpk, art. 175 kpk, art. 4 kpk, art. 7 kpk, poprzez uniemożliwienie oskarżonemu swobodnego złożenia wyjaśnień, pominięcie, iż licytacja pojazdu miała się odbyć jedynie w sprawie egzekucyjnej z wniosku J. K. (1) – na co wskazywała sygnatura podana na dokumentach przesłanych oskarżonemu (tj. tylko Km 5/17), gdzie to J. K. jest dłużniczka oskarżonego na dużo większą sumę, brak rozważenia całokształtu sprawy i dowolną ocenę zeznań świadka R. T. (1),

110 2. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mającego wpływ na jego treść, poprzez ustalenie, iż oskarżony ukrył przed komornikiem pojazd, w sytuacji gdy komornik miał wiedzę i świadomość gdzie pojazd się znajduje i nie żądał wydania go spod dozoru, a rzekomy czyn oskarżonego mógł ewentualnie dotyczyć tylko jednej egzekucji prowadzonej w sprawie Km 5/17;

111 3. zarzut obrazy prawa materialnego tj.:

112 a. art. 300 § 2 kk , poprzez nieprawidłowe odkodowanie znamion: „ukrywa”, oraz „udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela”, o jakich mowa w tym przepisie i błędne uznanie, iż zachowanie oskarżonego wyczerpywało jego znamiona;

113 b. art. 856 kpc poprzez błędne odczytanie obowiązków dozorcy mienia;

114 4. rażącej niewspółmierności orzeczonej kary;

115 ☒ zasadny I.1, I.3, II.3a;

116 ☒ częściowo zasadny II.1;

117 ☒ niezasadne I.2, II.2., II.3b; I.4, II.4.;

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 Jako, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych powiązany ma być, w ocenie obu obrońców, z uprzednią nieprawidłową oceną zgromadzonych w sprawie dowodów i brakiem uwzględnienia całokształtu sprawy, powyższe zostaną omówione łącznie.

120 Należy przyznać zasadność podniesionych zarzutów w kwestii błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mających wpływ na jego treść, w zakresie ustalenia znamienia: „udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela”, a w konsekwencji zarzut związany z subsumpcja zachowania oskarżonego pod konkretny przepis karno-materialny (obraza art. 300 § 2 kk), albowiem Sąd I instancji dopuścił się tu błędu w rozumieniu art. 438 pkt 3 kpk.

121 W ocenie także sądu odwoławczego, wobec podzielenia tych zarzutów, zasadnym jest zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie Z. K. od popełnienia przypisanego mu przestępstwa – bez potrzeby analizy środków odwoławczych w zakresie pozostałych zarzutów zawartych w środkach odwoławczych.

122 Zgodnie z treścią art. 300 § 2 kk karze podlega ten, kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, bądź usuwa znaki zajęcia. Przestępstwo z art. 300 § 2 kk ma bowiem charakter skutkowy – SN w wyr. z 22.9.2005 r. (III KK 140/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 1731) zauważył: " do kompletu znamion przestępstwa z art. 300 § 2 KK należy także spowodowanie skutku w postaci – udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Materialny charakter tego przestępstwa wynika wprost z przytoczonego sformułowania, a także został jednoznacznie wskazany w orzecznictwie Sądu Najwyższego". Jak wskazał SA w Katowicach w wyr. z 28.11.2013 r. (II AKa 350/13, KZS 2014, Nr 4, poz. 67), " jeżeli czynność rozporządzająca zajętym mieniem dłużnika nie miała realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela, to pomimo wypełnienia pozostałych znamion stypizowanego w tym przepisie występku brak znamienia skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela powoduje, że nie można uznać, że doszło do popełnienia przestępstwa określonego w art. 300 § 2 KK ". W podobnym tonie, co do koniecznego zaistnienia dla bytu w/w przestępstwa, opisanego skutku materialnego wypowiadała judykatura w nast. sprawchg: wyr. SA w Katowicach z 31.5.2012 r., II AKa 148/12, KZS 2012, Nr 10, poz. 61, s. 39; wyr. SN: z 14.6.2011 r., IV KK 31/11, Legalis; z 27.2.2002 r., V KKN 83/00, Legalis; z 26.6.2008 r., IV KK 42/08, KZS 2008, Nr 12, poz. 22, s. 18–19; z 8.1.2008 r., III KK 368/07, KZS 2008, Nr 11, poz. 31, s. 20; z 3.7.2007 r., II KK 336/06, KZS 2007, Nr 12, poz. 23, s. 18; z 22.9.2005 r., III KK 140/05, Legalis; post. SN z 4.11.2002 r., III KK 283/02, Legalis; wyr. SN z 18.10.1999 r., II KKN 230/99, Legalis; wyr. SN z 28.3.2019 r., V KK 119/18, Prok. i Pr. – wkł. 2019, Nr 10, poz. 6, s. 6; wyr. SA w Krakowie z 13.12.2019 r., II AKa 26/19, Prok. i Pr. – wkł. 2021, Nr 1, poz. 39, s. 17; W. Zalewski, Ochrona, s. 90).

123 Ustalenie, czy istnieje możliwość zaspokojenia wierzyciela z innego (niż zbyty, darowany, czy nawet ukrywany itp.) majątku dłużnika jest więc konieczne. Przez udaremnienie zaspokojenia wierzyciela należy rozumieć uniemożliwienie zaspokojenia jego roszczenia w całości, a przez uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela należy rozumieć uniemożliwienie zaspokojenia jego roszczenia w jakiejkolwiek części, ale nie w całości (wyr. SA w Łodzi z 30.10.2012 r., II AKa 233/12, Legalis).

124 Reasumując: w przedmiotowej sprawie nie chodziło o to, czy oskarżony jako dłużnik ukrywa (ewentualnie ukrywa) swój samochód przez komornikiem – nawet celem udaremnienia wykonania obu orzeczeń sądu wymienionych w przypisanym czynie (IC 902/07, IC 655/15), lecz o to, czy takim zachowaniem udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela. Tymczasem, nawet przy przyjęciu, iż oskarżony pomimo błędnie podanej mu na zawiadomieniu tylko sygnatury: Km 5/17, zamiast: Km 5/17 i Km 223/20, wiedział, iż komornik chce dokonać kolejnej licytacji jako kolejnej czynności komorniczej w obu prowadzonych postępowaniach, nie można zasadnie uznać, by swoim zachowaniem udaremnił lub uszczuplił wymienionych w zarzucie wierzycieli. Łączna wartość dochodzonego długu w obu w/w postepowaniach to kwota rzędu ok. 25.000 zł. (dodatkowo ustalono, iż w sprawie I.C.917/19 pozbawiono wykonalności tytułu wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12.03.2009r. sygn.. I.C.902/07 w zakresie pkt 2 dotyczącego alimentów na rzecz J. K. do wysokości 2.198 zł. – aktualnie brak informacji o jego prawomocności, ale powyższe wskazuje, iż oskarżony miał prawo twierdzić, że takiej wierzytelności nie ma od początku postepowania egzekucyjnego) - gdzie majątek oskarżonego mogący podlegać skutecznej egzekucji – nawet z pominięciem pojazdu M., jest znacząco większy, aniżeli suma wierzytelności dochodzonych w sprawach Km 5/17 i Km 223/20 .

125 W przedmiotowej sprawie, w dacie drugiej wyznaczonej licytacji tj. 6 października 2021r, jak wynika to z szeregu zbieżnych ze sobą dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego, zeznań, także uzupełniających, świadka R. T. (1), załączonych w toku postepowania odwoławczego dokumentów oraz treści akt cywilnych przesłanych w ślad za apelacją, Z. K. dysponował dużo większym majątkiem, aniżeli wysokość wierzytelności dochodzonych na mocy orzeczeń przywołanych w opisie przypisanego czynu i nawet ukrycie pojazdu M. przed potencjalnymi jego kupcami, poprzez brak jego dostarczenia na miejsce licytacji, ani nie udaremniało ani nie uszczuplało zaspokojenia jego wierzycieli (...) S.A w upadłości likwidacyjnej.

126 W dacie 6 października 2021r. oskarżony Z. K. był (i jest nadal) właścicielem – poza przedmiotowym pojazdem (...) nr rej. (...) - także innego znacznego majątku w postaci przykładowo nieruchomości użytkowo-mieszkalnej o znacznej wartości ok. co najmniej 700-800 tys. zł. położonej w centrum R., ponadto był (i jest nadal) współwłaścicielem razem z J. K. (1) majątku o wartości ok. 500 tys. zł., uzyskiwał dochody z wynajmu lokalu handlowego w wysokości ok. 1600 zł. miesięcznie oraz sam był wierzycielem swoich dłużników na kwotę ok. 800 tys. zł. Komornik prowadzący sprawy Km 5/17 oraz Km 223/20 wiedział (i wie nadal), o wszystkich składnikach majątku oskarżonego. Na datę 6 października 2021r. łączna wartość długu wynikająca z postępowań Km 5/17 oraz Km 223/20 to kwota ok. 25.000 zł. (z kosztami komorniczymi). W dalszym toku prowadzonych postępowań pierwsza z wymienionych nieruchomości oskarżonego także została zajęta przez komornika na potrzeby w/w postępowań egzekucyjnych i komornik dokonał wpisu w księdze wieczystej tej nieruchomości związanego z prowadzoną egzekucją.

127 Mając na uwadze powyższe, sąd rejonowy błędnie ustalił, iż oskarżony wyczerpał znamię udaremnienia zaspokojenia swojego wierzyciela (ani nie udaremnił ,ani nie uszczuplił takiego zaspokojenia). Błąd ten był wynikiem obrazy wskazanych w apelacjach przepisów postępowania, w szczególności art. 4 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk, niewłaściwie bowiem oceniono wyjaśnienia oskarżonego oraz znaczenie dla przedmiotowej sprawy depozycji komornika R. T., ponadto pominięto informacje, które płynęły z załączonych już do akt spraw cywilnych. Brak zaspokojenia wierzycieli wymienionych w opisie przypisanego czynu tj. fakt, iż oba wymienione tam postepowania trwają nadal, wynika stąd iż komornik nie skierował egzekucji co do innego, ustalonego mienia oskarżyciela – dłużnika, ani nie zdecydował się na jakiekolwiek potracenia pomiędzy nim, a byłą żoną J. (oboje prowadzą przeciwko sobie postępowania egzekucyjne), czy egzekucje z innego majątku (egzekucje z nieruchomości są bardziej kosztowne dla obu stron postępowania, a przed to mniej wygodne dla wierzyciela). Choć więc sąd odwoławczy uznaje, iż Z. K. intencjonalnie nie przyprowadził pojazdu na termin drugiej licytacji, wiedząc iż sprzedaż pojazdu to czynność komornicza prowadzona w sprawie Km 5/17 i co najmniej godził się na to, iż także w sprawie Km 223/20, to nie dopuścił się przestępstwa, o jakim mowa w art. 300 § 2 kk. Ustalenie braku udaremnienia bądź zaspokojenia wierzycieli uzasadniało zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie Z. K. od popełnienia przypisanego mu przestępstwa.

128 Nie ma także już potrzeby szerszej analizy środków odwoławczych w zakresie pozostałych zarzutów zawartych w środkach odwoławczych, albowiem stały się one bezpodstawne.

129 Wniosek

130 - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego,

131 - względnie o wymierzenie łagodniejszej kary;

132 - o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania;

133 ☒ zasadny pierwszy z wymienionych wniosków

134 ☐ częściowo zasadny

135 ☐ niezasadny

136 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

137 - ze względów wyżej opisanych, zaistniały podstawy do korekty zaskarżonego wyroku w głównym kierunku postulowanym przez apelantów;

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

138 4.1.

139 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

140 Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

141 5.1.1.

142 Przedmiot utrzymania w mocy

143 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

144 Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

145 5.2.1.

146 Przedmiot i zakres zmiany

147 - sprawstwo, wszystkie rozstrzygnięcia wyroku,

148 Zwięźle o powodach zmiany

149 - wniesione apelacje skutecznie podważyły ustalenia w zakresie sprawstwa oskarżonego, szerzej wskazano w punkcie 3.1. uzasadnienia;

150 Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

151 Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

152 5.3.1.1.1.

153 ☐ art. 439 k.p.k.

154 Zwięźle o powodach uchylenia

155 5.3.1.2.1.

156 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

157 Zwięźle o powodach uchylenia

158 5.3.1.3.1.

159 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

160 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

161 5.3.1.4.1.

162 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

163 Zwięźle o powodach uchylenia

164 Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

165 Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

166 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

167 Przytoczyć okoliczności

168 Koszty Procesu

169 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

170 Przytoczyć okoliczności

171 punkt 2

172 Na podstawie art. 634 kpk w zw. Z art. 632 pkt 2 kpk koszty procesu w sprawie przejęto na rachunek Skarbu Państwa.

173 Wobec wniosku obrońcy przyznano oskarżonemu zwrot kosztów, jakie poniósł on w związku z ustanowieniem obrońcy z wyboru na etapie postępowania odwoławczego. Wielkość przyznanej kwoty ograniczono do wysokości trzykrotności minimalnego wynagrodzenia dla obrońcy z wyrobu 3 x (840 zł. plus 2x 168 zł.), z uwzględnieniem jego obecności na dwóch dodatkowych terminach rozpraw apelacyjnych. Zdaniem sądu odwoławczego tak określona suma należycie i dostatecznie uwzględnia nakład pracy obrońcy z wyboru na etapie postepowania odwoławczego, jego skuteczna inicjatywę dowodową i przyczynienie się do ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.

PODPIS

174 1.3. Granice zaskarżenia

175 Kolejny numer załącznika

176 1

177 Podmiot wnoszący apelację

178 Obrońcy (obrońca z urzędu, obrońca z wyboru)

179 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

180 wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 19.04.2023r. w sprawie II K 497/23

181 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

182 ☒ na korzyść

183 ☐ na niekorzyść

184 ☒ w całości

185 ☐ w części

186 ☐

187 co do winy

188 ☐

189 co do kary

190 ☐

191 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

192 1.3.2. Podniesione zarzuty

193 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

194 ☒

195 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

196 ☐

197 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

198 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

199 ☒

200 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

201 ☒

202 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

203 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

204 ☒

205 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

206 ☐

207 art. 439 k.p.k.

208 ☐

209 brak zarzutów

210 1.4. Wnioski

211 ☒

212 uchylenie

213 ☒

214 zmiana