Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 sierpnia 2022 r., IV Ka 465/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 sierpnia 2022 r., IV Ka 465/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 465/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 kwietnia 2022 roku sygn.. akt VII K 750/20

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☐ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☒

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 zarzut rażącej niewspółmierności kary wyrażający się wymierzeniem oskarżonemu A. K. bezwzględnej kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Rażąca niewspółmierność kary określona w art. 438 pkt 4 k.p.k. występuje wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na jej wymiar, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a tą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego zmiana kary w instancji odwoławczej nie może nastąpić w każdym wypadku, w którym jest możliwa wedle własnej oceny sądu odwoławczego, lecz wtedy tylko, gdy kara orzeczona nie daje się zaakceptować z powodu różnicy pomiędzy nią a karą sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej i rażącej (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 02.02.1995 r., KZS 4/96 poz. 42; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04.07.1972 r., V KRN 230/72, niepublikowany).

88 W aspekcie powyższego, sąd rejonowy przy wymiarze kary pozbawienia wolności miał na względzie oraz w sposób należyty ocenił stopień winy oskarżonego, stopień społecznej szkodliwości popełnionego przezeń czynu oraz pozostałe dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 53 k.k. Sąd ten wziął przy tym pod uwagę nie tylko okoliczności obciążające oskarżonego, ale i łagodzące - takie jak przyznanie się do winy. Ten ostatni fakt nie mógł mieć jednak decydującego znaczenia dla określania wymiaru kary. Zauważyć wszak należy, iż oskarżony został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji na gorącym uczynku przestępstwa. Jego sprawstwo i wina już w momencie ujęcia przez organy ścigania nie budziły żadnych wątpliwości. Wobec tak oczywistych dowodów obciążających, powyższa postawa procesowa oskarżonego miała bardzo ograniczone znaczenie przy kształtowaniu wymiaru kary.

89 Zważyć przede wszystkim należy, iż w dacie przypisanego czynu oskarżony był już dwukrotnie karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, m. in. na karę pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie czynu takiego dopuścił się znajdując się w stanie znacznej nietrzeźwości (w chwili zatrzymania, o godz. 20 : 43 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiło 1,23 mg/l), niemalże pięciokrotnie przekraczającym dopuszczalne normy, o których mowa w art. 115 § 16 k.k. Swoim zachowaniem stworzył więc istotne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego.

90 W aspekcie powyższego stwierdzić należy, iż A. K. jest sprawcą wysoce niepoprawnym i w istocie nie wyciągnął żadnych wniosków z poprzednich skazań. Dopuścił się on przestępstwa o nieskomplikowanym charakterze, niestwarzającym trudności w rozumieniu skutków swojego postępowania. Stąd też ta okoliczność przemawia za tym, że miał ułatwione zadanie w zrozumieniu znaczenia negatywnych społecznie skutków swojego zachowania, bo są to zachowania elementarnie negatywne, a jego dotychczasowa karalność niewątpliwie przekonuje o istnieniu uzasadnionego przypuszczenia powtórzenia takiego zachowania.

91 W świetle podniesionych okoliczności tj. wagi naruszonych zasad bezpieczeństwa, stopnia nietrzeźwości oskarżonego i jego działania w warunkach recydywy szczególnej podstawowej określonej w art. 64 & 1 k.k., kara 8 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako taka, która zapewni realizację wobec oskarżonego celów kary, przede wszystkim pozwoli na uzmysłowienie mu naganności jego postępowania i nieuchronności poniesienia konsekwencji takiej nieodpowiedzialnej postawy i powstrzyma go od dalszych naruszeń prawa w przyszłości.

92 Kierując się potrzebą odbycia przez oskarżonego terapii w związku z uzależnieniem od alkoholu (sygnalizowaną przez biegłych psychiatrów w opinii sądowo – psychiatrycznej ) odnieść się należy do regulacji art. 62 k.k., wedle którego sąd może zdecydować o wykonaniu kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym. Sąd orzekający nie skorzystał z tego uprawnienia, co nie oznacza wyeliminowania możliwości wykonania orzeczonej kary w systemie terapeutycznym w przyszłości. Kwestia ta będzie rozstrzygana na etapie postępowania wykonawczego w drodze decyzji komisji penitencjarnej. Zatem o skierowaniu skazanego do określonego systemu odbywania kary zdecyduje ta ostatnia, w skład której wchodzić będą funkcjonariusze i pracownicy zakładu karnego (art. 75, 76 § 1 pkt 1 i 2 kkw). Nie ma więc racji obrona, że podjęcie przez oskarżonego terapii w warunkach izolacji nie będzie możliwe.

93 Wniosek

94 wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby, stosownie do art 70 § 1 kk.

95 ☐ zasadny

96 ☐ częściowo zasadny

97 ☒ niezasadny

98 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

99 W realiach przedmiotowej sprawy nie jest możliwe przychylenie się do wniosku apelanta i złagodzenie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem, poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania.

100 Regulacja prawna przepisu art. 69 § 1 kk wyraźnie wskazuje, że sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności, jeżeli sprawca w czasie popełnienia czynu nie był skazany na karę pozbawienia wolności.

101 Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, gdyż jak wynika z karty karnej oskarżonego (vide k. 51) w chwili popełnienia zarzucanego mu w przedmiotowej sprawie czynu, był on już skazany prawomocnie na karę pozbawienia wolności.

102 Nie zaistniały też żadne szczególne okoliczności pozwalające na zastosowanie szczególnych reguł wymiaru kary określonych w art. 60 k.k., co czyni nieskutecznym wniosek skarżącego o nadzwyczajne złagodzenie orzeczonej oskarżonemu kary.

103 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

104 4.1.

105 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

106 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

107 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

108 5.1.1.

109 Przedmiot utrzymania w mocy

110 Wszystkie rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonym wyroku.

111 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

112 Wyrok jest słuszny, zarzuty skarżącego są niezasadne.

113 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

114 5.2.1.

115 Przedmiot i zakres zmiany

116 Zwięźle o powodach zmiany

117 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

118 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

119 5.3.1.1.1.

120 ☐ art. 439 k.p.k.

121 Zwięźle o powodach uchylenia

122 5.3.1.2.1.

123 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

124 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

125 Zwięźle o powodach uchylenia

126 5.3.1.3.1.

127 Konieczność umorzenia postępowania

128 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

129 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

130 5.3.1.4.1.

131 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

132 Zwięźle o powodach uchylenia

133 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

134 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

135 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

136 Przytoczyć okoliczności

137 6. Koszty Procesu

138 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

139 Przytoczyć okoliczności

140 2 i 3

141 Biorąc pod uwagę ograniczone możliwości zarobkowe oskarżonego, powiązane z koniecznością wykonania kary bezwzględnej pozbawienia wolności w warunkach jednostki więziennej, jak również to że spoczywa na nim obowiązek zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł, sąd odwoławczy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zwolnił go od uiszczenia opłaty za drugą instancję oraz od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

142 Sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej według stawek określonych w & 2 pkt. 1 w zw. z & 4 ust. 1 i 3 w zw. z & 17 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z 2019 roku poz. 68 ).

143 7. PODPIS

144 1.11. Granice zaskarżenia

145 Kolejny numer załącznika

146 1

147 Podmiot wnoszący apelację

148 obrońca oskarżonego

149 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

150 rozstrzygnięcie dotyczące kary

151 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

152 ☒ na korzyść

153 ☐ na niekorzyść

154 ☐ w całości

155 ☐ w części

156 ☐

157 co do winy

158 ☒

159 co do kary

160 ☐

161 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

162 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

163 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

164 ☐

165 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

166 ☐

167 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

168 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

169 ☐

170 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

171 ☐

172 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

173 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

174 ☒

175 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

176 ☐

177 art. 439 k.p.k.

178 ☐

179 brak zarzutów

180 0.1.1.4. Wnioski

181 ☐

182 uchylenie

183 ☒

184 zmiana