Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12 lipca 2022 r., IV Ka 376/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12 lipca 2022 r., IV Ka 376/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 376/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 15 lutego 2022 roku w prawie II K 1202/20

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☒

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 Zarzuty naruszenia prawa materialnego tj. art. 4 kk poprzez jego niezastosowanie i art. 171 kk przez przyjęcie, że materiały pirotechniczne stwarzały zagrożenie, o którym mowa w tym przepisie oraz zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych co do okresu posiadania przez oskarżonego kwasu azotowego, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy czy stężenie zakwestionowanego u oskarżonego kwasu azotowego było stężeniem wagowym czy objętościowym, bezzasadnym przyjęciu, że oskarżony sprowadził zagrożenie z art. 171 kk, błędnego ustalenia stopnia społecznej szkodliwości czynu co miało doprowadzić do obrazy art. 66 kk, błędnego przypisania oskarżonemu zamiaru bezpośredniego wytworzenia substancji wybuchowych, nie wzięcie pod uwagę opinii biegłego o różnych możliwych i legalnych zastosowaniach środków chemicznych zabezpieczonych u oskarżonego oraz jego opinii, że wytworzone przez oskarżonego materiały nie stanowiły niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia i były należycie przechowywane oraz rażącej niewspółmierności kary.

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Chybione są zarzuty naruszenia art. 4 kk oraz błędów w ustaleniach faktycznych co do czynu przypisanego w punkcie 1 wyroku. Przecież Sąd dał oskarżonemu wiarę, że posiadał zakwestionowany kwas azotowy nieprzerwanie od końca lat 90 – tych. W tym stanie rzeczy określenie jako daty początku czynu daty wejścia w życie przepisów zakazujących posiadania tej substancji ( o takim stężeniu) było właściwe. Sąd naruszyłby dyspozycję art. 4 kk, gdyby przypisał oskarżonemu jako przestępstwo posiadanie tej substancji przed tą datą. Co do zarzutów związanych z wątpliwościami co do tego, czy stężenie zatrzymanego u oskarżonego kwasu było stężeniem wagowym czy objętościowym, to o tyle nie ma to znaczenia, że z opinii biegłego tak czy owak wynika, iż stężenie to znacznie przekraczało próg, powyżej którego posiadanie takiej substancji przez „przeciętnego użytkownika” jest zabronione.

88 Co do zarzutów związanych z wyczerpaniem przez oskarżonego dyspozycji art. 171 § 1 kk, a w szczególności brakiem wykazania, że doszło do narażenia życia, zdrowia lub mienia przez oskarżonego, to przecież z utrwalonego orzecznictwa wynika, że w odniesieniu do materiałów wybuchowych o jakich mowa w art. 171 KK ustalanie możliwości sprowadzenia „niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach” nie jest konieczne, gdyż ustawodawca przyjął domniemanie, że przedmioty te są zawsze niebezpieczne z natury rzeczy ( por: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2004 r. III KK 97/04 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 11 czerwca 2019 r. II AKa 36/19, opub. L. ). Dlatego chybione i oderwane od rzeczywistych ustaleń są zarzuty, że Sąd Rejonowy błędnie przypisał oskarżonemu, jakoby ten sprowadził niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wielu ludzi i dla mienia w znacznych rozmiarach. Otóż Sąd niczego takiego nie ustalił i nie musiał ustalać, bo przestępstwo z art. 171 § 1 kk w zakresie, w jakim dotyczy wytworzenia substancji wybuchowej ( w tym pirotechnicznej) ma charakter przestępstwa z abstrakcyjnego narażenia na skutek ( por w/w orzecznictwo SN i SA oraz Kodeks Karny. Komentarz pod red prof.dr hab. R. S. ).

89 Oczywiście chybiony jest również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim wytworzenia materiałów wybuchowych – przecież sam przyznał, że chciał wytworzyć i wytworzył materiał pirotechniczny. Tymczasem taki materiał pirotechniczny mieści się w pojęciu substancji wybuchowej, o jakiej mowa w dyspozycji art. 171 § 1 kk, co wynika literalnie z treści ustaw, w szczególności z art. 3 pkt 11 i pkt 35 ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i art. 3 pkt 9 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Nie budzi to również wątpliwości w doktrynie prawa karnego ( por. Kodeks Karny. Komentarz pod red prof.dr hab. R. S. ). Zatem oskarżony działając z zamiarem bezpośrednim wytworzenia materiału pirotechnicznego i wyrabiając go wyczerpał dyspozycję art. 171 § 1 kk, albowiem w rozumieniu ustawy materiał pirotechniczny (mimo, że „nie wybucha” tylko bardzo szybko się spala) mieści się w definicji substancji ( materiałów) wybuchowych.

90 Niezrozumiałe są wręcz zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych i pomijania opinii biegłego co do kwestii, że posiadane przez oskarżonego chemikalia mogły służyć do szeregu legalnych czynności i zastosowań w życiu codziennym ( w tym do odzyskiwania srebra z materiałów fotograficznych). Przecież Sąd Rejonowy tak właśnie ustalił, dlatego zresztą nie podzielił zawartego w akcie oskarżenia zarzutu prokuratora, jakoby oskarżony zmierzał bezpośrednio do wyrabiania materiałów wybuchowych. Sąd Rejonowy skazał oskarżonego jedynie za coś, co ten w zasadzie w pełni przyznał i czego nie kwestionował – za wyrobienie materiałów pirotechnicznych ( tzw gwiazdek) w ilości 3 sztuk o łącznej masie 74,70 g.

91 Zarzut naruszenia art. 66 kk jest oczywiście chybiony, wszak co do czynu z art. 171 § 1 kk ustawowe zagrożenie karą wyklucza możliwość zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania.

92 Chybiony jest zarzut rażącej niewspółmierności kary, przecież Sąd Rejonowy co do czynu z art. 171 § 1 kk zastosował nadzwyczajne jej złagodzenie. Kara ta nie nosi więc cech surowości.

93 Wniosek

94 O uniewinnienie lub warunkowe umorzenie postepowania.

95 ☐ zasadny

96 ☐ częściowo zasadny

97 ☒ niezasadny

98 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

99 Co do uniewinnienia, oskarżony formalnie wypełnił znamiona przypisanych mu przestępstw, nie było więc podstaw do jego uniewinnienia, zostało to już powyżej omówione. Co do warunkowego umorzenia, to ustawowe zagrożenie karą za czyn z art. 171 kk wykluczało możliwość zastosowania instytucji warunkowego umorzenia.

100 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

101 4.1.

102 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

103 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

104 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

105 5.1.1.

106 Przedmiot utrzymania w mocy

107 Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia.

108 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

109 Było to omawiane powyżej.

110 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

111 5.2.1.

112 Przedmiot i zakres zmiany

113 Zwięźle o powodach zmiany

114 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

115 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

116 5.3.1.1.1.

117 ☐ art. 439 k.p.k.

118 Zwięźle o powodach uchylenia

119 5.3.1.2.1.

120 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

121 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

122 Zwięźle o powodach uchylenia

123 5.3.1.3.1.

124 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

125 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

126 5.3.1.4.1.

127 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

128 Zwięźle o powodach uchylenia

129 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

130 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

131 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

132 Przytoczyć okoliczności

133 6. Koszty Procesu

134 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

135 Przytoczyć okoliczności

136 2

137 Na podstawie art. 636 § 1 kpk zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków za postępowanie odwoławcze na które złożył się ryczałt za doręczenia oraz opłatę za drugą instancję. Oskarżony pracuje i ma dochody, nie ma nikogo na utrzymaniu, a koszty te są niewielkie, będzie je więc w stanie uiścić bez uszczerbku dla utrzymania swojej osoby.

138 7. PODPIS

139 1.11. Granice zaskarżenia

140 Kolejny numer załącznika

141 1

142 Podmiot wnoszący apelację

143 obrońca

144 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

145 wyrok skazujący

146 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

147 ☒ na korzyść

148 ☐ na niekorzyść

149 ☒ w całości

150 ☐ w części

151 ☐

152 co do winy

153 ☐

154 co do kary

155 ☐

156 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

157 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

158 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

159 ☒

160 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

161 ☒

162 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

163 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

164 ☒

165 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

166 ☒

167 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

168 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

169 ☒

170 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

171 ☐

172 art. 439 k.p.k.

173 ☐

174 brak zarzutów

175 0.1.1.4. Wnioski

176 ☐

177 uchylenie

178 ☒

179 zmiana