Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 7 czerwca 2024 r., IV Ka 271/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 7 czerwca 2024 r., IV Ka 271/24

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 271/24

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 lutego 2024 roku w sprawie IIK 23/24

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☐ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☒

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej, poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 177 § 1 kk i błędne przyjęcie, że pasażerka pojazdu I. K. (1), która doznała obrażeń skutkujących naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas nie dłuższy niż 7 dni, posiada status pokrzywdzonej w przedmiotowej sprawie karnej, co w konsekwencji skutkowało błędną zmianą opisu czynu przypisanego A. M.;

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 W ocenie sądu odwoławczego zarzut postawiony w apelacji prokuratora był niezasadny, albowiem fakt, iż sąd rejonowy zmienił opis czynu przypisanego A. M. (gdzie opisał dodatkowo obrażenia osoby pasażerki auta biorącego udział w wypadku drogowym I. K. (1)) nie oznacza wcale, że nadał tej osobie status pokrzywdzonego czynem, o jakim mowa w art. 177 § 1 kk – w rozumieniu art. 49 § 1 kpk.

88 Niewątpliwie fizyczne obrażenia, jakie wystąpiły u 74-letniej I. K. (1) były następstwem wypadku z dnia 12 lipca 2023 roku. Nie może ulegać także wątpliwości, że w/w przeżyła stres. W wyniku pierwotnego uderzenia przez pojazd kierowany przez oskarżoną, w samochód kierowany przez D. S. (1), w którym pasażerka byłą I. K. (1), ten uderzył następczo w betonowy płot i wystrzeliły wszystkie poduszki bezpieczeństwa. Samochód D. S. był na skutek powyższych w tak złym stanie technicznym, że podjęto decyzję o jego zezłomowaniu.

89 W takiej sytuacji rację należało przyznać sądowi rejonowemu, że dokonana zmiana opisu w punkcie 1 wyroku czynu, oddaje całość społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej.

90 Taka konstrukcja opisu czynu nie sprawia jednak automatycznie, że I. K. (1) staje się stroną postępowania karnego II K 23/24 jako „pokrzywdzony”, w tym nabywa prawo bycia oskarżycielem posiłkowym.

91 Materialny charakter definicji pokrzywdzonego znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie SN, zgodnie z którym – o tym, kto jest osobą pokrzywdzoną w konkretnej sprawie, decyduje dobro prawne tej osoby naruszone lub zagrożone przez sprawcę czynu, i to w sposób bezpośredni, choćby nie wynikało to wprost z opisu tego czynu i jego kwalifikacji prawnej (zob. wyr. SN z 23.7.2008 r., V KK 377/07, KZS 2008, Nr 10, poz. 23). Stąd też o nadaniu statusu pokrzywdzonego nie decyduje wpisanie go przez prokuratora na listę pokrzywdzonych (zob. post. SN z 21.10.2007 r., III KO 89/08, Legalis). Dla przyznania statusu pokrzywdzonego konieczne jest prawidłowe rozpoznanie nie tylko ogólnego lub rodzajowego, ale także i indywidualnego przedmiotu ochrony analizowanej normy karnej, przy jednoczesnym uwzględnieniu, że dany czyn może wypełniać znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy (post. SN z 30.9.2013 r., IV KK 209/13, Legalis). Status pokrzywdzonego, w swojej genezie, ma przede wszystkim charakter materialnoprawny, będąc przy tym również pojęciem procesowym, skoro wynika z niego zespół odpowiednich uprawnień procesowych (post. SA w Szczecinie z 3.4.2019 r., II AKa 242/18, Legalis).

92 Krąg pokrzywdzonych w rozumieniu art. 49 § 1 kpk ograniczony jest zespołem znamion czynu będącego przedmiotem postępowania oraz czynów współukaranych (uchw. SN z 15.9.1999 r., KZP 26/99, OSNKW 1999, Nr 11–12, poz. 69, z glosą krytyczną J. Długozimy, Rz. 2000, Nr 2, s. 10 i częściowo aprobującą B. Mik, WPP 2000, Nr 2, s. 164 oraz uwagami S. Zabłockiego, Przegląd, Pal. 2000, Nr 1, s. 165 i R.A. Stefańskiego, Przegląd, WPP 2000, Nr 2, s. 86; uchw. SN z 21.10.2003 r., KZP 29/03, OSNKW 2003, Nr 11–12, poz. 94, z glosą częściowo krytyczną J. Zagrodnika, Pal. 2004, Nr 9–10, s. 262; post. SA we Wrocławiu z 18.4.2012 r., II AKa 94/12, OSProk. i Pr. 2014, Nr 4, poz. 37; post. SN z 30.9.2013 r., IV KK 209/13, Legalis).

93 Dla prawidłowego określenia, komu przysługuje przymiot bycia pokrzywdzonym określonym przestępstwem, konieczne jest zatem: ustalenie naruszenia normy karnej, określenie przedmiotu i zakresu tej normy oraz potwierdzenie związku pomiędzy znamionami czynu a zagrożeniem dobra prawnego konkretnego podmiotu.

94 Niejako na marginesie można także podnieść, iż wielokrotnie opisy czynów zarzucanych i przypisywanych oskarżonym, poza obligatoryjnymi sformułowaniami stanowiącymi czy to powtórzenie, czy podobnie nazwanie wymaganych danym przepisem znamion, zawierają obok inne informacje związane z czynem. W taki także sposób i tylko w taki, należy rozumieć zmianę opisu czynu przypisanego – poprzez opisanie obrażeń I. K. – dokonane w niniejszej sprawie. Ponieważ opis ten zawierał wszystkie znamiona wymienione w art. 177 § 1 kk i prawidłową kwalifikację prawno-karną (w tym obrażenia ciała na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniu Kodeksu karnego doznane przez pokrzywdzonego przestępstwem), sąd odwoławczy uznał postawiony przez apelanta zarzut, sformułowany jako obraza prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, za niezasadny.

95 Wniosek

96 o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminację w pkt 1 z opisu czynu przypisanego sformułowania „zaś pasażerka tego pojazdu I. K. (1) doznała stłuczenia głowy i stłuczenia klatki piersiowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres nie przekraczający siedmiu dni”;

97 ☐ zasadny

98 ☐ częściowo zasadny

99 ☒ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

101 - wskazano powyżej - przy ocenie podniesionego zarzutu;

102 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

103 4.1.

104 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

105 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

106 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

107 5.1.1.

108 Przedmiot utrzymania w mocy

109 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

110 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

111 5.2.1.

112 Przedmiot i zakres zmiany

113 kara

114 Zwięźle o powodach zmiany

115 Oskarżona mimo swej karalności, wykazała właściwą postawę procesową. Od początku przyznawała się do winy, wyraziła żal i skruchę. Złożyła wyjaśnienia. Pozostała na miejscu zdarzenia do przyjazdu policji oraz karetki pogotowia. Interesowała się uczestnikami wypadku. Jest osobą bardzo młodą, w chwili czynu miała niespełna 22 lata. Jest młodociana. Także obrażenia ciała doznane przez uczestników wypadku nie były na tyle drastyczne, z jakimi sąd spotyka się rozpoznając podobne sprawy.

116 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

117 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

118 5.3.1.1.1.

119 ☐ art. 439 k.p.k.

120 Zwięźle o powodach uchylenia

121 5.3.1.2.1.

122 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

123 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

124 Zwięźle o powodach uchylenia

125 5.3.1.3.1.

126 Konieczność umorzenia postępowania

127 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

128 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

129 5.3.1.4.1.

130 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

131 Zwięźle o powodach uchylenia

132 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

133 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

134 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

135 Przytoczyć okoliczności

136 6. Koszty Procesu

137 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

138 Przytoczyć okoliczności

139 pkt 3, 4

140 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 627 kpk i art. 634 kpk, art. 633 kpk i art. 10 ust 1 z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.

141 7. PODPIS

142 1.11. Granice zaskarżenia

143 Kolejny numer załącznika

144 1

145 Podmiot wnoszący apelację

146 prokurator

147 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

148 wina

149 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

150 ☒ na korzyść

151 ☐ na niekorzyść

152 ☒ w całości

153 ☐ w części

154 ☒

155 co do winy

156 ☐

157 co do kary

158 ☐

159 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

160 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

161 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

162 ☒

163 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

164 ☐

165 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

166 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

167 ☐

168 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

169 ☐

170 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

171 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

172 ☐

173 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

174 ☐

175 art. 439 k.p.k.

176 ☐

177 brak zarzutów

178 0.1.1.4. Wnioski

179 ☐

180 uchylenie

181 ☒

182 zmiana