Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 czerwca 2020 r., IV Ka 257/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 czerwca 2020 r., IV Ka 257/20

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 257/20

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2020 roku w sprawie VII K 549/19

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☐ obrońca

14 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☒

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 2.1.1.1.

60 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

61 Lp.

62 Oskarżony

63 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

64 Dowód

65 Numer karty

66 2.1.2.1.

67 0.12.2. Ocena dowodów

68 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

69 Lp. faktu z pkt 2.1.1

70 Dowód

71 Zwięźle o powodach uznania dowodu

72 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

73 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

77 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

78 Lp.

79 Zarzut

80 3.1.

81 zarzut zaistnienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z uwagi na to, że zaskarżony wyrok został wydany w sytuacji, gdy postępowanie karne, co do tego samego czynu tej samej osoby, zostało już prawomocnie zakończone wcześniejszym wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny z dnia 17 lutego 2017 roku, sygn. akt II K 611/16, którym to oskarżony Z. K. został skazany za przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. i art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. na karę grzywny.

82 ☐ zasadny

83 ☐ częściowo zasadny

84 ☒ niezasadny

85 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

86 Zarzut sformułowany w apelacji oskarżonego, a następnie doprecyzowany w piśmie jego obrońcy zatytułowanym ,,uzupełnienie apelacji” jest niezasadny.

87 W przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia rei iudicatae. Oskarżony i jego obrońca, twierdząc, że w niniejszej sprawie oraz w sprawie II K 611/16 Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim mamy do czynienia z tym samym czynem zabronionym, nie zauważają konsekwencji wynikających z treści art. 8 § 1 k.k.s. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa lub wykroczenia określonego w przepisach karnych innej ustawy, stosuje się każdy z tych przepisów. Zachodzi tu zatem tzw. idealny zbieg przepisów. Zbieg ten polega na tym, że sprawca jednym czynem popełnia tyle przestępstw i wykroczeń, ile przepisów ustawy zostało przez sprawcę naruszonych, a kwalifikacji prawnej nie można zredukować za pomocą wspomnianych uprzednio reguł do jednego przepisu. Ten sam czyn stanowi tu zarówno przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jak i przestępstwo lub wykroczenie powszechne (pospolite). Sprawca natomiast odpowiada odrębnie z każdego z naruszonych przepisów.

88 Problem ten był także przedmiotem rozważań w orzecznictwie. Zwrócić tu zwłaszcza trzeba na uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2013 roku - I KZP 19/12 (OSNKW 2013, z. 2, poz. 13), według której reguły wyłączania wielości ocen mają zastosowanie jedynie w wypadku zbiegu przepisów ustawy, natomiast nie stosuje się ich w razie idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa w art. 8 § 1 k.k.s. Oznacza to, że wykluczone jest, aby przepis Kodeksu karnego skarbowego mógł wyprzeć na zasadzie specjalności lub konsumpcji przepis Kodeksu karnego albo odwrotnie. Innymi słowy, jeżeli ten sam czyn wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa powszechnego i przestępstwa skarbowego, winno dojść do osądzenia sprawy za oba przestępstwa – albo w jednym postępowaniu, albo w odrębnych postępowaniach, w tym ostatnim wypadku znajdzie w przyszłości zastosowanie rozwiązanie określone w art. 181 § 1 k.k.s. Całkowicie zbieżne stanowisko zaprezentował Sąd Najwyższy w najnowszym postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2019 r. - II KK 82/19.

89 Tak więc, fakt uprzedniego skazania Z. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 lutego 2017 roku w sprawie II K 611/16, za przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. i art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. nie stanowił przeszkody prawnej do osądzenia go w niniejszym postępowaniu za przestępstwo pomocnictwa do poświadczenia nieprawdy w dokumencie i użycie takiego dokumentu (art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

90 Wniosek

91 wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego

92 ☐ zasadny

93 ☐ częściowo zasadny

94 ☒ niezasadny

95 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

96 Z przyczyn wskazanych wyżej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, nie mówiąc już o zmianie wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego nie mógł zostać uwzględniony.

97 Natomiast złożony przez obrońcę z ,,ostrożności procesowej” wniosek o wydanie postanowienia w trybie art. 181 § 1 k.k.s. nie mógł zostać rozpatrzony w niniejszym postępowaniu. Przede wszystkim ustawodawca umiejscowił ten przepis w postępowaniu wykonawczym, a więc tej fazie postępowania, która toczy się po uprawomocnieniu się wyroków, które mogłyby tu wchodzić w grę. Właściwym funkcjonalnie do rozpoznania tego wniosku jest ,,sąd, który ostatni wydał orzeczenie w pierwszej instancji”. Nie ulega więc wątpliwości, że w tym przypadku będzie to Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim. Tak więc, rozpoznanie wniosku przez Sąd Okręgowy, jest niedopuszczalne. Co więcej, skoro na wydane w tym przedmiocie postanowienie służy zażalenie, to rozpoznanie wniosku przez sąd odwoławczy, od którego rozstrzygnięć nie przysługuje już przecież dalszy środek odwoławczy, byłoby pozbawieniem strony jednej instancji.

98 Nic natomiast nie stoi na przeszkodzie, aby złożony w trybie art. 181 § 1 k.k.s. wniosek rozpoznał Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim. Sąd ten będzie musiał przede wszystkim rozstrzygnąć, czy mamy tu do czynienia z tożsamością czynów, za które Z. K. został skazany w niniejszej sprawie oraz we wcześniejszej sprawie II K 611/16 Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim. Skarżący przyjmuje to za pewnik, tymczasem nie jest to sprawa tak jednoznaczna. W każdym razie Sąd odwoławczy nie chce w tym miejscu rozstrzygać tej kwestii, co mogłoby stanowić ,,przedsąd”, ograniczający samodzielność jurysdykcyjną właściwego Sądu merytorycznego.

99 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

100 4.1.

101 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

102 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

103 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

104 0.15.1.1.

105 Przedmiot utrzymania w mocy

106 Całość zaskarżonego wyroku

107 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

108 Zaskarżony wyrok jest słuszny i odpowiadający prawu. Podniesiony zarzut nie okazał się zasadny, o czym była już mowa wyżej.

109 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

110 0.0.15.2.1.

111 Przedmiot i zakres zmiany

112 Zwięźle o powodach zmiany

113 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

114 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

115 5.3.1.1.1.

116 ☐ art. 439 k.p.k.

117 Zwięźle o powodach uchylenia

118 5.3.1.2.1.

119 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

120 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

121 Zwięźle o powodach uchylenia

122 5.3.1.3.1.

123 Konieczność umorzenia postępowania

124 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

125 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

126 5.3.1.4.1.

127 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

128 Zwięźle o powodach uchylenia

129 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

130 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

131 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

132 Przytoczyć okoliczności

133 6. Koszty Procesu

134 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

135 Przytoczyć okoliczności

136 2

137 O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 636 § 1 k.p.k., przy czym wysokość opłaty za drugą instancję została ustalona na podstawie art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zmianami). W

138 7. PODPIS

139 0.11.3. Granice zaskarżenia

140 Kolejny numer załącznika

141 1

142 Podmiot wnoszący apelację

143 Oskarżony

144 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

145 Całość wyroku

146 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

147 ☒ na korzyść

148 ☐ na niekorzyść

149 ☒ w całości

150 ☐ w części

151 ☐

152 co do winy

153 ☐

154 co do kary

155 ☐

156 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

157 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

158 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

159 ☐

160 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

161 ☐

162 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

163 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

164 ☐

165 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

166 ☐

167 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

168 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

169 ☐

170 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

171 ☒

172 art. 439 k.p.k.

173 ☐

174 brak zarzutów

175 0.11.4. Wnioski

176 ☒

177 uchylenie

178 ☒

179 zmiana