Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 26 sierpnia 2026 r., III Ca 734/26

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 26 sierpnia 2026 r., III Ca 734/26

Tekst

1 Sygn. akt III Ca 734/26

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 10 lutego 2026 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawie z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we X. przeciwko O. S. o zapłatę oddalił powództwo.

3 Apelację od przytoczonego wyroku wywiodła strona powodowa zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

4 I. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

5 1) art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 231 k.p.c. poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, przejawiające się w braku wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału i skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych sprawy, mimo, że wynikają one ze spójnych dowodów, tworząc pełny i wzajemnie uzupełniający się obraz okoliczności, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w postaci uznania, że strona powodowa nie udowodniała legitymacji czynnej z uwagi na brak wykazania przelewu wierzytelności pomiędzy wierzycielem pierwotnym (pożyczkodawcą) (...) Sp. z o.o., a zbywcą lnnovatio (...), kiedy fakt ten wynika z przedłożonej do akt sprawy dokumentacji w postaci umowy przelewu wierzytelności z dnia 28 czerwca 2023 r. w treści której wskazano, że umowa cesji obejmuje wierzytelności wynikające z umów pożyczek gotówkowych zawartych pomiędzy dłużnikami, a spółką (...) sp. z o.o. [§ 2 (Przedmiot Umowy) ust. 1 pkt b], jak również z pozostałych okoliczności sprawy, w postaci chociażby przekazania cedentowi, a następnie stronie powodowej, całości dokumentacji dotyczącej stosunku prawnego, z którego wynika wierzytelność oraz danych osobowych i finansowych związanych z dochodzoną wierzytelnością - przedłożona dokumentacja, w sposób jednoznaczny pozwala na ustalenie przejścia wierzytelności przysługującej pierwotnie pożyczkodawcy (...) Sp. z o.o., następnie zbywcy lnnovatio (...), a na końcu stronie powodowej względem pozwanej O. S. z tytułu umowy pożyczki numer (...) z dnia 12 października 2022 r.

6 II. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

7 1) art. 509 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 511 k.c. w zw. z art. 56 k.c. w zw. z art. 60 k.c. i 65 § 1 k.c. w zw. z art. 73 § 1 k.c. i art. 74 § 1 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że strona powodowa nie nabyła wierzytelności wobec strony pozwanej, gdyż nie wykazano, że doszło do jej przelewu z wierzyciela pierwotnego (...) Sp. z o.o. na cedenta lnnovatio (...), kiedy dla tego rodzaju czynności nie jest zastrzeżona żadna forma szczególna, a zatem mogła ona zostać dokonana w formie dowolnej, zaś przedstawione dokumenty w postaci umowy cesji oraz przedłożone wraz z niniejszą apelacją zawiadomienie o przelewie wierzytelności, jak również pozostałe okoliczności sprawy, w szczególności dotyczące wykonania postanowień umowy i przekazania całości dokumentacji dotyczącej stosunku prawnego z którego wierzytelność wynika, jak również danych osobowych i finansowych związanych z dochodzoną wierzytelnością, potwierdzają fakt skutecznego dokonania przelewu;

8 2) art. 60 k.c. w zw. z art. 65 § 1 k.c. w zw. z art. 509 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 511 k.c. w zw. z § 2 (Przedmiot Umowy) ust. 1 pkt b umowy przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji z dnia 28 czerwca 2023 r. poprzez ich niezastosowanie prowadzące do błędnej interpretacji umowy i w konsekwencji uznaniu, że powód nie wykazał aby doszło do przelewu wierzytelności objętej niniejszym postępowaniem z wierzyciela pierwotnego (...) Sp. z o.o. na cedenta lnnovatio (...), podczas gdy z treści umowy cesji wynika, że jej przedmiot stanowiły wierzytelności wynikające z umów pożyczek gotówkowych zawartych pomiędzy dłużnikami a spółką (...) sp. z o.o., a które to wierzytelności zostały nabyte przez obecnego cedenta lnnovatio (...), co w konsekwencji w sposób jednoznaczny pozwala na ustalenie przejścia wierzytelności przysługującej pierwotnie pożyczkodawcy (...) sp. z o.o na zbywcę (...), a na końcu na stronę powodową, a obejmującą wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki o numerze (...) z dnia 12 października 2022 r. zawartej przez O. S.;

9 Przy tak sformułowanych zarzutach apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

10 a) zasądzenie na rzecz strony powodowej (...) Fundusz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty od strony pozwanej kwoty 5.695,80 zł z dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty;

11 b) zasądzenie na rzecz strony powodowej od strony pozwanej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych za postępowanie w pierwszej instancji;

12 Względnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji oraz o zasądzenie na rzecz strony powodowej od strony pozwanej zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem apelacji, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

13 Na podstawie art. 368 § 1 pkt 4 k.p.c. skarżący wniósł ponadto o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów w postaci zawiadomienia o dokonanej cesji wierzytelności wraz z przedsądowym wezwaniem do zapłaty z dnia 17 lutego 2023 r. skierowanego do pozwanej - na fakt skutecznego przejścia wierzytelności między (...) sp. z o.o. (pożyczkodawcę - pierwotnego wierzyciela) a lnnovatio (...) (aktualnego zbywcę) i w konsekwencji wykazania legitymacji czynnej powoda.

14 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

15 Apelacja powoda jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

16 Na wstępie należy wskazać, że Sąd Okręgowy oddalił zawarty w apelacji powoda wniosek dowodowy, jako obarczony sankcją prekluzji dowodowej na mocy art. 381 k.p.c. Skuteczność zgłoszenia przed sądem II instancji nowego dowodu - na podstawie art. 381 k.p.c. - uzależniona jest od wykazania, że strona nie mogła go powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, albo że potrzeba jego zgłoszenia wynikła później. Apelujący nie wypełnił dyspozycji żadnej z dwóch alternatywnych przesłanek dopuszczenia nowego dowodu w postępowaniu odwoławczym.

17 W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty apelacji stanowią jedynie niczym nie uprawnioną polemikę z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego, na podstawie której powód upatruje możliwości zmiany niekorzystnego rozstrzygnięcia.

18 W pierwszej kolejności rozważyć należy zarzuty w zakresie prawa procesowego, jako determinujące prawidłowość ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia.

19 Całkowicie bezzasadne są formułowane przez stronę skarżącą zarzuty naruszenia prawa procesowego tj. art. 233 k.p.c. Sąd Rejonowy, czyniąc zadość dyrektywom wskazanym w przywołanej normie prawnej, w sposób prawidłowy dokonał ustalenia stanu faktycznego i wywiódł z niego logiczne wnioski, dokonując następnie na ich podstawie prawidłowych rozważań. Zdaniem Sądu Okręgowego, wyrok Sądu Rejonowego jest prawidłowy i jako taki musi się ostać. Podniesione przez apelującego zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podziela zarówno ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji i przyjmuje je, jako własne, jak i dokonaną ocenę prawną.

20 Wbrew zarzutom skarżącego podniesionym w apelacji, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające. To na stronie powodowej spoczywał na mocy art. 6 ciężar udowodnienia swej legitymacji procesowej. Obowiązkiem procesowym powoda jest wykazanie jego legitymacji procesowej czynnej. W przypadku, gdy powód nie jest pierwotnym wierzycielem obowiązek ten aktualizuje się ze szczególną mocą, bowiem nie może być żadnych wątpliwości, w świetle przedstawionych sądowi dowodów, że powód w istocie skutecznie nabył dochodzoną wierzytelność i w konsekwencji ma legitymację procesową czynną do wytoczenia powództwa dotyczącego nabytej wierzytelności. Szczególną starannością muszą wykazywać się w omawianym zakresie podmioty, które w ramach prowadzonej działalności masowo skupują wierzytelności. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy wywiódł prawidłowe wnioski ustalając stan faktyczny w oparciu o powołane przez powoda dowody.

21 Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego.

22 Niezasadny był zarzut naruszenia art. 509 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 511 k.c. w zw. z art. 56 k.c. w zw. z art. 60 k.c. i 65 § 1 k.c. w zw. z art. 73 § 1 k.c. i art. 74 § 1 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że strona powodowa nie nabyła wierzytelności wobec strony pozwanej, gdyż nie wykazano, że doszło do jej przelewu z wierzyciela pierwotnego (...) Sp. z o.o. na cedenta lnnovatio (...). Z analizy materiału dowodowego zaoferowanego przez powoda wypływa wniosek, że powód nie przedłożył dokumentów potwierdzających, że doszło do skutecznego przelewu wierzytelności stanowiącej podstawę powództwa. Dokumenty złożone przez powoda nie wykazują jego legitymacji czynnej. Słusznie apelujący stwierdza, że dla przelewu wierzytelności nie jest wymagana żadna forma szczególna. Wskazać w tym miejscu należy, że umowa przelewu wierzytelności może być co do zasady zawarta w dowolnej formie, nie wyłączając formy ustnej. Wymogu formy pisemnej nie ustanawia w szczególności art. 511 k.c., który przewiduje wyłącznie wymóg stwierdzenia pismem przelewu wierzytelności, która także została stwierdzona pismem (por. Komentarz do Kodeksu cywilnego, G. Bieniek, H. Ciepła i in., Warszawa 2011, s. 861 - uwagi do art. 511 k.c., wyrok SN z dnia 8 lutego 2002 r., sygn. akt II CKN 1160/99, a także wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 marca 2005 r., I ACa 1516/04, OSA 2005/12/44). W myśl art. 511 k.c. jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony. Zapis ten nie oznacza nic innego jak formę pisemną zastrzeżoną dla celów dowodowych (art. 511 kc w związku z art. 73 § 1 kc) (por. Wyrok SN z 8.06.1999 r., II CKN 376/98, LEX nr 1211749.).

23 W piśmiennictwie podkreśla się, że przelew to umowa, na mocy której wierzyciel (cedent) przenosi na osobę trzecią (cesjonariusza) wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika. Jednostronne oświadczenie woli nie wystarczy do dokonania przelewu, który dochodzi do skutku pomiędzy dwiema stronami. Konieczne jest więc oświadczenie woli złożone także przez nabywcę wierzytelności lub przyjęcie przez niego przelewu (vide: G. Sikorski (w:) Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, LEX/el. 2025, art. 509.). W realiach przedmiotowej sprawy powód nie przedstawił żadnego dowodu dokonania cesji wierzytelności z umowy nr (...) między pożyczkodawcą ((...) Sp. z o.o. w X.), a (...) w P. na Malcie. Abstrahując od tego, że do zawarcia umowy niezbędna jest wola jej zawarcia przez co najmniej dwa podmioty, to brak jakiegokolwiek dowodu o złożeniu przez (...) Sp. z o.o. oświadczenia o woli o przelewie wierzytelności z przedmiotowej umowy. Tym samym powód nie udowodnił ciągu cesji. Wobec braku materialnoprawnych podstaw do stwierdzenia, że (...) w P. na Malcie przysługiwały wobec pozwanej O. S. roszczenia z umowy pożyczki nr (...), nie można było stwierdzić, że takie roszczenia przysługują powodowi. Powód argumentował przy tym, że dowodem na jego legitymację czynną w przedmiotowej sprawie jest załączone do apelacji zawiadomienie O. S. przez (...) o przelewie wierzytelności z tytułu niespłaconej umowy pożyczki zawartej z (...) Sp. z o.o. Sąd Okręgowy na podstawie art. 381 k.p.c. pominął ten dowód jako spóźniony, niemniej w ramach wyjaśnienia stronie powodowej reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika wskazuje, że zawiadomienie o dokonaniu cesji wysłane do dłużnika nie stanowi pisemnego stwierdzenia przelewu wierzytelności. Nadto na podstawie art. 512 k.c. to zbywca zawiadamia dłużnika o dokonanej cesji. Celem art. 512 k.c. jest przede wszystkim ochrona dłużnika scedowanej wierzytelności przed koniecznością powtórnego świadczenia, gdyby po dokonaniu cesji nastąpiło w dobrej wierze świadczenie do rąk zbywcy, a więc gdyby w chwili spełnienia świadczenia dłużnik nie wiedział o przelewie wierzytelności (Wyrok SN z 26.09.2002 r., III CKN 346/01, LEX nr 345523.).

24 Również niezasadny był zarzut naruszenia art. 60 k.c. w zw. z art. 65 § 1 k.c. w zw. z art. 509 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 511 k.c. w zw. z § 2 (Przedmiot Umowy) ust. 1 pkt b umowy przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji z dnia 28 czerwca 2023 r. poprzez ich niezastosowanie prowadzące do błędnej interpretacji umowy i w konsekwencji uznaniu, że powód nie wykazał, aby doszło do przelewu wierzytelności objętej niniejszym postępowaniem z wierzyciela pierwotnego (...) Sp. z o.o. na cedenta lnnovatio (...). Zarzut ten w istocie swej jest powtórzeniem zarzutu poprzedniego, co do którego Sąd Okręgowy odniósł się w wyczerpujący sposób wyżej.

25 Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.