Wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 24 listopada 2021 r., II Ka 316/21

wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 24 listopada 2021 r., II Ka 316/21

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 316/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 24 listopada 2021r.

3 Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: Sędzia SO Arkadiusz Trojanowski

5 Protokolant: st. sekr. sądowy Renata Walczak-Wójcik

6 przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jaśle – Andrzeja Dubiela

7 po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 27 października i 24 listopada 2021 r.

8 sprawy A. K. (1), s. S. i B. zd. K., ur. (...) w J.

9 oskarżonego o przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. i inne

10 na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę z urzędu

11 od wyroku Sądu Rejonowego w Jaśle z dnia 7 czerwca 2021 roku,

12 sygn. akt II K 585/20

13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że eliminuje z opisu przypisanych oskarżonemu A. K. (1) w pkt VII czynów sformułowanie: „stosował wobec niego groźby bezprawne” a z kwalifikacji art. 224 § 2 k.k. i art. 11 § 2 k.k. oraz za podstawę prawną skazania przyjmuje art. 226 § 1 k.k.,

14 II. w pozostałej części utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy,

15 III. zwalnia oskarżonego A. K. (1) od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sadowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za drugą instancję,

16 I. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. M. (1) – Kancelaria Adwokacka w R. kwotę 1033,20 zł /jeden tysiąc trzydzieści trzy złote i dwadzieścia groszy/, obejmującą podatek VAT, tytułem nieopłaconych kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 II Ka 316/21

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 2

22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

24 Wyrok Sądu Rejonowego w Jaśle z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. akt: II K 585/20

25 1.2. Podmiot wnoszący apelację

26 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

27 ☐ oskarżyciel posiłkowy

28 ☐ oskarżyciel prywatny

29 ☒ obrońca

30 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ inny

32 1.3. Granice zaskarżenia

33 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

34 ☒ na korzyść

35 ☐ na niekorzyść

36 ☒ w całości

37 ☐ w części

38 ☒

39 co do winy

40 ☐

41 co do kary

42 ☐

43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

44 1.1.2. Podniesione zarzuty

45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

46 ☐

47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

48 ☒

49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☒

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

56 ☐

57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐

59 art. 439 k.p.k.

60 ☐

61 brak zarzutów

62 1.4. Wnioski

63 ☐

64 uchylenie

65 ☒

66 zmiana

67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

68 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 1.5. Ustalenie faktów

70 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Oskarżony

73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

74 Dowód

75 Numer karty

76 2.1.1.1.

77 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

78 Lp.

79 Oskarżony

80 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

81 Dowód

82 Numer karty

83 2.1.2.1.

84 1.6. Ocena dowodów

85 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

86 Lp. faktu z pkt 2.1.1

87 Dowód

88 Zwięźle o powodach uznania dowodu

89 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

90 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

91 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

92 Dowód

93 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

94 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

95 Lp.

96 Zarzut

97 3.1.

98 Obraza przepisów prawa materialnego, tj. art. 226 § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k., polegającą na przyjęciu, że oskarżony swoich zachowaniem zrealizował znamiona ww. czynów, poprzez znieważenie słowami powszechni uznanymi za obelżywe w nocy z dnia 24/25 lipca 2020 r. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w J. lekarza A. S. i stosowanie wobec niego gróźb bezprawnych podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych polegających na badaniu oskarżonego, celem ustalenia, czy może on być osadzony w zakładzie karnym, celem odbycia kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy ochrona prawna należna funkcjonariuszowi publicznemu przyznana lekarzowi w art. 44 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie obejmuje sytuacji innych, niż udzielanie pomocy doraźnej (a więc udzielanie pierwszej pomocy i podejmowanie medycznych czynności ratunkowych) łub pomocy lekarskiej wtedy, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz w innych wypadkach niecierpiących zwłoki, a w tak w przedmiotowej sprawie nie jest,

99 ☐ zasadny

100 ☐ częściowo zasadny

101 ☒ niezasadny

102 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

103 Zarzut obrońcy oskarżonego należy uznać za nieuzasadniony.

104 W realiach niniejszej sprawy lekarzowi A. S. (1) z pewnością przysługiwała ochrona prawna należna funkcjonariuszom publicznym, a to z uwagi na art. 44 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. A. S. (1) w nocy z dnia 24/25 lipca 2020 r. pełnił dyżur na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym na terenie Szpitala (...) w J., będącym tzw. (...), których działalność reguluje ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Szpital jako Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej wykonuje zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia. Według art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej. podmiot ten może uzyskiwać środki finansowe z odpłatnej działalności leczniczej. Umowy o udzielanie tych świadczeń zawiera z kolei ze świadczeniodawcami również Narodowy Fundusz Zdrowia, dysponujący środkami publicznymi określonymi w art. 116 ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Z powyższego wynika więc, że lekarz wykonujący zawód w (...), a więc w podmiocie wykonującym działalność leczniczą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z udzielaniem w nim świadczeń zdrowotnych jest objęty ochroną prawną należną funkcjonariuszom publicznym zgodnie z art. 44 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Sąd pierwszej instancji uzasadnił wprawdzie objęcie lekarza A. S. ochroną prawną należną funkcjonariuszom publicznym, błędnie na podstawie art. 44 pkt. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie zmienia to jednak fakt, że ochrona ta faktycznie ww. przysługiwała jednak na innej podstawie prawnej.

105 3.2.

106 Obraza przepisów prawa materialnego, tj. art. 226 § 1 kk, polegającą na przyjęciu, że oskarżony swoich zachowaniem zrealizował znamiona ww. czynu, poprzez znieważenie słowami powszechni uznanymi za obelżywe w nocy z dnia 24/25 lipca 2020 r. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w J. lekarza T. K. (1) i stosowanie wobec niego gróźb bezprawnych podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych polegających na badaniu oskarżonego, celem ustalenia, czy może on być osadzony w zakładzie karnym, celem odbycia kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy ochrona prawna należna funkcjonariuszowi publicznemu przyznana lekarzowi w art. 44 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie obejmuje sytuacji innych, niż udzielanie pomocy doraźnej (a więc udzielanie pierwszej pomocy i podejmowanie medycznych czynności ratunkowych) lub pomocy lekarskiej wtedy, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz w innych wypadkach niecierpiących zwłoki, a w tak w przedmiotowej sprawie nie jest,

107 ☐ zasadny

108 ☐ częściowo zasadny

109 ☒ niezasadny

110 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

111 Zarzut obrońcy jest całkowicie niezasadny.

112 Argumentacja przedstawiona w zakresie pkt. 3.1 jest adekwatna również w odniesieniu do powyższego zarzutu. Lekarzowi T. K. przysługiwała ochrona prawna należna funkcjonariuszom publicznym, z uwagi na art. 44 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie zaś na podstawie pkt 1 ww. art.

113 3.3.

114 Obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 413 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamiona przestępstwa z art. 224 § 2 k.k., opisanego w punkcie VII zaskarżonego wyroku, odnoszącego się do lekarza A. S., mimo braku w opisie czynu zarzucanego i przypisanego oskarżonemu ustawowego zwrotu określającego znamię czynności wykonawczej, tj. działania w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej.

115 ☒ zasadny

116 ☐ częściowo zasadny

117 ☐ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 Zarzut obrońcy należy uznać za zasadny.

120 Na wstępie należy zaznaczyć, że z opisu powyższego zarzutu wynika, iż obrońca zarzuca obrazę art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., nie zaś § 1 pkt. 1 k.p.k.. Niemniej jednak zarzut obrońcy jest zasadny, opis czynu zawarty w pkt. VII wyroku Sądu pierwszej instancji nie koresponduje ze znamionami przestępstwa z art. 224 § 2 k.k., tj. opis ten nie wskazuje znamienia „celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej”. Powyższego celu w opisie przypisanego czynu nie było, więc przesłanki z art. 224 § 2 k.k. nie zostały zrealizowane.

121 3.4.

122 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżony kierował dnia 24 lipca 2020 r. w J. na ul. (...) w ruchu lądowym samochodem osobowym marki V. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, podczas gdy okoliczność ta nie ma potwierdzenia w materiale dowodowym, ponieważ oskarżony A. K. (1) w złożonych wyjaśnieniach podał, że w dniu zdarzenia siedział na fotelu kierowcy, jednak silnik samochodu był wyłączony, co potwierdził świadek M. M. (2), a co w konsekwencji przekłada się na przyjęcie, że oskarżony nie prowadził samochodu w strefie ruchu nie stosując się do decyzji o cofnięciu uprawnień,

123 ☐ zasadny

124 ☐ częściowo zasadny

125 ☒ niezasadny

126 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

127 Zarzut obrońcy należy uznać za całkowicie bezzasadny w światle zgromadzonego materiału dowodowego. Wyjaśnienia oskarżonego A. K. w części w której twierdził, iż nie prowadził w dniu 24 lipca 2020 r. samochodu osobowego marki V. w stanie nietrzeźwości, gdyż silnik samochodu był wyłączony, zostały prawidłowo uznane za Sąd pierwszej instancji za całkowicie niewiarygodne. Z zeznań, przeprowadzających wówczas interwencję funkcjonariuszy policji D. U. (k. 186-187) i K. K. (187-188), które zostały zasadnie przez Sąd pierwszej instancji, uznane za wiarygodne, spójne i nie budzące najmniejszym wątpliwości wynika, że oskarżony został zatrzymany przez policjantów w trakcie manewru wycofywania, a więc niewątpliwie prowadził samochód. Natomiast zeznania świadka D. M. (k. 201-202), którego łączą z oskarżonym relacje rodzinne i koleżeńskie, są sprzeczne z kluczowymi w niniejszej sprawie dowodami, i są, także zdaniem Sądu odwoławczego, częścią przyjętej linii obrony oskarżonego.

128 3.5.

129 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżony w nocy z 24/25 lipca 2020 r. w celu zmuszenia funkcjonariusza policji K. K. do zaniechania prawnej czynności służbowej polegającej na zatrzymaniu oskarżonego i doprowadzeniu go do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności, stosował wobec niego groźby bezprawne i naruszył jego nietykalność cielesną, w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonego jednoznacznie wynika, że nie działał on z zamiarem zmuszenia funkcjonariusza policji do zaniechania prawnej czynności służbowej, gdyż w pełni zdawał sobie sprawę, że jego doprowadzenie do jednostki penitencjarnej przez funkcjonariuszy policji jest nieuniknione.

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☐ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

134 Zarzut obrońcy należy uznać za całkowicie bezzasadny.

135 Z zeznań funkcjonariuszy D. U. i K. K. wynika jednoznacznie, iż zachowanie oskarżonego po okazaniu mu przez funkcjonariusza K. K. nakazu doprowadzenia do Zakładu Karnego wykracza daleko poza „wyładowywanie złości” jak twierdzi obrońca. Oskarżony uderzał głową w stół,

136 czym zmusił policjantów do interwencji zapobiegającej jego samookaleczeniu się, nadto formułował szereg gróźb pod adresem funkcjonariusza K. K., w tym iż go „załatwi, posądzi o pobicie i spowodowanie u niego obrażeń”. Świadczy to o tym, że oskarżony swoim zachowaniem próbował wywrzeć presję na funkcjonariuszu, tak aby z uwagi na kierowane pod jego adresem zarzuty zaprzestał on wykonywać wobec oskarżonego dalszych czynności.

137 3.6.

138 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżony w nocy z 24/25 lipca 2020 r. naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji sierż. sztab. D. U., poprzez oplucie jego munduru podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonego wynika, że oskarżony opluł tylko jednego z policjantów tj. K. K.,

139 ☐ zasadny

140 ☐ częściowo zasadny

141 ☒ niezasadny

142 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

143 Zarzut obrońcy jest całkowicie bezzasadny.

144 Z zeznań funkcjonariuszy wynika, że zarówno K. K. jak i D. U. zostali opluci przez oskarżonego, przez co została naruszona ich nietykalność cielesna. Fakt, że oskarżony chciał opluć jedynie K. K. nie ma żadnego znaczenia w perspektywie przypisania mu popełnienia przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. również wobec D. U.. Oskarżony co wynika z zeznań świadków, „splunął w ich kierunku”, co oznacza, że nawet jeżeli nie chciał opluć D. U., to jednak z pewnością się godził z tym, że może to przypadkowo zrobić.

145 3.7.

146 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżony w nocy z 24/25 lipca 2020 r. w J. w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym pomówił pełniącego dyżur lekarza A. S. o nadużywanie alkoholu i pełnienie obowiązków służbowych w stanie nietrzeźwości tj. o postępowanie mogące poniżyć go w opinii publicznej oraz narazić go na utratę zaufania potrzebnego dla zawodu lekarza, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. z nagrania interwencji dołączonego do akt sprawy przez K. K. wynika, że oskarżony nie wypowiadał tego rodzaju słów,

147 ☐ zasadny

148 ☐ częściowo zasadny

149 ☒ niezasadny

150 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

151 Zarzut obrońcy oskarżonego należy uznać za całkowicie bezzasadny.

152 W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że sam oskarżony w wyjaśnieniach ( k. 186) przyznał, że wypowiadał słowa mające charakter pomówienia o nadużywanie alkoholu i pełnienie obowiązków służbowych w stanie nietrzeźwości, o czym świadczy cyt.: „ja faktycznie powiedziałem lekarzowi S., że nadużywa alkoholu i pełni obowiązki w takim stanie, ponieważ wcześniej od innych osób słyszałem, że takie sytuacje mają miejsce”. Ponadto, będący świadkami bezpośrednimi tego zdarzenia funkcjonariusze, również zeznali, że oskarżony pomawiał lekarza S. o to, że jest „pijakiem i, że przyjmuje na oddziale pijany”(k. 188) oraz, że „jest alkoholikiem, przyjmuje w stanie nietrzeźwości” (k. 188).W związku z powyższym, ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie zdaniem Sądu odwoławczego są zasadne i korelują z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego.

153 Wniosek

154 Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przestępstw z:

155 -art. 178a § 4 kk,

156 -180a kk,

157 -przestępstwa zakwalifikowanego jako art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk, dotyczącego lekarza A. S.,

158 -przestępstwa z art. 226 § 1 kk, odnoszącego się do lekarza T. K.,

159 -przestępstwa z art. 212 § 1 kk,

160 -przestępstwa z art. 222 § 1 kk, odnoszącego się do D. U.,

161 Ponadto, w zakresie czynu odnoszącego się K. K. opisanego w punkcie VI zaskarżonego wyroku, obrońca wniósł o wyeliminowanie z opisu czynu kwestii odnoszących się do działania przez oskarżonego w celu zmuszenia funkcjonariusza Policji sierż. sztab. K. K. do zaniechania prawnej czynności służbowej, polegającej na zatrzymaniu oskarżonego i doprowadzeniu go do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności i w konsekwencji wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej art. 224 § 2 kk.

162 ☐ zasadny

163 ☒ częściowo zasadny

164 ☐ niezasadny

165 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

166 Wniosek obrońcy należy uznać za częściowo zasadny w zakresie odnoszącym się do pkt VII zaskarżonego wyroku. Sąd Odwoławczy postanowił wyeliminować z kwalifikacji prawnej w pkt VII wyroku art. 224 § 2 k.k., a z opisu czynu stosowanie gróźb karalnych. Opis czynu sprawcy dokonany przez Sąd nie uzasadnia realizacji jednego ze znamion wskazanych w art. 224 § 2 k.k., tj. „celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej”.

167 W pozostałym zakresie, z uwagi na fakt, iż sprawstwo wskazanych przestępstw zostało przez Sąd pierwszej instancji należycie wykazane wniosek obrońcy należy uznać za bezzasadny.

168 Wniosek

169 Oskarżony wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.

170 ☐ zasadny

171 ☐ częściowo zasadny

172 ☒ niezasadny

173 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

174 Wniosek oskarżonego jest całkowicie bezzasadny i niczym nieuzasadniony. Z uwagi na jego treść Sąd odwoławczy zinterpretował go wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z uwagi na fakt, iż nie zachodzi konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, a materiał dowodowy zebrany w sprawie jest kompletny Sąd odwoławczy uznał wniosek oskarżonego za bezzasadny.

175 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

176 4.1.

177 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

178 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

179 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

180 5.1.1.

181 Przedmiot utrzymania w mocy

182 Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, z wyjątkiem orzeczenia w przedmiocie przypisania sprawstwa oskarżonemu za przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. popełnionego na szkodę A. S. (pkt. VII wyroku), podstawy prawnej skazania (pkt. VII wyroku) oraz wykreślenia z podstawy prawnej art.11 § 2 k.k. (pkt VII wyroku)

183 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

184 Wyrok ten, zarówno w zakresie sprawstwa zarzucanych oskarżonemu czynów, które zostały w sposób wystarczający wykazane, jak i w zakresie orzeczonej kary i środków karnych, jest w pełni prawidłowy. W tym też zakresie wyrok ten należało uznać za słuszny i trafny. Ocena dowodów została dokonana przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z zasadami wiedzy logiki i doświadczenia życiowego. Sąd uwzględnił całokształt okoliczności, a uzasadnienie logicznie przekonuje do zajętego stanowiska oraz do poszczególnych rozstrzygnięć dotyczących rodzaju i wysokości kary oraz nawiązki. W tym miejscu należy zaznaczyć, że apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji złożył zarówno obrońca oskarżonego jak i sam oskarżony. O ile obrońca wskazał szereg zarzutów, które były przedmiotem rozpoznania Sądu odwoławczego, tak apelacja oskarżonego opierała się na lakonicznym stwierdzeniu, iż oskarżony nie zgadza się z wyrokiem Sądu I instancji i żąda ponownego rozpatrzenia sprawy.

185 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

186 5.2.1.

187 Przedmiot i zakres zmiany

188 Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok ten sposób, że wyeliminował z opisu przypisanych oskarżonemu A. K. (1) w pkt VII czynów sformułowanie: „stosował wobec niego groźby bezprawne” a z kwalifikacji art. 224 § 2 k.k. i art. 11 § 2 k.k. oraz za podstawę prawną skazania przyjął art. 226 § 1 k.k..

189 Zwięźle o powodach zmiany

190 Powodem powyższej zmiany była zasadność zarzutu obrońcy opisanego w pkt. 3.3. Sąd pierwszej instancji w opisie czynu zarzuconego i przypisanego sprawcy, tj. z art. art. 224 § 2 k.k (w zakresie pkt. VII wyroku)., nie wskazuje na realizację znamienia „celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej”, w związku z czym nie można oskarżonemu przypisać powyższego przestępstwa z uwagi na brak realizacji ustawowych znamion i kierunek apelacji. Konsekwencją wyeliminowania z kwalifikacji prawnej wskazanej w pkt. VII wyroku, przestępstwa z 224 § 2 k.k, jest również wykreślenie kumulatywnego zbiegu przepisów, tj. art. 11 § 2 k.k., gdyż wykreślony przepis pozostawał w zbiegu jedynie ze skutecznie przypisanym oskarżonemu przestępstwem z art. 226 § 1 k.k., który w związku z powyższym stanowił podstawę wymiaru kary, nie zaś art. 224 § 2 k.k w zw. z art. 11 § 3 k.k

191 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

192 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

193 5.3.1.1.1.

194 ☐ art. 439 k.p.k.

195 Zwięźle o powodach uchylenia

196 5.3.1.2.1.

197 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

198 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

199 Zwięźle o powodach uchylenia

200 5.3.1.3.1.

201 Konieczność umorzenia postępowania

202 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

203 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

204 5.3.1.4.1.

205 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

206 Zwięźle o powodach uchylenia

207 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

208 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

209 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

210 Przytoczyć okoliczności

211 6. Koszty Procesu

212 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

213 Przytoczyć okoliczności

III

214 IV

215 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego A. K. (1) w całości od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za drugą instancję. Sytuacja materialna, majątkowa i rodzinna oraz wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w ocenie Sądu Odwoławczego przemawia za tego rodzaju orzeczeniem.

216 Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zw. z § 11 ust .2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz kierując się orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt: SK 66/19, Sąd zasądził od Skarbu Państwa stosowaną kwotę tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.

217 7. PODPIS

218 0.1.1.3. Granice zaskarżenia

219 Kolejny numer załącznika

220 1

221 Podmiot wnoszący apelację

222 Obrońca oskarżonego

223 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

224 Rozstrzygnięcie co do winy.

225 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

226 ☒ na korzyść

227 ☐ na niekorzyść

228 ☒ w całości

229 ☐ w części

230 ☐

231 co do winy

232 ☐

233 co do kary

234 ☐

235 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

236 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

237 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

238 ☐

239 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

240 ☒

241 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

242 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

243 ☒

244 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

245 ☒

246 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

247 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

248 ☐

249 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

250 ☐

251 art. 439 k.p.k.

252 ☐

253 brak zarzutów

254 0.1.1.4. Wnioski

255 ☐

256 uchylenie

257 ☒

258 zmiana

259 0.1.1.3. Granice zaskarżenia

260 Kolejny numer załącznika

261 2

262 Podmiot wnoszący apelację

263 oskarżony

264 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

265 Rozstrzygnięcie co do winy oraz kary.

266 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

267 ☒ na korzyść

268 ☐ na niekorzyść

269 ☒ w całości

270 ☐ w części

271 ☐

272 co do winy

273 ☐

274 co do kary

275 ☐

276 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

277 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

278 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

279 ☐

280 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

281 ☐

282 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

283 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

284 ☐

285 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

286 ☐

287 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

288 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

289 ☐

290 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

291 ☐

292 art. 439 k.p.k.

293 ☒

294 brak zarzutów

295 0.1.1.4. Wnioski

296 ☒

297 uchylenie

298 ☐

299 zmiana