Wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 17 lutego 2023 r., II Ka 413/22

wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 17 lutego 2023 r., II Ka 413/22

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 413/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 17 lutego 2023r.

3 Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: Sędzia SO Agata Wilczewska

5 Sędziowie: Sędzia SO Waldemar Cytrowski

6 Sędzia SO Anna Klimas

7 Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj

8 przy udziale Magdaleny Frantczak - Dybki Prokuratora Prokuratury Rejonowej

9 w K.

10 po rozpoznaniu 3 lutego 2023r.

11 sprawy Ł. Ś.

12 oskarżonego z art.13§1k.k. w zw. z art.62 ust.2 ustawy z 29.07.2005r.

13 o przeciwdziałaniu narkomanii

14 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora

15 od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie

16 z 2 listopada 2022r., sygn. akt II K 1477/21

17 I. Uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art.17§1pkt3k.p.k. w zw. z art.1§2k.k. umarza postępowanie karne wobec oskarżonego Ł. Ś.

18 o zarzucany mu czyn z art.13§1k.k. w zw. z art.62ust. 2 ustawy z 29.07.05r.

19 o przeciwdziałaniu narkomanii, przyjmując, że średnia zawartość sumy delta-9 - (...) i (...) w suszu ziela konopi innych niż włókniste wynosiła 0,73% i że była to znaczna ilość środka odurzającego,

20 a nie substancji psychotropowej.

21 II. Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

22 Anna Klimas Agata Wilczewska Waldemar Cytrowski

Uzasadnienie

23 Formularz UK 2

24 Sygnatura akt

25 II Ka 413/22

26 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

27 1

28 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

29 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

30 Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 2 listopada 2022 r., sygn. akt II K 1477/21.

31 1.2. Podmiot wnoszący apelację

32 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ oskarżyciel posiłkowy

34 ☐ oskarżyciel prywatny

35 ☐ obrońca

36 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

37 ☐ inny

38 1.3. Granice zaskarżenia

39 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

40 ☐ na korzyść

41 ☒ na niekorzyść

42 ☒ w całości

43 ☐ w części

44 ☐

45 co do winy

46 ☐

47 co do kary

48 ☐

49 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

50 1.3.2. Podniesione zarzuty

51 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

52 ☐

53 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

54 ☐

55 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

56 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

57 ☐

58 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

59 ☒

60 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

61 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

62 ☐

63 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

64 ☐

65 art. 439 k.p.k.

66 ☐

67 brak zarzutów

68 1.4. Wnioski

69 ☒

70 uchylenie

71 ☐

72 zmiana

73 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

74 2.1. Ustalenie faktów

75 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

76 Lp.

77 Oskarżony

78 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

79 Dowód

80 Numer karty

81 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

82 Lp.

83 Oskarżony

84 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

85 Dowód

86 Numer karty

87 2.2. Ocena dowodów

88 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach uznania dowodu

92 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

93 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

97 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

98 Lp.

99 Zarzut

100 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez przyjęcie, iż zgromadzony materiał dowodowy nie pozwana na przypisanie Ł. Ś. sprawstwa w zakresie zarzucanego mu czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności zdarzenia ocenione we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do przeciwnego wniosku.

101 ☒ zasadny

102 ☐ częściowo zasadny

103 ☐ niezasadny

104 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

105 Apelacja okazała się celowa i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego Ł. Ś. z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu.

106 Sąd w toku kontroli instancyjnej podzielił zarzut oskarżyciela, iż Sąd orzekający dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, skutkującego przyjęciem iż oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu, podczas gdy prawidłowe ustalenia faktyczne prowadzą do przeciwnego wniosku. Błąd w ustaleniach faktycznych Sądu był konsekwencją przede wszystkim niewłaściwej oceny wyjaśnień oskarżonego Ł. Ś., którym Sąd meriti dał wiarę w całości, ale nie wyciągnął z nich należytych wniosków. Ze stanu faktycznego sprawy wynika bowiem, że oskarżony już wcześniej kupował susz (...), bowiem jak sam wyjaśnił, zakupił już dwukrotnie półtora kilograma suszu, co znalazło potwierdzenie w dokumentach w postaci faktur VAT. W okresie 3 miesięcy zakupił zatem łącznie 2,5 kg suszu. Wyjaśnieniom oskarżonego jakoby nie wiedział co kupuje przeczy przede wszystkim okoliczność, iż po tym gdy dowiedział się, że w miejscu zamieszkania zjawiła się Policja, spalił w piecu około ¾ wcześniej zakupionego suszu. Powyższe wprost wskazuje na fakt, iż oskarżony co najmniej przewidywał taką możliwość i godził się na to, że jest to susz, którego nie można posiadać legalnie, że zawartość (...) w tym suszu jest wyższa niż dopuszczalna w Polsce. Nie może oskarżonego od odpowiedzialności zwalniać, nie mająca większego znaczenia wobec jej ogólności, analiza próbek suszu nr (...) dokonana 12.04.21., skoro uzyskana analiza w żaden sposób nie gwarantował, że badaniu podlegała próbka suszu, który oskarżony nabywał w lipcu 2021r. Zwłaszcza, że oskarżony wiedział, susz ten na konkretne jego zamówienie jest dostarczany przez dostawcę z zagranicy. Zdaniem Sądu odwoławczego, oskarżony z obawy przed prawnymi konsekwencjami podjął więc czynności mające na celu pozbycie się wcześniej nabytego suszu. Świadomość oskarżonego co do przekroczonej zawartości (...) w nabywanym suszu, w odniesieniu do dopuszczalnej w Polsce, wynika także z treści korespondencji jaką prowadzi oskarżony ze sprzedającym, której kopie znajdują się na k. 40-44 akt. Wynika z niej, że oskarżony wiedział, że susz pochodzi spoza Polski, gdzie dopuszczalne są wyższe stężenia (...) (we W. nie przekraczające 0,6%, a w (...) nawet 1%). Z zeznań świadka V. D., który sprzedawał susz oskarżonemu wynikało, że susz kupowali miedzy innymi od dostawcy ze (...) który miał firmę zarejestrowaną w L. (k.611v). Nadto, co znamienne oskarżony domagał się aby był to „ten sam produkt koniecznie”, pisał też, że „jak temat ten sam to pewniej biorę na 100%”. Oskarżony zamówił dużą ilość 2 razy po 500g z uwagi na „dobrą jakość tego produktu”, pomimo iż w dniu dostawy nie dysponował jeszcze wystarczająca ilością gotówki na zapłatę paczki za pobraniem. Oskarżony już wcześniej miał kontakt z środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, nie był osobą która nigdy nie miała kontaktu z tymi środkami, w związku z czym „dobra jakość produktu”, którego nazwy oskarżony unikał nawet w przedmiotowej korespondencji, każe przyjąć, że oskarżony tak zabiegając o możliwość zakupu tego konkretnego towaru z tego samego źródła, przewidywał możliwość popełnienia czynu zabronionego i godził się na to.

107 Dla ustalenia odpowiedzialności oskarżonego, wbrew zarzutom Sąd I instancji większego znaczenia nie ma okoliczność, że w związku z zarzutem stawianym oskarżonemu, prokurator nie postawił zarzutu osobie, która sprzedawała ten susz oskarżonemu.

108 Dlatego rację należało przyznać skarżącemu, że Sąd I instancji, dokonując błędnej oceny ujawnionych w niniejszej sprawie dowodów, dokonał błędnych ustaleń faktycznych co do braku sprawstwa oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. Sąd odwoławczy przyjął więc sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu z art.13§1k.k. w zw. z art.62ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającego na tym, że oskarżony w dniu 13.07.21r. w K. przy ul. (...) usiłował wejść w posiadanie wbrew przepisom ustawy, znajdującego się w nadanej do niego paczce InPost środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 891,98 grama, przy czym średnia zawartość sumy delta-9 - (...) i (...) w suszu ziela konopi innych niż włókniste wynosiła 0,73% i była to znaczna ilość środka odurzającego, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie i zabezpieczenie środka odurzającego przez pracownika InPost do czasu przyjazdu policji i oddanie funkcjonariuszom kMP w K..

109 Aby ocenić jednak czy przypisany oskarżonemu czyn stanowił przestępstwo, konieczna była jego ocena pod względem społecznej szkodliwości i ustalenie, czy była ona wyższa niż znikoma. Zgodnie bowiem z art. 1 § 2 k.k. nie stanowi bowiem przestępstwa czyn, którego społeczna szkodliwość jest znikoma.

110 Wskazać więc należy, że norma zawarta w ww. przepisie zakłada, iż pewien minimalny stopień społecznej szkodliwości nie wystarcza, aby czyn mógł być uznany za przestępstwo. Czyn, którego społeczna szkodliwość jest znikoma nie jest przestępstwem, a zatem popełnienie takiego czynu nie pociąga za sobą odpowiedzialności karnej. Z powyższego przepisu wynika, że nie popełnia przestępstwa ten, kto dopuszcza się czynu, który wprawdzie zawiera znamiona czynu zabronionego, jednakże ze względu na niską szkodliwość (czynnik obiektywny) i nieznaczny stopień winy (czynnik subiektywny) jest tylko znikomo społecznie szkodliwy. Ustawodawca wyszedł bowiem z założenia, że stosowanie we wszystkich wypadkach do sprawców przestępstw, środków represji karno-sądowej przewidzianej za przestępstwo, nie znajdowałoby społecznego uzasadnienia, a nawet mogłoby spowodować szkodę społeczną. Mówiąc o społecznej szkodliwości czynu należy mieć na uwadze zarówno przedmiotowe jak i podmiotowe elementy czynu, które w swym całokształcie decydują o stopniu tej szkodliwości, co wynika z przepisu art. 115 § 2 k.k. Elementy przedmiotowe składające się na społeczną szkodliwość czynu, to przede wszystkim rodzaj dobra w które godzi przestępstwo, charakter i rozmiar szkody wyrządzonej lub grożącej dobru chronionemu, a także sposób działania sprawcy. Natomiast elementy podmiotowe to pobudki, motywy i cele, a więc procesy psychiczne towarzyszące przestępnemu zachowaniu się lub zachowanie to poprzedzające.

111 W ocenie Sądu odwoławczego, w oparciu o powyższe kryteria, ocena społecznej szkodliwości czynu oskarżonego pozwala na uznanie jej za znikomą.

112 Jak wynika bowiem z wydanej opinii z przeprowadzonych badań kryminalistycznych z zakresu chemii, w dostarczonym do badań suszu roślinnym o masie netto 891,98 g średnia zawartość sumy delta-9 - (...) i kwasu (...) wynosiła 0,73 %, było więc niewielkie, podczas gdy aktualnie dopuszczalna ustawowo zawartość to 0,3%. Dobra natomiast jakościowo marihuana posiada stężenie na poziomie 20-25%, a średnie stężenie to 8-10%. Z opinii biegłego wynikało też, że w badanej próbce stwierdził znaczne stężenie (...) i można nawet uznać, że badana próba to próba konopi typu (...) z przekroczeniem (...).

113 Nadto należy mieć na względzie, iż w sprawie nie ustalono aby oskarżony kupował przedmiotowy susz w innym celu na własny użytek.

114 Z uwagi na powyższe, nie sposób uznać, by społeczna szkodliwość czynu oskarżonego była wyższa niż znikoma.

115 W tym stanie rzeczy, Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt. 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. umorzył postępowanie karne o przypisany oskarżonemu czyn.

116 Wniosek

117 Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☒ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

122 Sąd w toku kontroli instancyjnej za zasadny uznał wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku, jednakże wobec ustalenia, że czyn oskarżonego charakteryzował się znikomą społeczną szkodliwością nie było potrzeby przekazywani sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, skoro o umorzeniu z tego powodu postępowania orzec mógł sąd odwoławczy. Dlatego na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. Sąd odwoławczy umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o zarzucany mu czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 62 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

123 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

124 Ocena społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu.

125 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

126 Z uwagi na okoliczności podniesione w punkcie 3 uzasadnienia, nie sposób uznać, by w oparciu o dyrektywy zawarte w art. 115 § 1 k.k., społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu była wyższa niż znikoma.

127 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

128 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

129 Przedmiot utrzymania w mocy

130 Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy

131 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

132 Przedmiot i zakres zmiany

133 Zwi ęź le o powodach zmiany

134 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

135 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

136 ☐ art. 439 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia

138 2.1.

139 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

140 Zwięźle o powodach uchylenia

141 I.

142 Konieczność umorzenia postępowania

143 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

145 Z uwagi na uznanie, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie była wyższa niż znikoma, Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o zarzucany mu czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 62 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przyjmując że średnia zawartość sumy delta-9 - (...) i kwasu (...) w suszu ziela konopi innych niż włókniste wynosiła 0,73 % i że była to znaczna ilość środka odurzającego, a nie substancji psychotropowej.

146 4.1.

147 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

150 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

151 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

152 Przytoczyć okoliczności

153 6. Koszty Procesu

154 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

155 Przytoczyć okoliczności

156 II.

157 O kosztach procesu Sąd odwoławczy orzekł na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. obciążając nimi Skarb Państwa.

158 7. PODPIS

159 Waldemar Cytrowski Agata Wilczewska Anna Klimas

160 1.3. Granice zaskarżenia

161 Kolejny numer załącznika

162 1

163 Podmiot wnoszący apelację

164 Prokurator Prokuratury Rejonowej w Koninie

165 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

166 brak winy oskarżonego

167 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

168 ☐ na korzyść

169 ☒ na niekorzyść

170 ☒ w całości

171 ☐ w części

172 ☐

173 co do winy

174 ☐

175 co do kary

176 ☐

177 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

178 1.3.2. Podniesione zarzuty

179 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

180 ☐

181 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

182 ☐

183 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

184 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

185 ☐

186 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

187 ☒

188 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

189 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

190 ☐

191 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

192 ☐

193 art. 439 k.p.k.

194 ☐

195 brak zarzutów

196 1.4. Wnioski

197 ☒

198 uchylenie

199 ☐

200 zmiana