Wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 14 stycznia 2022 r., II Ka 326/21

wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 14 stycznia 2022 r., II Ka 326/21

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 326/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 14 stycznia 2022 r.

3 Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:

4 Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński

5 Sędziowie: Marez Ziółkowski

6 Anna Klimas

7 Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj

8 przy udziale prokuratora Ewy Sypniewskiej- Sojki

9 po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2022 r.

10 sprawy H. K.

11 oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i inne

12 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 2 września 2021 r. sygn. akt II K 469/20

14 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w punkcie 3 karę łączną obniża do 2 ( dwóch) lat i 3 ( trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

15 II. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

16 III. Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

17 Anna Klimas Robert Rafał Kwieciński Marek Ziółkowski

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 II Ka 326/21

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 2 września 2021r., sygn. akt II K 469/20

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☒

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

51 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

52 ☒

53 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

54 ☐

55 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 1.4. Wnioski

64 ☐

65 uchylenie

66 ☒

67 Zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 2.1. Ustalenie faktów

70 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Oskarżony

73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

74 Dowód

75 Numer karty

76 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

77 Lp.

78 Oskarżony

79 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

80 Dowód

81 Numer karty

82 2.2. Ocena dowodów

83 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

84 Lp. faktu z pkt 2.1.1

85 Dowód

86 Zwięźle o powodach uznania dowodu

87 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

88 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

92 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

93 Lp.

94 Zarzut

95 1. Obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, to jest:

96 a) art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (Dz.U. z 1997r., Nr 78, poz. 483 ze zmianami) (dalej „Konstytucja RP) polegającej na tym, że poprzez wybiórczą, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy ocenę materiału dowodowego oraz poprzez przesłuchanie niektórych świadków w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, sąd I instancji naruszył prawo oskarżonego do sprawiedliwego rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd,

97 b) art. 2 § 2 k.p.k. polegającej na tym, że sąd I instancji oparł rozstrzygnięcie na fałszywych ustaleniach faktycznych, w szczególności sąd doszedł do błędnego przekonania, że substancje zbadane przez technika Kryminalistyki Komendy Powiatowej Policji w G. zostały znalezione w mieszkaniu oskarżonego,

98 c) art. 42 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 4 kpk w związku z art. 5 § 2 k.p.k. polegającej na tym, że sąd I instancji wszelkie wątpliwości rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego, domniemując jego sprawstwo oraz winę, pomimo, że domniemania prawne wynikające z k.p.k. oraz konstytucji RP nakazywały traktować oskarżonego jako niewinnego, a wątpliwości rozstrzygać na jego korzyść,

99 d) art. 7 k.p.k. skutkującej błędnym ustaleniem stanu faktycznego, polegającej na tym, że sąd I instancji ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie sprzecznie ze wskazaniami wiedzy, zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, albowiem doszedł do błędnego przekonania, że: oskarżony posiadał substancje zabronione, substancje, które zostały zbadane przez technika kryminalistyki Komendy Powiatowej Policji w G. a następnie przez biegłych zostały znalezione u oskarżonego, oskarżony trudnił się handlem środkami odurzającymi oraz substancjami psychotropowymi, pomimo, że prawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nakazywała dojść do wniosków przeciwnych,

100 e) art. 7 k.p.k. polegającej na tym, że sąd I instancji nie ustalił jaką część zajętych substancji stanowiły środku odurzające i psychotropowe a jaką tzw. wypełniacze, przyjmują domniemanie, że substancje rzekomo znalezione u oskarżonego stanowiły w 100% substancje zakazane prawem karnym,

101 f) art. 152 k.p.k. w związku z art. 153 § 1 k.p.k. w związku z art. 155 § 1 k.p.k. polegającej na tym, że sąd I instancji nie rozpoznał wniosku obrońcy o sprostowanie protokołu, złożonego na rozprawie w dniu 19 maja 2021r. (strona 7 protokołu) a w rezultacie nie dopełnił pozostałych wymogów formalnych w ww. materii;

102 2. obrazy przepisu prawa materialnego, to jest art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tekst jednolity: Dz.U. 2020r., poz. 2050 ze zmianami) (dalej p.n.”) polegającej na tym, że w opinii sądu ustawowe znamiona ww. przestępstwa wypełnia także zachowanie polegające na posiadaniu substancji stanowiących tzw. wypełniacze, pomimo że prawidłowa (językowa) wykładnia rzeczonego przepisu pozwala dojść do wniosku, iż zabronione jest posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych zamieszczonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych.

103 ☐ zasadny

104 ☐ częściowo zasadny

105 ☒ niezasadny

106 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

107 Sąd odwoławczy w toku kontroli apelacyjnej nie dopatrzył się uchybień w ocenie dowodów, którą przeprowadził Sąd I instancji. Ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.), gdyż została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy oraz wyczerpującego i logicznego - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uzasadnienia przekonania sądu, zgodnie z wymogami określonymi w art. 424 k.p.k. (por.m.in.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2003 r., sygn. V KK 375/02, LEX nr 80278).

108 Sąd wydał wyrok na podstawie analizy całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, mających znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia w zakresie sprawstwa oskarżonego, wobec czego ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie uchybia treści art. 410 k.p.k. Korekcie natomiast podlegał jedynie wymiar (rażąco niewspółmiernie surowy) orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności w oparciu o przepis art. 440 k.p.k.

109 Wbrew twierdzeniom skarżącego obrońcy oskarżonego H. K. Sąd dokonał prawidłowej ocen materiału dowodowego, w szczególności także nie dopuścił się żadnych błędów w trakcie dokonywania przesłuchania poszczególnych świadków.

110 Nie ma racji także skarżący obrońca próbując podważyć okoliczność, iż substancje zbadane przez technika Kryminalistyki Komendy Powiatowej Policji w G. to te same substancje , które zostały znalezione w mieszkaniu oskarżonego.

111 Podkreślić należy, iż funkcjonariusze dokonujący zabezpieczenia materiału dowodowego w miejscu zamieszkania oskarżonego opisali procedurę zabezpieczenia znalezionych substancji u oskarżonego, a także zrelacjonowali przebieg czynności w miejscu zamieszkania. Przy czym wszelkie rozbieżności, czy fakt niepamięci pewnych szczegółów, których oczekiwał od tychże funkcjonariuszy obrońca oskarżonego – wynikają jedynie z wielości podobnych czynności wykonywanych przez funkcjonariuszy policji i są naturalną konsekwencją upływu czasu.

112 Nie budzi wątpliwości Sądu także okoliczność przepakowania zabezpieczonych u oskarżonego substancji. Kwestię tę szczegółowo omówił świadek W. R., który przeprowadzał wstępne badania, a następnie przedstawił okoliczności i przyczyny przepakowania części środków zabezpieczonych u oskarżonego. Z akt sprawy wynika bezspornie, iż zgodnie z wymogami proceduralnymi, substancje znajdujące się w opakowaniach nieszczelnych, bądź też takich, którym groziło uszkodzenie, zostały przepakowane w woreczki strunowe oraz zalakowane koperty, przed przesłaniem ich do Komendy Wojewódzkiej Policji w P., ponadto świadek wymienił, które z tych opakowań podlegały wymianie. Ustalenia sądu meriti w zakresie przedmiotowego przepakowania nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Natomiast zarzuty apelacyjne stwierdzające, że substancje zbadane przez technika kryminalistyki nie zostały znalezione w mieszkaniu oskarżonego, stanowią niepoparte żadnym dowodem domniemanie skarżącego. Nie wiadomo bowiem w takim razie skąd miałyby pochodzić te narkotyki i nie wiadomo z jakiej przyczyny miałby ktoś (w domyśle funkcjonariusze policji) podrzucać substancje nie pochodzące od oskarżonego. Dodatkowo skarżący obrońca podnosząc rzekome wątpliwości co do przepakowania narkotyków i ich ilości zapomina – w sposób sprzeczny z art. 410 k.p.k. – o całym zgormadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, w tym wyjaśnieniach oskarżonego, który trzykrotnie składając wyjaśnienia (k. 24, 34, 40) podczas postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 62 ust. 2 u.p.n., złożył relację odnośnie tego czynu i znalazła ona oparcie w zeznaniach świadka – jego konkubiny A. R. (2) (k. 13-14), przy czym osoby te nie miały wątpliwości co do ilości narkotyków i sposobu ich zabezpieczenia. Dodatkowo świadek M. B. zeznał zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i przed sądem (k. 166, 178-179 i 586), że kupował narkotyki od oskarżonego, podobnej treści relacje złożyli świadkowie P. M. (k. 184 i 411), K. K. (k. 209, 258 i 552), jedynie świadek D. B. w toku rozprawy odwołał swoje pierwotne zeznania (k. 511). W tej sytuacji całkowicie bezzasadne jest twierdzenie zawarte w uzasadnieniu apelacji, jakoby w toku postępowania przygotowawczego większość świadków zeznawała odmiennie niż przed sądem I instancji, a różnice te miały charakter zasadniczy (k. 656v),

113 Niezasadne są także zarzuty dotyczące ustalenia masy substancji ujawnionych w miejscu zamieszkania oskarżonego H. K.. Skarżący wskazał, że różnica między masą zapisaną w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów z dnia 4 czerwca 2020 r. a masą wynikającą z opinii jest zasadnicza i wynos aż 113,02 grama (k. 652v). Jednak w wywodzie tym pominięta została druga opinia z zakresu chemii (k. 117-121), w której mowa o dodatkowej ilości 103,79 grama substancji zawierającej w swoim składzie 3-C., różnica nie jest więc zasadnicza, wynosi jedynie 9,23 grama, co przy wartościach brutto i netto nie stanowi jakiejkolwiek wątpliwości, a tym samym potwierdza okoliczność, iż nie doszło do jakiegokolwiek zamierzonego lub przypadkowego błędu w czasie zabezpieczania dowodów i ich przepakowywania.

114 Przy czym podkreślić należy także , iż waga brutto wskazywana w akcie oskarżenia została skorygowana w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, co przecież doprowadziło do zmiany w zakresie zarzutów stawianych oskarżonemu i zmniejszenia wagi brutto zabezpieczonych substancji. Powyższe ustalenia pozwoliły na przypisanie ponad wszelką wątpliwość sprawstwa oskarżonemu w zakresie czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

115 Ponadto całkowicie niezasadne były zarzuty podniesione w punktach 1e i 2 apelacji. W tym zakresie sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane chociażby w postanowieniu z dni 4 lipca 2019 r. IV KK 94/19, iż dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności z art. 62 ust. 2 u.p.n. nie jest konieczne dokładne ustalenie, ile substancji aktywnej (zabronionej) znajduje się w tabletkach i proszku. Chociaż substancje psychotropowe będące przedmiotem nielegalnego obrotu (posiadania) z reguły nie są czystym narkotykiem z uwagi na mogące się pojawić w procesie produkcji zanieczyszczenia albo celowe dodawanie zwiększających masę tzw. wypełniaczy, to w toku postępowania w celu wydania prawidłowego orzeczenia nie zachodzi konieczność oddzielenia (w zależności od procentowej jakości narkotyku) innych substancji.

116 Nie ulega również wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Na sprawstwo oskarżonego w zakresie ww. czynu wskazują w szczególności zeznania ww. świadków M. B., P. M., K. K. oraz częściowo D. B. i A. R. (2), jak również pierwotne powołane wcześniej wyjaśnienia oskarżonego.

117 Co prawda rację ma skarżący obrońca (zarzut 1f), iż Sąd meriti nie rozpoznał wniosku o sprostowanie protokołu z dnia 19 maja 2021r. Jednak ta obraza przepisów postępowania nie miała i nie mogła mieć żadnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku, który z przyczyn wyżej wskazanych był zasadny w zakresie sprawstwa i winy przypisanych oskarżonemu.

118 Wniosek

119 - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów

120 ☐ zasadny

121 ☐ częściowo zasadny

122 ☒ niezasadny

123 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

124 Sąd odwoławczy nie podzielił – z ww. powodów – zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego w zakresie winy i sprawstwa

125 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

126 Wymiar kary łącznej

127 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

128 Czyny przypisane oskarżonemu popełnione zostały w tym samym czasie i były to występki podobne, należało więc orzec karę łączną zbliżoną do tej jaka byłaby orzeczona przy zastosowaniu pełnej absorpcji.

129 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

130 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

131 Przedmiot utrzymania w mocy

132 Wina i sprawstwo oskarżonego H. K.

133 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

134 Wina i sprawstwo oskarżonego nie budzą wątpliwości Sądu Odwoławczego i nie wymagały w tym zakresie ingerencji tegoż Sądu.

135 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

136 Przedmiot i zakres zmiany

137 Orzeczona kara łączną – orzeczona w punkcie 3 karę łączną obniżono do 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności

138 Zwięźle o powodach zmiany

139 Sąd odwoławczy uznał, iż wymierzona oskarżonemu kara łączna 3 lat pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmiernie surowa. Z powodów ww. należało orzec karę łączną uwzględniając w przeważającej mierze zasadę absorpcji, czyny popełnione bowiem zostały w tym samym czasie, były ze sobą powiązane, skierowane przeciwko tym samym dobrom chronionym prawem.

140 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

141 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

142 ☐ art. 439 k.p.k.

143 Zwięźle o powodach uchylenia

144 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

145 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

146 Zwięźle o powodach uchylenia

147 Konieczność umorzenia postępowania

148 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

149 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

150 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

151 Zwięźle o powodach uchylenia

152 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

153 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

154 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

155 Przytoczyć okoliczności

156 6. Koszty Procesu

157 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

158 Przytoczyć okoliczności

III.

159 Sąd odwoławczy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, bowiem ich uiszczenie z uwagi na sytuację majątkową byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

160 7. PODPIS

161 Marek Ziółkowski Robert Rafał Kwieciński Anna Klimas

162 1.3. Granice zaskarżenia

163 Kolejny numer załącznika

164 1

165 Podmiot wnoszący apelację

166 obrońca

167 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

168 Wina, sprawstwo

169 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

170 ☒ na korzyść

171 ☐ na niekorzyść

172 ☒ w całości

173 ☐ w części

174 ☐

175 co do winy

176 ☐

177 co do kary

178 ☐

179 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

180 1.3.2. Podniesione zarzuty

181 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

182 ☒

183 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

184 ☐

185 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

186 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

187 ☒

188 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

189 ☐

190 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

191 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

192 ☐

193 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

194 ☐

195 art. 439 k.p.k.

196 ☐

197 brak zarzutów

198 1.4. Wnioski

199 ☐

200 Uchylenie

201 ☒

202 Zmiana