Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 8 maja 2026 r., IX Ka 246/26

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 8 maja 2026 r., IX Ka 246/26

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IX Ka 246/26

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 1 sierpnia 2025 roku w sprawie II K 96/24

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator

11 ☒ pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca oskarżonego

14 ☐ oskarżony

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☒ w części

22 ☐co do winy

23 ☒co do kary

24 ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

25 1.1.2. Podniesione zarzuty

26 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

27 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

28 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

29 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

30 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia - obrońca

31 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

32 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia - obrońca

33 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka - pełnomocnik

34 ☐art. 439 k.p.k.

35 ☐brak zarzutów

36 1.4. Wnioski

37 ☒Uchylenie

38 ☒zmiana

39 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

40 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

41 1.5. Ustalenie faktów

42 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

43 Lp.

44 Oskarżony

45 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

46 Dowód

47 Numer karty

48 2.1.1.1.

49 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

50 Lp.

51 Oskarżony

52 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

53 Dowód

54 Numer karty

55 2.1.2.1.

56 1.6. Ocena dowodów

57 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

58 Lp. faktu z pkt 2.1.1

59 Dowód

60 Zwięźle o powodach uznania dowodu

61 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

62 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

63 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

64 Dowód

65 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

66 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

67 Lp.

68 Zarzut

69 3.1.

70 Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości kwestionując winę P. H.. Zarzucił naruszenie przepisów procesowych, a w szczególności art. 7 kpk, polegające na niewłaściwej ocenie zeznań pokrzywdzonego I. H. i wyjaśnień oskarżonego P. H. co skutkowało błędnymi ustaleniami polegającymi na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego z art. 190 § 1 kk.

71 Także odnośnie przypisanemu oskarżonemu w punkcie 2 wyroku czynu, znęcania się nad żoną V. H., obrońca zarzucił bezpodstawne odmówienie waloru wiarygodności zeznaniom L. W., B. H. i I. Ł. oraz wyjaśnieniom oskarżonego z jednoczesnym niezasadnym uznaniem za wiarygodne depozycji pokrzywdzonych i zeznań świadka P. P., co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, bo doprowadziło do poczynienia ustaleń faktycznych z wyłączeniem okoliczności korzystnych dla oskarżonego, a w konsekwencji przypisania oskarżonemu winy w zakresie przestępstwa z art. 207 § 1 kk, na szkodę V. H.. (por. karta 1064).

72 Obrońca oskarżonego zaskarżył także postanowienie o kosztach wynagrodzenia przyznanego na jego rzecz tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, w zakresie postanowienia w części, w jakiej Sąd Rejonowy w Kielcach nie uwzględnił wniosku o przyznanie wynagrodzenia w kwocie trzykrotności stawki minimalnej.

73 Postanowieniu zarzucił:

74 - obrazę przepisów art. 4 Rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i przyznanie wynagrodzenia jedynie w kwocie minimalnej, podczas gdy z nakładu pracy obrońcy z urzędu wynika, że zasadnym jest przyznanie tego wynagrodzenia w wysokości trzykrotnej stawki minimalnej – por. karta 1068.

75 W końcu obrońca zarzucił naruszenie art. 160 kpk i art. 164 kpk przez odtworzenie zniszczonych akt jedynie poprzez wydruk z systemu. (por. karta 1067).

76 Z kolei pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zarzucił rażącą niewspółmierność (łagodność) kar jednostkowych oraz kary łącznej, a także środków karnych wymierzonych oskarżonemu (por. karta (...)).

77 Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zarzucił:

78 - na podstawie art. 438 pkt 4 kpk rażącą niewspółmierność kary, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego P. H. kary niewspółmiernej to jest kary łącznej sześciu miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby dwóch lat, która jest wynikiem niedostarczonego uwzględnienia przez sąd okoliczności ujawnionych w toku postępowania to jest okoliczności popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw, sposobu działania i zachowanie się po ich popełnieniu, które to decydują o wysokiej społecznej szkodliwości czynu, sprawiając, że orzeczona zań kara pozostaje w dysproporcji do kary zasłużonej;

79 - na podstawie art. 438 pkt 4 kpk zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonych środków karnych, polegającą na wymierzeniu wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych V. i I. H. na odległość nie mniejszą niż 150 metrów na okres jedynie 2 lat oraz zakazu kontaktowania się z nimi również na okres 2 lat, co nastąpiło wskutek niedostatecznego uwzględnienia przez sąd całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, w szczególności realnego zagrożenia dla pokrzywdzonych, ich poczucia krzywdy oraz długotrwałej destabilizacji ich życia, co nie zapewni pokrzywdzonym realnej, trwałej ochrony, nie umożliwi odbudowania ich poczucia bezpieczeństwa oraz nie odpowiada stopniowi zawinienia oskarżonego ani charakterowi jego zachowań.

80 ☐ zasadny

81 ☐ częściowo zasadny

82 ☒ niezasadne

83 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

84 Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego należało zauważyć, że wbrew zarzutom zawartym w apelacji sąd rejonowy rozpoznający sprawę przeprowadził wszystkie istotne dowody i poddał je właściwej ocenie. Nadto w oparciu o dowody uznane za wiarygodne (w szczególności zeznania pokrzywdzonych) sąd dokonał właściwych ustaleń faktycznych. W związku z tym należało uznać, że zarzuty sformułowane w apelacji co do sposobu oceny dowodów i dokonania ustaleń faktycznych były całkowicie niezasadne.

85 Zarzut niewłaściwej oceny dowodów odnoszących się do przestępstwa gróźb kierowanych przez oskarżonego pod adresem syna – oskarżyciela posiłkowego I. H. - obrońca oskarżonego opierał na dokumencie będącym krótkim raportem działań opracowanym w dniu 21 listopada 2021 roku przez funkcjonariusza policji (por. karta 19), będącym w istocie notatką urzędową. Nie było zatem to ani zawiadomienie o przestępstwie ani zeznanie, przy czym notatka urzędowa nie może zastępować wspomnianych czynności procesowych wymagających spisania protokołu. Zatem dokument ten nie miał istotnej wartości procesowej. Skoro jednak obrona na nim zasadza całość argumentacji nie kwestionując przy tym, że oskarżony groźby wypowiedział to warto dokładnie przeanalizować treść tej notatki by dojść do niewątpliwego wniosku, że finalnie pokrzywdzony I. H. wypowiedzianych gróźb obawiał się. Z przedmiotowej notatki wynika, że I. H. pojawił się dwukrotnie w I Komisariacie Policji w W.. Najpierw był tam o godzinie 17.49 i wspomniał o awanturującym się ojcu wypowiadającym groźby pod jego adresem dodając, że nie obawia się ojca na obecną chwilę, po czym o godzinie 21.05 I. H. ponownie pojawił się w KP tym razem wskazując, że wciąż awanturujący się ojciec wypowiada groźby, których pokrzywdzony się obawia. Powtórny pobyt pokrzywdzonego w komisariacie skończył się formalnym zawiadomieniem z wnioskiem o ściganie, a przede wszystkim wyrażeniem subiektywnej obawy spełnienia gróźb ze strony oskarżonego.

86 Obiektywnie oceniając taką sytuację należy uznać zachowanie się pokrzywdzonego za w pełni racjonalne. Przecież pokrzywdzony może na określonym etapie zdarzeń nie żywić obaw, które mogą zaistnieć w późniejszym czasie wskutek powtarzalności gróźb bądź ich eskalacji także co do formy. W tym konkretnym przypadku było uświadomienie sobie przez pokrzywdzonego, że oskarżony dysponował bronią. Analizując zeznania I. H. trzeba stwierdzić, że od samego początku były one konsekwentne i niewątpliwe (por. karta 710 verte – 713).

87 Tak samo należało odnieść się do zarzutu niewłaściwej oceny dowodów przesądzających o sprawstwie oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu z art. 207 § 1 kk. Autor apelacji zarzucając bezzasadne odmówienie waloru dowodowego zeznaniom L. W., B. H. i I. Ł. oraz wyjaśnieniom P. H. zdaje się nie zauważać, że sąd rejonowy rozpoznający sprawę odniósł do wszystkich tych dowodów w uzasadnieniu, zaznaczając z jakich powodów nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, a jak chodziło o zeznania wymienionych świadków to podkreślono, że stanowią oni rodzeństwo oskarżonego i okoliczność ta nakazywała ostrożność przy ocenie ich depozycji, ale co ważniejsze nie mieli oni wiedzy o wzajemnych relacjach między stronami, z rzadka się odwiedzając.

88 Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzutu dotyczący odtwarzania akt wyrażony w punkcie 4 (por. karta 1067). Wnoszący apelację nie wykazał, że określona forma odtworzenia części dokumentów była wadliwa i miała wpływ na czynność odtworzenia, a w dalszym postępowaniu na możliwość poczynienia prawidłowych ustaleń i trafnego końcowego orzeczenia. Należy pamiętać, że przepisy dotyczące odtworzenia akt nakazują podjąć takie działania, które doprowadzą do odtworzenia akt w zakresie niezbędnym do prowadzenia dalszego postępowania, a posiedzenie w tym zakresie może być przeprowadzone o ile taka potrzeba zachodzi.

89 W końcu nie sposób zgodzić się z zarzutem, że wynagrodzenie dla obrońcy udzielającego obrony z urzędu zostało zaniżone. Przecież sąd rozpoznający sprawę uwzględnił ilość terminów zasądzając wynagrodzenie dla adwokata, a prowadzenie aktywnej obrony jest oczywistym obowiązkiem adwokata.

90 Nie zasługiwała na uwzględnienie także apelacja pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych ( por. k. 1044 ). O rażącej niewspółmierności kary i środków karnych można mówić kiedy istnieje znacząca dysproporcja między rodzajem i rozmiarem wymierzonej kary, a taką represją, która powinna być wymierzona by w odczuciu społecznym została uznana za sprawiedliwą. W przedmiotowej sprawie nie miało to miejsca. Orzeczone sankcje mieściły się w granicach ustawowego zagrożenia i uwzględniały w sposób właściwy okoliczności dotyczące sądowego ich wymiaru (art. 53 – 56 kk). Przy tym sąd rozpoznający sprawę kwestie te właściwie uzasadnił. Żądane w apelacji, zwłaszcza wydłużenie okresów odnoszących się do zbliżania się i kontaktowania oskarżonego z pokrzywdzonymi raziłyby niewspółmierną surowością.

91 Wniosek

92 Obrońca oskarżonego wniósł o:

93 - uniewinnienie P. H. od czynu przypisanego mu w pkt I zaskarżonego orzeczenia;

94 - uniewinnienie P. H. od czynu przypisanego mu w pkt II zaskarżonego orzeczenia;

95 - uchylenie sprawy i przekazanie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;

96 Podnosząc zarzut alternatywny obrońca wniósł o:

97 - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania wobec P. H. na okres 2 lat próby;

98 - zwolnienie oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego w całości;

99 - przyznanie na rzecz obrońcy dalszej kwoty 4959,36 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu P. H. z urzędu.

100 Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych na podstawie art. 427 § 1 kpk w zw. z art. 437 § 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu za czyn z pkt I aktu oskarżenia kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z pkt II aktu poskarżenia kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, a następnie łącznej kary jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat, a nadto orzeczenie względem oskarżonego zakazu zbliżania się do oskarżycieli posiłkowych na odległość nie mniejszą niż 150 metrów przez okres 10 lat oraz zakazu kontaktowania się z oskarżycielami posiłkowymi przez okres 10 lat.

101 ☐ zasadny

102 ☐ częściowo zasadny

103 ☒ niezasadne

104 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

105 Wnioski zawarte w obu apelacjach były konsekwencją postawionych zarzutów, a skoro zarzuty te okazały się bezzasadne to wnioski nie mogły być uwzględnione.

106 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

107 4.1.

108 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

109 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

110 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

111 5.1.1.

112 Przedmiot utrzymania w mocy

113 Wyrok sądu I instancji utrzymano w całości w mocy.

114 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

115 Sąd Rejonowy rozpoznający sprawę przeprowadził wszystkie istotne dowody w sprawie i poddał je właściwej ocenie w związku z czym jak chodziło o apelację obrońcy nie mogło być mowy o błędach w zakresie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, skoro sąd oparł je na zweryfikowanych dowodach, które uznał za wiarygodne. Prawidłowo także oceniono stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, co w oczywisty sposób sprzeciwiało się prowadzeniu rozważań odnoszących się do warunkowego umorzenia postępowania.

116 Jak chodziło o apelację pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych to należało zauważyć, że wymierzona kara i środki karne mieściły się w granicach ustawowych i w granicach sądowego uznania.

117 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

118 5.2.1.

119 Przedmiot i zakres zmiany

120 Zwięźle o powodach zmiany

121 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

122 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

123 5.3.1.1.1.

124 ☐ art. 439 k.p.k.

125 Zwięźle o powodach uchylenia

126 5.3.1.2.1.

127 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

128 Zwięźle o powodach uchylenia

129 5.3.1.3.1.

130 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

131 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

132 5.3.1.4.1.

133 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

134 Zwięźle o powodach uchylenia

135 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

136 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

137 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

138 Przytoczyć okoliczności

139 6. Koszty Procesu

140 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

141 Przytoczyć okoliczności

II, III, IV

142 Zgodnie z art. 626 § 1 kpk i art. 634 kpk w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie należy rozstrzygnąć o kosztach.

143 Nieuwzględnienie apelacji wniesionej na rzecz oskarżycieli posiłkowych powinno skutkować obciążeniem każdego z nich kosztami ( art. 633 kpk), co też sąd uczynił. Zasądzono stosowne wynagrodzenie dla adwokata udzielającego obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym zgodnie z przepisem § 17. 1. 4) Rozporządzenia MS z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie … nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. W końcu zgodnie z art. 636 § 1 kpk wobec nieuwzględnienia apelacji wywiedzionej na rzecz oskarżonego, obciążono P. H. kosztami sądowego za postępowanie odwoławcze, na które złożyły się wydatki, w tym wynagrodzenie dla adwokata i opłata od wymierzonej kary.

144 7. PODPIS

145 SSO Jan Klocek

146 1.11. Granice zaskarżenia

147 Kolejny numer załącznika

148 1

149 Podmiot wnoszący apelację

150 Obrońca oskarżonego

151 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

152 całość wyroku

153 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

154 ☒ na korzyść

155 ☐ na niekorzyść

156 ☒ w całości

157 ☐ w części

158 ☒co do winy

159 ☐co do kary

160 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

161 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

162 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

163 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

164 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

165 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

166 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

167 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

168 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

169 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

170 ☐art. 439 k.p.k.

171 ☐brak zarzutów

172 0.1.1.4. Wnioski

173 ☒uchylenie

174 ☒zmiana

175 1.1. Granice zaskarżenia

176 Kolejny numer załącznika

177 2

178 Podmiot wnoszący apelację

179 Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych

180 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

181 Część wyroku

182 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

183 ☐ na korzyść

184 ☒ na niekorzyść

185 ☐ w całości

186 ☒ w części

187 ☐co do winy

188 ☒co do kary

189 ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

190 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

191 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

192 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

193 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

194 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

195 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

196 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

197 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

198 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

199 ☐art. 439 k.p.k.

200 ☐brak zarzutów

201 0.1.1.4. Wnioski

202 ☐uchylenie

203 ☒zmiana