Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2026 r., IX Ka 1298/25

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2026 r., IX Ka 1298/25

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IX Ka 1298/25

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 7

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 1.2. Podmiot wnoszący apelację

9 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

10 ☐ oskarżyciel posiłkowy

11 ☐ oskarżyciel prywatny

12 ☒ obrońca

13 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

14 ☐ inny

15 1.3. Granice zaskarżenia

16 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

17 ☒ na korzyść

18 ☐ na niekorzyść

19 ☒ w całości

20 ☐ w części

21 ☐co do winy

22 ☐co do kary

23 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

24 1.1.2. Podniesione zarzuty

25 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

26 ☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

27 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

28 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

29 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

30 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

31 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

32 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

33 ☐art. 439 k.p.k.

34 ☐brak zarzutów

35 1.4. Wnioski

36 ☐uchylenie

37 ☒zmiana

38 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

39 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

40 1.5. Ustalenie faktów

41 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

42 Lp.

43 Oskarżony

44 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

45 Dowód

46 Numer karty

47 2.1.1.1.

48 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

49 Lp.

50 Oskarżony

51 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

52 Dowód

53 Numer karty

54 2.1.2.1.

55 1.6. Ocena dowodów

56 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

57 Lp. faktu z pkt 2.1.1

58 Dowód

59 Zwięźle o powodach uznania dowodu

60 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

61 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

62 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

63 Dowód

64 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

65 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

66 Lp.

67 Zarzut

68 3.1.

69 ☐ zasadny

70 ☐ częściowo zasadny

71 ☐ niezasadny

72 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

73 Z uwagi na podobieństwo zarzutów zawartych w poszczególnych apelacjach oraz argumentacji przytoczonej na ich poparcie wszystkie te zarzuty zostaną omówione łącznie. Od razu na początku stwierdzić trzeba, że stan faktyczny sprawy został przez sąd ustalony w sposób prawidłowy w wyniku dokonanej w sposób prawidłowy oceny dowodów. Ocena ta spełnia wszystkie kryteria jakie powinna spełniać wynikające z treści art. 7 kpk. Jest ona oparta na zasadach prawidłowego rozumowania i zasadach doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy jeśli chodzi o te dwie kwestie nie stwierdził żadnych uchybień ze strony sądu I instancji. Sąd ten w sposób wnikliwy i staranny przeprowadził całe postępowania dowodowe. Nie jest ono dotknięte żadnymi brakami. Kluczowym dowodem w sprawie oprócz wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków było zabezpieczone nagranie , którego dokonał pracownik ochrony, a które następnie w niewyjaśnionych okolicznościach zostało udostępnione opinii publicznej w telewizji i intrenecie. Ocena sprawy pod kątem dokonania ustaleń faktycznych nie może budzić żadnych wątpliwości skoro ustalenia te dotyczące istoty i przedmiotu postępowania opierają się głównie na tym co widać na dowodowym nagraniu. Szeroko w apelacjach kwestionowana była natomiast ocena prawna ustalonych faktów a konkretnie zachowania każdego z oskarżonych. W przekonaniu oskarżonych i ich obrońców udział w imprezie do jakiej doszło na terenie Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskiej w C. w sali wystaw czasowych połączony ze spożywaniem alkoholu nie naruszał norm prawa karnego a konkretnie dyspozycji przepisu art. 261 kk. W ocenie Sądu Okręgowego całe to zdarzenie do jakiego doszło w dniu 12 lipca 2021 , w którym uczestniczyli oskarżeni nie może być jednakże oceniane tylko i wyłącznie w kategoriach etycznych. Swoim zachowaniem oskarżeni dopuścili się także naruszenia regulaminu pracy a przede wszystkim wbrew twierdzeniom wynikającym z wszystkich apelacji oskarżeni wyczerpali ustawowe znamiona przestępstwa stypizowanego we wskazanym wyżej przepisie. Brzmi on w sposób następujący : " kto znieważa pomnik lub inne miejsce publiczne urządzone w celu upamiętnienia zdarzenia historycznego podlega karze grzywny lub ograniczenia wolności". Ocena prawna zachowania oskarżonych ograniczała się w zasadzie do odpowiedzi na pytanie czy udział w tego rodzaju alkoholowej biesiadzie w miejscu takim jak Mauzoleum w C. był znieważeniem miejsca publicznego, o którym mowa w powołanym przepisie. Chodzi tu w istocie o miejsce pamięci narodowej. Powszechnie wiadomym jest z czym kojarzy się nazwa C.. Nie jest to zwykła wieś położone na terenie województwa (...). Nie jest to zwykły punkt na mapie. C. to miejsce szczególne o doniosłym znaczeniu zarówno dla samych jego mieszkańców ale nie tylko. Kojarzy się dla każdego z pacyfikacją do której doszło w dniach 12 i 13 lipca 1943 r. C. jest więc symbolem zbrodni niemieckiej popełnionej na G. w tych dniach. W wyniku tych pacyfikacji w bestialski sposób zamordowano ponad dwieście osób kobiet, mężczyzn i dzieci. Najmłodsze z nich jak donoszą źródła miało zaledwie 9 dni. C. to także symbol walki z okupantem niemieckim. Przyczyną tych pacyfikacji było zaangażowanie michniowian w niesieniu pomocy partyzantom. Jeśli teraz zestawi się znaczenie słowa C. -pomnika, mauzoleum,, upamiętniającym pomordowanie wielu Polaków- w tym dzieci a więc zakrojonej na szeroką skalę zbrodni niemieckiej to tego rodzaju alkoholowa biesiada , sam udział w niej stanowił zachowanie, które wyczerpało ustawowe znamię znieważenia miejsca publicznego, które upamiętniania zdarzenia historyczne . Miejsce to to symbol męczeństwa a wybudowane Mauzoleum ma na celu zachowanie w pamięci dokonanych pacyfikacji, śmierci pomordowanych mieszkańców i ich czci. Służy także zachowaniu w pamięci kilkuset innych spacyfikowanych w czasie II wojny światowej wsi polskich. Sąd Okręgowy nie miał co do tego, żadnej wątpliwości. Nie sposób takie zachowanie ocenić inaczej. Niewątpliwie godziło ono w pamięć i szacunek należny osobom pomordowanym. Uwłaczało ono czci i pamięci zdarzenia historycznego. P. znieważenie miejsca publicznego upamiętniającego dokonane zbrodnie niemieckie i śmierć wielu G.. Zorganizowana po godzinach pracy impreza, w czasie której spożywano alkohol miała charakter rozrywkowy co widać na nagraniu. Taka jest bowiem obiektywna ocena zachowania oskarżonych. Bez znaczenia było natomiast samo miejsce, w którym impreza ta została zorganizowana. Istotnym jest że doszło do niej na terenie Mauzoleum, w sali wystaw czasowych udostępnionej do zwiedzania każdej osobie odwiedzającej. Udział w tego rodzaju alkoholowej biesiadzie z uwagi na to szczególne miejsce jest więc czymś więcej niż tylko zachowaniem nieetycznym.

74 Słowo znieważenie użyte w powołanym przepisie najczęściej kojarzone jest z aktami fizycznego oddziaływania sprawcy. Do takich klasycznych przykładów znieważenia miejsca publicznego należy umieszczenie znieważających , obraźliwych napisów, oblanie farbą , uszkodzenie, zniszczenie, dewastacja. W takich przypadkach choć samo przestępstwo jest przestępstwem bezskutkowym to sprawca pozostawia wyraźne, namacalne ślady swego przestępnego zachowania. Do znieważenia pomnika czy też miejsca publicznego upamiętniającego zdarzenie historyczne może dojść także w sytuacji, gdy sprawca takich wyraźnych śladów swojego zachowania nie pozostawia. Znieważyć można nie tylko w wyżej opisany sposób. Znieważenie może polegać na wykonaniu obraźliwego gestu bądź innym podobnym zachowaniu, które ma znieważający charakter. Takim znieważeniem było właśnie uczestniczenie w zakrapianej alkoholem biesiadzie o charakterze towarzysko rozrywkowym.

75 Kolejna kwestia dotyczy postaci zamiaru. Przestępstwo z art. 261 kk można popełnić tylko z winy umyślnej. Nie podziela Sąd Okręgowy tych poglądów, wedle których przestępstwo to można popełnić wyłącznie z zamiarem bezpośrednim. W doktrynie tego rodzaju poglądy i stanowisko są reprezentowane w mniejszości. Przepis ten różni się od przepisu art. 216 par.1 kk , który może dotyczyć wyłącznie znieważenia osoby. Dopuszczalne jest również działanie z zamiarem ewentualnym tzn. w sytuacji, w której sprawca przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa i na to się godzi. Taka postać zamiaru towarzyszyła zachowaniem oskarżonych . Sam fakt zorganizowania imprezy po godzinach gdy nie było już osób odwiedzających a więc w miejscu dla nich już niedostępnym świadczy o tym, że oskarżeni zakładali iż nikt z osób postronnych ich zachowania nie dostrzeże, a sprawa nie ujrzy światła dziennego i o imprezie nikt nie będzie wiedział. Stało się jednak inaczej. Twierdzenia oskarżonych , wedle których żadne z nich nie miało zamiaru znieważenia o jakim mowa w treści art. 261 kk są trafne ale tylko w odniesieniu do działania z zamiarem bezpośrednim. Prawdą jest, że żadne z nich nie chciało znieważyć i nie dążyło bezpośrednio do osiągnięcia takiego celu ale jednak przewidując, fakt znieważania każdy z nich się na to godził. Ta druga postać zamiaru wynika z obiektywnych okoliczności widocznych na nagraniu. Byli w pełni świadomi znaczenia i potencjalnych skutków swego zachowania oraz , że zachowując się w ten sposób postępują niegodnie i znieważają miejsce publiczne poświęcone upamiętnieniu zdarzenia historycznego. Dla tego rodzaju zachowania bez znaczenia było kto i jaki wkład miał dla powstania Mauzoleum. Zasługi oskarżonych w aspekcie oceny samego bytu przestępstwa są irrelewantne. Z tych przyczyn zaskarżony wyrok w zakresie winy należało utrzymać w mocy. W tej części żadna z wniesionych apelacji nie zasługiwała na uwzględnienie.

76 Wniosek

77 o zmianę wyroku i uniewinnienie

78 ☐ zasadny

79 ☐ częściowo zasadny

80 ☒ niezasadny

81 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

82 wskazano w pkt. 3..1

83 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

84 4.1.

85 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

86 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

87 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

88 5.1.1.

89 Przedmiot utrzymania w mocy

90 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

91 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

92 5.2.1.

93 Przedmiot i zakres zmiany

94 zmianie uległo rozstrzygnięcie w zakresie orzeczonych w stosunku do oskarżonych kar ograniczenia wolności wolności poprzez zastosowania na mocy art. 66 par. 1 i 2 kk i art. 67 par. 1 kk instytucji warunkowego umorzenia postępowania na okres próby wynoszący 2 lata wobec każdego z oskarżonych oraz w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach sądowych.

95 Zwięźle o powodach zmiany

96 Sąd Okręgowy uznał, że w zaistniałych okolicznościach stopień winy oskarżonych nie jest znaczny. O tym decyduje przede wszystkim postać zamiaru. Oskarżeni nie działali z zamiarem bezpośrednim a więc nie chcieli znieważyć miejsca publicznego i nie zmierzali bezpośrednio do osiągnięcia tego celu. Działanie zamiarem ewentualnym ma zasadniczy wpływ na stopień winy korzystny dla oskarżonych gdyż obniża jego stopień. W zaistniałych okolicznościach pozwolił uznać go za nieznaczny. Zachowanie oskarżonych miało charakter zupełnie incydentalny. Objęte zamiarem ewentualnym było formą odreagowania związanego z trudem i wysiłkiem poświęconym ,organizacji uroczystego otwarcia Mauzoleum z udziałem Prezydenta RP. W innych okolicznościach, a przede wszystkim w innym miejscu można byłoby uznać je za zrozumiałe i akceptowalne. Stopień społecznej szkodliwości czynu również nie był znaczny. Do znieważenia nie doszło poprzez akt fizycznego odziaływania. Co należy rozumieć pod tymi słowami wyjaśniono już wcześniej. Zachowanie oskarżonych nie pozostawiło żadnych materialnych skutków jak to zwykle bywa w przypadku tego rodzaju przestępstw. Niewątpliwie było bulwersujące ale nie odrażające. Przekroczyło granice etyki ale nie odbiegało od nich w sposób znaczny. Dwoje z oskarżonych L. L. i H. W. przeprosiło za swoje zachowanie na zorganizowanym przez sołtyskę zebraniu mieszkańców i uzyskali wybaczenie. Z kolei oskarżone I. H. i C. N. znalazły się w kłopotliwej z życiowego punktu widzenia i niezręcznej dla siebie sytuacji skoro były podległymi pracownicami, z krótkim stażem pracowniczym . Wszyscy oskarżeni mimo, że nie przyznali się do winy za swoje zachowanie wielokrotnie przepraszali, wyrazili żal i skruchę. W zaistniałych okolicznościach przy uwzględnieniu pozytywnych opinii, oskarżonych, ich dotychczasowego stylu życia sąd odwoławczy uznał, że zasadnym jest warunkowe umorzenie postępowania. Przesłanki określone w art. 66 kk zostały spełnione. W tym miejscu ubocznie należy zaznaczyć, że oskarżeni zostali już wystarczająco napiętnowani przez społeczeństwo. Dla ludzi pokroju oskarżonych taka kara społeczna jest dotkliwa. W tym stanie rzeczy dla osiągnięcia pozytywnej prognozy kryminalistycznej wystarczającym będzie warunkowe umorzenie postępowania na okres próby dwa lata z obowiązkiem zapłaty świadczenia pieniężnego w wysokości adekwatnej do sytuacji finansowej każdego z oskarżonych. Biorąc p[od uwagę postawę oskarżonych , to, że nie byli dotychczas karani , ich warunki i właściwości osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadnione jest przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będą oni przestrzegać porządku prawnego , w szczególności nie popełnią przestępstwa.

97 Jeśli chodzi o rozstrzygnięcie o kosztach to z obciążając oskarżonych kosztami należało uwzględnić zasadę z art. 633 kpk. Wydatkami na opinie psychiatryczno psychologiczne należało obciążyć tych oskarżonych, co do których opinie te były wydane a więc L. L. i H. W. i to w kwocie po 1550 zł zgodnie z rachunkami. Ryczałt za doręczenia za postępowanie przygotowawcze i postępowanie przed sądem I instancji wyniósł po 8 zł od każdego z oskarżonych natomiast 30 zł to kwota wydatkowana na uzyskane dane o karalności każdego z oskarżonych..

98 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

99 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

100 5.3.1.1.1.

101 ☐ art. 439 k.p.k.

102 Zwięźle o powodach uchylenia

103 5.3.1.2.1.

104 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

105 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

106 Zwięźle o powodach uchylenia

107 5.3.1.3.1.

108 Konieczność umorzenia postępowania

109 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

110 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

111 5.3.1.4.1.

112 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

113 Zwięźle o powodach uchylenia

114 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

115 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

116 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

117 Przytoczyć okoliczności

118 6. Koszty Procesu

119 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

120 Przytoczyć okoliczności

III

121 kwota 1033,20 zł stanowi wynagrodzenie za obronę z urzędu dla adw. L. Z. za udział w rozprawie przed sądem II instancji

122 IV

123 kwota 80 zł to opłata od warunkowego umorzenia postępowania zaś 4 zł to ryczałt za doręczenia za postępowanie odwoławcze

124 V

125 na zasadzie art. 624 par. 1 kpk zwolniono oskarżoną C. N. od kosztów sądowych za II instancję z uwagi na jej trudną sytuację materialną

126 7. PODPIS

127 SSO Marcin Chałoński SSO Andrzej Ślusarczyk SSO Anna Szeliga

128 1.11. Granice zaskarżenia

129 Kolejny numer załącznika

130 1

131 Podmiot wnoszący apelację

132 oskarżona I. H.

133 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

134 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

135 ☒ na korzyść

136 ☐ na niekorzyść

137 ☐ w całości

138 ☐ w części

139 ☐co do winy

140 ☐co do kary

141 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

142 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

143 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

144 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

145 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

146 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

147 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

148 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

149 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

150 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

151 ☐art. 439 k.p.k.

152 ☐brak zarzutów

153 0.1.1.4. Wnioski

154 ☐uchylenie

155 ☒zmiana

156 1.12. Granice zaskarżenia

157 Kolejny numer załącznika

158 2

159 Podmiot wnoszący apelację

160 adw. L. Z.

161 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

162 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

163 ☒ na korzyść

164 ☐ na niekorzyść

165 ☒ w całości

166 ☐ w części

167 ☐co do winy

168 ☐co do kary

169 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

170 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

171 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

172 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

173 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

174 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

175 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

176 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

177 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

178 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

179 ☐art. 439 k.p.k.

180 ☐brak zarzutów

181 0.1.1.4. Wnioski

182 ☐uchylenie

183 ☒zmiana

184 1.13. Granice zaskarżenia

185 Kolejny numer załącznika

186 3

187 Podmiot wnoszący apelację

188 L. L.

189 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

190 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

191 ☒ na korzyść

192 ☐ na niekorzyść

193 ☒ w całości

194 ☐ w części

195 ☐co do winy

196 ☐co do kary

197 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

198 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

199 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

200 ☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

201 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

202 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

203 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

204 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

205 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

206 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

207 ☐art. 439 k.p.k.

208 ☐brak zarzutów

209 0.1.1.4. Wnioski

210 ☐uchylenie

211 ☒zmiana

212 1.14. Granice zaskarżenia

213 Kolejny numer załącznika

214 4

215 Podmiot wnoszący apelację

216 r.pr. C. Z.

217 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

218 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

219 ☒ na korzyść

220 ☐ na niekorzyść

221 ☒ w całości

222 ☐ w części

223 ☐co do winy

224 ☐co do kary

225 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

226 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

227 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

228 ☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

229 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

230 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

231 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

232 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

233 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

234 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

235 ☐art. 439 k.p.k.

236 ☐brak zarzutów

237 0.1.1.4. Wnioski

238 ☐uchylenie

239 ☒zmiana

240 1.15. Granice zaskarżenia

241 Kolejny numer załącznika

242 5

243 Podmiot wnoszący apelację

244 adw. P. U.

245 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

246 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

247 ☒ na korzyść

248 ☐ na niekorzyść

249 ☒ w całości

250 ☐ w części

251 ☐co do winy

252 ☐co do kary

253 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

254 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

255 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

256 ☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

257 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

258 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

259 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

260 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

261 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

262 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

263 ☐art. 439 k.p.k.

264 ☐brak zarzutów

265 0.1.1.4. Wnioski

266 ☐uchylenie

267 ☒zmiana

268 1.16. Granice zaskarżenia

269 Kolejny numer załącznika

270 6

271 Podmiot wnoszący apelację

272 oskarżona H. W.

273 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

274 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

275 ☒ na korzyść

276 ☐ na niekorzyść

277 ☒ w całości

278 ☐ w części

279 ☐co do winy

280 ☐co do kary

281 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

282 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

283 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

284 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

285 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

286 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

287 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

288 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

289 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

290 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

291 ☐art. 439 k.p.k.

292 ☐brak zarzutów

293 0.1.1.4. Wnioski

294 ☐uchylenie

295 ☐zmiana

296 1.17. Granice zaskarżenia

297 Kolejny numer załącznika

298 7

299 Podmiot wnoszący apelację

300 adw. W. U.

301 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

302 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

303 ☒ na korzyść

304 ☐ na niekorzyść

305 ☒ w całości

306 ☐ w części

307 ☐co do winy

308 ☐co do kary

309 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

310 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

311 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

312 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

313 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

314 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

315 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

316 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

317 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

318 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

319 ☐art. 439 k.p.k.

320 ☐brak zarzutów

321 0.1.1.4. Wnioski

322 ☐uchylenie

323 ☒zmiana