Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 lutego 2026 r., VI Ka 811/25

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 lutego 2026 r., VI Ka 811/25

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 811/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 10 lutego 2026 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.)

5 Sędzia Robert Bednarczyk

6 Sędzia Daniel Strzelecki

7 Protokolant Karolina Matyjewicz

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka

9 po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r.

10 sprawy Ż. R. ur. (...) w O.

11 s. P., B. z domu L.

12 skazanego wyrokiem łącznym

13 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

15 z dnia 8 października 2025 r. sygn. akt II K 818/24

16 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanego Ż. R.;

17 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ż. 240 złotych oraz dalsze 55,20 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

18 III. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 811/25

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 8 października 2025 r.

27 sygn. akt II K 818/24

28 1.2. Podmiot wnoszący apelację

29 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ oskarżyciel posiłkowy

31 ☐ oskarżyciel prywatny

32 ☒ obrońca oskarżonego

33 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

34 ☐ inny

35 1.3. Granice zaskarżenia

36 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

37 ☒ na korzyść

38 ☐ na niekorzyść

39 ☒ w całości

40 ☐ w części

41 ☐co do winy

42 ☐co do kary

43 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

44 1.3.2. Podniesione zarzuty

45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

46 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

48 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

49 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

50 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

51 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

52 ☐art. 439 k.p.k.

53 ☐brak zarzutów

54 1.4. Wnioski

55 ☐uchylenie

56 ☒zmiana

57 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

58 2.1. Ustalenie faktów

59 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

60 Lp.

61 Oskarżony

62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

63 Dowód

64 Numer karty

65 ------------------

66 --------------------------------------------------

67 ----------------

68 ---------

69 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 ------------------

76 --------------------------------------------------

77 --------------

78 ---------

79 2.2. Ocena dowodów

80 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

81 Lp. faktu z pkt 2.1.1

82 Dowód

83 Zwięźle o powodach uznania dowodu

84 ------------------------------

85 --------------------------------------------------------------

86 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

87 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

88 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

91 ---------------

92 ------------------------------

93 --------------------------------------------------------------

94 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

95 Lp.

96 Zarzut

97 Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż kara łączna w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności jest karą, która to spełnia swoje cele, a ustaloną przy zastosowaniu zasady asperacji, jest w pełni uzasadniona a nie rażąco surowa, sytuacji gdy postawa skazanego, zachowanie, czas jaki minął od popełnienia czynów, czynią zasadnym zastosowania zasady asperacji zmierzającej w kierunku absorbcji.

98 ☐ zasadny

99 ☐ częściowo zasadny

100 ☒ niezasadny

101 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

102 Podniesiony w apelacji obrońcy skazanego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest niezasadny.

103 Uwzględniając zakres oraz kierunek wniesionego środka odwoławczego, Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w przedmiocie podstaw wymierzenia kary łącznej są prawidłowe i znajdują oparcie

104 w całokształcie zgromadzonego oraz ujawnionego materiału dowodowego. Sąd

105 I instancji wskazał dowody stanowiące fundament tych ustaleń oraz w sposób należyty uzasadnił ich ocenę. W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie ma obowiązku ponownego, szczegółowego analizowania materiału dowodowego i może poprzestać na odwołaniu się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Takie działanie jest dopuszczalne, gdyż uzasadnienie to spełnia wymogi określone

106 w art. 424 § 1 k.p.k., a skarżący nie podważa ani ustaleń faktycznych, ani ocen odnoszących się do podstaw i warunków orzeczenia kary łącznej (por. Wyrok SN z 13.12.2007 r., V KK 177/07, LEX nr 354289.).

107 Podniesiony zarzut należy traktować jako dotyczący ewentualnej rażącej niewspółmierności kary, nie zaś błędu w ustaleniach faktycznych. Skarżąca nie kwestionuje bowiem konkretnych faktów przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ani prawidłowości ich ustalenia w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, lecz podważa ocenę Sądu co do adekwatności wymiaru kary łącznej. Argumentacja zawarta w apelacji odwołująca się do postawy skazanego, jego zachowania po popełnieniu czynów oraz upływu czasu od ich popełnienia, a w konsekwencji wskazująca na zasadność zastosowania zasady asperacji w kierunku zbliżonym do absorpcji, odnosi się w istocie do oceny stopnia dolegliwości kary oraz sposobu wykorzystania dyrektyw jej wymiaru. Tego rodzaju zastrzeżenia mieszczą się w płaszczyźnie kontroli współmierności kary, a nie w zakresie weryfikacji poprawności ustaleń faktycznych.

108 O rażącej niewspółmierności można mówić jedynie wówczas, gdy zachodzi wyraźna, zasadnicza i oczywista dysproporcja pomiędzy karą orzeczoną a karą sprawiedliwą. Zarzut ten, jako odnoszący się do sfery ocen, może być skutecznie podniesiony wyłącznie wtedy, gdy wymierzona kara, choć formalnie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie odzwierciedla w sposób prawidłowy ani okoliczności popełnienia czynu, ani cech i właściwości osobistych sprawcy (por. Wyrok SN

109 z 21.01.2003 r., SNO 57/02, LEX nr 470261, Wyrok SN z 11.04.1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985, nr 7-8, poz. 60.).

110 Zarzut zawarty w apelacji został sformułowany wyłącznie co do rozstrzygnięcia dotyczącego kary łącznej, orzeczonej w punkcie I. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. W rezultacie kontrola instancyjna Sądu Odwoławczego ogranicza się wyłącznie do oceny tej części rozstrzygnięcia, która została zakwestionowana w apelacji. Nie obejmuje ona pozostałych ustaleń ani rozstrzygnięć Sądu I instancji, które nie były przedmiotem zarzutów odwoławczych ( np. umorzenia postępowania w pkt IV części dyspozytywnej na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., czy też wymiaru łącznego środka karnego z pkt III części dyspozytywnej ). Wskazać więc jedynie ogólnie należy, że Sąd Okręgowy rozstrzygnięcia te uznaje za prawidłowe.

111 Należy podkreślić, że w odniesieniu do orzeczonej kary łącznej Sąd Rejonowy dysponował możliwością wymierzenia kary w przedziale od 2 lat i 3 miesięcy do 5 lat

112 i 8 miesięcy. Orzeczona kara łączna 3 lat pozbawienia wolności znacznie bliższa zasadzie pełnej absorpcji niż pełnej kumulacji, pozostaje karą adekwatną do dotychczasowego zachowania się skazanego, uwzględnia okoliczności podmiotowe i przedmiotowe sprawy, nie można uznać jej za rażąco surową.

113 Zdaniem Sądu Odwoławczego postawa skazanego w trakcie odbywania kary nie stanowi okoliczności o decydującym znaczeniu dla określenia wymiaru kary łącznej. Prawidłowe funkcjonowanie w warunkach jednostki penitencjarnej należy uznać za zachowanie oczekiwane i typowe, wobec czego nie powinno ono być nadmiernie akcentowane przy ustalaniu kary łącznej. Jest to bowiem obowiązek osób pozbawionych wolności, którego realizacja znajduje odzwierciedlenie w systemie nagród regulaminowych przewidzianych w przepisach kodeksu karnego wykonawczego (por. Postanowienie SN z 22.12.2020 r., II KK 67/20, LEX nr 3095759.). Niemniej jednak Sąd Rejonowy podczas wyrokowania wziął pod uwagę również prawidłową postawę skazanego. Analiza pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do konstatacji, że Sąd Rejonowy w sposób należyty rozważył wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia o karze łącznej. W szczególności prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, dokonując ich wyważenia z uwzględnieniem zarówno stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, jak i prewencyjnych oraz wychowawczych celów oddziaływania kary wobec skazanego.

114 W konsekwencji Sąd Rejonowy prawidłowo ukształtował karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat. Pozostaje ona współmierna do dotychczasowej postawy skazanego z punktu widzenia naruszeń prawa. Warto zaznaczyć, że wydane rozstrzygnięcie nie doprowadziło do pogorszenia jego sytuacji prawnej, a jednocześnie realizuje cele kary wskazane w art. 85a k.k., zwłaszcza w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz przeciwdziałania ponownemu popełnieniu przestępstw. Wymierzona kara ma charakter sprawiedliwy i adekwatny, a jej rozmiar jest wystarczający do osiągnięcia zarówno celów prewencji indywidualnej, jak i ogólnej.

115 Wniosek

116 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wydanie wyroku łącznego przy zastosowaniu zasady asperacji zmierzającej do absorbcji.

117 ☐ zasadny

118 ☐ częściowo zasadny

119 ☒ niezasadny

120 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

121 Mając na względzie argumentację przytoczoną w poprzedniej części uzasadnienia wniosek zawarty w apelacji obrońcy skazanego okazał się niezasadny. W istocie orzeczona przez Sąd Rejonowy na zasadzie asperacji kara łączna jest zbliżona do zasady pełnej absorpcji.

122 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

123 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

124 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

125 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

126 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

127 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

128 1.

129 Przedmiot utrzymania w mocy

130 Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanego Ż. R..

131 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

132 Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

133 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

134 1.

135 Przedmiot i zakres zmiany

136 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

137 Zwięźle o powodach zmiany

138 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

139 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

140 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

141 1.1.

142 Bezwzględna przyczyna odwoławcza

143 ☐ art. 439 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia

145 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

146 2.1.

147 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

148 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

149 Zwięźle o powodach uchylenia

150 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

151 3.1.

152 Konieczność umorzenia postępowania

153 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

154 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

155 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

156 4.1.

157 Zasada ne peius

158 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

161 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

162 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

163 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

164 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

165 Przytoczyć okoliczności

166 --------------

167 -------------------------------------------------------------------------------------------

168 6. Koszty Procesu

169 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

170 Przytoczyć okoliczności

171 II.

172 Sąd Odwoławczy na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ż. Ż. kwotę 240 złotych oraz dalsze 55,20 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

III.

173 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

174 7. PODPIS

175 1.3. Granice zaskarżenia

176 Kolejny numer załącznika

177 1

178 Podmiot wnoszący apelację

179 Obrońca oskarżonego

180 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

181 Wymiar kary łącznej.

182 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

183 ☒ na korzyść

184 ☐ na niekorzyść

185 ☐ w całości

186 ☒ w części

187 ☐co do winy

188 ☒co do kary

189 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

190 1.3.2. Podniesione zarzuty

191 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

192 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

193 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

194 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

195 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

196 ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

197 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

198 ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

199 ☐art. 439 k.p.k.

200 ☐brak zarzutów

201 1.4. Wnioski

202 ☐uchylenie

203 ☒zmiana