Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 12 marca 2024 r., VI Ka 67/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 12 marca 2024 r., VI Ka 67/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 67/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 12 marca 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk

5 Protokolant Dominika Cieślak

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Anety Kawki

7 po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2024 r.

8 sprawy S. A. ur. (...) w D.

9 s. G., M. z domu W.

10 oskarżonego z art. 178b kk

11 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim

13 z dnia 16 listopada 2023 r. sygn. akt II K 196/23

14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. A.;

15 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 240 złotych opłaty.

Uzasadnienie

16 Formularz UK 2

17 Sygnatura akt

18 VI Ka 67/24

19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

21 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

22 Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 16 listopada 2023r. w sprawie II K 196/23

23 1.2. Podmiot wnoszący apelację

24 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

25 ☐ oskarżyciel posiłkowy

26 ☐ oskarżyciel prywatny

27 ☒ obrońca

28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ inny

30 1.3. Granice zaskarżenia

31 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

32 ☒ na korzyść

33 ☐ na niekorzyść

34 ☒ w całości

35 ☐ w części

36 ☐

37 co do winy

38 ☐

39 co do kary

40 ☐

41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

42 1.3.2. Podniesione zarzuty

43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

44 ☐

45 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

46 ☐

47 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

48 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

49 ☒

50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

51 ☐

52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

56 ☐

57 art. 439 k.p.k.

58 ☐

59 brak zarzutów

60 1.4. Wnioski

61 ☐

62 uchylenie

63 ☒

64 zmiana

65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

66 2.1. Ustalenie faktów

67 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

68 Lp.

69 Oskarżony

70 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

71 Dowód

72 Numer karty

73 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

74 Lp.

75 Oskarżony

76 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

77 Dowód

78 Numer karty

79 2.2. Ocena dowodów

80 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

81 Lp. faktu z pkt 2.1.1

82 Dowód

83 Zwięźle o powodach uznania dowodu

84 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

85 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

86 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

87 Dowód

88 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

89 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

90 Lp.

91 Zarzut

92 1. mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku obraza przepisów postępowania, tj. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 k.p.k. sprowadzającą się do przypisania sprawstwa oskarżonego w wyniku jednostronnej i nieuwzględniającej wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego, wydaniu wyroku skazującego wbrew zasadzie obiektywizmu, naruszeniu obowiązku dążenia do prawdy materialnej, przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów wyrażającym się w uznaniu, iż oskarżony, w dniu 12 stycznia 2023 roku w G., w powiecie (...), kierując samochodem osobowym V. (...) o nr rej. (...), pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się oznakowanym radiowozem przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych polecenia zatrzymania pojazdu, nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu i kontynuował jazdę tj. o czyn z art. 178b kk, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że oskarżony nie dopuścił się wyżej wymienionego czynu;

93 2. obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.p.w. poprzez naruszenie zasady obiektywizmu procesowego przejawiającej się w uwzględnieniu jedynie okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego, a pominięcie faktów i dowodów korzystnych, bez należytego uzasadnienia tegoż stanowiska, w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez wydanie wyroku skazującego pomimo licznych niedających się usunąć wątpliwości;

94 3 rażąca niewspółmierność wymierzonej kary i środka karnego, przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonego kary grzywny w wysokości 120 stawek dziennych po 20 zł każda, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł, a tym samym niezastosowaniu warunkowego umorzenia postępowania określonego w art. 66 k.k., podczas gdy z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że stopień winy i społecznej szkodliwości czynu nie są znaczne, oskarżony nie był uprzednio karany, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, zatem zostały spełnione wszystkie przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania karnego.

95 ☐ zasadny

96 ☐ częściowo zasadny

97 ☒ niezasadny

98 ☐ zasadny

99 ☐ częściowo zasadny

100 ☒ niezasadny

101 ☐ zasadny

102 ☐ częściowo zasadny

103 ☒ niezasadny

104 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

105 Niezasadny jest zarzut opisany w punkcie 1 apelacji, jako że Sąd Rejonowy nie uchybił wskazanym w nim przepisom. Wskazać należy, że w zakresie znaczeniowym pojęcia wątpliwości nieusuwalnych, o jakich mowa w art. 5 § 2 kpk nie mieszczą się wątpliwości, które należy rozwiązywać poprzez ocenę wiarygodności dowodów. Wątpliwości nieusuwalne dotyczą bowiem tego, czego ocena wiarygodności dowodów nie usunie (por. post.SN z dnia 5 marca 2020 r. II KK 14/20, LEX nr 3123176). Już samo to spostrzeżenie czyni zarzut obrazy art. 5 § 2 kpk bezzasadnym, skoro twierdzenia P. K., T. M. i E. K. pozostawały w sprzeczności do relacji oskarżonego a co za tym idzie odtworzenie stanu faktycznego w aspekcie prawdy materialnej uzależnione jest od oceny wiarygodności poszczególnych dowodów. Taką ocenę przedstawił Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku a jako że nie nosi ona cech dowolności, to pozostaje ona pod ochroną prawa i nie ma podstaw do jej zmiany w postępowaniu odwoławczym. Trudno bowiem dociec, z jakiego powodu wymienieni funkcjonariusze policji mieliby składać nieprawdziwe, niekorzystne dla oskarżonego zeznania i pomawiać go o dokonanie przestępstwa w sytuacji, gdyby S. A. czynu zabronionego nie popełnił. Argumentów w tym zakresie nie przedstawił i sam apelujący, nie powoływał się na nie również oskarżony. Jeśli zważyć, że zeznania owych świadków są ze sobą spójne i nie pozostają w opozycji do zasad logiki i doświadczenia życiowego, to rację ma Sąd Rejonowy przydając tym twierdzeniom walor wiarygodności. Oceny tej nie zmieniają różnice w ich zeznaniach, bo są one zrozumiałe ze względu na upływ czasu i wielość podejmowanych interwencji a do tego zostały przez owych świadków wyeliminowane po odczytaniu uprzednio złożonych relacji. Wskazać przy tym należy, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7, ani 4 k.p.k. Wbrew brzmieniu zarzutu 2 Sąd I instancji zachował w pełni zasadę obiektywizmu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że nie jest ona równoznaczna z powinnością bezkrytycznego przyjmowania za prawdziwe wszystkich przedstawianych przez oskarżonego tez, sprowadza się natomiast do dokonania analizy wszystkich przeprowadzonych dowodów zgodnie z art. 7 kpk. Takie wymogi zostały w ocenie Sądu zachowane, zaś dokonane w tej materii wywody Sądu Rejonowego są trafne. Oskarżony, który zarówno w toku postepowania przygotowawczego, jak i w początkowej fazie rozprawy głównej skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień stwierdził po przeprowadzeniu wszystkich dowodów, że zatrzymał pojazd, gdy tylko usłyszał sygnały dźwiękowe i dostrzegł sygnały akustyczne jadącego za nim radiowozu, po przejechaniu odległości około 1,5 km. Oznaczałoby to jednak, że podejmujący pościg policjanci przez ten odcinek drogi nie korzystali z owych sygnałów, co w świetle zasad doświadczenia życiowego nie jest możliwe do przyjęcia. Skoro bowiem ich bezsporną wolą było poddanie oskarżonego kontroli drogowej, to nieracjonalnym byłoby odstąpienie od użycia sygnałów, o jakich mowa już od chwili podjęcia pościgu. Słusznie Sąd Rejonowy odmówił wiarygodności zeznaniom D. G.. Poza wskazanymi w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentami podnieść należy, że pomimo upływu niemal 9 miesięcy świadek ten szczegółowo zapamiętał zdarzenie, jakie nie miało nadzwyczajnego charakteru i do jakiego nie powinien on w związku z tym przywiązywać uwagi. W kontekście znajomości świadka z oskarżonym i przeprowadzenia z nim co najmniej jednej rozmowy o zajściu twierdzenia D. G. nie są wiarygodne tym bardziej, że pozostają one w sprzeczności z materiałem video. Wbrew twierdzeniom obrońcy wymierzona S. A. kara nie razi surowością. Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy docenił wszystkie okoliczności łagodzące i dał temu wyraz, stosując określoną w art. 37a § 1 kpk instytucję i określając wymiar obligatoryjnego środka karnego i świadczenia pieniężnego w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Jednocześnie nie sposób zasadnie wywodzić, że tak stopień winy oskarżonego, jak i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przezeń czynu nie były znaczne. Wszak oskarżony kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej bez wymaganych uprawnień a do kontroli drogowej się nie zatrzymał, chcąc uniknąć za to zachowanie odpowiedzialności. Podniesiony przez niego argument o potrzebie zaopatrzenia matki w leki jest w ocenie Sądu nieprawdziwy, skoro S. A. nie podał, o jakie leki chodziło i na co matka choruje. Nie powołał się on również na pilną potrzebę natychmiastowego zakupu owych lekarstw i nie umotywował, z jakiego powodu nie skorzystał on ze środków transportu publicznego, taksówki lub nie poprosił o transport kogoś z kręgu znajomych. Oczywistym jest, że czasowa utrata prawa jazdy skomplikuje jego sytuacje zawodową, lecz jest to typowe następstwo naruszenia zasad bezpieczeństwa w komunikacji.

106 Wniosek

107 1. zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, ewentualnie zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres 1 roku próby;

108 2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony, udzielonej przez profesjonalnego pełnomocnika przed Sądami I i II instancji - według norm przepisanych.

109 ☐ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☒ niezasadny

112 ☐ zasadny

113 ☐ częściowo zasadny

114 ☒ niezasadny

115 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

116 Podniesione w apelacji zarzuty nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarte w niej, korelujące z zarzutami wnioski zasadne nie są. Oskarżony nie został uniewinniony, co wyłącza możliwość zasądzenia na jego rzecz kosztów obrony z wyboru.

117 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

118 1.

119 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

120 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

121 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

122 1.

123 Przedmiot utrzymania w mocy

124 Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości.

125 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

126 Wyrok Sądu I instancji jest wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

127 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

128 1.

129 Przedmiot i zakres zmiany

130 Zwięźle o powodach zmiany

131 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

132 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

133 1.1.

134 ☐ art. 439 k.p.k.

135 Zwięźle o powodach uchylenia

136 2.1.

137 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

138 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

139 Zwięźle o powodach uchylenia

140 3.1.

141 Konieczność umorzenia postępowania

142 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

143 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

144 4.1.

145 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

146 Zwięźle o powodach uchylenia

147 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

148 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

149 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

150 Przytoczyć okoliczności

151 6. Koszty Procesu

152 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

153 Przytoczyć okoliczności

154 II

155 Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze stanowi przepis art. 636 § 1 k.p.k. Sąd nie stwierdził podstaw faktycznych, uzasadniających odstąpienie od obciążania oskarżonego tymi należnościami.

156 7. PODPIS

157 1.3. Granice zaskarżenia

158 Kolejny numer załącznika

159 1

160 Podmiot wnoszący apelację

161 obrońca

162 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

163 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

164 ☒ na korzyść

165 ☐ na niekorzyść

166 ☒ w całości

167 ☐ w części

168 ☐

169 co do winy

170 ☐

171 co do kary

172 ☐

173 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

174 1.3.2. Podniesione zarzuty

175 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

176 ☐

177 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

178 ☐

179 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

180 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

181 ☒

182 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

183 ☐

184 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

185 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

186 ☒

187 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

188 ☐

189 art. 439 k.p.k.

190 ☐

191 brak zarzutów

192 1.4. Wnioski

193 ☐

194 uchylenie

195 ☒

196 zmiana