Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 grudnia 2021 r., VI Ka 621/21

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 grudnia 2021 r., VI Ka 621/21

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 621/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 14 grudnia 2021 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.)

5 Sędziowie Karin Kot

6 Klara Łukaszewska

7 Protokolant Jolanta Kopeć

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zgorzelcu Agnieszki Kwaśniak

9 po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021r.

10 sprawy D. S. ur. (...) w Z.

11 s. A., H. z domu M.

12 o wyrok łączny

13 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu

15 z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt II K 1140/20

16 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec skazanego D. S. w części dotyczącej rozstrzygnięcia z pkt 3 części dyspozytywnej w zakresie umorzenia postępowania odnośnie orzeczenia o łącznym środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania,

17 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

18 III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. J. kwotę 147,60 złotych w tym 27,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

19 IV. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

20 Formularz UK 2

21 Sygnatura akt

22 VI Ka 621/21

23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

24 1

25 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

26 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

27 Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt II K 1140/20

28 1.2. Podmiot wnoszący apelację

29 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ oskarżyciel posiłkowy

31 ☐ oskarżyciel prywatny

32 ☒ obrońca

33 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

34 ☐ inny

35 1.3. Granice zaskarżenia

36 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

37 ☒ na korzyść

38 ☐ na niekorzyść

39 ☐ w całości

40 ☒ w części

41 ☐

42 co do winy

43 ☒

44 co do kary

45 ☒

46 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

47 1.3.2. Podniesione zarzuty

48 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

49 ☐

50 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

51 ☒

52 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

53 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

54 ☐

55 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

56 ☐

57 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

58 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

59 ☒

60 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

61 ☐

62 art. 439 k.p.k.

63 ☐

64 brak zarzutów

65 1.4. Wnioski

66 ☒

67 uchylenie

68 ☐

69 zmiana

70 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

71 2.1. Ustalenie faktów

72 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

73 Lp.

74 Oskarżony

75 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

76 Dowód

77 Numer karty

78 ----------------------

79 --------------------------------------------------------------

80 --------------

81 --------------

82 Lp.

83 Oskarżony

84 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

85 Dowód

86 Numer karty

87 ----------------------

88 --------------------------------------------------------------

89 --------------

90 --------------

91 2.2. Ocena dowodów

92 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 ------------------

97 -------------------------------------

98 .--------------------------------------------------------------------------

99 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

100 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

104 ------------------

105 -------------------------------------

106 ---------------------------------------------------------------------------

107 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

108 Lp.

109 Zarzut

110 1.naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 85 § 3 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. w stanie obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. poprzez błędne przyjęcie że wobec skazanego D. S. istnieje negatywna przesłanka procesowa uniemożliwiająca połączenie orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym podczas gdy orzeczone w wyrokach podlegających łączeniu wyrokiem łącznym ( w sprawach II K 271/19, II K 687/19, II K 826/19, II K 1111/19 ) zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym podlegały łączeniu, albowiem naruszenie zakazów objętych wyrokami w sprawach I K 687/19, II K 826/19, II K 1111/19 nastąpiło przed rozpoczęciem wykonywania prawomocnie orzeczonego pierwszego podlegającego łączeniu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym tj. przed dniem 22.10.2019 r.

111 ☒ zasadny

112 ☐ częściowo zasadny

113 ☐ niezasadny

114 2.surowość orzeczonego wobec skazanego D. S. kary łącznej 5 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności przy zastosowaniu do łączenia kar zasady asperacji, w sytuacji gdy spełnione zostały przesłanki do zastosowania zasady absorbcji albowiem skazany w Zakładzie Karnym podczas odbywania kary pozbawienia wolności posiada opinię umiarkowaną, negatywnie odnosi się do popełnionego przestępstwa, nie uczestniczy w podkulturze przestępczej, a zatem zachowanie skazanego po wydaniu wyroków wskazuje na to zrozumiał naganność wykraczania przeciwko obowiązującym przepisom prawa i obowiązującemu porządkowi prawnemu co tym samym wskazuje, że osiągnięte zostały już wobec skazanego prewencyjne cele kary, co tym samym znaleźć powinno odzwierciedlenie w treści rozstrzygnięcia o wymiarze kary łącznej;

115 ☐ zasadny

116 ☐ częściowo zasadny

117 ☒ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 Ad.1

120 Zarzut zasadny zważywszy na stan faktyczny niniejszej sprawy i lakoniczność pisemnego uzasadnienia w tej kwestii, a w zasadzie jego brak. Sąd I instancji wskazał jedynie, że postępowanie w sprawie orzeczenia łącznego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych umorzono wobec zaistnienia negatywnej przesłanki z art. 85 § 3 k.k. z czym nie sposób się zgodzić. Przepis ten obowiązujący do czasu wejścia w życie nowelizacji kodeksu karnego ustawą z dnia 19.06.2020 r. ( Dz.U. z 2020 r.poz.1086 ) stanowił że jeśli po rozpoczęciu a przed zakończeniem wykonywania kary ( środka karnego – art. 90 § 2 k.k.) sprawca popełnił przestępstwo za które orzeczono karę ( środek karny ) tego samego rodzaju orzeczona kara ( środek karny ) nie podlega łączeniu z karą ( środkiem karnym ) odbywaną w czasie popełnienia czynu. Skarżąca zasadnie wskazuje że w niniejszej sprawie o wyrok łączny pierwszy wyrok jednostkowy którym orzeczono środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych uprawomocnił się 22.10.2019 r. ( sprawa II K 271/19 – k.24 akt ) i od tego dnia biegnie okres wykonywania tego środka, co wynika także z akt tej sprawy, a przestępstwa za które orzekano analogiczne środki karne z art. 39 pkt 3 k.k. w sprawach II K 687/19, II K 826/19, II K 1111/19 popełnione zastały wcześniej, bo pomiędzy 22.11.2018 r. i 11.05.2019 r. ( II K 687/19 k. 25 – 28 ), w dniach 11.05.2019 r. i 22.08.2019 r. ( II K 826/19 – k.29 ), pomiędzy 31.07.2019 r. i 26.08.2019 r. ( 43 – 44 ). Wydaje się więc że art. 85 § 3 k.k. nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.

121 Ad.2

122 Podstawą odwoławczą z art. 438 pkt 4 k.p.k. nie jest surowość lecz rażąca surowość orzeczonej kary, w przypadku niniejszej sprawy kary łącznej. Zarzut ten jest jednak niezasadny. Zastosowanie w sprawie zasady asperacji było uzasadnione okolicznościami wskazywanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Dodać należy, że połączeniu podlegały kary orzeczone za przestępstwa popełnione w okresie ponad dwóch i pół roku od stycznia 2017 r. do sierpnia 2019 r. i były one skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym: mieniu, bezpieczeństwu w komunikacji, wolności i przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Wbrew twierdzeniom skarżącej obrońcy opinia o skazanym z zakładu karnego nie zawiera elementów świadczących o znacznych postępach jego resocjalizacji, na co wskazywał już Sąd I instancji. Wymierzona kara łączna 5 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności nie jest w tych warunkach rażąco surowa.

123 Wniosek

124 o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

125 ☐ zasadny

126 ☒ częściowo zasadny

127 ☐ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

129 Wniosek zasadny w części dotyczącej zarzutu naruszenia art. 85 § 3 k.k. w zw. z art.90 § 2 k.k., niezasadny w części dotyczącej zarzutu surowości orzeczonej kary, o czym przesądza całość argumentacji przedstawionej powyżej. .

130 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

131 1.

132 --------------------------------------------------------------------------------------------------------

133 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

134 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

135 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

136 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

137 Przedmiot utrzymania w mocy

138 Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanego D. S. w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności i rozstrzygnięć z nim związanych ( pkt 1,2,4,5 części dyspozytywnej wyroku, a także pkt 3 z wyłączeniem umorzenia postępowania w zakresie orzeczenia łącznych środków karnych zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ).

139 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

140 Zważywszy na argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok we wskazanej wyżej części należało utrzymać w mocy.

141 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

142 Przedmiot i zakres zmiany

143 -----------------------------------------------------------------------------------------------

144 Zwięźle o powodach zmiany

145 --------------------------------------------------------------------------------------------------------

146 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

147 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

148 1.1.

149 -----------------------------------------------------------------------------------

150 ☐ art. 439 k.p.k.

151 Zwięźle o powodach uchylenia

152 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

153 2.1.

154 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

155 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

156 Zwięźle o powodach uchylenia

157 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

158 3.1.

159 Konieczność umorzenia postępowania

160 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

162 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

163 4.1.

164 Zasada ne peius

165 ☒ art. 454 § 1 k.p.k.

166 Zwięźle o powodach uchylenia

167 Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec skazanego D. S. w części dotyczącej rozstrzygnięcia z pkt 3 części dyspozytywnej w zakresie umorzenia postępowania odnośnie orzeczenia o łącznym środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu. Zasada ne peius wyklucza możliwość wydania wyroku skazującego przez Sąd Odwoławczy jeżeli w pierwszej instancji umorzono postępowanie. Nowe rozstrzygnięcie którym będzie orzeczenie łącznych środków karnych z art. 39 pkt 3 k.k. nie może pozostawać bez ewentualnej kontroli instancyjnej, co miałoby miejsce w przypadku zmiany wyroku i merytorycznego rozstrzygnięcia przez Sąd Odwoławczy.

168 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

169 Ponownie rozpoznając sprawę wydania wyroku łącznego w części w której zaskarżony wyrok został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sąd I instancji będzie miał na względzie wszystkie okoliczności i zapatrywania prawne wskazywane powyżej.

170 Sąd Okręgowy zauważa, że w sprawach II K 271/19 i II K 687/19 orzeczono środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zaś w sprawach II K 826/19 i II K 1111/19 środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, co wynika jednoznacznie z treści wydawanych w tych sprawach wyroków. Łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k. podlegać mogą jedynie zakazy rodzajowo i zakresowo tożsame, natomiast zakazy różniące się zakresem lub przedmiotem, mimo że z punktu widzenia art. 39 pkt 3 k.k. stanowią zakazy tego samego rodzaju nie podlegają łączeniu ( zob. m.in. wyrok SA w Szczecinie z dnia 12.05.2016 r.II AKa 58/16, LEX 2117700 ). Sąd I instancji zobowiązany więc będzie rozważyć orzeczenie w niniejszej sprawie dwóch różnych łącznych środków karnych, jeden dotyczący zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, drugi dotyczący zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.

171 Sąd I instancji będzie miał ponadto na względzie, że tożsame rodzajowo środki karne orzeczone w jednostkowych wyrokach które mogą być łączone do czasu ich prawomocnego połączenia w wyroku łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu i okresy w jakich środki te zostały odrębnie wykonane przed ich prawomocnym połączeniem w wyroku łącznym należy wymienić jako zaliczone na poczet orzeczonego łącznego środka karnego zgodnie z wymogami art. 577 k.p.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. ( zob. uchwała SN z dnia 26.05.2020 r. I KZP 13/19, LEX nr 2987231 ).

172 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

173 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

174 Przytoczyć okoliczności

175 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------

176 6. Koszty Procesu

177 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

178 Przytoczyć okoliczności

III, IV

179 Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. J. kwotę 147,60 zł. w tym 27,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

180 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

181 7. PODPIS

182 1.3. Granice zaskarżenia

183 Kolejny numer załącznika

184 1

185 Podmiot wnoszący apelację

186 Obrońca skazanego

187 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

188 Rozstrzygnięcie co do nieorzeczenia łącznego środka karnego i wysokości orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności

189 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

190 ☒ na korzyść

191 ☐ na niekorzyść

192 ☐ w całości

193 ☒ w części

194 ☐

195 co do winy

196 ☒

197 co do kary

198 ☒

199 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

200 1.3.2. Podniesione zarzuty

201 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

202 ☐

203 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

204 ☒

205 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

206 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

207 ☐

208 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

209 ☐

210 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

211 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

212 ☒

213 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

214 ☐

215 art. 439 k.p.k.

216 ☐

217 brak zarzutów

218 1.4. Wnioski

219 ☒

220 uchylenie

221 ☐

222 zmiana