Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 26 stycznia 2021 r., VI Ka 574/20

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 26 stycznia 2021 r., VI Ka 574/20

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 574/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 26 stycznia 2021 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk (spr.)

5 Sędzia Waldemar Masłowski

6 Sędzia Andrzej Tekieli

7 Protokolant Agnieszka Telega

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w J. B. R.

9 po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r.

10 sprawy A. W. ur. (...) w J.

11 s. Z., W. z domu O.

12 oskarżonego z art. 281 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

13 z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego i jego obrońcę

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

15 z dnia 22 października 2020 r. sygn. akt II K 788/20

16 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. W. w pkt. I części rozstrzygającej w ten sposób, że ustala opisane w nim zachowanie jako wypadek mniejszej wagi, tak opisany czyn kwalifikuje z art. 281 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 283 kk i przy zastosowaniu art. 57a § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

17 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

18 III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. B. kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

19 IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

20 Formularz UK 2

21 Sygnatura akt

22 VI Ka 574/20

23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 października 2020r. w sprawie II K 788/20

27 1.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 1.3. Granice zaskarżenia

35 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☐ w całości

39 ☒ w części

40 ☒

41 co do winy

42 ☒

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 1.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 1.4. Wnioski

65 ☒

66 uchylenie

67 ☒

68 zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 2.1. Ustalenie faktów

71 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Oskarżony

74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

75 Dowód

76 Numer karty

77 1

78 A. W.

79 Zastosowanie przez oskarżonego przemocy wobec J. J. w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionego mienia

80 Zapis monitoringu

81 23

82 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

83 Lp.

84 Oskarżony

85 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

86 Dowód

87 Numer karty

88 2.2. Ocena dowodów

89 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach uznania dowodu

93 1

94 Zapis monitoringu

95 Zabezpieczony w toku postepowania przygotowawczego dowód ma charakter obiektywny. Został on przeprowadzony podczas rozprawy odwoławczej, zaś jego wiarygodność potwierdzona została przez oskarżonego. Wskazać przy tym należy, że A. W. nie miał powodu do potwierdzania niekorzystnych dla siebie okoliczności, żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości zdarzeń, zapisanych w zakresie obrazu na dołączonej do akt sprawy płycie.

96 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

98 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

99 Dowód

100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

101 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

102 Lp.

103 Zarzut

104 I. Naruszenie prawa procesowego(art. 410 kpk)nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i w konsekwencji poprzez błędną ocenę materiału dowodowego poprzez zaniechania zbadania na którym etapie ,,przepychanki” z pokrzywdzonym oskarżony uderzył pokrzywdzonego puszką piwa w głowę a w konsekwencji czy to uderzenie miało na celu bezpośrednie dążenie do utrzymania się w posiadaniu skradzionych dwóch plasterków słoniny o wartości 0,77 zł, czy też było reakcją obronną

105 II. Rażąca niewspółmierność wymierzonej kary 3 lat pozbawienia wolności wskutek całkowitego pominięcia podczas ustalania wymiaru kary wartości ukradzionej słoniny oraz motywacji dokonania kradzieży i to w sytuacji, gdy obowiązujący stan prawny (art. 283 kk) obliguje do analizy ustalonego stanu faktycznego także w kierunku wypadku mniejszej wagi

106 ☒ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☐ niezasadny

109 ☒ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☐ niezasadny

112 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

113 Sformułowany w punkcie 1 apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisów postepowania, jaki mógł mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku jest zasadny, choć w toku postepowania przed Sądem I instancji nie został naruszony wskazany w zarzucie art. 410 kpk. Zgodnie z jego brzmieniem podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Bez wątpienia zapis z monitoringu został w toku rozprawy głównej ujawniony co oznacza, że do naruszenia art. 410 kpk nie doszło. Sąd Rejonowy naruszył jednak inny przepis proceduralny, jakim jest art. 395 kpk. W trybie stosowanej odpowiednio tej regulacji chodzi nie tylko o oględziny wyglądu i właściwości danego przedmiotu, lecz także zapisanych z jego użyciem treści , jakie wszak nie mogą być odczytane w trybie art. 393, skoro nie zostały zapisane za pomocą pisma. Nie wchodzi też w tym wypadku w rachubę stosowanie art. 393a, bowiem dotyczy on wyłącznie zapisów, stanowiących załączniki do protokołu. Ten specyficzny rodzaj dokumentu w postaci zapisu obrazu, jakiego nie da się odczytać powinien być zatem poddany oględzinom za pomocą zmysłów, czyli w tym przypadku poprzez obejrzenie. Do tej czynności należy stosować – wobec braku osobnej regulacji – odpowiednio art. 395 kpk, jako najbardziej zbliżony treściowo. ( por.Steinborn Sławomir (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el. 2016 - komentarz , stan prawny : 30 stycznia 2016 r.). Podnieść należy, że skoro oskarżony w swoich wyjaśnieniach powoływał się na brak pamięci rozpoznawanego zdarzenia, to Sąd I instancji powinien uznać odtworzenie dowodowych zapisów na płycie podczas rozprawy głównej za niezbędne, zaś zaniechanie tego jest bez wątpienia naruszeniem wskazanego przepisu, jaka mogła mieć wpływ na treść wydanego wyroku. Uchybienie to zostało jednak konwalidowane w postepowaniu odwoławczym a skoro tak, to oceniany zarzut nie uzasadniał powinności ani zmiany, ani tym bardziej uchylenia wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze.

114 Odmiennie potraktować należy zarzut podniesiony w punkcie 2 apelacji obrońcy. O ile jego forma wskazuje, że w ocenie skarżącego kwestionowany jest wyłącznie wymiar kary, nie zaś ustalenia faktyczne, dokonane przez Sąd I instancji, o tyle treść tegoż zarzutu w połączeniu z zawartym w apelacji jednym z wniosków oraz jej uzasadnieniem nie pozostawia wątpliwości, że w ocenie obrońcy Sąd Rejonowy powinien do przypisanego sprawcy działania zastosować instytucję wypadku mniejszej wagi a w związku z tym wymierzoną karę znacząco złagodzić. Rozważania w tym zakresie rozpocząć należy od stwierdzenia, że o kwalifikowaniu zachowania jako wypadku mniejszej wagi decydować winny okoliczności, które zaliczane są do znamion typu czynu zabronionego. Decydują tu zatem przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu, ze szczególnym uwzględnieniem tych elementów, które są charakterystyczne dla danego rodzaju przestępstw, przy czym istotne znaczenie mają w szczególności: rodzaj dobra, użyte środki, charakter i rozmiar szkody wyrządzonej lub grożącej dobru chronionemu prawem, czas, miejsce i inne okoliczności popełnienia przestępstwa oraz odczucie szkody przez pokrzywdzonego oraz stopień zawinienia oraz motywacja i cel działania sprawcy.(por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 11 grudnia 2002 r. II AKa 428/02, Apel.-Gda. 2003/2/137). W realiach przedmiotowej sprawy nie sposób pominąć, że przedmiotem przestępstwa były dwa plasterki słoniny o wartości 77 groszy, bo sprawca zastosował wobec pokrzywdzonego przemoc w celu utrzymania się w posiadaniu owej skradzionej uprzednio słoniny. Podnieść w tym miejscu należy, że zabór rzeczy w celu przywłaszczenia nie jest w art. 281 k.k. wskazany jako znamię czynnościowe, bo jako czynności sprawcze wymieniono w nim wyłącznie środki rozbójnicze Do znamion czynnościowych przestępstwa z art. 281 k.k. nie należy zatem stanowiąca przestępstwo powszechne kradzież choć podmiotem tego czynu może być jedynie posiadacz skradzionej rzeczy, na co słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach (wyrok z dnia 13 listopada 2018 r. II AKa 444/18, LEX nr 2690779). Spostrzeżenie to oznacza, że zawarty a apelacji obrońcy w punkcie 3a wniosek jawi się jako niezasadny. Nie sposób jednak pominąć, że motywacją sprawcy było utrzymanie się w posiadaniu rzeczy o oczywiście błahej wartości. Również natężenie zastosowanej przez oskarżonego przemocy nie było początkowo duże, narastało zaś wraz z rosnącym oporem pokrzywdzonego, który podjął próbę skłonienia A. W. do uiszczenia należności za zabrana słoninę lub do jej zwrotu. Podnieść przy tym należy, że postulowany zwrot opisanego towaru nie doprowadziłby, co zdaje się być oczywiste, do odzyskania skradzionego mienia, gdyż po tym, jak znalazło się ono w posiadaniu oskarżonego stało się z handlowego punktu widzenia bezużyteczne. W ocenie Sądu, choć J. J. działał w granicach prawa, to jednak jego reakcja była- w odniesieniu do wartości i rodzaju mienia- nieproporcjonalna. Faktem jest, że nawet drobne kradzieże sklepowe są zjawiskiem powszechnym a co za tym idzie przynoszącym znaczne straty pokrzywdzonym placówkom handlowym, jednak wdawanie się z nietrzeźwym sprawcą kradzieży dwóch plastrów słoniny o niemal znikomej wartości w szamotaninę nie może być uznawane za działanie racjonalne i adekwatne do charakteru uprzedniej kradzieży. W tych realiach w ocenie Sądu Odwoławczego odwołać się należy do aspektu wiktymologicznego. Aspekt ten w połączeniu z motywacją i celem działania sprawcy, jakim było- sui generis- utrzymanie się w posiadaniu żywności, brak po stronie pokrzywdzonego znaczącego poczucia krzywdy, brak po stronie oskarżonego premedytacji i planowania popełnionego przezeń występku wskazują, że popełniony czyn jawi się jako wypadek mniejszej wagi, o jakim mowa w art. 283 kk. Wprawdzie Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 29 września 2010 r. w sprawie II AKa 270/10, LEX nr 621279 wskazał, że występek rozboju z art. 280 § 1 k.k., w zależności od szczególnych okoliczności jego popełnienia, może mieć charakter chuligański, lecz p opełnienie występku o charakterze chuligańskim wyklucza możliwość zakwalifikowania tego występku jako wypadku mniejszej wagi, to jednak z drugim zdaniem cytowanego judykatu nie można się zgodzić. W ocenie Sądu stosowanie art. 57a § 1 nie wyklucza w żadnym przypadku stosowania instytucji warunkowego umorzenia czy też możliwości przyjęcia znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu a tym bardziej nie można przyjmować generalnej zasady, że chuligański charakter występku wyklucza możliwość zakwalifikowania danego czynu jako wypadku mniejszej wagi. O kwalifikowaniu danego zachowania jako wypadku mniejszej wagi decyduje wszak całościowa ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu a chuligański charakter czynu jest tylko jedną z wielu zmiennych mających wpływ na tę ocenę. (por. Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V, WK 2016 - komentarz , stan prawny : 1 sierpnia 2016 r.). Oczywiście błaha wartość rzeczy, jaką sprawca chciał zatrzymać ma w tym przypadku dwojakie znaczenie. Z jednej bowiem strony jest jednym z elementów potraktowania popełnionego czynu jako wypadku mniejszej wagi, z drugiej zaś wyczerpuje zawartą w art. 115 § 21 kk treść pojęcia ,,oczywiście błahego powodu”. Z tego powodu, aprobując stanowisko Sądu Rejonowego o chuligańskim charakterze czynu, Sąd Odwoławczy ustalił, że czyn ów jest wypadkiem mniejszej wagi. Rodzi to oczywiste konsekwencje jeśli idzie o wymiar kary. Ustawowe zagrożenie, o jakim mowa w art. 283 kk jest przecież znacząco obniżone w stosunku do granic sankcji, określonych w art. 281kk. Sąd Rejonowy powołał się w tej materii jedynie na uprzednią karalność oskarżonego i związaną z tym jego niepoprawność, jako na okoliczności uzasadniające potrzebę zaostrzenia kary. Uwypuklić jednak należy, że karalność ta mieści się w ramach zespołu ustawowych znamion czynu, określonych w art. 64 § 1 kk. Z uwagi na zaskarżenie wyroku wyłącznie na korzyść oskarżonego Sąd II instancji nie jest władny ustalać bardziej rozbudowanego katalogu okoliczności obciążających. A. W., co nie uszło uwadze Sądu Rejonowego nie negował swojego sprawstwa choć wywodził, że czynu nie pamięta i wyraził on i to wprost, niejednokrotnie, skruchę. Jego czyn nie doprowadził do znaczących, negatywnych następstw i choć twierdzenie o niepoprawności oskarżonego jest prawdziwe, to jednak kara 8 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności spełni w ocenie Sądu te wszystkie cele, jakie miał na uwadze Sąd Rejonowy. Uzasadnia to potrzebę zmiany zaskarżonego wyroku także w części dotyczącej wymiaru kary.

115 Rozważania powyższe odnieść należy i do apelacji oskarżonego. Z jej treści wynika, że kwestionuje on przede wszystkim wymiar kary, jaka została wobec niego orzeczona w I instancji, lecz również kwalifikację prawną przypisanego mu czynu. W zakresie, o jakim mowa wyżej stanowisko A. W. jest zasadne.

116 Wniosek

117 1. Zmiana kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu poprzez zakwalifikowanie zdarzenia w przedmiocie kradzieży z art. 119 kw z wymiarem kary w wysokości stosownej do dokonanego czynu.

118 2. Zmiana kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu poprzez zakwalifikowanie zdarzenia z art. 281 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i wymierzenie kary w wysokości 8 miesięcy pozbawienia wolności

119 3. Obniżenie wymierzonej kary do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności

120 4. Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy

121 ☐ zasadny

122 ☐ częściowo zasadny

123 ☒ niezasadny

124 ☒ zasadny

125 ☐ częściowo zasadny

126 ☐ niezasadny

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☒ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

134 Jak zostało wyżej wykazane zarzut, opisany w punkcie 1 nie jest zasadny, bo zabór rzeczy w celu przywłaszczenia nie jest w art. 281 k.k. wskazany jako znamię czynnościowe, Poza zakresem skargi jest w przedmiotowej sprawie dokonana kradzież słoniny, zaś z zapisu monitoringu wyraźnie widać, czemu oskarżony w toku rozprawy odwoławczej nie przeczył, że A. W. użył wobec interweniującego legalnie pokrzywdzonego w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionej żywności. W zakresie zasadności zarzutu nr 2 Sąd wypowiedział się wyżej, co z oczywistych powoduje skutkuje niezasadnością zarzutu nr 3.Z kolei konwalidacja uchybień co do postępowania dowodowego, jakich nie ustrzegł się Sąd I instancji eliminuje zasadność zarzutu nr 4.

135 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

136 1.

137 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

138 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

139 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

140 1.

141 Przedmiot utrzymania w mocy

142 Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w zakresie popełnienia przez oskarżonego kradzieży rozbójniczej o chuligańskim charakterze i w warunkach recydywa podstawowej.

143 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

144 Przyczyny utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku podane zostały w sekcji 3 formularza uzasadnienia.

145 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

146 1.

147 Przedmiot i zakres zmiany

148 Zmiana zaskarżonego wyroku nastąpiła w zakresie ustalenia przypisanego czynu jako wypadek mniejszej wagi, czego następstwem było obniżenie wymiaru kary pozbawienia wolności.

149 Zwięźle o powodach zmiany

150 Motywacja dokonanej zmiany zawarta jest wyżej.

151 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

152 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

153 1.1.

154 ☐ art. 439 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia

156 2.1.

157 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

158 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 3.1.

161 Konieczność umorzenia postępowania

162 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

163 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

164 4.1.

165 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

166 Zwięźle o powodach uchylenia

167 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

168 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

169 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

170 Przytoczyć okoliczności

III

171 O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 29 Prawa o adwokaturze (Dz.U.2019.1513 t.j.) i § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2019, poz. 18 t.j.)

172 6. Koszty Procesu

173 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

174 Przytoczyć okoliczności

175 IV

176 Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami.

177 7. PODPIS

178 1.3. Granice zaskarżenia

179 Kolejny numer załącznika

180 Podmiot wnoszący apelację

181 Oskarżony, obrońca

182 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

183 Zmiana zaskarżonego wyroku

184 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

185 ☒ na korzyść

186 ☐ na niekorzyść

187 ☐ w całości

188 ☒ w części

189 ☒

190 co do winy

191 ☒

192 co do kary

193 ☐

194 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

195 1.3.2. Podniesione zarzuty

196 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

197 ☐

198 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

199 ☐

200 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

201 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

202 ☒

203 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

204 ☐

205 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

206 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

207 ☒

208 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

209 ☐

210 art. 439 k.p.k.

211 ☐

212 brak zarzutów

213 1.4. Wnioski

214 ☐

215 uchylenie

216 ☒

217 zmiana