Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 października 2024 r., VI Ka 501/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 października 2024 r., VI Ka 501/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 501/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 10 października 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron (spr.)

5 Sędzia Daniel Strzelecki

6 Sędzia Andrzej Tekieli

7 Protokolant Dominika Cieślak

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Radosława Magazowskiego

9 po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 roku

10 sprawy

11 K. P. ur. (...) w S.

12 s. M., E. z domu Ż.

13 oskarżonego z art. 233 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk

14 oraz

15 K. L. ur. (...) w K.

16 c. K., A. z domu M.

17 oskarżonej z art. 233 § 1 kk

18 z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych

19 od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

20 z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 72/23

21 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. P. w ten sposób, że:

22 - uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 3 części wstępnej wyroku i w tej części stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa,

23 - stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z punktu VII części dyspozytywnej straciło moc;

24 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. P. utrzymuje w mocy;

25 III. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonej K. L.;

26 IV. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

27 Formularz UK 2

28 Sygnatura akt

29 VI Ka 501/24

30 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

31 2

32 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

33 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

34 Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 18 kwietnia 2024r. sygn. akt II K 72/23

35 1.2. Podmiot wnoszący apelację

36 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

37 ☐ oskarżyciel posiłkowy

38 ☐ oskarżyciel prywatny

39 ☒ obrońca

40 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

41 ☐ inny

42 1.3. Granice zaskarżenia

43 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

44 ☒ na korzyść

45 ☐ na niekorzyść

46 ☒ w całości

47 ☐ w części

48 ☐

49 co do winy

50 ☐

51 co do kary

52 ☐

53 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

54 1.3.2. Podniesione zarzuty

55 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

56 ☒

57 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

58 ☐

59 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

60 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

61 ☒

62 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

63 ☒

64 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

65 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

66 ☐

67 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

68 ☐

69 art. 439 k.p.k.

70 ☐

71 brak zarzutów

72 1.4. Wnioski

73 ☐

74 uchylenie

75 ☒

76 zmiana

77 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

78 2.1. Ustalenie faktów

79 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

83 Dowód

84 Numer karty

85 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

86 Lp.

87 Oskarżony

88 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

89 Dowód

90 Numer karty

91 2.2. Ocena dowodów

92 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

98 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

99 Dowód

100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

101 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

102 Lp.

103 Zarzut

104 Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrońca oskarżonej K. L. zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

105 1. art. 366 § 1 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy tj. okoliczności czy oskarżona faktycznie wykonywała w okresie określonym w opisie przypisanego jej czynu pracy na rzecz firmy (...),

106 2. art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną oraz tendencyjną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającą na:

107 a) odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej K.

108 L. w całości, które to stanowią spójną i logiczna wersję wydarzeń oraz które znajdują potwierdzenie w pozostałym zebranym materiale dowodowym w szczególności w postaci dokumentów oraz wyjaśnień współoskarżonego K. P.,

109 b) odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego K.

110 P., które to stanowią spójną i logiczną wersję wydarzeń oraz które znajdują potwierdzenie w pozostały zebranym materiale dowodowym w szczególności w postaci dokumentów oraz wyjaśnień współoskarżonej K. L.,

111 - a co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonej co do przypisanego jej czynu.

112 Obrońca oskarżonego K. P. zarzucił:

113 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mogący istotnie wpływać na jego treść, polegający na całkowicie dowolnym i nie znajdującym oparcia w zgromadzonych dowodach przyjęciu, iż zawarta pomiędzy K. P. i K. L. umowa o pracę poświadczała nieprawdę co do faktu zatrudnienia K. L.,

114 2. obrazę prawa materialnego poprzez uchybienie treści art. 271 § 1 k.k. polegającą na błędnym przyjęciu, iż sporządzenie poświadczającej nieprawdę umowy o pracę stanowiło poświadczenie nieprawdy w dokumencie wystawionym przez funkcjonariusza publicznego lub inną uprawnioną w

115 ☐ zasadny

116 ☒ częściowo zasadny

117 ☐ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 Apelacja obrońcy K. L. nie zasługiwała na uwzględnienie.

120 Nie dopuścił się sąd rejonowy obrazy wskazanych przepisów postępowania karnego.

121 Art. 366§1 k.p.k. jest wyrazem ogólnej dyrektywy - zasady prawdy materialnej ( art. 2§2 k.p.k. ). Zasada ta określa cel procesu, który swój praktyczny wyraz znajduje w konieczności udowodnienia oskarżonemu winy w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Zasada ta daje także wskazania dla prawidłowej wykładni wszystkich przepisów procesowych w tym również w zakresie prawa dowodowego. Dotyczy to m. in. przepisu art. 366§1 k.p.k., który nakłada na sędziego przewodniczącego rozprawie obowiązki zmierzające wprost do tego, by podstawę rozstrzygnięcia sprawy stanowiły nie tylko prawdziwe ale i wyczerpujące ustalenia faktyczne, by zebrane zostały wszystkie możliwe do przeprowadzenia dowody, konieczne do wykazania oskarżonemu winy w sposób nie budzący wątpliwości. Ponadto zgodnie z dyspozycją wymienionego przepisu obowiązkiem sądu jest wyjaśnienie wszystkich istotnych – z punktu widzenia realizacji wspomnianej już wyżej zasady prawdy materialnej – okoliczności sprawy, a następnie dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu w wydanym wyroku. Analiza postępowania dowodowego prowadzonego przez sąd meriti, zapadłe rozstrzygnięcie, jak i przedstawione w pisemnym uzasadnieniu motywy wskazują, że sąd rejonowy zasadzie tej zadośćuczynił.

122 Nie naruszył sąd I instancji również art. 7 k.p.k. dokonując oceny wyjaśnień obydwojga oskarżonych. Nie można mówić o obrazie art.7 k.p.k. w zakresie oceny dowodów dokonanej przez sąd orzekający tylko z tego powodu, że skarżący w tym względzie wyraża zdanie całkowicie odmienne. Apelujący poza gołosłownym sformułowaniem zarzutu obrazy art.7 k.p.k. nie był w stanie wykazać, iż Sąd meriti nie respektował w toku wyrokowania ( przy ocenie poszczególnych dowodów ) zasady prawidłowego ( logicznego ) rozumowania. Można skutecznie podnieść zarzut obrazy tego przepisu tylko wtedy, gdy równocześnie wykaże się ( z przywołaniem konkretnej argumentacji ), że sąd orzekający w sprawie postąpił wbrew którejkolwiek z tych przesłanek co uczyniło dokonaną w ten sposób przez niego ocenę dowodów dowolną ( nie zaś swobodną ). Tymczasem autor omawianej apelacji tego nie uczynił, zaś wbrew twierdzeniom skarżącego sąd rejonowy poddając analizie całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego działał w pełnej zgodzie z regułami określonymi w art.7 k.p.k. Rzeczywiście wyjaśnienia K. L. i K. P. odnośnie faktu zatrudniania oskarżonej w prowadzonej przez K. P. firmie korespondują ze sobą. Trafnie jednak Sąd meriti zauważa, że pozostają w całkowitej sprzeczności z nagraniami, autorstwa których oskarżona się nie wypiera. Powody rzekomo celowego wprowadzania jej byłego partnera w błąd wskazane przez oskarżoną są całkowicie nieprzekonywujące. Do tego słusznie sąd rejonowy podnosi, iż zebrane w sprawie dokumenty nie potwierdzają aby faktycznie w dniach 20 stycznia 2022r. i 20 kwietnia 2022r. K. L. zawarła z K. P. prowadzącym firmę (...) umowę o pracę. Słusznie zatem sąd ten odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych a materiał dowodowy zebrany w sprawie ocenił zgodnie z kryteriami art. 7 k.p.k.

123 W rezultacie nie dopuścił się sąd rejonowy błędnych ustaleń faktycznych ( co zarzuca w swojej apelacji obrońca oskarżonego K. P. ). Należy podkreślić, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, lecz musi prowadzić do wykazania jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się Sąd I instancji w ocenie zebranego materiału dowodowego. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom Sądu I instancji odmiennego poglądu nie może zaś prowadzić do wniosku o popełnieniu przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie II KR 355/4, OSNPG 1975/9/84). Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może również sprowadzać się wyłącznie do odmiennej oceny materiału dowodowego. Jak wyżej zostało to podkreślone powinien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 1975 r., I KR 197/74, OSNKW 1975 r., z. 5, poz. 58).

124 Trafny natomiast okazał się zarzut obrazy prawa materialnego – art. 271§1 k.k. zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego K. P..

125 Dokument o jakim mowa w art. 271§1 k.k. nie tylko winien mieć cechy wymienione w przepisie kodeksowym zawierającym definicje ustawowe, a nadto musi być dokumentem wystawionym przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu, ale także zawierać w swej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego, a w związku z tym domniemanie prawdziwości.

126 W świetle redakcji przepisu art. 271 § 1 k.k. nie może budzić wątpliwości, że pojęcie dokumentu na gruncie tego przepisu zawężane jest przez cechy określające podmiot przestępstwa. Zgodnie ze stanowiskiem ugruntowanym w judykaturze jeszcze na gruncie kodeksu karnego z 1969 roku, pojęcie dokumentu użyte w art. 266 d.k.k. (obecnie art. 271 § 1 k.k.) ma zakres węższy niż ogólne pojęcie dokumentu określone w art. 120 § 13 d.k.k. (obecnie art. 115 § 14 k.k.), dokument taki bowiem nie tylko musi mieć cechy wymienione w przepisie zawierającym definicje ustawowe, lecz także musi być dokumentem wystawionym przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu, a ponadto - zawierać w swej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego, a w związku z tym domniemanie prawdziwości. Z tego względu za dokument w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. nie może zostać uznana umowa cywilno-prawna ani umowa o pracę, która jest sporządzana i zawierana, a nie wystawiana. ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2017r., sygn. III KK 347/16,LEX nr 2248726 ).

127 Umowa o pracę, świadectwo pracy, karta referencyjna Powiatowego Urzędu Pracy, druk zgłoszenia pracownika do ubezpieczenia społecznego, stanowią dokumenty w rozumieniu art. 115 § 14 k.k. Jednakże to uprawniałoby do przypisania przestępstwa z art. 271 k.k., gdyby przepis ten penalizował "poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne", nie zawierając jednocześnie podmiotowego ograniczenia adresatów tej normy prawnej do funkcjonariuszy publicznych i innych osób uprawnionych do wystawienia dokumentu. Uprawnienie do wystawiania dokumentu musi mieć bowiem charakter publicznoprawny. ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2022r., syg. II KK 574/21, LEX nr 3417262 )

128 Generalizując, należy wskazać, że „strona stosunku cywilnoprawnego nie może być sprawcą przestępstwa z art. 271 § 1 w zakresie sporządzonych przez nią dokumentów odnoszących się do zawarcia, zmiany lub ustania tego stosunku” (wyrok SN z 16.12.2010 r., IV KK 379/10, Biul. PK 2010/11, poz. 10). Takie zachowanie może być co najwyżej formą pomocnictwa lub przygotowania popełnienia innego przestępstwa. ( zob. Tomasz Razowski w Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz pod red. Jacka Giezka, Opublikowano: WKP 2021).

129 W rezultacie stwierdzić należy, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na sporządzeniu dwóch umów ( w dniach 20 stycznia 2022r. oraz 20 kwietnia 2022r. ) poświadczających nieprawdę co do zatrudnienia K. L. w prowadzonej przez siebie firmie nie wyczerpał ustawowych znamion występku z art. 271§1 k.k. Tym samym wskazany zarzut okazał się zasadny.

130 Wniosek

131 Zawarty w obu apelacjach obrońców oskarżonych o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów.

132 ☐ zasadny

133 ☒ częściowo zasadny

134 ☐ niezasadny

135 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

136 Wnioski zawarte w wywiedzionych środkach odwoławczych odnoszące się do zamiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia K. L. oraz K. P. od popełnienia czynów z art. 233§1 k.k. są niezasadne, gdyż podniesione w tej mierze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie o czym wyżej była już mowa.

137 Na uwzględnienie natomiast zasługiwał wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku wobec K. P. i uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 271§1 k.k., gdyż w tej części apelacja wywiedziona przez jego obrońcę zasługiwała na uwzględnieni o czym wyżej również była mowa.

138 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

139 1.

140 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

141 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

142 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

143 Przedmiot utrzymania w mocy

144 Sprawstwo i wina oskarżonych oraz wymierzone im kary w zakresie czynu z art. 233§1 k.k.

145 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

146 Powyżej już przedstawiono powody, dla których w zarzuty apelacji odnoszące się do tej części zaskarżonego wyroku okazały się niezasadne. Wymierzone zaś obydwojgu oskarżonym kary za przypisane im czyny z art. 233§1 k.k. nie rażą nadmierną, niewspółmierną surowością.

147 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

148 Przedmiot i zakres zmiany

149 Uniewinnienie oskarżonego K. P. od popełnienia czynu z art. 271§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k.

150 Zwięźle o powodach zmiany

151 Powyżej już wskazano powody uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego w tej części.

152 W konsekwencji uniewinnienia oskarżonego od popełnienia jednego z dwóch przypisanych mu przestępstw stwierdzić należało, że kara łączna wymierzona w pkt VII części dyspozytywnej straciła moc.

153 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

154 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

155 1.1.

156 ☐ art. 439 k.p.k.

157 Zwięźle o powodach uchylenia

158 2.1.

159 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

160 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia

162 3.1.

163 Konieczność umorzenia postępowania

164 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

165 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

166 4.1.

167 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

168 Zwięźle o powodach uchylenia

169 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

170 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

171 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

172 Przytoczyć okoliczności

173 6. Koszty Procesu

174 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

175 Przytoczyć okoliczności

176 I

177 IV

178 W związku z uniewinnieniem oskarżonego K. P. od popełnienia czynu z art. 271§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. stwierdzić należało, ze koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa ( art. 630 k.p.k. ).

179 Sąd Okręgowy zwolnił obydwoje oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. W przypadku oskarżonego decydowały o tym względy słuszności, gdyż częściowo jego apelacja została uwzględniona. Natomiast odnośnie K. L. stwierdzić należy, że obciążanie jej kosztami za postępowanie odwoławcze byłoby niecelowe ze względu na jej trudną sytuację materialna ( art. 624§1 k.p.k. )

180 7. PODPIS

181 1.3. Granice zaskarżenia

182 Kolejny numer załącznika

183 1

184 Podmiot wnoszący apelację

185 Obrońca oskarżonej K. L.

186 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

187 Sprawstwo i wina oskarżonej

188 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

189 ☒ na korzyść

190 ☐ na niekorzyść

191 ☒ w całości

192 ☐ w części

193 ☐

194 co do winy

195 ☐

196 co do kary

197 ☐

198 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

199 1.3.2. Podniesione zarzuty

200 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

201 ☐

202 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

203 ☐

204 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

205 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

206 ☒

207 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

208 ☐

209 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

210 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

211 ☐

212 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

213 ☐

214 art. 439 k.p.k.

215 ☐

216 brak zarzutów

217 1.4. Wnioski

218 ☐

219 uchylenie

220 ☒

221 zmiana

222 1.3. Granice zaskarżenia

223 Kolejny numer załącznika

224 2

225 Podmiot wnoszący apelację

226 Obrońca oskarżonego K. P.

227 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

228 Sprawstwo i wina oskarżonego

229 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

230 ☒ na korzyść

231 ☐ na niekorzyść

232 ☒ w całości

233 ☐ w części

234 ☐

235 co do winy

236 ☐

237 co do kary

238 ☐

239 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

240 1.3.2. Podniesione zarzuty

241 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

242 ☒

243 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

244 ☐

245 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

246 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

247 ☐

248 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

249 ☒

250 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

251 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

252 ☐

253 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

254 ☐

255 art. 439 k.p.k.

256 ☐

257 brak zarzutów

258 1.4. Wnioski

259 ☐

260 uchylenie

261 ☒

262 zmiana