Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 16 lipca 2025 r., VI Ka 361/25

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 16 lipca 2025 r., VI Ka 361/25

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 361/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 16 lipca 2025 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk

5 Protokolant Joanna Szmel

6 po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r.

7 sprawy

8 1. M. M. ur. (...) w G.

9 s. H. i C. z domu W.

10 2. C. K. ur. (...) w C.

11 s. A., R. z domu K.

12 oskarżonych z art. 56 § 2 k.k.s. i inne

13 z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu

15 z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt II K 398/24

16 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. M. i oskarżonego C. K.;

17 II. zasądza od oskarżonego M. M. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej sprawy tego oskarżonego, w tym 800 złotych opłaty;

18 III. zasądza od oskarżonego C. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej sprawy tego oskarżonego, w tym 1000 złotych opłaty;

19 IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. W. K. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego C. K. z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

20 Formularz UK 2

21 Sygnatura akt

22 VI Ka 361/25

23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 12 lutego 2025r. w sprawie II K 398/24

27 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 0.11.3. Granice zaskarżenia

35 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☐ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☐

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☒

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☐

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 0.11.4. Wnioski

65 ☒

66 uchylenie

67 ☒

68 zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 0.12.1. Ustalenie faktów

71 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Oskarżony

74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

75 Dowód

76 Numer karty

77 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

78 Lp.

79 Oskarżony

80 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

81 Dowód

82 Numer karty

83 0.12.2. Ocena dowodów

84 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

85 Lp. faktu z pkt 2.1.1

86 Dowód

87 Zwięźle o powodach uznania dowodu

88 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

89 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

93 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

94 Lp.

95 Zarzut

96 1. na podstawie przepisu art 438 pkt 2 kpk w zw. z art 113 § 1 kks, naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku a mianowicie przepisów art. 7 kpk oraz art. 410 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks poprzez dokonanie dowolnej w miejsce swobodnej oceny dowodów wyrażającej się w ustaleniu, że M. M. ponosi winę i sprawstwo za czyn opisany w pkt I zaskarżonego wyroku, podczas gdy Sąd I instancji w sposób dowolny ustalił, że M. M. jako członek zarządu doprowadził do sytuacji, w której zarząd spółki L. podał nieprawdziwe dane, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych w złożonych deklaracjach VAT-7, pomimo ustanowienia przez M. M. umocowania dla prokurenta spółki (...) do sporządzania oraz składania deklaracji elektronicznych VAT-7, co stanowiło potwierdzenie okoliczności faktycznej, że C. K. jako jedyny w spółce (...) zajmował się sprawami podatkowymi i księgowymi w tej spółce, co wynika z dowodów w postaci dokumentacji (...) spółki (...) oraz zeznań świadków: M. N., S. K., M. L. i F. K.,

97 2. na podstawie przepisu art 438 pkt 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, naruszenie prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu M. M., a mianowicie przepisów art. 56 § 2 kks w zw. z art. 56 § 1 kks w zw. art. 6 § 1 kks w zw. z art. 9 § 1 i § 3 kks poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w ustaleniu, że skuteczne umocowanie przez jedynego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udzielone prokurentowi tej spółki do sporządzania oraz składania elektronicznych deklaracji VAT-7 przed właściwym urzędem skarbowym stanowiące ukonstytuowanie się okoliczności, że to ten prokurent zajmował się w całości sprawami finansowymi, w tym podatkowymi, spółki, nie stanowi podstawy do wyłączenia odpowiedzialności tego członka zarządu z odpowiedzialności na zasadzie przepisu art. 9 § 3 kks za nienależyte rozliczanie przez prokurenta należności publicznoskarbowych należnych Skarbowi Państwa od spółki, podczas gdy udzielenie takiego umocowania w ww. okolicznościach winno być traktowane jako podstawę do uwolnienia członka zarządu od odpowiedzialności karnoskarbowej na zasadzi przepisu art. 9 § 3 kks.

98 ☐ zasadny

99 ☐ częściowo zasadny

100 ☒ niezasadny

101 ☐ zasadny

102 ☐ częściowo zasadny

103 ☒ niezasadny

104 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

105 Zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego M. M. zarzuty są niezasadne. W zakresie zarzutu 1 stwierdzić należy, że nie wiadomo w czym jego autor upatruje obrazy art. 7 kpk i art. 410 § 1 kpk, skoro Sąd Rejonowy przeprowadził dowód z zeznań świadków M. N., F. K., M. L. oraz S. K., jak również z dokumentacji (...) spółki (...), zaś z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wprost wynika, że dowodom tym dał wiarę. Oznacza to, że wbrew twierdzeniom obrońcy ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie cechowała się dowolnością, była zgodna z wymogami określonymi w art. 7 kpk a art. 410 § 1 kpk nie został naruszony. Treść ocenianego zarzutu wskazuje, że wolą jego autora było- wbrew zapisom zarzut ów kształtujących- zanegowanie ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, jakie mogły mieć wpływ na jego treść (art. 438 pkt 3 kpk). W sposób bezpośredni zagadnienie to łączy się z zarzutem 2 a co za tym idzie materie tę oceniać należy wspólnie.

106 Bezspornym jest to, że od 17 grudnia 2018r. M. M. był prezesem zarządu spółki (...), przy czym przed ta data prowadził on rozmowy na temat objęcia tego stanowiska z M. N. i C. K.. Wiedział od nich, że spółka znajduje się w złej kondycji finansowej a co za tym idzie zdawała sobie sprawę z możliwych perturbacji co do płatności należności publicznoprawnych. Zgodnie z art. 9 § 3 kks za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Bez wątpienia podmiotem takim jest prezes zarządu spółki kapitałowej. Jak słusznie stwierdził Sąd Apelacyjny w G. w wyroku z dnia 5 lutego 2020 r. (V KK 541/19, II AKa 119/19, LEX nr 3222109) powierzenie obowiązków w zakresie rozliczeń podatkowych fachowym osobom trzecim nie znosi samo przez się odpowiedzialności podatnika w sferze prawa karnego skarbowego, ale pod warunkiem udowodnienia, że miał on jednak świadomość możliwości wadliwego rozliczenia się i godził się na rozliczenie niezgodne z przepisami prawa podatkowego. Taka sytuacja zachodzi w realiach przedmiotowej sprawy. Oskarżony sam przecież potwierdził, że jego podstawowym zadaniem było przeprowadzenie restrukturyzacji spółki a zatem doprowadzenie do poprawy jej kondycji finansowej. Skoro taka potrzeba zachodziła, to niewątpliwie kondycja ta była zła a to z kolei wymagało przede wszystkim zapoznania się z wpływami i wydatkami spółki, w tym także kwestiami podatkowymi. Jest przy tym kwestią oczywistą, że zadłużony podmiot gospodarczy może mieć i najczęściej ma trudności z rozliczeniem należności publicznoprawnych. Skoro w tej sytuacji oskarżony, jak wyjaśnił, w ogóle nie interesował się sprawami podatkowymi i rachunkowymi zarządzanej przez siebie spółki i nie wiedział nawet, kto się tymi sprawami zajmuje, to bez wątpienia problematyka ta był mu co najmniej zupełnie obojętna, co już implikuje jego odpowiedzialnością karną skarbową. Określone w art. 56 § 1–3 k.k.s. typy oszustwa podatkowego mają wprawdzie charakter umyślny, lecz z uwagi na przewidzianą w nich konstrukcję znamion strony przedmiotowej, w tym w szczególności brak znamienia intencjonalnego przesądzającego stosunek wolitywny sprawcy do realizowanego przez niego zachowania, stwierdzić należy, że oszustwo skarbowe można popełnić, działając w obu odmianach umyślności, a więc zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i zamiarem wynikowym. Odwołać się należy do wyroku SN z dnia 26 maja 2020 r.(LEX nr 3275672) w świetle którego badając stan świadomości oskarżonego co do karalności określonego zachowania, w kontekście zasadności ewentualnego zastosowania normy z art. 10 § 4 k.k.s. trzeba wprawdzie brać pod uwagę osobiste właściwości oskarżonego, w tym wiedzę osoby prowadzącej działalność gospodarczą, lecz w odniesieniu do przedsiębiorców należy stosować podwyższony standard wymagań co do znajomości przepisów prawa karnego skarbowego. Skoro tak i skoro oskarżony M. M. pełnił w inkryminowanym okresie funkcję prezesa zarządu spółki, jaką miał restrukturyzować, to zarzuconych mu zachowań dopuścił się w zamiarze bezpośrednim. Jego podstawowym obowiązkiem było bowiem pełne zapoznanie się z sytuacja materialną spółki, w tym rozeznanie się w zakresie należności podatkowych. Skoro jednak wiedział on o trudnościach w tym zakresie i w pełni akceptował działania współoskarżonego, to słusznie Sąd Rejonowy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wyprowadził wniosek o sprawstwie M. M., słusznie jego działanie zakwalifikował i wymierzył słuszną karę.

107 Wniosek

108 zmiana zaskarżonego wyroku w pkt I i IV poprzez uniewinnienie oskarżonego ewentualnie uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

109 ☐ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☒ niezasadny

112 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

113 Podniesione w apelacji zarzuty nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarte w niej, korelujące z zarzutami wnioski zasadne nie są.

114 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

115 1.

116 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

117 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

118 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

119 0.11.

120 Przedmiot utrzymania w mocy

121 0.1Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości.

122 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

123 Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, opisanych w apelacjach i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

124 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

125 0.0.11.

126 Przedmiot i zakres zmiany

127 Zwięźle o powodach zmiany

128 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

129 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

130 1.1.

131 ☐ art. 439 k.p.k.

132 Zwięźle o powodach uchylenia

133 2.1.

134 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

135 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

136 Zwięźle o powodach uchylenia

137 3.1.

138 Konieczność umorzenia postępowania

139 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

140 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

141 4.1.

142 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

143 Zwięźle o powodach uchylenia

144 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

145 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

146 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

147 Przytoczyć okoliczności

148 6. Koszty Procesu

149 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

150 Przytoczyć okoliczności

151 II

152 Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze stanowi przepis art. 636 § 1 k.p.k. Sąd nie stwierdził podstaw faktycznych, uzasadniających odstąpienie od obciążania oskarżonego tymi należnościami.

153 7. PODPIS

154 0.11.3. Granice zaskarżenia

155 Kolejny numer załącznika

156 1

157 Podmiot wnoszący apelację

158 obrońca

159 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

160 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

161 ☒ na korzyść

162 ☐ na niekorzyść

163 ☒ w całości

164 ☐ w części

165 ☐

166 co do winy

167 ☐

168 co do kary

169 ☐

170 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

171 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

172 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

173 ☒

174 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

175 ☐

176 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

177 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

178 ☒

179 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

180 ☐

181 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

182 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

183 ☐

184 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

185 ☐

186 art. 439 k.p.k.

187 ☐

188 brak zarzutów

189 0.11.4. Wnioski

190 ☒

191 uchylenie

192 ☒

193 zmiana