Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 7 maja 2021 r., VI Ka 101/21

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 7 maja 2021 r., VI Ka 101/21

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 101/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 7 maja 2021 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.)

5 Sędzia Karin Kot

6 Sędzia Daniel Strzelecki

7 Protokolant Agnieszka Telega

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w J. M. Z.

9 po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021 r.

10 sprawy D. K. ur. (...) w Z.

11 c. M., E. z domu W.

12 skazanej wyrokiem łącznym

13 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanej

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu

15 z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. akt II K 972/19

16 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanej D. K.;

17 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. kwotę 147,60 złotych w tym 27,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

18 III. zwalnia skazaną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 101/21

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 972/19

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca oskarżonego

31 ☐oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☒

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☐

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☐

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☐

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 1 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 2.1. Ustalenie faktów

68 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 1.

75 D. K.

76 Informacja o aktualnej postawie i zachowaniu skazanej w zakładzie karnym, w którym obecnie przebywa.

77 Opinia o skazanej z Zakładu Karnego H. z dnia 8.04.2021 r.

78 k. 114-115

79 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

83 Dowód

84 Numer karty

85 ------------------

86 ---------------------------------------------------

87 -------------

88 ----------

89 2.2. Ocena dowodów

90 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

91 Lp. faktu z pkt 2.1.1

92 Dowód

93 Zwięźle o powodach uznania dowodu

94 1.

95 Opinia o skazanej z Zakładu Karnego H. z dnia 8.04.2021 r.

96 Sąd Odwoławczy z uznał za wiarygodny niekwestionowany przez strony dowód w postaci aktualnej opinii na temat skazanej D. K. z jednostki penitencjarnej, w której obecnie przebywa.

97 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

98 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

99 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

100 Dowód

101 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

102 --------------

103 ------------------------------

104 --------------------------------------------------------------

105 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

106 Lp.

107 Zarzut

108 1. Naruszenie prawa materialnego w postaci art. 91a k.k., polegające na zaniechaniu zastosowania w/w przepisu poprzez przyjęcie, iż wyroki opisane w petitum wyroku w części IV i V, nie wchodzą w skład kary łącznej opisanej w pkt 2 wyroku łącznego obejmującego wyroki skazujące opisane w pkt VIII i IX petitum wyroku, podczas gdy wyroki SR w Zgorzelcu z dnia 7.03.2019 r., sygn. akt II K 521/18 oraz wyrok z dnia 5.06.2019 r., sygn. akt II K 215/19 pomimo ich wykonania powinny zostać włączone do kary łącznej, która obejmuje przestępstwa popełnione w okresie od stycznia 2017 r. do maja 2019 r.

109 ☐ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☒ niezasadny

112 2. Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności opisanej w pkt 2, w sytuacji gdy mając na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe, tj. górne zagrożenie kar za jednostkowe czyny, poprawne zachowanie skazanej w trakcie odbywania kary, jednorodzajowość czynów oraz ich zbieżność czasową uznać należy, iż winna być wymierzona kara niższa na zasadzie pełnej absorpcji.

113 ☐ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☒ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 Ad. 1

118 W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy i dokładny przeanalizował warunki do wydania kary łącznej w stosunku do skazanej D. K. w kontekście obowiązujących obecnie przepisów z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 4 § 1 k.k., co znajduje swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanego wyroku łącznego.

119 Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wydanego orzeczenia, w badanej sprawie kara łączna wobec D. K. powinna zostać wydana przy zastosowaniu art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz.U.2020.1086). Zgodnie ust. 1 powołanego przepisu, który wszedł w życie 24 czerwca 2020 r., przepisy rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie powołanej ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. zwanej potocznie „tarczą 4.0”. Z kolei ust. 2 powołanego przepisu stanowi, iż przepisy rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa ta wprowadziła także do regulacji kodeksu karnego przepis art. 91a, zgodnie z którym wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości albo w części wykonane. Konsekwentnie jednak stwierdzić należy, iż ma on zastosowanie - zgodnie z regulacją art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 - do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie tej ustawy, a zatem po 24 czerwca 2020 r. Nie dotyczy on zatem prawomocnych wyroków Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 marca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K 521/18 oraz z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K 216/19, chociaż wyroki te zostały wydane za przestępstwa popełnione w 2018 r. i 2019 r., a kary za nie wymierzone zostały w całości wykonane.

120 Celowym wydaje się powołanie dominującego w doktrynie stanowiska, które Sąd Odwoławczy w całości podziela, iż w oparciu o treść art. 81 ustawy z dnia 16 czerwca 2020 r. zwanej „tarczą 4.0” możliwe jest zastosowanie w ramach tego samego stanu faktycznego, stanowiącego podstawę orzekania w przedmiocie wyroku łącznego, dwóch różnych porządków prawnych w zależności od możliwości objęcia kar prawomocnie orzeczonych do 24.06.2020 r. oraz kar, które uprawomocniły się po 24.06.2020 r. Zatem do kar prawomocnie orzeczonych do 24.06.2020 r. stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym, zaś do kar prawomocnie orzeczonych po tej dacie stosuje się przepisy „tarczy 4.0”. Powyższe rozwiązanie pozwala na uniknięcie złożonej oceny względności ustawy, zważywszy na odmienność wskazanych regulacji, i pozwoli na klarowne ustalenie możliwości łączenia poszczególnych kar w ramach zastosowanego stanu prawnego ( vide: A. Dziergawka, Reguły intertemporalne związane z orzekaniem kary łącznej w warunkach art. 81 Tarczy 4.0, opubl. PS 2020/11-12/121-134).

121 Argumentacja zawarta w wywiedzionym środku odwoławczym jest o tyle niesłuszna, że interpretuje obowiązujące przepisy dotyczące kary łącznej w sposób selektywny. Wyrażone w nim stanowisko obrońcy skazanej sprowadza się do zignorowania treści art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19. W przekonaniu Sądu Odwoławczego, wobec jasnej i nie budzącej wątpliwości treści powołanego wyżej przepisu oczywistym jest, iż ukształtowane zostały zasady dotyczące orzekania kary łącznej w taki właśnie sposób, jaki znalazł odzwierciedlenie w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku. Ich zastosowanie w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, iż objęcie wyrokiem łącznym wyroków Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 marca 2019 r. o sygn. akt II K 521/18 oraz z dnia 5 czerwca 2019 r. o sygn. akt II K 216/19 w pkt 1 części dyspozytywnej było niemożliwe, gdyż orzeczone nimi kary zostały wykonane w całości, zaś w pkt 2 części dyspozytywnej było niemożliwe ze względu na treść art. 81 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy.

122 Ad. 2

123 W pierwszej kolejności przypomnieć należy utrwalone w judykaturze stanowisko, iż zarówno wymierzenie kary na zasadzie kumulacji, jak i całkowitej absorpcji, stanowią rozwiązania skrajne, których zastosowanie wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności. Orzekana kara łączna powinna być bowiem tak ukształtowana, aby w odczuciu oskarżonego, jak i ogółu społeczeństwa, nie była poczytana za premię wynikającą z wielości popełnionych przestępstw i nie stanowiła swoistej zachęty do dalszej przestępnej działalności na tym polu. Stosowanie zatem kumulacji albo absorpcji, z uwagi na to, że są to rozwiązania zupełnie skrajne, wymaga istnienia szczególnych przesłanek, przemawiających za jednym albo drugim rozstrzygnięciem. ( tak m.in. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1.12.2020 r., II AKa 432/19, LEX nr 3101407).

124 Wymierzając D. K. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w pkt 2 części dyspozytywnej (tylko ta kara z dwóch kar łącznych orzeczonych w zaskarżonym wyroku była w apelacji kwestionowana) Sąd I instancji miał na względzie zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące dotyczące osoby skazanej. Wziął on bowiem pod uwagę uprzednią karalność D. K., jej dotychczasowy tryb życia i liczbę popełnionych przez nią przestępstw. Miał jednocześnie na względzie obecną postawę skazanej, wyrażany przez nią krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw oraz postępy w procesie resocjalizacji. Wobec powyższego karę w takim wymiarze uznać należy za adekwatną do powyższych okoliczności i kary tej nie sposób uznać za niewspółmiernie i rażąco surową. Zgodzić się przy tym należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż w badanej sprawie nie zachodzą tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby wymierzenie skazanej kary łącznej przy zastosowaniu pełnej absorpcji. Oceny tej nie zmienia również treść aktualnej opinii na temat zachowania D. K. w zakładzie karnym.

125 Wniosek

126 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanej D. K. kary łącznej za wyroki opisane w petitum SR w Zgorzelcu w pkt IV, V, VIII i IX kary łącznej w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy przyjęciu, iż wyroki z pkt IV i V zostały wykonane w całości w okresie od 13 listopada 2019 r. do listopada 2020 r.

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

131 O tym, dlaczego nie ma możliwości objęcia karą łączną wyroków Sądu Rejonowego w Zgorzelcu wymienionych w pkt IV i V części wstępnej zaskarżonego wyroku, tj. wyroków Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 marca 2019 r. o sygn. akt II K 521/18 oraz z dnia 5 czerwca 2019 r. o sygn. akt II K 216/19, Sąd Odwoławczy wypowiedział się już we wcześniejszej części uzasadnienia, ustosunkowując się do zawartych w apelacji zarzutów.

132 Jak już wspomniano, także zarzuty dotyczące rażącej surowości wymierzonej D. K. kary łącznej nie były zasadne. W przekonaniu Sądu Odwoławczego kara łączna wymierzona zaskarżonym wyrokiem właściwie realizuje cele kary łącznej określone w art. 85a k.k. Pamiętać należy, iż przy ustalaniu wysokości kary łącznej, sąd musi mieć na uwadze zarówno warunki i właściwości osobiste skazanego, jak i rodzaj oraz ilość popełnionych przez niego przestępstw ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2020 r., II Aka 82/19, LEX nr 2719357).

133 Z tego względu wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku nie był zasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie.

134 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

135 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

136 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

137 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

138 1 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

139 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

140 Przedmiot utrzymania w mocy

141 Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanej D. K..

142 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

143 Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutów podniesionych w apelacji wywiedzionej przez obrońcę skazanej, w pełni aprobując stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu. Nie było również konieczności ingerowania w jego treść z urzędu, dlatego zaskarżony wyrok, jako trafny i prawidłowy, należało utrzymać w mocy.

144 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

145 Przedmiot i zakres zmiany

146 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

147 Zwięźle o powodach zmiany

148 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

149 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

150 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

151 1.1.

152 ---------------------------------------------------------------------

153 ☐ art. 439 k.p.k.

154 Zwięźle o powodach uchylenia

155 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

156 2.1.

157 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

158 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

161 3.1.

162 Konieczność umorzenia postępowania

163 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

165 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

166 4.1.

167 ---------------------------------------------------------------------

168 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

169 Zwięźle o powodach uchylenia

170 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

171 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

172 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

173 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

174 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

175 Przytoczyć okoliczności

176 --------------------------------------------------------------------------------------------

177 6 Koszty Procesu

178 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

179 Przytoczyć okoliczności

180 II

III

181 Sąd Odwoławczy na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na adw. M. O. kwotę 147,60 złotych, w tym 27,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość zasądzonej kwoty Sąd ustalił na podstawie § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z powołanym przepisem opłata za obronę w sprawie o wydanie wyroku łącznego wynosi 120 złotych, którą to kwotę uzupełniono o 27,60 złotych tytułem podatku od towarów i usług.

182 Ponadto na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Odwoławczy, mając na względzie obecną sytuację materialną skazanej przebywającej w zakładzie karnym, zwolnił ją od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

PODPIS

183 1.3. Granice zaskarżenia

184 Kolejny numer załącznika

185 1

186 Podmiot wnoszący apelację

187 obrońca skazanej

188 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

189 orzeczenie o karze łącznej

190 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

191 ☒ na korzyść

192 ☐ na niekorzyść

193 ☒ w całości

194 ☐ w części

195 ☐

196 co do winy

197 ☐

198 co do kary

199 ☐

200 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

201 1.3.2. Podniesione zarzuty

202 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

203 ☐

204 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

205 ☒

206 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

207 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

208 ☐

209 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

210 ☐

211 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

212 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

213 ☒

214 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

215 ☐

216 art. 439 k.p.k.

217 ☐

218 brak zarzutów

219 1.4. Wnioski

220 ☐

221 uchylenie

222 ☒

223 zmiana