Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 1 września 2020 r., VI Ka 694/19

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 1 września 2020 r., VI Ka 694/19

Tekst

1 Sygnatura akt VI Ka 694/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 1 września 2020 r.

3 Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący sędzia Piotr Mika

5 Sędziowie: Małgorzata Peteja-Żak (spr.)

6 Grażyna Tokarczyk

7 Protokolant Aleksandra Pawłowska

8 przy udziale Anny Arabskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Z.

9 po rozpoznaniu w dniach: 22 października 2019r., 22 listopada 2019r.,

10 9 czerwca 2020 r. i 1 września 2020 r.

11 sprawy B. S. ur. (...) w Z.

12 syna P. i E.

13 oskarżonego z art. 280 § 1 kk

14 na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego i obrońcę oskarżonego

15 od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu

16 z dnia 6 maja 2019 r. sygnatura akt II K 239/19

17 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 632 pkt 2 kpk

18 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego B. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 280 § 1 kk;

19 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego B. S. kwotę 2952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu wydatków na ustanowienie obrońcy w postępowaniu;

20 3. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 VI Ka 694/19

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 2

CZĘŚĆ WSTĘPNA

26 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

27 wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 6 maja 2019r., sygn. akt II K 239/19

28 1.2. Podmiot wnoszący apelację

29 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ oskarżyciel posiłkowy

31 ☐ oskarżyciel prywatny

32 ☒ obrońca

33 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

34 ☐ inny

35 1.3. Granice zaskarżenia

36 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

37 ☒ na korzyść

38 ☒ na niekorzyść

39 ☒ w całości

40 ☐ w części

41 ☒

42 co do winy

43 ☐

44 co do kary

45 ☐

46 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

47 1.1.2. Podniesione zarzuty

48 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

49 ☐

50 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

51 ☐

52 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

53 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

54 ☒

55 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

56 ☒

57 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

58 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

59 ☐

60 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

61 ☐

62 art. 439 k.p.k.

63 ☐

64 brak zarzutów

65 1.4. Wnioski

66 ☐

67 uchylenie

68 ☒

69 zmiana

70 Ustalenie faktów w związku z dowodami

71 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

72 1.5. Ustalenie faktów

73 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

74 Lp.

75 Oskarżony

76 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

77 Dowód

78 Numer karty

79 2.1.1.1.

80 B. S.

81 wątpliwości co do uczestnictwa oskarżonego w zarzucanym mu zdarzeniu - występek z art. 280 § 1 kk

82 opinia biegłego z zakresu badań antroposkopijnych

83 283-306, 342-343

84 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

85 Lp.

86 Oskarżony

87 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

88 Dowód

89 Numer karty

90 2.1.2.1.

91 1.6. Ocena dowodów

92 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach uznania dowodu

96 2.1.1.1

97 opinia biegłego z zakresu badań antroposkopijnych

98 opinia biegłego, uzupełniona na rozprawie, jest jasna, pełna i nie zawierająca sprzeczności w swej treści, nie kwestionowana przez strony, nie potwierdza ona by osoba uwidoczniona na nagraniu monitoringu jako pierwsza z lewej to oskarżony; ze względu na zauważalne znaczące różnice w zakresie sylwetek mężczyzny M1 i oskarżonego - jedynie z najniższym stopniem prawdopodobieństwa można ostrożnie wnioskować, że oskarżony może nie być żadnym z mężczyzn dowodowego monitoringu

99 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

100 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

104 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

105 Lp.

106 Zarzut

107 3.1.

108 apelacja oskarżyciela publicznego:

109 - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym uznaniu, iż przestępstwo popełnione przez oskarżonego stanowi wypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 283 kk, skutkujący wymierzeniem kary 1 roku pozbawienia wolności, podczas gdy okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, fakt popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, stopień zawinienia i motywy działania sprawcy wskazują, że dopuścił się on przestępstwa z art. 280 § 1 kk - tj. opisanego w typie podstawowym, a w konsekwencji - orzeczenie kary nie spełniającej celów w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej

110 ☐ zasadny

111 ☐ częściowo zasadny

112 ☒ niezasadny

113 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

114 w związku z uwzględnieniem w przeważającej części zarzutów obrońcy oskarżonego zawartych w apelacji oraz w całości jego wniosków - konieczną stała się zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu; w związku z powyższym apelacja Prokuratora i zawarty w niej zarzut zostały uznane za bezzasadne

115 Wniosek

116 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego czynu z art. 280 § 1 kk i orzeczenie wobec niego kary 3 lat pozbawienia wolności

117 ☐ zasadny

118 ☐ częściowo zasadny

119 ☒ niezasadny

120 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

121 w związku z nieuwzględnieniem apelacji wniosek nie mógł być uznany za zasadny

122 3.2.

123 apelacja obrońcy oskarżonego:

124 obraza przepisów postępowania - art. 170 § 1 pkt 5 kpk w zw. z art. 167 kpk, art. 193 § 1 kpk i art. 366 § 1 kpk, poprzez zupełnie bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego antropologa celem identyfikacji osób na podstawie zabezpieczonych nagrań monitoringu oraz ustalenia czy oskarżony jest jedną z osób uwidocznionych na w/w nagraniach w oparciu o eksperyment procesowy polegający na uzyskaniu materiału porównawczego z udziałem B. S., podczas gdy w/w dowód miał istotne znaczenie dla sprawy, był możliwy do przeprowadzenia i nie zmierzał do przedłużenia postępowania

125 ☒ zasadny

126 ☐ częściowo zasadny

127 ☐ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

129 Miał rację skarżący zarzucając Sądowi I instancji niesłuszne nieprzeprowadzenie wnioskowanego dwukrotnie w toku procesu dowodu, wniosek ten z całą pewnością nie zmierzał do przedłużenia postępowania, skoro zgłaszany był już w toku śledztwa (k. 135), a następnie ponawiany na rozprawie, dodatkowo przy braku sprzeciwu oskarżyciela (k. 194). Wbrew także niezrozumiałemu twierdzeniu Sądu, zawartego w uzasadnieniu wyroku na k. 3, zabezpieczony jako jedyny zapis monitoringu miał kluczowe znaczenie w sprawie dla dokonania identyfikacji sprawców (sprawcy) rozboju, nawet przy uwzględnieniu podnoszonego faktu, że nie obejmował chodnika z prawej części (...) ulicy (...), skoro pokrzywdzony J. M. na rozprawie wskazywał wyraźnie na mężczyznę widocznego na nagraniu, idącego z lewej strony jako sprawcę - oskarżonego.

130 Wniosek

131 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

132 ☒ zasadny

133 ☐ częściowo zasadny

134 ☐ niezasadny

135 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

136 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego; z dowodu z opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych wynika jedynie, że z niskim prawdopodobieństwem można ostrożnie wnioskować, iż oskarżony może nie być wskazywanym przez pokrzywdzonego na nagraniu mężczyzną, oznaczonym jako M1

137 3.3.

138 obraza przepisów postępowania - art. 150 § 1 kpk w zw. z art. 143 § 1 pkt 5 kpk, art. 148 § 1 kpk i art. 173 § 1 kpk poprzez bezpodstawne włączenie na rozprawie głównej do materiału dowodowego protokołów okazania (k. 17-18, 43-48) w sytuacji, gdy owe protokoły nie były podpisane przez wszystkich uczestników czynności, a przez to nie odzwierciedlają faktycznego przebiegu czynności okazania i dotknięte są poważną wadą, dyskwalifikującą wykorzystanie procesowe

139 ☐ zasadny

140 ☐ częściowo zasadny

141 ☒ niezasadny

142 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

143 Choć zarzut nie był zasadny, to jednak przebieg czynności procesowych w toku śledztwa, tuż po feralnym zajściu, budził poważne zastrzeżenia. Z analizy akt sprawy, w tym zeznań J. M. i D. M., wynika, iż ten ostatni (będąc funkcjonariuszem Policji) brał aktywny udział najpierw w poszukiwaniach sprawców w terenie, a następnie był obecny przy czynnościach przeprowadzonych z udziałem jego syna w Komisariacie Policji (okazanie wizerunku, okazanie osoby). Obecność ojca niepełnoletniego jeszcze wówczas pokrzywdzonego przy w/w czynnościach miała niewątpliwie wpływ na postawę J. M., ograniczając w dużym stopniu jego swobodę wypowiedzi. Szybkość przeprowadzonych na tym etapie czynności w powiązaniu z wytypowaniem sprawców w drodze czynności operacyjno - rozpoznawczych (w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o Policji) oraz obecnością ojca małoletniego przy czynnościach rozpoznania wywierały niewątpliwie wpływ na pokrzywdzonego, który po raz pierwszy uczestniczył w tego typu zdarzeniu. Podkreślane przez Sąd rozpoznanie oskarżonego jako sprawcy budzi poważne wątpliwości, jeśli zważy się na niespodziewane dla pokrzywdzonego okoliczności zajścia, towarzyszący mu strach, a także czas i miejsce zdarzenia (późna jesień, około godz. 20.00, brak dobrego oświetlenia). Co prawda w swojej pierwszej relacji (k. 7) twierdził on, iż sprawca miał ok. 40 lat, posiadał lekki, kilkudniowy zarost, miał twarz owalną, ale miał być wzrostu 180-185cm (a zatem był niewiele niższy od samego pokrzywdzonego), by następnie opisać go jako mężczyznę o szczupłej budowie ciała (k. 11). W dalszych zeznaniach świadek ten z kolei miał rozpoznać oskarżonego po rysach twarzy i sylwetce (k. 43), a następnie po wyglądzie, stylu chodzenia (przy braku charakterystycznych cech) oraz głosie (co jest nader wątpliwe po 4 miesiącach od dynamicznego zajścia, przy uwzględnieniu stresu pokrzywdzonego). Słusznie obrońca poddaje więc w wątpliwość owe - pewne rozpoznanie, przy uwzględnieniu okoliczności krótkiego i zaskakującego dla pokrzywdzonego spotkania, a także braku dobrego oświetlenia w miejscu zdarzenia oraz ubioru sprawcy i nakrycia głowy, zasłaniającego przecież w dużej mierze twarz.

144 Gdy idzie natomiast o sam zarzut braku odzwierciedlenia faktycznego przebiegu czynności okazania w związku z brakiem podpisu protokołów przez wszystkich uczestników czynności trzeba wskazać, iż ojciec pokrzywdzonego nie był osobą biorącą udział w tej czynności i aktywnie w niej uczestniczącą, a jedynie biernym uczestnikiem, obserwującym jej przebieg, stąd nie doszło do podnoszonej obrazy art. 150 § 1 kpk i innych przepisów procesowych, przywoływanych przez skarżącego. Inną rzeczą natomiast jest to, iż owe bierne uczestnictwo D. M. w czynnościach okazania wizerunku i osoby mogło wpływać sugestywnie na syna, chcącego spełnić oczekiwania ojca, a przez to ograniczać w dużej mierze jego swobodę wypowiedzi.

145 Wniosek

146 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

147 ☒ zasadny

148 ☐ częściowo zasadny

149 ☐ niezasadny

150 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

151 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego.

152 3.4.

153 obraza przepisów postępowania - art. 410 kpk w zw. z art. 7 kpk, poprzez dokonanie ustaleń faktycznych przy zupełnym pominięciu faktu, iż na odtworzonych w toku rozprawy głównej nagraniach z monitoringu pokrzywdzony J. M. w sposób stanowczy i pewny rozpoznał (oraz wskazał) trzech mężczyzn będących uczestnikami zdarzenia, a także wskazał, który spośród w/w trzech mężczyzn dokonał na jego osobie rozboju, a co za tym idzie owe nagrania winny stać się podstawą ustaleń faktycznych, a w szczególności weryfikacji wersji podawanej przez pokrzywdzonego J. M.

154 ☒ zasadny

155 ☐ częściowo zasadny

156 ☐ niezasadny

157 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

158 Jak już była mowa o tym wyżej, zabezpieczone w sprawie nagranie było kluczowym dowodem w sprawie w związku z oświadczeniem pokrzywdzonego z rozprawy, w którym rozpoznawał on z całą pewnością oskarżonego jako pierwszego mężczyznę po lewej stronie, widocznego na wygenerowanych zdjęciach (k. 87-89, 120, 122-127). W tym miejscu należy podkreślić, iż oskarżony i jego obrońca w toku śledztwa wnosili o zabezpieczenie także innych nagrań, w tym takiego ze sklepu (...), które uwidoczniłoby wszystkie ewentualne wyjścia oskarżonego z mieszkania przy ul. (...), z kamery usytuowanej vis a vis wyjścia z kamienicy, czego jednak nie zdołano uczynić ze względu na upływ czasu (k. 109, 110, 115, 134, 136).

159 Zabezpieczone jako jedyne nagranie ulicy, a także poddane obróbce graficznej przez laboratorium (...) przechwyty obrazu, posłużyły Sądowi odwoławczemu do przeprowadzenia wnioskowanego przez obrońcę dowodu. Biegły T. P., podkreślając niską jakość i czytelność materiału dowodowego, ubiór zimowy zarejestrowanych osób i przesłonięcie nim twarzy, po pobraniu materiału porównawczego od oskarżonego i S. S., przeanalizował szczegółowo materiał badawczy, stwierdzając jedynie możliwość przeprowadzenia analizy antroposkopijnej w podstawowym stopniu, obejmującej tylko dwie cechy grupowe wyglądu (wzrost i typ sylwetki). O ile - po ustaleniu wysokości osoby oznaczonej jako M1 (widocznej jako pierwsza z lewej na zdjęciach i filmie) oraz pomiarze wzrostu oskarżonego - biegły stwierdził prawdopodobną zgodność wzrostu oskarżonego z mężczyzną M1 (korelacja w zakresie tej bardzo ogólnej i grupowej cechy), o tyle w zakresie typu sylwetki wykazał dość znaczące zauważalne różnice (k. 293 akt), odnoszące się do znacznie potężniejszej, krępej budowy ciała oskarżonego (typ atletyczny), szerszych ramion i barków, bardziej wystającego brzucha i innych proporcji kończyn do tułowia, a także prawdopodobnie szerszych bioder, bardziej opadających ramion i większej głowy. Zważywszy na powyższe, zdaniem biegłego pomimo wykazania prawdopodobnych korelacji w zakresie wzrostu obu mężczyzn, która to zgodność jest jednak cechą bardzo ogólną i grupową, w przedmiotowej sprawie można jedynie ostrożnie wnioskować (z najniższym stopniem prawdopodobieństwa - vide kategoria IV wnioskowania - k. 291), iż oskarżony może nie być mężczyzną M1 z dowodowego monitoringu. Po analizie antroposkopijnej z kolei pozostałych dwóch mężczyzn M2 i M3, zdaniem biegłego typ sylwetki, przede wszystkim zaś wzrost oskarżonego najprawdopodobniej wykluczają go także z grona pozostałych osób uwidocznionych na nagraniu, zaś ostrożność we wnioskowaniu nakazuje twierdzić, że oskarżony może nie być żadną z osób widocznych na zapisie. Jak zauważył słusznie biegły, trzej mężczyźni z nagrania mają dość zbliżone typy sylwetek, oskarżonego zaś sylwetka znacznie odbiega od nich, co uwidacznia świetnie dokumentacja zdjęciowa oskarżonego - k. 303-304 i 341. Nie można wykluczyć zatem, że oskarżony i mężczyźni M1, M2 i M3 to różne osoby. Na rozprawie biegły, w uzupełnieniu swej opinii, stwierdził, iż jest większa ilość cech, które prawdopodobnie różnią wygląd oskarżonego od wyglądu osoby zarejestrowanej na zapisie (cechą zbieżną, acz mało przekonującą, bo ogólną, jest jedynie wzrost), stąd nieznacznie większe jest prawdopodobieństwo, że to nie oskarżony jest osobą widoczną na monitoringu niż, że to on jest tą osobą. Oczywiście, niska jakość materiału, ubiór zniekształcający wrażenie oraz kwestie dotyczące kąta kamery rejestrującej wizerunek osób (co mogło mieć wpływ na różnice w ocenie rzeczywistej długości poszczególnych części ciała) wykluczały kategoryczne wypowiadanie się w omawianym przedmiocie, tym niemniej biegły podkreślał logicznie, że najbardziej miarodajną cechą wyglądu, odporną na modyfikację ze względu na upływ czasu, jest proporcja kończyn do tułowia, ujawniona zaś w tym zakresie różnica (prawdopodobnie nieco krótsze dolne kończyny oskarżonego w stosunku do mężczyzny M1) była podstawą do oceny, że osoba oskarżonego i uwidoczniona na nagraniu prawdopodobnie różnią się.

160 Wniosek

161 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

162 ☒ zasadny

163 ☐ częściowo zasadny

164 ☐ niezasadny

165 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

166 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego; z dowodu z opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych wynika jedynie, że z niskim prawdopodobieństwem można ostrożnie wnioskować, iż oskarżony może nie być wskazywanym przez pokrzywdzonego na nagraniu mężczyzną, oznaczonym jako M1

167 3.5.

168 obraza przepisów postępowania - art. 410 kpk w zw. z art. 7 kpk, poprzez dokonanie ustaleń faktycznych przy zupełnym pominięciu faktu, iż wskazywani przez pokrzywdzonego J. M. mężczyźni mający towarzyszyć sprawcy rozboju - tj. K. S. i S. S. stanowczo zaprzeczyli udziałowi w zdarzeniu, co pozostaje w sprzeczności z wersją prezentowaną przez J. M.

169 ☐ zasadny

170 ☒ częściowo zasadny

171 ☐ niezasadny

172 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

173 Faktem jest, że świadkowie K. S. i S. S. przedstawili swoje wersje zdarzenia z feralnego dnia, a ich alibi (tj. odpowiednio pierwszego - spędzenie dnia z kuzynem i kolegą, noc u ojca, drugiego - pobyt w domu z matką i szwagrem) nie zostało w toku postępowania sprawdzone. Obaj przeczyli by mieli znać oskarżonego, a z zeznań K. F. wynika jedynie, że co najmniej z widzenia musieli się znać, będąc na "cześć - cześć". Mając w polu widzenia wyniki okazania wizerunku i osoby pokrzywdzonemu, trzeba stwierdzić, iż w wypadku obu braci S. opinia biegłego nie jest już tak jednoznaczna w swej treści jak w przypadku oskarżonego. Wszak przy uwzględnieniu ich typów sylwetek oraz wysokiego wzrostu biegły wykazał w swej opinii prawdopodobną zgodność w zakresie tych cech S. S. z mężczyzną M2 widocznym na dowodowym nagraniu, zaś analiza antroposkopijna i pomiar wysokości mężczyzny M3 nie wyklucza tego, że mężczyzną tym jest także K. S..

174 Nie zmienia to faktu, iż obaj mężczyźni zaprzeczali by mieli dopuścić się rozboju na pokrzywdzonym, względnie towarzyszyć oskarżonemu tego dnia przy popełnianiu przez niego występku.

175 Wniosek

176 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

177 ☒ zasadny

178 ☐ częściowo zasadny

179 ☐ niezasadny

180 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

181 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego; z dowodu z opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych wynika jedynie, że z niskim prawdopodobieństwem można ostrożnie wnioskować, iż oskarżony może nie być wskazywanym przez pokrzywdzonego na nagraniu mężczyzną, oznaczonym jako M1

182 3.6.

183 obraza przepisów postępowania - art. 7 kpk, poprzez bezkrytyczne podejście do zeznań pokrzywdzonego J. M. i uznanie ich za jasne, logiczne, konsekwentne i zbieżne z pozostałymi dowodami obciążającymi oskarżonego, w sytuacji gdy owe zeznania były de facto jedynym dowodem obciążającym oskarżonego i nie można im przypisać waloru spójności i konsekwencji, w dodatku zeznania te zawierały w sobie wiele sprzeczności

184 ☒ zasadny

185 ☐ częściowo zasadny

186 ☐ niezasadny

187 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

188 Powyższy zarzut został już w dużej mierze omówiony w rubryce 3.3. W sprawie niniejszej w istocie jedynym dowodem obciążającym osobę oskarżonego były zeznania J. M.. Ten w czasie dynamicznego, krótkiego i zaskakującego zdarzenia, mającego miejsce na słabo oświetlonej sztucznie ulicy, miał z całą pewnością rozpoznać oskarżonego jako sprawcę rozboju, mimo, iż był on ubrany w kurtkę zimową i miał kaptur na głowie, zasłaniający też w dużej części twarz. W trakcie kilku kolejnych przesłuchań wskazywał on na coraz to inne cechy dzięki którym rozpoznawał sprawcę, wpierw wskazując na wysoki wzrost (podczas gdy oskarżony mierzy 170cm), później na szczupłą budowę ciała (gdy ten posiada krępą, znacznie potężniejszą budowę), by w końcu na rozprawie powoływać się ogólnikowo na wygląd i styl chodzenia (bez żadnych charakterystycznych cech) oraz głos, przy wskazaniu już dużo niższego wzrostu, sięgającego mu do przedramienia. Rozpoznanie to zatem nie jest zbieżne i przekonujące na każdym z etapów, budząc duże wątpliwości, zważywszy na przebieg całego zajścia, towarzyszące pokrzywdzonemu strach i zdenerwowanie, jego młody wiek, nadto zaś aktywny udział w sprawie ojca - policjanta, wpływający na jego postawę i swobodę wypowiedzi. Dodatkowo trzeba wskazać, iż J. M. na rozprawie apelacyjnej twierdził, iż wygląd oskarżonego - sprawcy - od czasu zdarzenia się nie zmienił, co poddaje w wątpliwość wszelkie dywagacje (oskarżyciela, który przesłuchiwał oskarżonego w toku śledztwa) odnoszące się do zmiany wagi ciała przez niego, tj. obecnego przytycia.

189 Pozostali świadkowie, w tym także K. F. (która nie była osobą stanowczą i logicznie zeznającą, a w jej relacji i oskarżonego są rozbieżności) nie wspierają w żadnej mierze zeznań pokrzywdzonego. Wszak nikt poza nim i trzema nieustalonymi mężczyznami nie uczestniczył w feralnym zajściu.

190 Wniosek

191 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

192 ☒ zasadny

193 ☐ częściowo zasadny

194 ☐ niezasadny

195 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

196 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego; z dowodu z opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych wynika jedynie, że z niskim prawdopodobieństwem można ostrożnie wnioskować, iż oskarżony może nie być wskazywanym przez pokrzywdzonego na nagraniu mężczyzną, oznaczonym jako M1

197 3.7.

198 obraza przepisów postępowania - art. 7 kpk, poprzez bezkrytyczne podejście do zeznań świadka D. M., w sytuacji gdy w/w nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a swoją wiedzę o jego przebiegu czerpał li tylko z relacji syna - pokrzywdzonego J. M.

199 ☒ zasadny

200 ☐ częściowo zasadny

201 ☐ niezasadny

202 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

203 Zarzut zasadny z tego względu, że ojciec pokrzywdzonego nie był świadkiem rozboju, zaś wszelką wiedzę czerpał jedynie od syna.

204 Wniosek

205 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

206 ☒ zasadny

207 ☐ częściowo zasadny

208 ☐ niezasadny

209 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

210 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego; z dowodu z opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych wynika jedynie, że z niskim prawdopodobieństwem można ostrożnie wnioskować, iż oskarżony może nie być wskazywanym przez pokrzywdzonego na nagraniu mężczyzną, oznaczonym jako M1

211 3.8.

212 w konsekwencji - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu sprawstwa oskarżonego w inkryminowanym zdarzeniu w sytuacji, gdy nie było ku temu podstaw

213 ☒ zasadny

214 ☐ częściowo zasadny

215 ☐ niezasadny

216 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

217 Przeprowadzone przez Sąd Rejonowy oraz częściowo przez Sąd Okręgowy postępowanie dowodowe nie wykazało zdaniem Sądu w sposób nie budzący wątpliwości aby oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, popełnionego na szkodę J. M.. Nie jest prawdą w szczególności, jak przyjmuje Sąd orzekający, by wersja przedstawiona przez świadków J. M. i D. M. była jasna, logiczna, konsekwentna i zbieżna z pozostałymi dowodami obciążającymi, bo takowych w sprawie nie zgromadzono, a i Sąd I instancji o nich nie wspomina. Ma rację skarżący gdy podnosi, że w postępowaniu nie wystarcza mniejsze bądź większe prawdopodobieństwo obu wersji wydarzeń, jak zdaje się przyjmować Sąd orzekający, gdyż podstawą skazania winny być konkretne, przekonujące o winie i sprawstwie dowody, nie zaś "bardziej prawdopodobna" treść zeznań pokrzywdzonego aniżeli wyjaśnień oskarżonego. Trzeba więc podkreślić, że oskarżony konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, aktywnie uczestnicząc w postępowaniu (stawił się do biegłego celem zebrania materiału porównawczego) i wnosząc o dołączenie do akt wszelkich możliwych zapisów monitoringu (w tym tego ze sklepu (...)), które obrazowałyby jego wyjścia z zajmowanej kamienicy feralnego dnia. Jedynym więc źródłem dowodowym były relacje świadka J. M., te jednak w toku całego postępowania nie były zbieżne gdy idzie o wskazywanie cech, dzięki którym miał on rozpoznawać sprawcę, w przeważającej większości nie pasujących do oskarżonego (wzrost, szczupła budowa ciała, styl chodzenia, także ubiór, kwestionowany przez oskarżonego). W ocenie Sądu odwoławczego określonych, przywoływanych już wyżej rozbieżności nie można jednak wiązać z celowym składaniem takiej treści depozycji przez pokrzywdzonego, ale z brakiem możliwości szczegółowego przyjrzenia się twarzy i budowie sprawcy, zważywszy na jego ubiór i nakrycie głowy, a także czas i miejsce zajścia oraz towarzyszące ofierze strach i zdenerwowanie, te ostatnie także podczas składania zeznań (k. 193 verte). Nadto, co istotne, rozpoznanie świadka i wskazywanie przez niego stanowczo na zdjęciach na osobę pierwszą z lewej jako osobę sprawcy - oskarżonego, jest wysoce wątpliwe, gdy zważy się na sylwetkę oskarżonego (był on obecny na 2 rozprawach odwoławczych), jego wzrost i wagę, nie przystające wcale do w/w cech osoby uwidocznionej na zdjęciach, bo dużo szczuplejszej, wydawać by się mogło po sylwetce i ubiorze także, że młodszej. Dodatkowo wyniki opinii biegłego, wskazujące jedynie na najniższy stopień prawdopodobieństwa gdy idzie o wnioski końcowe, ze względu na zgodność tylko jednej cechy ogólnej (wzrostu), dowodzą, że nie można wykluczyć, iż oskarżony i osoby uwidocznione na zapisie to różne osoby (bardzo nikłe podobieństwo porównywanych osób), o czym była już mowa obszernie wyżej. Żaden zatem inny dowód, choćby pośrednio, nie potwierdził treści zeznań świadka - pokrzywdzonego. Wątpliwości Sądu odwoławczego budziły nie tylko okoliczności popełnienia tego czynu przez oskarżonego, który w towarzystwie dwóch innych, dużo młodszych od siebie osób miał dopuścić się rozboju, ale także i jego motywacja; był on wszak wówczas jedynie na krótko na (...), posiadał pracę zarobkową w W., stąd wysoce wątpliwym jest by tak nieduża wartość kradzionego mienia i jego rodzaj skłoniły go do popełnienia poważnego przestępstwa.

218 Wniosek

219 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

220 ☒ zasadny

221 ☐ częściowo zasadny

222 ☐ niezasadny

223 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

224 Przebieg postępowania dowodowego, uzupełnionego w toku rozprawy apelacyjnej, oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie przekonuje o winie i sprawstwie oskarżonego. W toku postępowania nie zdołano zgromadzić dowodów świadczących niezbicie o dopuszczeniu się przez oskarżonego zarzucanego mu czynu.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

225 4.1.

226 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

227 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

228 5.1.1.

229 Przedmiot utrzymania w mocy

230 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

231 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

232 5.2.1.

233 Przedmiot i zakres zmiany

234 wyrok został zmieniony w punkcie 1 w ten sposób, że uniewinniono oskarżonego B. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 280 § 1 kk

235 Zwięźle o powodach zmiany

236 Zgromadzone dowody, w tym na etapie postępowania odwoławczego, nie wykazały ponad wszelką wątpliwość winy i sprawstwa oskarżonego.

237 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

238 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

239 5.3.1.1.1.

240 ☐ art. 439 k.p.k.

241 Zwięźle o powodach uchylenia

242 5.3.1.2.1.

243 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

244 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

245 Zwięźle o powodach uchylenia

246 5.3.1.3.1.

247 Konieczność umorzenia postępowania

248 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

249 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

250 5.3.1.4.1.

251 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

252 Zwięźle o powodach uchylenia

253 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

254 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

255 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

256 Przytoczyć okoliczności

257 Koszty Procesu

258 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

259 Przytoczyć okoliczności

260 2 i 3

261 W związku ze zmianą wyroku i jego treścią, po myśli art. 632 pkt 2 kpk koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa, w tym także wydatki związane z ustanowieniem przez oskarżonego obrońcy w całym postępowaniu. Zasądzono zatem na rzecz oskarżonego kwotę 2.952zł. jako wydatek poniesiony na obrońcę z wyboru w toku śledztwa oraz przed Sądami obu instancji.

PODPIS

262 1.11. Granice zaskarżenia

263 Kolejny numer załącznika

264 1

265 Podmiot wnoszący apelację

266 oskarżyciel publiczny

267 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

268 ustalenie wypadku mniejszej wagi

269 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

270 ☐ na korzyść

271 ☒ na niekorzyść

272 ☒ w całości

273 ☐ w części

274 ☒

275 co do winy

276 ☐

277 co do kary

278 ☐

279 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

280 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

281 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

282 ☐

283 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

284 ☐

285 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

286 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

287 ☐

288 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

289 ☒

290 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

291 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

292 ☐

293 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

294 ☐

295 art. 439 k.p.k.

296 ☐

297 brak zarzutów

298 0.1.1.4. Wnioski

299 ☐

300 uchylenie

301 ☒

302 zmiana

303 1.12. Granice zaskarżenia

304 Kolejny numer załącznika

305 2

306 Podmiot wnoszący apelację

307 obrońca oskarżonego

308 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

309 przypisanie winy i sprawstwa czynu z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk

310 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

311 ☒ na korzyść

312 ☐ na niekorzyść

313 ☒ w całości

314 ☐ w części

315 ☒

316 co do winy

317 ☐

318 co do kary

319 ☐

320 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

321 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

322 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

323 ☐

324 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

325 ☐

326 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

327 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

328 ☒

329 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

330 ☒

331 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

332 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

333 ☐

334 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

335 ☐

336 art. 439 k.p.k.

337 ☐

338 brak zarzutów

339 0.1.1.4. Wnioski

340 ☐

341 uchylenie

342 ☒

343 zmiana